Search

Deputy Minister Pavlos Marinakis proposes setting a minimum age limit of 15 years for minors' access to social media starting in 2027, emphasizing the need for a safer digital environment and education in critical thinking, while also mentioning the support of 13 European countries for a pan-European digital age of maturity. (translated)

The great thinker Konstantinos Tsoukalas, professor of Sociology and an important figure in Greek social and political thought, passed away today, leaving behind a rich teaching and writing legacy, which includes significant difficult analyses and interviews, such as the one on the program "The Greeks." (translated)

Υπεγραψε αλλού πριν 2 μερες αλλα φοραει ακομα φανελα ΠΑΟΚ.Μιλήσαμε αρκετοί με Ντέλια, 10μερες πίεση να φύγει,ενώ πριν δεν υπήρχε ούτε σαν σκέψη. Τον έδιωξαν αντί να τον πλαισιώσουν με 2,3κανονικούς ποδοσφαιριστές και να σαρωσουμε .ΠΛΕΟΝ θεωρω πως υπαρχει σχεδιο καταστροφης ΠΑΟΚ https://t.co/wxjxzvTgba #ΠΑΟΚ #ποδόσφαιρο #αθλητισμός

On August 18, 2026, the great thinker and professor of Sociology Konstantinos Tsoukalas, recognized for his contribution to modern Greek thought, passed away, leaving behind a rich teaching and writing legacy, which was highlighted through his television programs and interviews. (translated)

«Διότι έχω στο σπίτι μια κόρη 3 ετών» Πρόσφατα φροντίσαμε μια ασθενή με διαταραχή χρήσης οπιοειδών. 5-6 σακουλάκια ηρωίνης την ημέρα. Όταν την πρωτοείδα ήταν ακόμη στο χώρο των επειγόντων. Μια γυναίκα 25 ετών που ζύγιζε 30 κιλά. Έβλεπες μόνο οστά. Δεν έχει HIV/AIDS, αλλά μου θύμισε τους ασθενείς με AIDS. Που σπάνια βλέπεις πλέον διότι με τα σημερινά φάρμακα ζεις φυσιολογική ζωή (αν τα παίρνεις). Ένας ασθενής σε τέτοια κατάσταση σοβαρού υποσιτισμού είναι μια κοινή λοίμωξη μακριά από το θάνατο. Ήλθε μόνη της στα επείγοντα ζητώντας βοήθεια. Την κάναμε εισαγωγή και ξεκινήσαμε την προβλεπόμενη θεραπεία. Τις πρώτες 2 ημέρες είχε επεισόδια επιθετικότητας. 1-2 φορές προσπάθησε να φύγει όπως συμβαίνει συχνά αυτές τις περιπτώσεις. Η ανάγκη για ηρωινη είναι παντοδύναμη. Ευτυχώς δεν έφυγε. Την τρίτη ημέρα ήταν ήρεμη. Συζητήσαμε το πλάνο, τα συμφωνήσαμε και μεταξύ σοβαρού και αστείου την ρώτησα «δεν θα την κοπανήσεις το απόγευμα, αφού εμείς φύγουμε; Θα σε βρούμε εδώ αύριο;» Μου απάντησε «Ναι, θα είμαι εδώ». Τη ρώτησα «Γιατί;» Μου απάντησε αυθόρμητα πριν καν τελειώσω την ερώτηση: «Διότι έχω στο σπίτι μια κόρη 3 ετών». «Ποιος την φροντίζει;», ρώτησα. «Η Μητέρα μου», απάντησε. ************************************** Δεν μου είπε «θέλω να ζήσω». Η πρώτη σκέψη της ήταν το παιδί της. Η Μάνα που πάσχει από σοβαρή διαταραχή χρήσης οπιοειδών, που κάνει 6 σακούλες ηρωινη την ημέρα, που έχει φθάσει ένα φου πριν το θάνατο, έχει ως πρώτη σκέψη το παιδί της. #Εθισμός #Οπιοειδή #Μητρότητα

The tragedy today in Salamina, with two of our fellow citizens dead, injuries, and houses in flames, fills us with sorrow. Our thoughts are with the families of the victims, the residents who are struggling, and the firefighters and volunteers who are fighting a superhuman battle in the field. (translated)

Ο Στέφανος Μάνος υπηρέτησε τη δημόσια ζωή με ορθολογισμό, τόλμη, ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα, υπερασπιζόμενος πάντα όσα πίστευε με καθαρότητα, ευθύτητα και επιχειρήματα. Σε όλη του την πορεία αγνόησε το πολιτικό κόστος. Συνδύαζε τον αντισυμβατισμό με τη σοφία. Οι πράξεις και η σκέψη του αφήνουν ένα ξεχωριστό και διδακτικό αποτύπωμα στην πολιτική ζωή του τόπου. Ειλικρινή συλλυπητήρια στη σύζυγό του Kristen και στα παιδιά τους Αλέξανδρο, Μαριέττα, Ιωάννα, Φίλιππο και Κωνσταντίνο. #ΣτεφάνουΜάνος #πολιτική #συλλυπητήρια

Από τα μεγάλα προσκυνήματα της Τήνου, της Πάρου, της Παναγίας Σουμελά μέχρι τα πιο απομακρυσμένα ξωκλήσια, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες γιορτάζουν σήμερα, τον Δεκαπενταύγουστο, τη μεγάλη αυτή γιορτή της Ορθοδοξίας. Είναι πάντα μια ευκαιρία αναστοχασμού και αναζήτησης της πραγματικής δύναμης που μας δίνει η πίστη μας για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες, είτε αυτές είναι προσωπικές είτε αφορούν τη χώρα συνολικά. Σήμερα, όμως, η σκέψη μας θα πρέπει να βρίσκεται με αυτές και με αυτούς οι οποίοι δίνουν καθημερινά τον αγώνα απέναντι στις πυρκαγιές του καλοκαιριού: τους πυροσβέστες μας, τους εθελοντές μας, τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και φέτος δίνουν αυτή τη δύσκολη μάχη απέναντι στην κλιματική κρίση και μας θυμίζουν ότι γι’ αυτούς δεν υπάρχουν αργίες, δεν υπάρχουν γιορτές. Βρίσκονται καθημερινά ταγμένοι στο καθήκον. Σήμερα, όμως, δεν είναι μέρα για πολλά λόγια. Είναι μία ευκαιρία να περάσουμε λίγες ήρεμες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάμε, να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ γι’ αυτά τα οποία μας έχει δώσει ο Θεός και να αντλήσουμε δύναμη να συνεχίσουμε ο καθένας τον δικό του καθημερινό αγώνα. Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες, σε όλους τους Έλληνες, απανταχού της Γης. #Δεκαπενταύγουστος #ΕλληνικήΠαράδοση #Ορθοδοξία

With deep sadness, I bid farewell to Stefanos Manos, a distinguished personality in the public life of the country. He was a politician with a strong personality, independent thinking, consistency in his views, and a steady commitment to the reforms he believed Greece needed. He did not hesitate. (translated)

Ο Δεκαπενταύγουστος είναι βαθιά συνδεδεμένος με τις παραδόσεις μας. Μια ημέρα πίστης, αλλά και μια ευκαιρία να επιστρέψουμε στους τόπους μας, να μοιραστούμε στιγμές και να θυμηθούμε όσα μας ενώνουν. Και μπορεί αυτές τις ημέρες το μυαλό μας να ταξιδεύει στα νησιά και στα χωριά μας, όμως η Αθήνα παραμένει όμορφη και τον Αύγουστο. Πιο ήσυχη, με έναν διαφορετικό ρυθμό, μας καλεί να την περπατήσουμε και να ανακαλύψουμε ξανά τις γειτονιές, τις πλατείες και τις μικρές, ξεχωριστές γωνιές της. Από την πόλη μας, εύχομαι ολόψυχα χρόνια πολλά σε όλες και όλους και ιδιαίτερα σε όσες και όσους γιορτάζουν. Η σκέψη μας είναι και στους ανθρώπους που αυτές τις ημέρες παραμένουν στις θέσεις τους και εργάζονται για όλους εμάς. Στους εργαζόμενους του Δήμου Αθηναίων, αλλά και σε κάθε άνθρωπο που βρίσκεται στο καθήκον. Χρόνια πολλά, με υγεία, αγάπη και όμορφες στιγμές. ΥΓ. Στην εικόνα, ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσοσπηλαιωτίσσης, στην οδό Αιόλου. #Δεκαπενταύγουστος #Αθήνα #παράδοση

Επειδή τον πιάσανε πάλι στο στόμα τους ορισμένοι, καιρός να αναλάβω εγώ δράση: Ο Ισοκράτης όταν μιλάει για μετέχοντες της ημετέρας παιδείας, εννοεί το εξή: ▫️ η Αθήνα ξεπέρασε τόσο πολύ τους άλλους ανθρώπους στη σκέψη και στον λόγο, ώστε οι μαθητές της έγιναν δάσκαλοι των υπολοίπων· και έκανε το όνομα «Έλληνες» να ΦΑΙΝΕΤΑΙ πλέον ότι δεν δηλώνει το γένος αλλά τη διάνοια, και να αποκαλούνται Έλληνες περισσότερο όσοι μετέχουν της δικής μας παιδεύσεως παρά όσοι μετέχουν της κοινής φύσεως. Ο Πανηγυρικός είναι πανηγυρικός-πολιτικός λόγος με ξεκάθαρο σκοπό: να καλέσει τους Έλληνες σε ομόνοια και κοινή εκστρατεία εναντίον των βαρβάρων (Περσών), με την Αθήνα σε ηγετική θέση. Στο ίδιο έργο (§§23-25) ο Ισοκράτης τονίζει με έμφαση την αθηναϊκή αυτοχθονία και την καθαρότητα του γένους: οι Αθηναίοι δεν είναι μίγμα φυλών, δεν εκδίωξαν άλλους, αλλά γεννήθηκαν από την ίδια τη γη. Δεν πρόκειται για άνθρωπο που αρνείται τη σημασία του γένους. Η φράση είναι ρητορική υπερβολή προς δόξαν της Αθήνας. Η «ἡμετέρα παίδευσις» είναι η αθηναϊκή παιδεία (ρητορική, πολιτική σκέψη, λόγος), όχι κάποια αφηρημένη «ελληνική» με τη σημερινή έννοια. Ο Ισοκράτης λέει ότι η Αθήνα ανέβασε τόσο ψηλά το επίπεδο, ώστε το να μετέχει κανείς σε αυτήν την παιδεία θεωρείται πλέον πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του «Έλληνα» από την απλή κοινή καταγωγή. Με άλλα λόγια, εξυψώνει την αθηναϊκή κουλτούρα σε σημείο που γίνεται το μέτρο της ελληνικότητας. Το χωρίο συρρικνώνει μάλλον παρά διευρύνει την έννοια του Έλληνα: δεν ανοίγει την πόρτα σε οποιονδήποτε βάρβαρο, αλλά υπονοεί ότι ακόμη και Έλληνες που δεν έχουν μερίδιο στην ανώτερη αθηναϊκή παιδεία υστερούν. Ο Ισοκράτης δεν λέει πουθενά ότι η παιδεία μετατρέπει τον βάρβαρο σε πλήρες μέλος του ελληνικού έθνους. Αντίθετα, σε όλο του το έργο οι βάρβαροι παραμένουν οι εκ φύσεως εχθροί που πρέπει να υποταχθούν ή να εκστρατεύσει κανείς εναντίον τους. Η χρήση της ρήσης ως «απόδειξη» ότι ο Ισοκράτης δικαιολογούσε την ένταξη αλλόφυλων κάθε είδους στο ελληνικό έθνος μέσω της παιδείας είναι ανιστόρητη και αποσπασματική. Αγνοεί: ▫️το σύνολο του Πανηγυρικού και των άλλων έργων του, ▫️την έντονη αντιδιαστολή Ελλήνων–βαρβάρων, ▫️την έμφαση στην αθηναϊκή αυτοχθονία, ▫️και το γεγονός ότι μιλάει σε πλαίσιο παν-ελληνικής ενότητας εναντίον εξωτερικού εχθρού, όχι πολυπολιτισμικής ένταξης. #Ισοκράτης #Αθήνα #Παιδεία

George Soros, known for his speculative activity and philanthropy, experienced his childhood in Nazi Hungary, a fact that shaped his thinking and approach to democracy and markets, before creating massive economic successes and becoming a controversial figure in the global financial sector. (translated)

ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΠΙΑΣ Ο αείμνηστος καθηγητής Οικολογίας Νίκος Μάργαρης (1943–2013) ήταν από τους πρώτους επιστήμονες που υποστήριξαν ότι οι αναδασώσεις στην Ελλάδα πρέπει να βασίζονται στη μεσογειακή οικολογία και όχι σε μαζικές, άκριτες δενδροφυτεύσεις. 📌Χαρακτηριστικά έγραφε ήδη από το 1999: «Οι πανεθνικές εκστρατείες δενδροφύτευσης με ό,τι δέντρο βρούμε πρόχειρο, που το φυτεύουμε όπου μας καπνίσει και συγχρόνως περιμένουμε να γίνει δάσος, θυμίζουν παράλογη κωμωδία.» ✔️Ως πρότυπο πρόβαλλε τη φύτευση που είχε σχεδιάσει ο Δημήτρης Πικιώνης γύρω από την Ακρόπολη, όπου συνυπάρχουν χαρουπιά, αγριελιά, δάφνη και άλλοι γηγενείς μεσογειακοί θάμνοι και δέντρα, δημιουργώντας ένα αυθεντικό ελληνικό τοπίο και όχι ένα τεχνητό πευκοδάσος. ✔️Η χαρουπιά κατείχε ξεχωριστή θέση στη σκέψη του, επειδή:είναι εξαιρετικά ανθεκτική στην ξηρασία, σταθεροποιεί τα εδάφη και περιορίζει τη διάβρωση, έχει μεγάλη διάρκεια ζωής, προσφέρει σημαντική οικονομική αξία μέσω του καρπού της, ενισχύει τη βιοποικιλότητα και ταιριάζει φυσικά στα μεσογειακά οικοσυστήματα. ✔️Το μήνυμα του Νίκου Μάργαρη παραμένει επίκαιρο: οι αναδασώσεις δεν πρέπει να γίνονται με γνώμονα την ταχύτητα ή τον εντυπωσιασμό, αλλά με σεβασμό στη φυσική βλάστηση κάθε περιοχής. ,✔️Σε πολλές ξηροθερμικές περιοχές της Ελλάδας, η χαρουπιά μπορεί και πρέπει να αποτελεί ένα από τα βασικά είδη αποκατάστασης των οικοσυστημάτων, μαζί με τα υπόλοιπα γηγενή μεσογειακά είδη. #Αναδασώσεις #ΜεσογειακήΟικολογία #Χαρουπιά

Στη Γ' Λυκείου, ειχα την τύχη να έχω μια εξαιρετική καθηγήτρια την κυρία Τασσιοπουλου. (Την οποία δυστυχώς δεν κατάφερα να αποχαιρετήσω ποτέ. Μιας και δεν παραβρέθηκα στην τελική απονομή απολυτηρίου και αριστείου λόγω εργασίας). Η κυρία Τασσιοπουλου λοιπόν μας ανέλυσε σε ένα μάθημα τις διαφορές ανάμεσα στη δημοσιογραφία και τον κίτρινο τύπο. Οι διαφορές αυτές θυμάμαι ήταν μέρος του κεφαλαίου που αφορούσε την μαζοποίηση. Στο κεφάλαιο αυτό μιλήσαμε γενικότερα για το ρόλο της ενημέρωση που όταν αποσκοπεί στην χειραγώγηση γίνεται προπαγάνδα. Θυμάμαι ακόμη και σήμερα να αναλύουμε τις διαφορές και να καταλήγουμε στα εξής βασικά συμπεράσματα. Ο δημοσιογράφος έχει μοναδικό σκοπό να μεταφέρει την είδηση. Δεν χρησιμοποιεί χαρακτηρισμούς, προσωπικές κρίσεις, ούτε ακόμη μειδιάματα ή γκριμάτσες που αλλοιώνουν το περιεχόμενό της. Οφείλει να παραμένει στην ατόφια και καθαρή μετάδοση των γεγονότων. Σκοπός του είναι η ενημέρωση του πολίτη για όσα ουσιαστικά τον αφορούν. Ο πολίτης θα εξάγει τα δικά του συμπεράσματα. Ο δημοσιογράφος δεν χρωματίζει την είδηση. Ο κίτρινος τύπος αντίθετα χρωματίζει την είδηση. Ο κίτρινος τύπος συνοδεύει την είδηση με επίθετα, σχόλια, ακόμα και γκριμάτσες. Οτιδήποτε μπορεί να «χρωματίσει» την είδηση και να επηρεάσει την κρίση και την αποψη του τηλεθεατή, αναγνώστη ή ακροατή. Εξού και ο χαρακτηρισμός «κίτρινος». Σκοπός του δεν είναι η ενημέρωση, αλλά ο επηρεασμός, η χειραγώγηση ή αλλιώς προπαγάνδα. Αυτές οι διαφορές από τότε μου έμειναν στο μυαλό. Από εκείνη τη μέρα όποτε βλέπω ειδήσεις, ακούω ραδιόφωνο ή διαβάζω κάποιο άρθρο αυθόρμητα δίχως να το ελεγχω, το μυαλό μου αξιολογεί αυθόρμητα αν πρόκειται για δημοσιογραφία ή "κίτρινο τύπο".. Αυτή η σπουδαία καθηγήτρια δίδαξε στους μαθητές του Α4 ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις μας να μπορούμε να να κάνουμε διάλογο. Διάλογο με επιχειρήματα. Μας έμαθε να ασκούμε αυτό που ονόμαζε «κριτική σκέψη». (Αναρωτιέμαι αν πλέον διδάσκονται αυτά τα κεφάλαια. Αν πλέον καλλιεργείται ο διάλογος, η επιχειρηματολογία και η κριτική σκέψη.) Πόσο θα ήθελα σήμερα να να έφτανε αυτό το κείμενο σήμερα στα χέρια της. Να ήμουν ξανα σε εκείνη την τάξη. Με τους ίδιους συμμαθητές. Να βάζαμε στον τοίχο το παρακάτω αποσπασμα με τα δημόσια σχόλια ενος δημοσιογράφου. Να το αναλύαμε με κριτική σκέψη. Να μας ρωτούσε ξανά : «Παιδιά, πώς θα χαρακτηρίζαμε τη συμπεριφορά ενός δημοσιογράφου που, εν έτει 2026, χρησιμοποιεί στον δημόσιο διάλογο με έναν πολίτη εκφράσεις όπως "πνευματικό αμεα"; Πώς θα χαρακτηρίζαμε το όργανο δεοντολογίας των δημοσιογράφων που επιτρέπει τέτοιες συμπεριφορές; Πώς θα χαρακτηρίζαμε μια κοινωνία που τις ανέχεται και, ακόμη χειρότερα, τις καλλιεργεί;» Κάπου εκεί θα σηκωνα το χέρι και θα έλεγα. "Με όσα έχουμε διδαχθεί εν έτει 2026, ο χλευαστικός χαρακτηρισμός «αμεα» θα έπρεπε να είναι αυτονόητο ότι πληγώνει και προσβάλλει κάθε άνθρωπο που ανήκει σε αυτή την κοινωνική ομάδα. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Μια πανέμορφη χώρα με ένα άθλιο κράτος που δεν κάνει τίποτα ουσιαστικό, ώστε να κάνει την καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων έστω και λίγο πιο εύκολη (βλέπε πεζοδρόμια, πρόσβαση σε δημόσια κτήρια, κίνητρα πρόσληψης κλπ)." Σας ευχαριστώ κυρία Τασσιοπούλου. Εσάς και κάθε φωτεινο δάσκαλος και καθηγητή, από το δημοτικό μέχρι το πολυτεχνείο. Κάθε μερα σας ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου. Οι αρετές, οι αξίες και οι γνώσεις που μας προσφέρατε έγιναν το κλειδί για να βγουμε από το κλουβί και να πετάξουνε σε άλλους τόπους όπου τέτοιες συμπεριφορές δεν έχουν την παραμικρή θέση. Σε τόπους όπου η λέξη «αμεα» δεν χρησιμοποιείται ως προσβολή. Σε τόπους όπου οι άνθρωποι με αναπηρία εργάζονται, αθλούνται, μετακινούνται άνετα. Σε τόπους που οι άνθρωποι με αναπηρία συμμετέχουν ισότιμα στην κοινωνία. Σε τόπους που οι δημοσιογράφοι... μεταφέρουν ειδήσεις. #δημοσιογραφία #δημοσιογραφία #κριτικήσκέψη #μέσαμαζικήςενημέρωσης

Καλό μήνα! Μια μεγάλη δυνατή αρκούδα περπατάει σε ένα αρχαίο πυκνό δάσος. Το σώμα της είναι εξαντλημένο. Νιώθει το βάρος της σε κάθε βήμα... Η ανάσα της βγαίνει κόφτη, βαριά, κουρασμένη από τον ασταμάτητο κάματο της δράσης. Ο χειμώνας πλησιάζει και η φύση γύρω της σωπαίνει. Μπροστά της εμφανίζεται το άνοιγμα μιας βαθιάς πέτρινης σπηλιάς. Μπαίνει μέσα. Το σκοτάδι την τυλίγει σαν μια ζεστή προστατευτική αγκαλιά. Ξαπλώνει πάνω στο νωπό, δροσερό χώμα και αφήνει τα μάτια της να κλείσουν. Η ανάσα της γίνεται πιο αργή...πιο βαθιά... Όλοι οι θόρυβοι του κόσμου σβήνουν. Ο χρόνος σταματά, το πνεύμα ελευθερώνεται! Ταξιδεύει μακριά, πάνω από το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου! Προσγειώνεται απαλά στην ιερή ηλιόλουστη γη της Μινωικής Κρήτης. Βρίσκεται στο εσωτερικό ενός αρχαίου ιερού στην Κνωσό! Γύρω οι τοίχοι είναι βαμμένοι με ένα βαθύ πορφυρό χρώμα . Στο κέντρο του δωματίου στέκει ένας χάλκινος διπλός πέλεκυς. Δίπλα του στέκουν τα ιερά "κέρατα καθοσιώσεως"... Στραμμένα προς τον ουρανό, σχηματίζουν μια ανοιχτή αγκαλιά. Είναι η "ιερή πύλη που ενώνει τη γη με τον ουρανό"... Και ανάμεσά τους, ριζώνει ένας μοναχικός φοίνικας! Το δέντρο στέκει απόλυτα ακίνητο. Δεν κουνιέται ούτε φύλλο! Γίνεται ένα με την ακινησία αυτού του ιερού χώρου! Μακάρι να μπορούσατε να νιώσετε τη δύναμη που συγκεντρώνεται στις ρίζες, μέσα στη σιωπή! Δεν υπάρχει καμία σκέψη. Κανένα "πρέπει". Καμία υποχρέωση! Μόνο μια ιερή, βαθιά χαλάρωση, απαραίτητη για να μαζευτεί το φως! Γιατί η "αναγέννηση" χρειάζεται πρώτα την "απόλυτη ακινησία"! Ξαφνικά μέσα από την απόλυτη ηρεμία ένα απαλό θρόισμα ακούγεται. Ένα μεγαλοπρεπές ιερό πουλί με λαμπερά πορφυρά φτερά, κατεβαίνει από τον ουρανό προσγειώνεται ακριβώς εκεί, μέσα στην πέτρινη αγκαλιά των κεράτων. Η πύλη ενεργοποιείται. Το πουλί ανοίγει τα φτερά του. Βγάζει έναν καθαρό, κρυστάλλινο ήχο! Η δόνηση αυτή πλημμυρίζει τον χώρο. Η ζωή επιστρέφει ορμητική... Την ίδια στιγμή, πίσω στη σκοτεινή σπηλιά, η αρκούδα ανοίγει τα μάτια της. Έξω από τη σπηλιά, ο ήλιος της Άνοιξης λάμπει και τα πάντα ανθίζουν. Το σώμα της είναι τώρα ανάλαφρο, γεμάτο φρέσκια αστείρευτη ενέργεια. Το πνεύμα της είναι πεντακάθαρο, φωτεινό και έτοιμο για μια νέα αρχή. ------------------- Όπως η αρκούδα (και όχι δεν είμαι αρκούδα. Μάλλον για σκατζόχοιρο με κόβω😊😊) στη σπηλιά της και ο ιερός φοίνικας στην ακινησία των μινωικών κεράτων, έτσι κι εγώ χρειάζομαι τώρα μερικές μέρες απόλυτης ησυχίας και χαλάρωσης. Πριν όμως σας αποχαιρετήσω...πρέπει να σας πω τα "δικά" μου. Τα κέρατα καθοσιώσεως ήταν φτιαγμένα από πηλό, πέτρα ή γύψο. Τα τοποθετούσαν σε ιερά, βωμούς, τάφους αλλά και στις στέγες των ανακτόρων. Αντιπροσωπεύουν τη δύναμη, την ιερότητα και το σημείο όπου η γη συναντά τον ουρανό. Στις μινωικές απεικονίσεις, το ιερό πτηνό ή το ιερό δέντρο εμφανίζεται σχεδόν πάντα ανάμεσα στα κέρατα. Λειτουργούν σαν μια "πύλη", μια αγκαλιά που υποδέχεται το θείο φως και τη νέα ζωή! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ σε όλους. Με υγεία, ψυχική και σωματική και αναγεννητική δύναμη! #ΚαλήΜήνα #Αναγέννηση #Φύση