Search

Venice made a series of statements about the tragedy of the Tempi, attributing them to political figures, executives, and journalists. According to her post, Karamanlis had stated that he ensured safety, while Florinis had insulted those who spoke about "filling in." Triantopoulos, as she wrote, had used dehumanizing language regarding the victims, while a voter of Mitsotakis had used a vulgar term for the train in a discussion on Space with AML and Portosalte. Venice noted that Mitsotakis had said he did not know and was not obliged to know about the issue, had attributed the drama mainly to a tragic human error, and had characterized the best justification for the sacrifice of the children as ensuring that something similar would not happen again. Romanos had said that they found themselves expressing condolences, while Giogakos had stated that, for better or worse, people were dead. Government officials and civil protection executives had invoked the obligation to clean the area, while Kyriakos had rejected the term "filling in" and had spoken of rehabilitation. According to the same post, Georgiadis had argued that no one in society was interested in the investigation for Tempi and, in another statement, that Greeks were not interested in either the investigation or the pre-investigation. Analysts and executives, in discussions after the national elections of May and June 2023, had estimated that the political cost from Tempi was negligible. Voultepsi had described the issue as stale, Markopoulos had referred to the "cursed" committee and had said he was having fun, while Tamilos had stated that not all Trikala would cry. Venice also attributed to Voridis the position that the accident would have happened even if there had been remote control, as well as the assessment that it was a minor issue compared to what was happening on the planet. Mitsotakis had said that everyone was to blame, while Voridis had argued that names should not be recorded in the Constitution because not all places were the same. Finally, journalist Zacharos of New Democracy had raised the possibility that Eritheta was not on the train and had referred to earlier reports of missing persons at the Polytechnic, which, as he said, did not exist. #Τεμπη #Τέμπη #ασφάλεια #Ελλάδα (translated)

Με μεγάλη θλίψη αποχαιρετούμε σήμερα την αγαπημένη μας “Κυρία της Αυλής”, Ελένη Προκοπίου, μια από τις πιο λαμπερές και ξεχωριστές παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου. Χαρισματική χορεύτρια και ταλαντούχα ηθοποιός, με εντυπωσιακή ομορφιά, εκρηκτικό ταμπεραμέντο και ένα βλέμμα που μαγνήτιζε τον κινηματογραφικό φακό, άφησε το δικό της αποτύπωμα στη μεγάλη οθόνη, πριν επιλέξει συνειδητά να αποσυρθεί από την καλλιτεχνική ζωή και να αφοσιωθεί στην οικογένειά της. Στη Φίνος Φιλμ πρωτοεμφανίστηκε το 1966 με το «Ραντεβού στον Αέρα» και μέσα στην ίδια χρονιά ακολούθησαν οι «Παράνομοι Πόθοι», «Οι Κυρίες της Αυλής» και «Πέντε Χιλιάδες Ψέμματα». Έξι χρόνια αργότερα επέστρεψε για «Το Κοροϊδάκι της Πριγκηπέσσας», που έμελλε να είναι και η τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση της καριέρας της. Σήμερα την αποχαιρετούμε μέσα από στιγμές αυτών των πέντε ταινιών και κρατάμε ζωντανά το χαμόγελο, την κίνηση, τη λάμψη της και, φυσικά, την αθάνατη ατάκα της “Μένουμε πάντα παιδιά”. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της. Αντίο, Ελένη μας ❤️ #RIP #ΕλένηΠροκοπίου https://t.co/DnHMqKhDj0 #ΕλληνικόςΚινηματογράφος #Αποχαιρετισμός #ΕλληνίδεςΗθοποιοί

Η οικογένεια του ΠΑΟΚ αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Σούλη Μαρκόπουλο. Έναν άνθρωπο που ταυτίστηκε με τον Σύλλογο και άφησε πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη. Η προσφορά του στον ΠΑΟΚ υπήρξε τεράστια και η παρουσία του στην ιστορία του Συλλόγου σημαδεύτηκε με ανεξίτηλο τρόπο. Πάνω απ’ όλα, όμως, θα μείνει στη μνήμη όλων για το ήθος, την αξιοπρέπεια, την ευγένεια και την ακεραιότητα που τον χαρακτήριζαν. Για τον σεβασμό που ενέπνεε, όχι μόνο στην οικογένεια του ΠΑΟΚ, αλλά σε ολόκληρη την αθλητική Ελλάδα. Ο Σούλης Μαρκόπουλος δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος προπονητής. Ήταν ένας άνθρωπος που τίμησε τον ΠΑΟΚ και το ελληνικό μπάσκετ με τη διαδρομή και τη στάση ζωής του. Η μνήμη σου θα μείνει για πάντα ζωντανή. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους του. Καλό ταξίδι, Σούλη. #ΠΑΟΚ #μπάσκετ #αναμνήσεις

Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός AKTOR εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια του Σούλη Μαρκόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών. Ο Σούλης Μαρκόπουλος άφησε το δικό του στίγμα στο μπάσκετ καθώς υπήρξε ένας εξαιρετικός προπονητής μα πάνω απ’ όλα ένας πραγματικός κύριος των γηπέδων, κερδίζοντας τον σεβασμό όλων. Το ελληνικό μπάσκετ είναι φτωχότερο από σήμερα. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. #paobcaktor #μπάσκετ #παναθηναϊκός #συλλυπητήρια

Με βαθιά οδύνη και απέραντη θλίψη, η ΚΑΕ ΠΑΟΚ αποχαιρετά τον Σούλη Μαρκόπουλο, έναν άνθρωπο που σημάδεψε ανεξίτηλα την ιστορία του ελληνικού μπάσκετ και "έφυγε" σήμερα από τη ζωή, σε ηλικία 77 ετών. Ένας εμβληματικός προπονητής, με διαδρομή που εκτείνεται σε πέντε διαφορετικές δεκαετίες, ένας σπουδαίος δάσκαλος του αθλήματος και μια προσωπικότητα που άφησε το αποτύπωμά της σε κάθε ομάδα που υπηρέτησε. Για τον ΠΑΟΚ, όμως, ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Υπήρξε ο προπονητής που οδήγησε την ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης με την κατάκτηση του Κυπέλλου Κόρατς το 1994. Κάθισε στον πάγκο του ΠΑΟΚ σε 393 επίσημα παιχνίδια σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους και παραμένει ο μακροβιότερος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου. Το έργο, η προσφορά και η παρακαταθήκη του θα παραμείνουν ζωντανά, όχι μόνο στις σπουδαίες στιγμές που χάρισε στον ΠΑΟΚ, αλλά και στην εξέλιξη ολόκληρου του ελληνικού μπάσκετ, το οποίο υπηρέτησε με γνώση, πάθος και αξιοπρέπεια. Εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. Ας είναι αιώνια η μνήμη του. #ΠΑΟΚ #μπάσκετ #ΣούληςΜαρκόπουλος

Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός AKTOR εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια του Σούλη Μαρκόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών. Ο Σούλης Μαρκόπουλος άφησε το δικό του στίγμα στο μπάσκετ καθώς υπήρξε ένας εξαιρετικός προπονητής μα πάνω απ’ όλα ένας πραγματικός κύριος των γηπέδων, κερδίζοντας το σεβασμό όλων. Το ελληνικό μπάσκετ είναι φτωχότερο από σήμερα. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. #paobcaktor #μπάσκετ #συλλυπητήρια #Παναθηναϊκός

Η ΚΑΕ Ολυμπιακός εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του Σούλη Μαρκόπουλου. Ο εκλιπών τίμησε το ελληνικό μπάσκετ όσο λίγοι και αποτέλεσε φωτεινό παράδειγμα αφοσίωσης στο άθλημα για όσους διδάχθηκαν από εκείνον. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. #OlympiacosBC https://t.co/H0Ki71dVqc #μπάσκετ #Συλλυπητήρια #ΣούληςΜαρκόπουλος

Η ΠΑΕ Ολυμπιακός αποχαιρετά με θλίψη τον Μίλτον Βιέρα, έναν ποδοσφαιριστή που φόρεσε με υπερηφάνεια την ερυθρόλευκη φανέλα και αγαπήθηκε από τους φιλάθλους. Ο σπουδαίος Ουρουγουανός μέσος αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό από το 1972 έως το 1977 και πανηγύρισε τρία διαδοχικά πρωταθλήματα Ελλάδας και δύο Κύπελλα. Εκφράζουμε τα θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. #Ολυμπιακός #Ποδοσφαιριστής #Συλλυπητήρια

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε την Έμη Κασουλίδου, μια σπουδαία γιατρό, αλλά πάνω απ’ όλα έναν υπέροχο Άνθρωπο. Έδωσε τη μάχη της με αξιοπρέπεια και δύναμη και αφήνει πίσω της σημαντικό έργο και ανεκτίμητη προσφορά στον άνθρωπο. Ειλικρινή συλλυπητήρια στους αγαπημένους μας Ιωάννη #ΈμηΚασουλίδου #συλλυπητήρια #ανθρώπια #GR

Αποχαιρετούμε με απόλυτο σεβασμό τη Μαργαρίτα Παπανδρέου. Τη σύζυγο, τη μητέρα, τη γιαγιά και την πρωτοπόρο στους αγώνες των γυναικών, για ισότητα και κοινωνική πρόοδο στην Ελλάδα. Εκφράζω τα βαθύτατα και ειλικρινή μου συλλυπητήρια στον καλό φίλο και Ευρωβουλευτή, Νίκο https://t.co/PCyr1NWNXT #ΜαργαρίταΠαπανδρέου #ισότητα #κοινωνικήπρόοδος #GR #EU

Ο Αλέκος Χαλβατζής αποχαιρετά τον κομμουνιστή πατέρα του, Σπύρο Χαλβατζή. Για όσους ήμασταν εκεί ο χρόνος για 16 λεπτά σταμάτησε. Καθώς τον ακούγαμε κάτω απ'την βροχή. Μια ομιλία βαθιά πολιτική και ταυτόχρονα βαθιά ανθρώπινη. Στην αρχή μας μίλησε για τον Σπύρο Χαλβατζή ως το πέμπτο παιδί μια φτωχής οικογένειας. Ο πατέρας του τον είδε για πρώτη φορά όταν ήταν ακόμη βρέφος, σε επισκεπτήριο, λίγο πριν σταλεί στη Μακρόνησο, απ’ όπου θα επέστρεφε χρόνια αργότερα. Έτσι ο μικρός Σπύρος έμαθε να μιλάει, να περπατάει και έφτασε σχεδόν μέχρι το σχολείο μεγαλώνοντας, με «έναν πατέρα ιδεατό». Στη συνέχεια ο Αλέκος Χαλβατζής έκανε κάτι δύσκολο. Και συγκλονιστικό Δεν μίλησε μόνο για τον αγωνιστή, τον κομμουνιστή, τον επαναστάτη. Μίλησε για τον άνθρωπο πίσω από όλα αυτά. Για τις αντιφάσεις του, τις πληγές του, τις αδυναμίες του. Αρνήθηκε να κάνει τον πατέρα του εικόνισμα. Διότι όπως είπε «μόνο η αλήθεια, και ολόκληρη, είναι επαναστατική». Μίλησε ανοιχτά για την κατάθλιψη και την ψυχική υγεία ενός ανθρώπου που όλοι είχαν μάθει να βλέπουν ως «αλύγιστο». Για έναν κομμουνιστή μιας γενιάς που μεγάλωσε μαθαίνοντας ότι δεν πρέπει να αποκαλύπτει καμία αδυναμία, ότι πρέπει να καταπίνει το πρόβλημα, να χαμογελά και να συνεχίζει. Όπως αναφέρει ο Αλέκος, αυτοί ακριβώς οι κανόνες τούς επέτρεψαν να περάσουν «μέσα από φωτιά και από σίδερο» και να μη λυγίσουν. Είχαν όμως μεγάλο κόστος. Πίσω από τις ιστορίες των «χαλκέντερων» κομμουνιστών υπήρχαν άνθρωποι με ουλές και πληγές, άνθρωποι που πολλές φορές δεν είχαν μάθει ούτε να πουν στους πιο κοντινούς τους: «δεν είμαι καλά». Γιατί ένας επαναστάτης δεν παύει να είναι άνθρωπος. Η γενναιότητα δεν σημαίνει απουσία φόβου, πόνου ή ψυχικής εξάντλησης. Και η αναγνώριση της ανθρώπινης ευαλωτότητας δεν μικραίνει έναν αγωνιστή. Τον κάνει πραγματικό. Και ύστερα περιέγραψε μια από τις τελευταίες αναλαμπές-στιγμές χαράς του Σπύρου Χαλβατζή. Επιστρέφει για τελευταία όπως αποδείχτηκε φορά, στην πατρίδα του, την Κοζάνη, σε ένα αποκριάτικο πανηγύρι. Κρατά από το ένα χέρι τον παιδικό του φίλο και από το άλλο τον εξάχρονο εγγονό του. Και τραγουδά: «Πέντε αδέρφια ήμασταν και τα πέντε παλαβά…» Ένας άνθρωπος που πέρασε μια ολόκληρη ζωή μέσα στους αγώνες, στις διώξεις, στην πολιτική, στις ήττες και στις ελπίδες, να επιστρέφει στο τέλος στην πατρίδα του, στον φίλο των παιδικών του χρόνων, στο εγγόνι του, στο τραγούδι. Δύσκολα μπορώ να φανταστώ πιο γλυκό, πιο συγκλονιστικό, πιο ουμανιστικό και πιο ανθρώπινο αποχαιρετισμό από έναν κομμουνιστή γιο στον κομμουνιστή πατέρα του. Αλέκο, σε ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας. Και σας ευχαριστώ οικογενειακά για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε, στην καταγραφή μιας τόσο προσωπικής στιγμής, που είναι ταυτόχρονα και μια στιγμή της ιστορίας του τόπου μας. Συλλυπητήρια σε όλη την οικογένεια. Να συνεχίσουμε τον αγώνα του. #Χαλβατζής #Κομμουνισμός #Αγωνιστής

«Είμαι εδώ για να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου στην οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη και τη συγγνώμη που το σύστημα δεν μπόρεσε να τον προστατεύσει από κάτι πάρα πολύ άσχημο. Πρέπει να βρούμε τα κενά του συστήματος. Εδώ κάποιοι απατεώνες έριξαν στα δίχτυα τους έναν άνθρωπο...» Ο @AdonisGeorgiadi εμφανίστηκε στο Γ’ Νεκροταφείο της Νίκαιας, για να εκφράσει λέει τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη και να ζητήσει συγνώμη για τα λάθη του συστήματος. Τον πιστεύετε; #Συλλυπητήρια #Δικαιοσύνη #Αλληλεγγύη

📌 Ανακοίνωση του ΚΣ της ΚΝΕ για τον θάνατο του συντρόφου Σπύρου Χαλβατζή 👉 Η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας με μεγάλη θλίψη και συγκίνηση αποχαιρετά τον σύντροφο Σπύρο Χαλβατζή. Αποχαιρετά έναν κομμουνιστή που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Μια ζωή δεμένη με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, από τα νεανικά του χρόνια στην Κοζάνη και την Καστοριά, όπου δούλευε από 11 χρονών, στη συνέχεια μέσα από τις γραμμές της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, μέχρι και τις εξορίες την περίοδο της χούντας στη Γυάρο, στη Λέρο και στον Ωρωπό. Εξόριστο στην Γυάρο τον βρίσκει η ίδρυση της ΚΝΕ και λίγο καιρό μετά από το Λακκί της Λέρου στέλνει επιστολή μαζί με άλλους νεολαίους εξόριστους κομμουνιστές που χαιρετίζουν την ίδρυση της Οργάνωσης.   👉 Ο Σπύρος Χαλβατζής υπηρέτησε την ΚΝΕ από τις πιο σημαντικές θέσεις ευθύνης. Το 1979, στο 2ο Συνέδριο της Οργάνωσης, εκλέχτηκε Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της, όπου παρέμεινε μέχρι το 1986. Για μια ολόκληρη γενιά κομμουνιστών, το όνομά του είναι δεμένο με μια περίοδο μεγάλων απαιτήσεων και μεγάλων αγώνων, με ανθρώπους που δεν έμαθαν να μετρούν τη ζωή τους με το προσωπικό τους όφελος, αλλά με το αν αυτή μπορεί να γίνει χρήσιμη στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του λαού.  👉 Αυτό ήταν και το βασικό γνώρισμα της δικής του πορείας. Η αφοσίωση, η επιμονή, η σταθερότητα στις αξίες και τα ιδανικά του κομμουνισμού. Η επιλογή να βρίσκεται εκεί όπου υπήρχε ανάγκη, να συμβάλλει στον αγώνα, να μεταφέρει την πείρα του στους νεότερους, να συνεχίζει να παλεύει αταλάντευτα, αισιόδοξα, πάντα με αυξημένη έγνοια για τη νεολαία, σε όποιο κομματικό καθήκον του ανατέθηκε. 👉 Για την ΚΝΕ, ο αποχαιρετισμός στον Σπύρο Χαλβατζή έχει ένα ιδιαίτερο βάρος. Γιατί μέσα από ανθρώπους σαν κι αυτόν η Οργάνωση κρατά ζωντανή τη συνέχεια της ιστορίας της. Από γενιά σε γενιά, από ΚΝίτη σε ΚΝίτη, μεταφέρεται όχι μόνο η γνώση μιας δύσκολης διαδρομής, αλλά κυρίως η πεποίθηση ότι αξίζει να αφιερώσεις τη ζωή σου σε έναν σκοπό μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Και αυτή είναι η πιο σημαντική κληρονομιά που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας κομμουνιστής. Την πίστη ότι, όσο δύσκολοι κι αν είναι οι καιροί, υπάρχει ένας δρόμος που αξίζει να περπατηθεί μέχρι τέλους. Ο Σπύρος Χαλβατζής περπάτησε αυτόν τον δρόμο για ολόκληρη τη ζωή του. Γι' αυτό και σήμερα συγκινούμαστε για έναν σύντροφο που φεύγει, αλλά συγχρόνως εμπνεόμαστε, διδασκόμαστε μπροστά σε μια ολόκληρη ζωή που αφιερώθηκε στον αγώνα, σε μια ζωή που ήταν ένα κομμάτι της ίδιας της ιστορίας του Κόμματος και της ΚΝΕ.  👉Σύντροφε Σπύρο, σε αποχαιρετούμε με συγκίνηση, με σεβασμό και με την υπόσχεση που δίνει κάθε γενιά κομμουνιστών σε εκείνους που προηγήθηκαν: Να συνεχίσουμε! Να συνεχίσουμε τον αγώνα για τον οποίο αφιέρωσες τη ζωή σου. Να κρατήσουμε ζωντανή την υπόθεση της εργατικής τάξης. Να παλεύουμε για την κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας, της ζωής με δικαιώματα, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.  👉 Και θα σε συναντάμε ξανά και ξανά. Στις νέες και τους νέους που θα αποφασίζουν να οργανωθούν στην ΚΝΕ, στους αγώνες που θα ξεσπούν, στα Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή, στους ανθρώπους που θα επιλέγουν να μη συμβιβαστούν με την αδικία και την εκμετάλλευση. Θα σε συναντάμε στην ιστορία της ΚΝΕ, στην ιστορία του Κόμματος που υπηρέτησες, στην προσπάθεια κάθε νέου κομμουνιστή να γίνει καλύτερος αγωνιστής, πιο αποφασισμένος, πιο χρήσιμος στην υπόθεση της εργατικής τάξης. Γιατί αυτή είναι τελικά η συνέχεια μιας στρατευμένης ζωής που φτάνει στο τέλος της. Να γίνεται δύναμη στα χέρια των επόμενων γενιών. Να περνάει από άνθρωπο σε άνθρωπο, από κομμουνιστή σε κομμουνιστή, μέχρι να γίνει πράξη το όραμα για το οποίο τόσες και τόσοι αφιέρωσαν τη ζωή τους. Το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του. #ΚΝΕ #Κομμουνισμός #ΕργατικήΤάξη

«Η Έμα Μπονίνο ήταν επί δεκαετίες μια ισχυρή και αναγνωρίσιμη φωνή της ιταλικής πολιτικής και προώθησε τις ιδέες της με αποφασιστικότητα. Οι ιστορίες και οι ευαισθησίες μας απείχαν, αλλά αυτό δεν με εμπόδισε ποτέ να της αναγνωρίσω το βάρος και τον ρόλο της στην δημόσια ζωή της χώρας. Τα συλλυπητήριά μου στους οικείους της και στην οικογένειά της»

📌Παρακαλώ, διαβάστε αυτές τις γραμμές... όχι με τα μάτια του θεατή, αλλά με την ψυχή ενός ανθρώπου που ίσως αύριο βρεθεί στη θέση μας, κάτι που απεύχομαι. Είναι τρομερά εύκολο για το φιλοθεάμον κοινό και τους σχολιαστές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να κρίνουν, να κανιβαλίζουν και να δείχνουν με το δάχτυλο την οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη. Ακούω και διαβάζω αυτούς που είναι έξω από τον χορό να λένε με ευκολία ότι "ήθελαν να του τα φάνε". Όμως, όσοι δεν έχουν αντικρίσει στα μάτια την απόγνωση, την αγωνία και την απελπισία, όσοι δεν έχουν δει τον άνθρωπό τους να χάνει την επαφή με την πραγματικότητα, όσοι δεν τον έχουν δει μέσα στην τρέλα και τις παραισθήσεις, δεν μπορούν να καταλάβουν. Ειλικρινά, δεν έχουν το δικαίωμα να μιλάνε και να κρίνουν. Το λέω αυτό μέσα από τα βάθη της ψυχής μου, πρώτα απ' όλα ως γονέας που έχει παιδιά χρήστες και ζω στην καθημερινότητα μου σε αυτό το κολασμένο σκοτάδι. Έχω βρεθεί αμέτρητες φορές στην ίδια ακριβώς απόγνωση, βλέποντας τα ίδια μου τα σπλάχνα να χάνουν την μπάλα, να κινδυνεύει η ζωή τους και μαζί να κινδυνεύουμε και να απελπιζόμαστε όσοι είμαστε γύρω τους. Να μην ξέρουμε τι να κάνουμε για να τα βοηθήσουμε, να τα σώσουμε. Όταν ο άνθρωπός σου βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, βλέπεις καλά ότι η καθαρή του κρίση σβήνει. Δεν σκέφτεται, δεν φέρεται φυσιολογικά. Γίνεται το πιο ευάλωτο έρμαιο, το τέλειο θύμα στα χέρια του κάθε επιτήδειου, εκμεταλλευτή, συνεργάτη, απατεώνα, πωλητή ελπίδας, ονείρων και εμπόρων ναρκωτικών. Ας πούμε, λοιπόν, την αλήθεια που όλοι κρύβουν πίσω από την υποκρισία. Η παρέμβαση μιας οικογένειας, ακόμα και η πιο ακραία, όπως η δικαστική ή η οικονομική προστασία της περιουσίας του, δεν γεννιέται από απληστία. Γεννιέται από τον τρόμο του κινδύνου να χάσει την ζωή του, να μην γίνει ο μόχθος μιας ολόκληρης ζωής της δικής του ή της οικογένειας του, βορά και εύκολο κέρδος στις τσέπες των εμπόρων ναρκωτικών και ακόμα όπως στην προκειμένη περίπτωση, της απληστίας εκείνων των "γιατρών" που αντί να θεραπεύουν, εκμεταλλεύονται την απελπισία του ασθενούς για να του πάρουν τα χρήματα, οδηγώντας τον τελικά στον θάνατο. Γίνεται για να σταματήσουν όλοι αυτοί οι "παρατρεχάμενοι" που μυρίζονται χρήμα και πλουτίζουν πάνω στην ανθρώπινη αδυναμία. Η προσφυγή στην ψυχιατρική επιστήμη, το να ζητήσεις τη βοήθεια του Δρομοκαΐτειου, ακόμα και μέσω της επώδυνης, σκληρής και σπαρακτικής οδού της ακούσιας νοσηλείας, δεν είναι έλλειψη αγάπης. Αν δεν μπει ένα φρένο, ο χρήστης που δεν καταλαβαίνει - επειδή βλέπει τα πράγματα "αλλιώς" - θα γίνεται θήραμα και θα τα δίνει όλα, μέχρι και την τελευταία του πνοή, στον βωμό της εξάρτησης. Η προσφυγή στην ψυχιατρική επιστήμη, το να ζητήσεις τη βοήθεια του Δρομοκαΐτειου, ακόμα και μέσω της επώδυνης, σπαρακτικής οδού της ακούσιας νοσηλείας, δεν είναι έλλειψη αγάπης. Είναι η ύστατη, η πιο αιματηρή και σκληρή πράξη αγάπης. Με πόνο ψυχής που δεν περιγράφεται με λέξεις, οι άνθρωποι που τους αγαπούν και νοιάζονται, οδηγούνται εκεί από καθαρή απόγνωση. Από το ένστικτο να κρατήσουν τον άνθρωπό τους ζωντανό, να του προστατεύσουν την ζωή, την περιουσία και το μέλλον τους, με την κρυφή, τρελή ελπίδα ότι κάποτε θα είναι ξανά καλά, θα τους χαμογελάσει και θα ζήσει όπως παλιά. Και κάπου εδώ φαίνεται η τεράστια, η εγκληματική απουσία της πολιτικής. Ένα κράτος απών, που αφήνει τους χρήστες απροστάτευτους και τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους στο απόλυτο κενό, χωρίς καμία ουσιαστική κρατική δομή, χωρίς καμία πρόνοια ή θωράκιση απέναντι στα κυκλώματα. Μας πετάνε στην αρένα και μετά η κοινωνία μάς κρίνει για το πώς προσπαθούμε να επιβιώσουμε. Ακούω συνεχώς στις ειδήσεις για την "ευθύνη της οικογένειας" στους ψυχικά νοσούντες, που πολλές φορές φτάνουν στο σημείο να εγκληματούν ή να αυτοκτονούν. Αναρωτιέμαι, όμως, ποια ευθύνη έχει μια οικογένεια που είναι αβοήθητη, που δεν ξέρει πώς και από ποιον θα προστατευτεί? Πώς μπορεί, αλήθεια, μια μάνα ή ένας πατέρας να επιβάλει και να υποχρεώσει έναν ενήλικο άνθρωπο που έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα να πάρει τα χάπια της φαρμακευτικής του αγωγής? Όταν το ίδιο το σύστημα σηκώνει τα χέρια ψηλά, πώς ζητάνε ευθύνες από τους συγγενείς? Μόνο αν έχεις νιώσει αυτό το βουβό σκοτάδι και την αβάσταχτη αγωνία μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, μπορείς να νιώσεις το δράμα αυτής της οικογένειας και της κάθε οικογένειας που ζει με χρήστες σε μια επίγεια κόλαση. Γι αυτούς τους λόγους λοιπόν συμπαραστέκομαι στους αγαπημένους του. Τους νιώθω, τους πονάω και τους συμπονώ βαθιά! Έκαναν αυτό ακριβώς που κάθε απελπισμένος γονιός, κάθε μάνα, κάθε πατέρας και κάθε αδελφός θα έκανε χωρίς δεύτερη σκέψη για να σώσει το ίδιο του το αίμα από τον γκρεμό! Φτάνει πια! Ας σταματήσει, επιτέλους, αυτός ο απάνθρωπος, χυδαίος κανιβαλισμός από όσους κάθονται στον καναπέ τους και κρίνουν ξένες ζωές, χωρίς να ξέρουν τα τι και τα πως. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του και σε όσους τον αγαπούσαν πραγματικά! 💔 Αντίο Γιώργο, σ'ευχαριστούμε για όλα! Λυπάμαι πολύ που δεν βοηθήθηκες! Καλή ξεκούραση! 😭😭😭 #Μαζωνακης #εξαρτησεις #ψυχικη_υγεια #σκληρη_αγαπη #ενσυναισθηση #οικογενεια #ΚΕΘΕΑ #18ΑΝΩ #απεξαρτηση #εξαρτησεις #ψυχικη_υγεια #οικογενεια