Search

International director Galin Stoev reveals the secrets of the futuristic work "I-ONE" by Ivan Viripaev, which will be presented as a world premiere at the Ancient Theatre of Little Epidaurus, exploring the contemporary version of Medea and her relationship with artificial intelligence through an oratorio for three voices. (translated)

Θυμάμαι αυτές τις γκιζοπράσινες άγριες θάλασσες, τα μάτια της, στο καμαρίνι, παιδάκι, όταν πήγαινα να ζητήσω αυτόγραφο. Αυτό που θυμάμαι όμως περισσότερο είναι ένα εσωτερικό φως πάνω στη σκηνή που δεν το έχω ξαναδεί από τότε. Η Τζένη Καρέζη «έφυγε» σαν σήμερα, και όσο ζούσε έκανε τα πράγματα όπως ήθελε. Τεράστια σταρ, «έφτυσε» το σταριλίκι κατάμουτρα, ανέβασε πολιτικό θέατρο, «Το μεγάλο μας τσίρκο» έγινε Ιστορία του τόπου μας, μπήκε φυλακή από τους χουντικούς χωρίς να τη νοιάζει αν θα σπάσει το νύχι. Κι ύστερα, ενώ ήξερε ότι την ήθελαν «Τζένη Τζένη» ή «Δεσποινίς Διευθυντίς» και στο θέατρο, κι ενώ την είχε κάνει αυτή τη χάρη στο κοινό της, είπε «τέρμα» και άρχισε να ανεβάζει ό,τι πιο δύσκολο και απαιτητικό. Και κέρδισε ένα νέο κοινό, και κέρδισε ρόλους όπως η Μάρθα στο «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ», η Άννα στο «Διαμάντια και μπλουζ», η Μήδεια, η Ηλέκτρα. Γαμώτο, έφυγε νωρίς. Είχε τουλάχιστον μία δεκαετία μεγάλων ρόλων. Ίσως την πιο μεστή. Όμως έζησε μία πλήρη ζωή, άνοιξε και έκλεισε τους κύκλους που ήθελε, όταν πήγε να την καταπιεί το σύστημα το έκανε εκείνη μια χαψιά. Αλλά και ως σταρ του κινηματογράφου, δεν ήταν το λαϊκό κορίτσι της Ελλάδας της αντιπαροχής. Έπρεπε να ανέβει ένα σκαλί πιο ψηλά ο παρτενέρ που ήθελε να τη φιλήσει. Στο σχολείο που πήγαινα, είχε αποφοιτήσει λίγα χρόνια νωρίτερα ο γιος της. Μας διηγούνταν λοιπόν οι καθηγητές ότι στους ελέγχους, κάθε τρίμηνο, έρχονταν μαζί η Καρέζη και ο Καζάκος και περνούσαν από όλους τους καθηγητές, χωρίς να διαχωρίζουν ανάμεσα σε κύρια και δευτερεύοντα μαθήματα. Σε αντίθεση με άλλους σταρ που «δεν ήρθαν ούτε μία φορά να ρωτήσουν για το παιδί τους». Μ’ αρέσει αυτή η ισορροπία ανάμεσα στον ρόλο και στον άνθρωπο. Όχι ότι αν δεν την είχε θα την αγαπούσα λιγότερο, αλλά χαίρομαι που μέσα στα δίπολα των σταρ, διάλεξα να αγαπήσω εκείνη. #Τέχνη #Θέατρο #Καρέζη

Κάθε πολιτιστική εκδήλωση είναι κάτι περισσότερο από μια εκδήλωση. Είναι μια μικρή άσκηση δημοκρατίας. Ο Ρώσος στοχαστής Μιχαήλ Μπαχτίν περιέγραψε τις γιορτές ως στιγμές όπου οι κοινωνικές αποστάσεις μικραίνουν. Ο ανθρωπολόγος Victor Turner μίλησε για την communitas, εκείνη την εμπειρία ισότητας που γεννιέται όταν οι άνθρωποι συμμετέχουν σε μια κοινή τελετουργία. Στις σημερινές πόλεις, αυτές οι στιγμές μπορεί να είναι μια συναυλία, μια θεατρική παράσταση, ενα δρώμενο. Γι’αυτό από τέλος Αυγούστου δίνουμε ξανά ραντεβού στον Λόφο! Το Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού μας υποδέχεται με το φθινοπωρινό του πρόγραμμα που επιμελήθηκε η Τεχνοπολη του Δήμου Αθηναίων. Αρχαίο δράμα, σπουδαίες θεατρικές παραστάσεις και μεγάλες συναυλίες με αγαπημένους Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες! 🎭 Θέατρο: «Βάκχες», «Μήδεια», «Λυσιστράτη», «Ειρήνη», «Πέρσες», «Αντιγόνη» κ.ά.. 🎶 Μουσική: Ξαρχάκος, Παπακωνσταντίνου, Χαρούλης, Ιωαννίδης, Jack Savoretti, Sivert Høyem, Slimane, αφιέρωμα στον Μ. Θεοδωράκη κ.ά.. 🚌 Δωρεάν μεταφορά με shuttle bus από τη Σαρανταπήχου. ➡️ Αναλυτικό πρόγραμμα: https://t.co/ozfIyntgN7 #ΤαΒράδιαΜαςΣτονΛόφο #Πολιτισμός #Θέατρο #Συναυλία

Στη σπάνια παρουσίαση της ιστορικής «Μήδειας» του Λουίτζι Κερουμπίνι στην Επίδαυρο, η οποία θύμισε τη θρυλική παραγωγή του 1961 με τη Μαρία Κάλλας, συγκεντρώθηκαν πάνω από 10.000 θεατές, οι οποίοι χειροκρότησαν με ενθουσιασμό την ανασύνθεση ενός πολιτιστικού μύθου σε μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση και ενθουσιασμό. #Μήδεια #Επίδαυρος #Όπερα