Καλησπέρα σε όλον τον ύφαλο... ΤρελλΑντώνης...η προσωποποίηση της πολιτικής ξεφτίλας. Ιεροχαλίκης...ο "ολίγον από τίποτα",τώρα και στα Τρίκαλα. Τσίπρας...ίσως ο μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας,στα όρια του κατσαπλιά. Ανδρουλάκης...ο χαζόχαζος. Καρυστιανού...το αστείο που θα καταλήξει ως Ντροπή. Μητσοτάκης...ο φοβικός. Ντόρα,πάρε σύνταξη. Σύνοδος ΝΑΤΟ...όλοι κάνουν "ονειρα",όλοι θα πάρουν πίτσες βιλγαρίας. Τηλεγραφικά,λόγω ελαχίστου χρόνου,είπε ο θείος... #πολιτική #Ελλάδα #Τρίκαλα
το καλοκαίρι του '82 κάτσαμε με τον Γιάννη να δούμε Μουντιάλ στο καφενείο του Μένιου στα Τρίκαλα. είδαμε όλους τους αγώνες, όλους ανεξαιρέτως, κλάψαμε, πονέσαμε, σπαράξαμε με τη μεγάλη Βραζιλία του Τέλε Σαντάνα που έχασε το κύπελλο από τις πονηράτζες τους Ιταλούς. και στην Ίο δεν πήγαμε. πήγαμε στην Αβινιόν οδικώς να δούμε κάτι Γαλλίδες που τις είχαμε πετύχει το προηγούμενο καλοκαίρι στο Λένινγκραντ. θα σας τα πω άλλη φορά. τον άλλο χρόνο, μου λέει ο Γιάννης "άμα δεν πάμε ούτε φέτος στην Ίο, θα πέσω να πεθάνω". του λέω, "φύγαμε". μπαίνουμε στο καράβι, φτάνουμε στο νησί, με βλέπουν με το σορτσάκι (εδώ στη φωτό) οι άλλοι της παρέας που ήταν ήδη εκεί, μου λένε "ρε βλάχο, σύρε πάρε ένα σαλβάρι". πάω κι εγώ, ράιτ θρου. εκατό δραχμές τα πούλαγε τότε ο έμπορος, ενενήντα άμα πήγαινες συστημένος. όλοι συστημένοι πηγαίναμε. πήρα λοιπόν ένα γαλάζιο, που το έλιωσα κυριολεκτικά. νομίζω στο τέλος έγινε ποτηρόπανο. ο πολύς ο κόσμος προσπαθούσε να απλώσει σλίπινγκ μπαγκ σε ένα τειχάκι στο Μυλοπότα, αλλά έστελνε τη μπατσία η Σούλη που είχε το κάμπιγκ τέρμα στην παραλία και τους μαζεύανε και σου έλεγε η μπατσία "έχεις ένα κατοστάρικο στην τσέπη;" κι άμα δεν είχες σε στέλνανε κρατητήριο και έφευγες με το επόμενο πλοίο. είχα πάντοτε ένα κατοστάρικο στην τσέπη μου. οπότε μέναμε στη Σούλης. όπου σε βάραγε ο ήλιος κατακούτελα, εκτός από το απογευματάκι που είχε λίγο σκιά στο κτίριο της τουαλέτας/μπάνιου και πηγαίναμε και κοιμόμασταν καμιά ώρα εκεί. αλλιώς έπιανε φωτιά η σκηνή κάθε πρωί κατά τις επτά και ήθελες δεν ήθελες, ξύπναγες. δεν ήθελες δηλαδή, αλλά τί να κάνεις; κι ας είχες κοιμηθεί στις πέντε... και ναι, κοιμόμασταν στις πέντε, γιατί γυρνάγαμε όλη νύχτα από μπαρ σε μπαρ. ντίσκο ποτέ κι ας ήταν κομενοπαγίδες το Φανάρι και ο Σκορπιός. ήμασταν χάρντκορ ροκάδες και πάντα καταλήγαμε στο Friends, το πιο γαμάτο ροκόμπαρο της Μεσογείου όλης. ακόμη θυμάμαι που χορεύαμε αγκαλιά καμιά τριανταριά αγόρια και κορίτσια το "Gimme Shelter" των Rolling Stones, τέτοια στιγμή ούτε έζησα ούτε θα ξαναζήσω ποτέ. με αυτές τις συνθήκες διαβίωσης βεβαίως (και όλα τα λεφτά να πηγαίνουν στο πιοτι!), δεν είναι διόλου τυχαίο που η κατάσταση θύμιζε sixties: αν μπορούσες να θυμηθείς πως πέρασες, τότε δεν ήσουν εκεί. ήμασταν όλοι σε ένα διαρκές purple haze, τότε ακριβώς κατάλαβα τι εννοούσε ο Hendrix όταν το έγραψε. αλλά ήταν τόσο απαραίτητο για να τινάξουμε από πάνω μας και τα τελευταία σκοτάδια της καταραμένης εφηβείας στην επαρχία. εδώ λοιπόν, φωτογραφημένος από το Γιάννη στην Ίο. από τη Zenith που είχα ψωνίσει στο Λένινγκραντ κι ακόμη απορώ πως δεν την τσούρνεψε κανένας στη Σούλη. ίσως τους φαινόμουν πολύ ξωτικό για να τα βάλουν μαζί μου... το φανελάκι, παρεμπιπτόντως, με τον γιαπωνέζικο ήλιο, το έχω ακόμη. δεν νομίζω ότι μου χωράει, αλλά έχει επιβιώσει πολλές δεκαετίες και μετακομίσεις τώρα . αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι η μοναδική περιουσία των αιωνίων εφήβων δεν είναι τίποτε άλλο από τα μπλουζάκια τους! (τον Γιάννη τον χάσαμε πριν από 18 χρόνια in loving memory) #Μουντιάλ #Καλοκαίρι #Νεολαία
Στα Τρίκαλα, ένας 16χρονος ξυλοκοπήθηκε άγρια από συνομήλικό του κατά τη διάρκεια παραδοσιακού πανηγυριού, με τον δράστη να τον προσεγγίζει με προσχεδιασμένο τρόπο για να τον παρενοχλήσει λεκτικά και να του επιτεθεί, εξαιτίας της εμφάνισης και των ρούχων του, προκαλώντας του σοβαρές σωματικές και ψυχολογικές βλάβες. #Τρίκαλα #Βία #Ανηλίκων
επί του προσωπικού. αύριο καταθέτω τα χαρτιά μου για σύνταξη, κομπλέ όλα και πείτε γειά στον Κατρούγκαλο από μένα. αυτός είναι ο λόγος που δε με διαβάζετε εδώ και κάνα μήνα, καθότι πήρα την άδειά μου απ' το Newpost. το σημειώνω, γιατί όλο και κάποιος μερακλής θα βρεθεί να γράψει μαλακίες. σόρυ αλλά μια χαρά έχω περάσει στο μαγαζί του θείου Τάκη και τον ευχαριστώ που ανέχθηκε τις ιδιοτροπίες μου. όπως ευχαριστώ τον διευθυντή μου Νίκο Παναγιωτόπουλο, την αρχισυντάκτριά μου Αγγελική Κιλιντζόγλου και όλα τα υπόλοιπα παιδιά που κάνανε υπομονή με το γίδι απ' τα Τρίκαλα. ως εκ τούτου χαιρετώ για την ώρα τα κείμενα και τα βίντεα, συνεχίζω τα τηλεοπτικά γκεστ όπου με γουστάρουν κι από φθινόπωρο ο,τι κάτσει έκατσε. εν τω μεταξύ στα σόσιαλ πλατσανάμε κανονικά, όπως και στα μπάνια. την αγάπη μου στέλνω, συν ευχές για υγεία, χαμόγελα και σοσιαλισμό. we shall overcome! #σύνταξη #υγεία #σοσιαλισμός
