Αν ήμασταν σοβαροί πολίτες και είχαμε σοβαρή χώρα, ο Στέφανος Μάνος θα έπρεπε να ήταν ισόβιος Υπουργός Ανάπτυξης, αν όχι ισόβιος Πρωθυπουργός. Ευφυής, πρακτικός, doer, εξαιρετικά μορφωμένος, ανοιχτόμυαλος, ευρηματικός, κατάφερε, στο μικρό διάστημα που είχε θέσεις ευθύνης να αφήσει τεράστιο έργο πίσω του, από την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ μέχρι την αναμόρφωση της Πλάκας και τους πεζόδρομους, κι από την Αττική οδό μέχρι το Μετρό. (Έχω γράψει πολλές φορές αναλυτικά για το έργο του Μάνου και θα ξαναγράψω.) Όμως είχε το θάρρος της γνώμης του, ήταν βαθιά αξιοπρεπής και δεν δεχόταν να υποστηρίζει κομματικές θέσεις κόντρα στη λογική, για λόγους μικροκομματικής σκοπιμότητας όπως ήθελε το σύστημα, ούτε καταδεχόταν να χαϊδεύει τα αυτιά του ψηφοφόρου με ευχάριστα ψέματα, όπως θέλει η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Γι' αυτό η χώρα τον "τιμώρησε" στέλνοντάς τον στο σπίτι του. Στην πραγματικότητα αυτοτιμωρήθηκε σκληρά η ίδια, διότι στερήθηκε τις υπηρεσίες ενός τόσο σημαντικού Έλληνα. Θεωρώ τιμή μου την συμπόρευσή μας στις εκλογές του Ιουνίου του 2012. Τα θερμά συλλυπητήριά μου στην οικογένειά του. #ΣτέφανοςΜάνος #Πολιτική #Ελλάδα


