Search

Έστειλε εξώδικο στον καθηγητή με έτοιμη δήλωση μεταμέλειας το τσογλάνι αλλά ο καθηγητής απάντησε με εξώδικο κ δημοσιοποίηση στο face όλης της ιστορίας. Ο υπαρχηγός της Καμόρα απαιτούσε μεταμέλεια. Διαβάστε όλη την ανάρτηση στο προφίλ του. ΚΑΘΙΚΙΑ. Αλλά θα ξεμπερδεξουμε σύντομα https://t.co/s9CYVSxEiq #Καθηγητής #Δίκαιο #Ανακοίνωση

Λοιπόν, θα σας γράψω πώς αγάπησα τα μαθηματικά. Στην Α΄ Γυμνασίου είχα μια καθηγήτρια με την οποία δεν είχα καθόλου χημεία. Δεν την παρακολουθούσα, δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα το μάθημα και κάπως έτσι τελείωσε η χρονιά. Στη Β΄ Γυμνασίου όμως συνάντησα έναν μαθηματικό που λεγόταν Σωκράτης Γκράτσος. Βλέπετε τι σημαίνει να είναι κάποιος πραγματικά καλός στη δουλειά του; Έχουν περάσει 35 χρόνια και θυμάμαι ακόμη το όνομά του. Μπαίνει λοιπόν ο Γκράτσος στην τάξη και στο πρώτο μάθημα δεν κάνει μαθηματικά. Θέλει πρώτα να γνωρίσει τα παιδιά. Να καταλάβει το επίπεδό τους, τι δυσκολίες έχουν, τι τα φοβίζει στο μάθημα, αν αγαπούν τα μαθηματικά, αν τα μισούν, αν τα βαριούνται και κυρίως γιατί. Αυτό ήταν το πρώτο μάθημα του Σωκράτη. Στο δεύτερο, πάλι δεν ξεκίνησε κανονικό μάθημα. Μας εξήγησε πώς θα μας διδάξει. Τότε, το 1991, ακούσαμε για πρώτη φορά και για την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία. Και μας είπε κάτι πολύ απλό: "Παιδιά, εγώ θα σας τα κάνω πολύ εύκολα. Αλλά πρέπει να με βοηθήσετε κι εσείς." Πρώτα θα μας μάθαινε πώς να διαβάζουμε. Διάβασε τη θεωρία. Κατανόησε πλήρως τις εφαρμογές. Μετά πήγαινε στις ασκήσεις. Αν δεν μπορείς να λύσεις μια άσκηση, κοίτα την απάντηση και προσπάθησε μόνος σου να βρεις τον δρόμο που οδηγεί εκεί. Αν πάλι δεν μπορείς, τότε πήγαινε στο λυσάρι και δες τη λύση. Αλλά το λυσάρι ήταν η τελευταία λύση. Έπρεπε πρώτα να έχεις κάνει ό,τι μπορούσες μόνος σου. Κάθε Σαββατοκύριακο μας έδινε ένα μονόφυλλο με ασκήσεις και τη Δευτέρα τις λύναμε όλοι μαζί. Και το καταπληκτικό ήταν ότι η φωτοτυπία αυτή είχε δομή. Σε προκαλούσε να ασχοληθείς μαζί της. Σε κάθε άσκηση είχε παρατηρήσεις. Είχε προβλέψει πού πιθανότατα θα κολλούσες και σε παρέπεμπε σε συγκεκριμένο σημείο του βιβλίου για να ξαναδιαβάσεις αυτό που σου έλειπε και να μπορέσεις να συνεχίσεις. Δεν σου έδινε απλώς ασκήσεις. Σου μάθαινε πώς να σκέφτεσαι όταν δεν ξέρεις τι να κάνεις. Μας παρότρυνε επίσης να αγοράζουμε και να διαβάζουμε τις εκδόσεις της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Είχε μάλιστα κατασκευάσει μόνος του έναν τεράστιο ξύλινο πίνακα με αριθμημένους άξονες xx' και yy' , για να μας εξηγεί γραφικές παραστάσεις, καμπύλες και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Και όλα αυτά τα έκανε ένας δημόσιος υπάλληλος. Ένας από αυτούς τους "τεμπεληχανάδες", όπως τόσο εύκολα συνηθίζει να χαρακτηρίζει συλλήβδην ο μέσος Έλληνας τους ανθρώπους του Δημοσίου. Η ουσία όμως είναι μία: Ο Σωκράτης Γκράτσος κατάφερε ένας άνθρωπος 49 ετών σήμερα να θυμάται ακόμη το όνομά του, 35 χρόνια αργότερα, επειδή κάποτε του έμαθε να αγαπά τα μαθηματικά. Και δεν ήμουν ο μόνος. Στην Α΄ Λυκείου, στο ΕΠΛ Ηλιούπολης, είχα κάποιο μαθηματικό που σε ένα διάλειμμα, μάζεψε πέντε μαθητές από την τάξη και ρώτησε τι κοινό είχαν μεταξύ τους στα μαθηματικά. Και οι πέντε είχαμε υπάρξει μαθητές του Σωκράτη Γκράτσου. Αυτό, για μένα, είναι εκπαιδευτικός. Και ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας καθηγητής. Να ξεχάσεις κάποτε τις ασκήσεις που σου έμαθε, αλλά να μην ξεχάσεις ποτέ ότι εκείνος σε έκανε να θέλεις να τις λύσεις. #Μαθηματικά #Εκπαίδευση #Διδασκαλία

Mihalis Dertouzos, a prominent professor at MIT, predicted the dynamic development of technology and the internet, significantly contributing to the advancement of computer science and the information society, as well as analyzing the influence of technology in various fields, such as medicine and education, throughout his career until his death in 2001. (translated)

The professor Marc Lynch in his analysis in Foreign Affairs argues that the era of American dominance in the Middle East is coming to an end, as the recent wars with Iran and in Gaza revealed the limits of American power and destroyed the regional security architecture that had been built over the past 35 years. (translated)

Ο καθηγητής Πάνος Λαζαράτος, που συγκρούεται με την Κυβέρνηση Μητσοτάκη για τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση: Επί ΠΑΣΟΚ: Είχε αναλάβει δεκάδες μεγάλες υποθέσεις δημοσίων υπαλλήλων, συμβασιούχων και υποψηφίων του ΑΣΕΠ. Στράφηκε επανειλημμένα κατά της αυθαιρεσίας του κράτους στην επιλογή προσωπικού και στην ανάκληση νόμιμων διοικητικών πράξεων, αμφισβητώντας το κυβερνητικό/κομματικό πελατειακό σύστημα στη δημόσια διοίκηση. Επί ΣΥΡΙΖΑ: Ήταν ο νομικός εκπρόσωπος των τηλεοπτικών σταθμών Alpha και Star στη σφοδρή σύγκρουση με την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ήταν ο βασικός αρχιτέκτονας της προσφυγής στο ΣτΕ, η οποία οδήγησε στην κήρυξη του διαγωνισμού ως αντισυνταγματικού. Επί Ν.Δ.: Άσκησε έντονη κριτική στις διαδοχικές νομοθετικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης για το μπλόκο στο κόμμα Κασιδιάρη. Στράφηκε δικαστικά κατά της διοικητικής απόφασης (που εκδόθηκε επί ΝΔ) με την οποία δόθηκε η ελληνική ιθαγένεια και το επώνυμο «Ντε Γκρες» στα μέλη της πρώην βασιλικής οικογένειας. Ηγήθηκε της δικαστικής προσφυγής στο ΣτΕ, πετυχαίνοντας την ακύρωση των αδειών λειτουργίας τριών γνωστών ιδιωτικών κολεγίων/πανεπιστημίων. Δε μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει για μεροληψία... Υπάρχουν και τέτοιοι Έλληνες!!! #Πολιτική #Δικαιοσύνη #Εκπαίδευση

Όπως έχουμε ξαναγράψει, ο καθηγητής Αθ. Πλατιάς είναι ο "πατέρας" της ρεαλιστικής σχολής των Διεθνών Σχέσεων στην Ελλάδα, με βαριές επιστημονικές περγαμηνές, και θα έπρεπε να διαβάζεται πολύ περισσότερο από κάποιους φελλούς που δηλώνουν "στρατηγιστές". Ας προσεχθεί η διαυγής ανάλυσή του: "Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΩΝ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ Του Αθανασίου Πλατιά, Oμ. Καθηγητή Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς Οι νέες τουρκικές αποφάσεις για τη δημιουργία «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελούν συνέχεια της πάγιας τουρκικής στρατηγικής που κωδικοποιήθηκε με το λεγόμενο δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας». Πρακτικά, αυτό σημαίνει τη σταδιακή δημιουργία τετελεσμένων που συρρικνώνουν την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα. Η Αθήνα απάντησε στη νέα τουρκική πρόκληση με τον γνωστό νομικίστικο τρόπο. Η ελληνική θέση είναι ότι οι τουρκικές ρυθμίσεις δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα επί ελληνικών χωρικών υδάτων. Η θέση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών είναι νομικά ορθή, αλλά αυτό έχει μικρή πρακτική σημασία. Οι τουρκικές κινήσεις παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα επί του πεδίου, τα οποία είναι δύσκολο να αντιστραφούν. Αυτό το έργο το έχουμε ήδη δει πολλές φορές. Το casus belli δεν έχει καμία νομική βάση, αλλά αποτρέπει την Ελλάδα από το να κάνει αυτό που δικαιούται βάσει του διεθνούς δικαίου: να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, πράγμα που θα περιόριζε τις επιπτώσεις του λεγόμενου δόγματος της «γαλάζιας πατρίδας». Οι τουρκικές απειλές έχουν επίσης συμβάλει στην αποτροπή της Ελλάδας από την ανακήρυξη ΑΟΖ και την πλήρη αξιοποίηση του ενεργειακού της πλούτου στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην Κάσο, η απειλή κλιμάκωσης σταμάτησε στην πράξη την πρόοδο της ενεργειακής διασύνδεσης με την Κύπρο. Οι έρευνες ανεστάλησαν μετά την τουρκική παρέμβαση. Οι τουρκικές κινήσεις, επομένως, παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα, ακριβώς επειδή επηρεάζουν την ελληνική συμπεριφορά, αλλά και εκείνη τρίτων κρατών όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά. Τα θαλάσσια πάρκα ανεβάζουν τον πήχη. Η Τουρκία δεν αρκείται πλέον να αμφισβητεί ελληνικές ενέργειες. Επιχειρεί να δημιουργήσει de facto τη δική της κανονιστική τάξη σε περιοχές όπου η Ελλάδα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα: να ορίζει ποιος ψαρεύει, ποιος ερευνά, ποιος έχει πρόσβαση και υπό ποιες προϋποθέσεις. Εάν η απειλή τουρκικού ελέγχου οδηγήσει, για παράδειγμα, Έλληνες ή ξένους αλιείς, ερευνητικά σκάφη ή άλλους χρήστες της θάλασσας να αποφεύγουν αυτές τις περιοχές, η Άγκυρα θα έχει πετύχει τη δημιουργία τετελεσμένων και θα έχει υποσκάψει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη πιο υπόγειο και πιο απειλητικό. Εδώ η Τουρκία δανείζεται μια μέθοδο γνωστή από την κινεζική πρακτική στη Νότια Σινική Θάλασσα: δημιουργείς πρώτα τετελεσμένα στο πεδίο, τα επαναλαμβάνεις μέχρι να αποκτήσουν χαρακτηριστικά κανονικότητας και κατόπιν παρουσιάζεις ως αναθεωρητή εκείνον που επιχειρεί να επαναφέρει την προηγούμενη κατάσταση. Έτσι αντιστρέφεται η έννοια του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου. Με αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία θα επιχειρήσει να παρουσιάσει την Ελλάδα ως αναθεωρητική δύναμη που επιδιώκει να αλλάξει το status quo! Η γεωγραφία των νέων πάρκων έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία. Στο βορειοανατολικό Αιγαίο παρεμβάλλονται σε κρίσιμες θαλάσσιες συνδέσεις ελληνικών νησιών, ενώ στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλορίζου απομονώνουν το Καστελλόριζο από τον υπόλοιπο ελληνικό νησιωτικό χώρο. Η περιβαλλοντική προστασία οπλοποιείται έτσι και γίνεται εργαλείο γεωπολιτικού αναθεωρητισμού. Γιατί διάλεξε η Τουρκία να κάνει αυτή την πρόκληση τώρα; Επειδή η Άγκυρα θεωρεί ότι διαθέτει πλεονέκτημα κλιμάκωσης σε περίπτωση κρίσης, πράγμα που σημαίνει ότι εκτιμά πως η Αθήνα δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει επί του πεδίου τις τουρκικές αξιώσεις ούτε να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα ούτε να ανακηρύξει ΑΟΖ. Η πεποίθηση αυτή βασίζεται στην εκτίμηση της Άγκυρας ότι έχει επέλθει μεταβολή στη στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων, ενώ ταυτόχρονα η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά. Η ελληνική απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται στις γνωστές νομικές διαμαρτυρίες. Χρειάζεται διαρκής ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού και της Ακτοφυλακής και, κυρίως, αυξημένη ελληνική στρατιωτική παρουσία στις περιοχές τις οποίες η Τουρκία προσπαθεί να προσεταιριστεί διά της πλαγίας οδού. Τέλος, ήρθε η στιγμή η Ελλάδα να εξετάσει σοβαρά τη μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ και στη συνέχεια να καλέσει την Τουρκία σε διαπραγματεύσεις για την οριοθέτησή της. Στη διεθνή πολιτική, η κυριαρχία δεν βασίζεται μόνο στις συνθήκες. Εδράζεται και στο εάν ένα κράτος διαθέτει την ισχύ να την υπερασπιστεί. Διαφορετικά, είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι εάν τα τουρκικά πάρκα παράγουν έννομα αποτελέσματα. Είναι εάν θα τους επιτραπεί να παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα". («Τα ΝΕΑ», 18/8/26) #ΔιεθνείςΣχέσεις #Στρατηγική #Ελλάδα

The great thinker Konstantinos Tsoukalas, professor of Sociology and an important figure in Greek social and political thought, passed away today, leaving behind a rich teaching and writing legacy, which includes significant difficult analyses and interviews, such as the one on the program "The Greeks." (translated)

On August 18, 2026, the great thinker and professor of Sociology Konstantinos Tsoukalas, recognized for his contribution to modern Greek thought, passed away, leaving behind a rich teaching and writing legacy, which was highlighted through his television programs and interviews. (translated)

Professor of International Law, Lycurgos Liakakos, commented on the recent Turkish decision to create "national marine parks" in the Aegean and Eastern Mediterranean, emphasizing the need for Greek actions, as this move violates International Law and cannot affect Greek rights. (translated)

Questions about the death of Professor Jason Ardai of the University of Cambridge, who resigned amid allegations of plagiarism, when he was found dead a few days later, while his family claims a disinformation campaign and the police are treating his death as unexpected, but not suspicious. (translated)

Professor Panagiotis Lazaratos explains to "VIMA" the decision of the Council of State to revoke the operating licenses of three non-state universities, noting that the revocation is related to the inadequacy of the legal framework and not to the academic quality of the institutions. (translated)

ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΠΙΑΣ Ο αείμνηστος καθηγητής Οικολογίας Νίκος Μάργαρης (1943–2013) ήταν από τους πρώτους επιστήμονες που υποστήριξαν ότι οι αναδασώσεις στην Ελλάδα πρέπει να βασίζονται στη μεσογειακή οικολογία και όχι σε μαζικές, άκριτες δενδροφυτεύσεις. 📌Χαρακτηριστικά έγραφε ήδη από το 1999: «Οι πανεθνικές εκστρατείες δενδροφύτευσης με ό,τι δέντρο βρούμε πρόχειρο, που το φυτεύουμε όπου μας καπνίσει και συγχρόνως περιμένουμε να γίνει δάσος, θυμίζουν παράλογη κωμωδία.» ✔️Ως πρότυπο πρόβαλλε τη φύτευση που είχε σχεδιάσει ο Δημήτρης Πικιώνης γύρω από την Ακρόπολη, όπου συνυπάρχουν χαρουπιά, αγριελιά, δάφνη και άλλοι γηγενείς μεσογειακοί θάμνοι και δέντρα, δημιουργώντας ένα αυθεντικό ελληνικό τοπίο και όχι ένα τεχνητό πευκοδάσος. ✔️Η χαρουπιά κατείχε ξεχωριστή θέση στη σκέψη του, επειδή:είναι εξαιρετικά ανθεκτική στην ξηρασία, σταθεροποιεί τα εδάφη και περιορίζει τη διάβρωση, έχει μεγάλη διάρκεια ζωής, προσφέρει σημαντική οικονομική αξία μέσω του καρπού της, ενισχύει τη βιοποικιλότητα και ταιριάζει φυσικά στα μεσογειακά οικοσυστήματα. ✔️Το μήνυμα του Νίκου Μάργαρη παραμένει επίκαιρο: οι αναδασώσεις δεν πρέπει να γίνονται με γνώμονα την ταχύτητα ή τον εντυπωσιασμό, αλλά με σεβασμό στη φυσική βλάστηση κάθε περιοχής. ,✔️Σε πολλές ξηροθερμικές περιοχές της Ελλάδας, η χαρουπιά μπορεί και πρέπει να αποτελεί ένα από τα βασικά είδη αποκατάστασης των οικοσυστημάτων, μαζί με τα υπόλοιπα γηγενή μεσογειακά είδη. #Αναδασώσεις #ΜεσογειακήΟικολογία #Χαρουπιά