Search

Ευαίσθητό μου πλάσμα τι πόνο κουβαλούσε η ψυχή σου 😔 #Μαζωνάκης Ο πνευματικός του Γιώργου Μαζωνάκη, Πατέρας Αντώνιος, μίλησε για τη συνάντηση που είχε με τον τραγουδιστή πριν λίγο καιρό στο αεροπλάνο. Ο ίδιος αποκάλυψε όλα όσα του είχε εξομολογηθεί ο Γιώργος Μαζωνάκης επί μιάμιση ώρα που κράτησε η κουβέντα τους. «Φέτος το καλοκαίρι στο αεροδρόμιο της Λάρνακας ταξιδεύαμε και οι δύο επιστρέφοντας προς Αθήνα. Αυτός ήταν στις διακεκριμένες θέσεις. Εγώ ήμουν πιο πίσω. Στέλνει μια αεροσυνοδό και λέει ότι «υπάρχει θέση δίπλα στον κύριο Μαζωνάκη, αν θέλετε μπορείτε να πάτε μαζί του, να συζητήσετε». «Μπορώ να εξομολογηθώ;», λέει. Μάλλον, για την ακρίβεια, «προλαβαίνω να εξομολογηθώ»; Άρχισε από εκείνη τη στιγμή και για μιάμιση περίπου ώρα να ξετυλίγει την ψυχή του», είπε ο Πατέρας Αντώνιος και συνέχισε: «Αυτός ο άνθρωπος είχε πρώτα απ όλα συναίσθηση της καταστάσεώς του. Ήξερε πάρα πολύ καλά ποια είναι τα πάθη του. Ήξερε πάρα πολύ καλά να τα ονομάσει. Και το πιο σημαντικό, έψαχνε να βρει λύσεις. Είδα έναν πολύ ευαίσθητο άνθρωπο. Ήταν πολύ κοντά σε πολλές οικογένειες. Ήταν πολύ ευαίσθητος σε θέματα παιδιών, πάρα πολύ ευαίσθητος και δη σε θέματα κακοποίησης παιδιών. Αυτό το αντελήφθην και ομολογώ ότι υποκλίθηκα σε αυτόν τον άνθρωπο, γιατί έδινε πάρα πολλά χρήματα. Αφειδώς και αφανώς. Δεν πρόβαλλε τον εαυτό του σε τίποτα. Διέκρινα ότι αυτό ήτανε ένας ψυχικός πόνος, επειδή ο ίδιος, για λόγους χ ψ.. δεν μπορώ να μιλήσω, δεν μπορούσε να κάνει παιδί ή δεν έπρεπε να κάνει παιδί. Είχε στραφεί στα παιδιά των άλλων. Ήταν εξαιρετικά μόνος. Εγώ διαπίστωσα ότι δεν είχε κάνει ποτέ μια σοβαρή σχέση στη ζωή του. Η σχέση δεν έχει μόνο σεξουαλικό ενδιαφέρον. Η σχέση έχει και κάποιες άλλες παραμέτρους, όπως για παράδειγμα το αίσθημα της ασφάλειας. Αυτό τον είχε πονέσει πάρα πολύ τον Γιώργο και πολλοί τον είχαν εκμεταλλευτεί οικονομικά, αγγίζοντας μια σχέση μαζί του. Και αυτό τον πόναγε. Δηλαδή έφτασε να μου πει ευθέως «δεν θέλω να με βλέπουν σαν πορτοφόλι». Και το τράβηξε λίγο μακρύτερα. «Δεν θέλω να με βλέπουν οριζοντίως. Θέλω να με βλέπουν καθέτως, σαν πλήρη προσωπικότητα». Ο Γιώργος έκανε πολύ συχνά το Σταυρό του, αλλά σήκωνε και το Σταυρό του στην πλάτη, όπως τον σήκωσε ο Χριστός. Πολλές φορές βούρκωσε. Κάποια στιγμή έβγαλε μαντηλάκι, σκούπισε μάτια. Εγώ τα θεώρησα δάκρυα μετανοίας. Για την οικογένειά του απέφυγε επιμελώς και απέφυγα και εγώ επιμελώς, γιατί αν δεν ακούσει κανείς και τις δύο πλευρές, δεν μπορεί να έχει πλήρη εικόνα. Παρηγορήθηκα μέσα μου και είπα ότι μήπως αυτή η συζήτηση, αυτή η επαφή, μήπως αυτό του έκανε καλό; Μήπως ξεφόρτωσε η ψυχούλα του; Και μήπως έτσι πήγε στο Θεό πιο ελαφρύς και με καλύτερες προϋποθέσεις. Στη συνέχεια διατηρήσαμε επαφή μέχρι και το θάνατό του. Συναντηθήκαμε ή μέσω μηνυμάτων ή μέσω τηλεφώνου ή και δια ζώσης, νομίζω επτά ή οκτώ φορές. Τον είδα λοιπόν, όπως σας είπα, ευαίσθητο, γι’ αυτό ευάλωτο, με ανασφάλειες και προσπαθούσε να πιαστεί από το χέρι του Θεού». Σχετικά με αυτό που προβλημάτιζε περισσότερο τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο Πατέρας Αντώνιος ανέφερε: «Κυρίως το αιώνιο μέλλον του. «Βρε πάτερ, με τι μούτρα θα αντικρίσω τον Θεό»; Λέω «με τα μούτρα που τον αντίκρισε και ο ληστής». Το μπουκαλάκι του αγιασμού του το προμήθευσα εγώ. Ήθελε να έχει κάτι ορατό στην τσέπη του, στην τσάντα του, της αοράτου χάριτος του Θεού». #ΓιώργοςΜαζωνάκης #ΨυχικήΥγεία #ΑισθηματικήΚατάσταση

🔴16 Ιουνίου 1945: Το διόλου ηρωικό τέλος του Άρη Βελουχιώτη - «Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!». 🔴81 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, από το άδοξο τέλος του Θανάση Κλάρα (όπως ήταν το πραγματικό του ονοματεπώνυμο), ή «Μιζέρια» (το κομματικό του παρατσούκλι), ή Άρη Βελουχιώτη (επαναστατικό ψευδώνυμο). 🔴Ο Άρης Βελουχιώτης, δεν ήταν άνθρωπος περιωπής και δεν έχαιρε εκτίμησης στο κόμμα. Αναφέρει περί αυτού το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης: «Ο Άρης πάντα ήταν νταής, ωσότου να κάνει τη δήλωση. Κάτι τέτοιους τύπους τους μάζευε ο Ζαχαριάδης, γιατί μ’ αυτούς μπορούσε να κάνει και φασαρίες κ.τ.λ. Πάντα είχε το αλήτικο στοιχείο πάνω του. Τον ξέραμε, είχε μια τάση προς την αλητεία». 🔴Μόλις δε έκανε (διπλή!) δήλωση μετανοίας, στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου, θεωρήθηκε ξένο σώμα. Τον πρώτο καιρό της κατοχής, όταν το κόμμα ήταν σχεδόν διαλυμένο, εμφανίστηκε στους κομματικούς κύκλους, αλλά τα ηγετικά στελέχη του κόμματος δεν του έδιναν καμμιά σημασία. Μετά την γερμανική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ, ο Στάλιν είχε δώσει εντολή στους κομμουνιστές των κατεχόμενων χωρών της Ευρώπης, να οργανώσουν αντάρτικα. Κυρίως, για να αναγκάζονται οι Γερμανοί να διατηρούν ισχυρές δυνάμεις στις χώρες αυτές και να μην έχουν πολλές διαθέσιμες δυνάμεις, για το Ανατολικό Μέτωπο. 🔴Το ΚΚΕ, όχι μόνο δεν είχε δυνάμεις για να οργανώσει αντάρτικο, αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν καν στις προτεραιότητές του: «Ο Σιάντος και η πλειονότητα των ηγετικών στελεχών δεν υπολογίζουν σοβαρά το αντάρτικο του βουνού. Ας βρίσκεται, ας υπάρχει να ακούγεται, αλλά προέχει ο αγώνας στις πόλεις. Με την κουμπούρα δεν τρώει ο λαός ψωμί, συνήθιζε να επαναλαμβάνει ο Γραμματέας». 🔴Το μόνο στέλεχος του ΚΚΕ που είχε προσφερθεί για αντάρτικο ήταν ο (κατοπινός) Άρης Βελουχιώτης. Όχι από πατριωτισμό, αλλά από τυχοδιωκτισμό. «Κυνηγάει πάντα τη μεγάλη περιπέτεια», επισημαίνει εύστοχα ο Χαριτόπουλος. 🔴Και ο Σιάντος, τον έστειλε στο βουνό, για να τον... ξεφορτωθεί: «Μπερδευόταν στα πόδια μας, καθημερινά δημιουργούσε προβλήματα στην οργάνωση και, για να τον ξεφορτωθώ, του είπα φύγε από κοντά μου και πήγαινε όπου θέλεις. Είχε την απαίτηση να βγει στο βουνό, λέει, στην περιοχή της Ρούμελης και να φτιάξει αντάρτικο. Του είπα πήγαινε στη Ρούμελη, πήγαινε όπου θέλεις, κάνε αντάρτικο, κάνε ό,τι θέλεις, μονάχα φύγε από την Αθήνα». 🔴Η ρήξη του Βελουχιώτη με το ΚΚΕ, επήλθε λόγω της διαφωνίας του με την Συμφωνία της Βάρκιζας, τον Φεβρουάριο του 1945. Η άρνησή του να συμμορφωθεί, έγινε παρότι -όπως αναφέρει ο ίδιος- ειδοποιήθηκε για την «συμβουλή» των Σοβιετικών στο ΚΚΕ, να υπογράψει την Συμφωνία: «Όπως μου παρήγγειλε ρητά ο σ. Γιάννης, δια του σ. Ζήση (σσ. Γιάννης Ιωαννίδης, Ζήσης Ζωγράφος) υπάρχει σαφής παραίνεση των Ρώσσων συντρόφων προς το ΚΚΕ για το κλείσιμο της συμφωνίας της Βάρκιζας». 🔴Ωστόσο, στις 24 Μαρτίου 1945, έκανε το μοιραίο λάθος: έστειλε μια επιστολή στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία κάλεσε το κόμμα να αγνοήσει τις «συμβουλές» των Σοβιετικών και να ξεκινήσει νέο αντάρτικο, με την ελπίδα ότι θα δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα, που θα αναγκάσουν τον Στάλιν να αλλάξει την πολιτική του στο ελληνικό ζήτημα. 🔴Για το ΚΚΕ, η μη συμμόρφωση στις «συμβουλές» των Σοβιετικών και του «Μεγάλου Στάλιν», δεν ήταν ένα απλό λάθος, ήταν προδοσία. Και για την προδοσία, μία ποινή υπάρχει: ο θάνατος. 🔴Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Στην 11η Ολομέλεια (5-10 Απριλίου), αποφασίστηκε η διαγραφή του αντιρρησία απ’ το κόμμα και η πλήρης απομόνωσή του από τις κομματικές οργανώσεις, που εκφράστηκε με την ρητή εντολή: «Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!». Η εντολή αυτή ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη, εφόσον ειδικά στρατιωτικά αποσπάσματα είχαν ήδη ριχτεί στο κυνήγι του Βελουχιώτη. 🔴Η απόφαση της διαγραφής δεν δημοσιοποιήθηκε άμεσα, αλλά ως «χαριστική βολή», την ημέρα που ο Βελουχιώτης ήταν περικυκλωμένος στην Μεσούντα της Άρτας και περνούσε τις τελευταίες του στιγμές. Το περιεχόμενό της, ήταν το εξής: «Ο Κλάρας αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το KKE, ξαναζήτησε να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το KKE του ‘δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως, σε μια κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το KKE με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του που μονάχα τον εχθρό ωφελεί». 🔴Μάλιστα, η διαπόμπευση του Βελουχιώτη, συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, στον λόγο του στην ΙΙΙ Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (10-14 Οκτωβρίου 1950), ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής: «Ο Κλάρας εκτός από τα άλλα ήταν και δηλωσίας. Ο Κλάρας, που είχε στρατιωτικές ικανότητες κατσαπλιαδισμού, σαν κομματική φυσιογνωμία ήταν ένας άνθρωπος που μόνο να χαντακώσει το Κόμμα μπορούσε. Καθόταν και έτρεφε ψείρες, μεθούσε, έκανε όργια, δούλευε διαλυτικά και χαντάκωνε το κίνημα και τον ΕΛΑΣ. Ήταν ένας μικροαστός τυχοδιώκτης. Όταν σφίχτηκε λιγάκι στην Κέρκυρα, ούτε ένα μπάτσο δεν έφαγε, λύγισε». 🔴Επίσης, στις 16/1/1950, όταν βρέθηκε σε αντιπαράθεση με τον Εμβέρ Χότζα στην Μόσχα, παρουσία του Μολότωφ, του Μαλενκώφ και άλλων ηγετικών στελεχών της ΕΣΣΔ, ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής: «Μάταια μετατρέπουν τον Βελουχιώτη σε εθνικό ήρωα. Είναι γνωστό ότι δεν άντεξε τις συνθήκες κράτησης και αποκήρυξε τον κομμουνισμό στη φυλακή. Το λάθος μας είναι ότι τον προωθήσαμε. Είναι όμως γεγονός ότι έφυγε προς την κατεύθυνση της Αλβανίας, με τα στρατεύματά του, συναντήθηκε με τους Αλβανούς, στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα και διεξήγαγε αγώνα ως τυχοδιώκτης που πρόδωσε το κόμμα του». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Νίκος Παπαδάτος, «Άκρως απόρρητο, οι σχέσεις ΕΣΣΔ - ΚΚΕ 1944-1952». 📍Νίκος Ζαχαριάδης, «Δέκα χρόνια πάλης. Συμπεράσματα - διδάγματα - καθήκοντα». 📍Διονύσης Χαριτόπουλος, «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων». #Ιστορία #ΚΚΕ #Ελλάδα