Search

The match sheet from the second final of the Korac Cup, which was won by PAOK in 1994, was handed over by the president of KAE PAOK Mr. Ioannis Petmezas to the daughter of Souli Markopoulos, Nansi. The most significant moment of the great career of a wonderful person. Unmatched Souli, it was our honor 🙏🏼 #ΠΑΟΚ #KoracCup #ΣούληςΜαρκόπουλος (translated)

μια φορά κι έναν καιρό είμαι Σαλονίκη, τότε που τα μπασκετικά ντέρμπι ΠΑΟΚ-ΑΡΗ (ή ΑΡΗ-ΠΑΟΚ, αν προτιμάτε), χαλάγανε κόσμο σ' όλη την Ευρώπη. πως μπήκα στο Αλεξάνδρειο, μη ρωτάτε, ούτως ή άλλως στα κάγκελα κατέληξα. κι έτυχε ρε φίλ να 'ναι δίπλα μου ο Σούλης Μαρκόπουλος, που μου εξήγησε όλη τη μονομαχία στο παρκέ με τρόπο μοναδικό. όσα έμαθα εκείνο το δίωρο για το μπάσκετ, δεν τα έμαθα στην υπόλοιπη ζωή μου. ο άνθρωπος είχε το χάρισμα! in loving memory #μπάσκετ #ΠΑΟΚ #ΑΡΗΣ

Σε μια χώρα που βασιλεύει το «να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα» και το «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας», ο Σούλης Μαρκόπουλος ήταν η απόλυτη εξαίρεση. Για αυτό και δεν βρέθηκε ποτέ κανείς να πει κακή κουβέντα για τον χαρακτήρα και τη στάση ζωής του. Μοναδικός 🎩 #ΣούληςΜαρκόπουλος #χαρακτήρας #μοναδικός

To μπάσκετ σε αυτή τη χώρα είναι γέννημα κάποιων πιστών που το φρόντισαν, το μεγάλωσαν και το παρέδωσαν στους επόμενους. Και όταν αυτοί το αμέλησαν, ήταν πάλι εκεί για να το φυλάξουν όπως μόνο αυτοί ήξεραν. Ο κόουτς Σούλης ήταν πάντα εκεί. https://t.co/XJg5dhztE1 #μπάσκετ #Σούλης #αθλητισμός

Η οικογένεια του ΠΑΟΚ αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Σούλη Μαρκόπουλο. Έναν άνθρωπο που ταυτίστηκε με τον Σύλλογο και άφησε πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη. Η προσφορά του στον ΠΑΟΚ υπήρξε τεράστια και η παρουσία του στην ιστορία του Συλλόγου σημαδεύτηκε με ανεξίτηλο τρόπο. Πάνω απ’ όλα, όμως, θα μείνει στη μνήμη όλων για το ήθος, την αξιοπρέπεια, την ευγένεια και την ακεραιότητα που τον χαρακτήριζαν. Για τον σεβασμό που ενέπνεε, όχι μόνο στην οικογένεια του ΠΑΟΚ, αλλά σε ολόκληρη την αθλητική Ελλάδα. Ο Σούλης Μαρκόπουλος δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος προπονητής. Ήταν ένας άνθρωπος που τίμησε τον ΠΑΟΚ και το ελληνικό μπάσκετ με τη διαδρομή και τη στάση ζωής του. Η μνήμη σου θα μείνει για πάντα ζωντανή. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους του. Καλό ταξίδι, Σούλη. #ΠΑΟΚ #μπάσκετ #αναμνήσεις

Δεν ήταν απλά ένας σπουδαίος προπονητής. Ηταν ένας σπουδαίος άνθρωπος και φίλος. Συνεργαστήκαμε άψογα και περάσαμε υπέροχα καλοκαίρια στον Αη Γιάννη , στο Πήλιο. Καλό ταξίδι Σούλη Μαρκόπουλε. Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη!!! https://t.co/xdRPhk0gpY #ΣούληςΜαρκόπουλος #Αθλητισμός #Φιλία

Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός AKTOR εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια του Σούλη Μαρκόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών. Ο Σούλης Μαρκόπουλος άφησε το δικό του στίγμα στο μπάσκετ καθώς υπήρξε ένας εξαιρετικός προπονητής μα πάνω απ’ όλα ένας πραγματικός κύριος των γηπέδων, κερδίζοντας τον σεβασμό όλων. Το ελληνικό μπάσκετ είναι φτωχότερο από σήμερα. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. #paobcaktor #μπάσκετ #παναθηναϊκός #συλλυπητήρια

Με βαθιά οδύνη και απέραντη θλίψη, η ΚΑΕ ΠΑΟΚ αποχαιρετά τον Σούλη Μαρκόπουλο, έναν άνθρωπο που σημάδεψε ανεξίτηλα την ιστορία του ελληνικού μπάσκετ και "έφυγε" σήμερα από τη ζωή, σε ηλικία 77 ετών. Ένας εμβληματικός προπονητής, με διαδρομή που εκτείνεται σε πέντε διαφορετικές δεκαετίες, ένας σπουδαίος δάσκαλος του αθλήματος και μια προσωπικότητα που άφησε το αποτύπωμά της σε κάθε ομάδα που υπηρέτησε. Για τον ΠΑΟΚ, όμως, ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Υπήρξε ο προπονητής που οδήγησε την ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης με την κατάκτηση του Κυπέλλου Κόρατς το 1994. Κάθισε στον πάγκο του ΠΑΟΚ σε 393 επίσημα παιχνίδια σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους και παραμένει ο μακροβιότερος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου. Το έργο, η προσφορά και η παρακαταθήκη του θα παραμείνουν ζωντανά, όχι μόνο στις σπουδαίες στιγμές που χάρισε στον ΠΑΟΚ, αλλά και στην εξέλιξη ολόκληρου του ελληνικού μπάσκετ, το οποίο υπηρέτησε με γνώση, πάθος και αξιοπρέπεια. Εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. Ας είναι αιώνια η μνήμη του. #ΠΑΟΚ #μπάσκετ #ΣούληςΜαρκόπουλος

Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός AKTOR εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια του Σούλη Μαρκόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών. Ο Σούλης Μαρκόπουλος άφησε το δικό του στίγμα στο μπάσκετ καθώς υπήρξε ένας εξαιρετικός προπονητής μα πάνω απ’ όλα ένας πραγματικός κύριος των γηπέδων, κερδίζοντας το σεβασμό όλων. Το ελληνικό μπάσκετ είναι φτωχότερο από σήμερα. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. #paobcaktor #μπάσκετ #συλλυπητήρια #Παναθηναϊκός

Η ΚΑΕ Ολυμπιακός εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του Σούλη Μαρκόπουλου. Ο εκλιπών τίμησε το ελληνικό μπάσκετ όσο λίγοι και αποτέλεσε φωτεινό παράδειγμα αφοσίωσης στο άθλημα για όσους διδάχθηκαν από εκείνον. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. #OlympiacosBC https://t.co/H0Ki71dVqc #μπάσκετ #Συλλυπητήρια #ΣούληςΜαρκόπουλος

00:10 ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΟΜΒΕΣ ΡΕ ΛΑΜΟΓΙΑ???????????? ΤΖΑΜΠΑ ΣΑΣ ΕΣΩΣΕ ΤΟΝ ΚΩΛΟ Ο ΣΟΥΛΗΣ??????????? ΤΣΕΠΩΣΑΤΕ 12+ ΜΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΙΣ ΠΑΠΙΕΣ???????? ΞΥΠΝΑΤΕ ΚΑΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΤΕ ΠΑΙΧΤΑΡΑΔΕΣ ΟΥΝΑΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 2 ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ Η...ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ 🐪🐫🥛 #paofc #παοκ #ποδόσφαιρο #σπορ

ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΒΡΙΣΙΔΙΑ ΕΠΕΙΔΗ...ΔΕΝ ΚΟΒΕΙ ΟΤΑΝ Ο ΣΟΥΛΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΤΩ ΣΤΟ 120 ΕΦΥΓΕ ΣΦΑΙΡΑ (ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΡΕΞΕΙ ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΤΣ) ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΥΛΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΥΣΤΙΕΣ ΤΩΝ ΤΣΕΧΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΑ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ #paofc https://t.co/KIzkdOIJmO #ποδόσφαιρο #νίκη #αθλητισμός

το καλοκαίρι του '82 κάτσαμε με τον Γιάννη να δούμε Μουντιάλ στο καφενείο του Μένιου στα Τρίκαλα. είδαμε όλους τους αγώνες, όλους ανεξαιρέτως, κλάψαμε, πονέσαμε, σπαράξαμε με τη μεγάλη Βραζιλία του Τέλε Σαντάνα που έχασε το κύπελλο από τις πονηράτζες τους Ιταλούς. και στην Ίο δεν πήγαμε. πήγαμε στην Αβινιόν οδικώς να δούμε κάτι Γαλλίδες που τις είχαμε πετύχει το προηγούμενο καλοκαίρι στο Λένινγκραντ. θα σας τα πω άλλη φορά. τον άλλο χρόνο, μου λέει ο Γιάννης "άμα δεν πάμε ούτε φέτος στην Ίο, θα πέσω να πεθάνω". του λέω, "φύγαμε". μπαίνουμε στο καράβι, φτάνουμε στο νησί, με βλέπουν με το σορτσάκι (εδώ στη φωτό) οι άλλοι της παρέας που ήταν ήδη εκεί, μου λένε "ρε βλάχο, σύρε πάρε ένα σαλβάρι". πάω κι εγώ, ράιτ θρου. εκατό δραχμές τα πούλαγε τότε ο έμπορος, ενενήντα άμα πήγαινες συστημένος. όλοι συστημένοι πηγαίναμε. πήρα λοιπόν ένα γαλάζιο, που το έλιωσα κυριολεκτικά. νομίζω στο τέλος έγινε ποτηρόπανο. ο πολύς ο κόσμος προσπαθούσε να απλώσει σλίπινγκ μπαγκ σε ένα τειχάκι στο Μυλοπότα, αλλά έστελνε τη μπατσία η Σούλη που είχε το κάμπιγκ τέρμα στην παραλία και τους μαζεύανε και σου έλεγε η μπατσία "έχεις ένα κατοστάρικο στην τσέπη;" κι άμα δεν είχες σε στέλνανε κρατητήριο και έφευγες με το επόμενο πλοίο. είχα πάντοτε ένα κατοστάρικο στην τσέπη μου. οπότε μέναμε στη Σούλης. όπου σε βάραγε ο ήλιος κατακούτελα, εκτός από το απογευματάκι που είχε λίγο σκιά στο κτίριο της τουαλέτας/μπάνιου και πηγαίναμε και κοιμόμασταν καμιά ώρα εκεί. αλλιώς έπιανε φωτιά η σκηνή κάθε πρωί κατά τις επτά και ήθελες δεν ήθελες, ξύπναγες. δεν ήθελες δηλαδή, αλλά τί να κάνεις; κι ας είχες κοιμηθεί στις πέντε... και ναι, κοιμόμασταν στις πέντε, γιατί γυρνάγαμε όλη νύχτα από μπαρ σε μπαρ. ντίσκο ποτέ κι ας ήταν κομενοπαγίδες το Φανάρι και ο Σκορπιός. ήμασταν χάρντκορ ροκάδες και πάντα καταλήγαμε στο Friends, το πιο γαμάτο ροκόμπαρο της Μεσογείου όλης. ακόμη θυμάμαι που χορεύαμε αγκαλιά καμιά τριανταριά αγόρια και κορίτσια το "Gimme Shelter" των Rolling Stones, τέτοια στιγμή ούτε έζησα ούτε θα ξαναζήσω ποτέ. με αυτές τις συνθήκες διαβίωσης βεβαίως (και όλα τα λεφτά να πηγαίνουν στο πιοτι!), δεν είναι διόλου τυχαίο που η κατάσταση θύμιζε sixties: αν μπορούσες να θυμηθείς πως πέρασες, τότε δεν ήσουν εκεί. ήμασταν όλοι σε ένα διαρκές purple haze, τότε ακριβώς κατάλαβα τι εννοούσε ο Hendrix όταν το έγραψε. αλλά ήταν τόσο απαραίτητο για να τινάξουμε από πάνω μας και τα τελευταία σκοτάδια της καταραμένης εφηβείας στην επαρχία. εδώ λοιπόν, φωτογραφημένος από το Γιάννη στην Ίο. από τη Zenith που είχα ψωνίσει στο Λένινγκραντ κι ακόμη απορώ πως δεν την τσούρνεψε κανένας στη Σούλη. ίσως τους φαινόμουν πολύ ξωτικό για να τα βάλουν μαζί μου... το φανελάκι, παρεμπιπτόντως, με τον γιαπωνέζικο ήλιο, το έχω ακόμη. δεν νομίζω ότι μου χωράει, αλλά έχει επιβιώσει πολλές δεκαετίες και μετακομίσεις τώρα . αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι η μοναδική περιουσία των αιωνίων εφήβων δεν είναι τίποτε άλλο από τα μπλουζάκια τους! (τον Γιάννη τον χάσαμε πριν από 18 χρόνια in loving memory) #Μουντιάλ #Καλοκαίρι #Νεολαία