Irini A wrote that a man, whom everyone spoke of as "light," died unjustly because of people she described as charlatans. #thevoicegr https://t.co/YHwcTiUxSF #φως #άνθρωπος #αδικία (translated)
Irini A wrote that a man, whom everyone spoke of as "light," died unjustly because of people she described as charlatans. #thevoicegr https://t.co/YHwcTiUxSF #φως #άνθρωπος #αδικία (translated)
The woman interpreted with a pasta and two expressions, conveying to us the bitterness, the relief for the informal vindication, the joy of revenge because no justice can atone for the horrible injustice she suffered. Evangelia Moumouri, thank you for everything #rififi #rififi #θέατρο #δικαιοσύνη #τέχνη (translated)
ΧΑΧΑΧΑΧΑ Ο γυναικοκτονος της Νέλλης έκανε τουιτ για τις γυναικοκτονιες. Τι ζούμε ρε μλκες; https://t.co/MpIuoFVPFz #γυναικοκτονία #κοινωνία #αδικία
Σαν σήμερα 21/09/1956 απαγχονίζεται από τους Άγγλους αποικιοκράτες ο 21χρονος ήρωας της ΕΟΚΑ Κουτσόφτας Μιχαήλ. Γεννήθηκε στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 12 Νοεμβρίου 1934. Σύζυγος: Ευγενία Κουτσόφτα Γονείς: Κυριάκος και Ελένη Κουτσόφτα Αδέλφια: Κώστας, Ολυμπιάδα, Πέτρος, Άννα, Παρασκευή Στις 16 Μαΐου, έξι μέρες μετά την εκτέλεση του Καραολή και του Δημητρίου, αφού πέρασε από τον Παπά Λευτέρη και του ζήτησε να σταθεί προστάτης της αδελφής του, αν τυχόν συλληφθεί, έφυγε με τους φίλους του Ανδρέα Παναγίδη και Παρασκευά Χοιροπούλη, για το χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας, όπου επιτέθηκαν και σκότωσαν τον Άγγλο σμηναγό Πάτρικ Τζων Χέιλ μέσα στο γραφείο του. Καταδιώχθηκαν και συνελήφθησαν από αγγλικά στρατεύματα. Ο Μιχαήλ Κουτσόφτας και ο Ανδρέας Παναγίδης εκτελέστηκαν μαζί με το Στέλιο Μαυρομμάτη στις 21 Σεπτεμβρίου 1956. Ο Χοιροπούλης, επειδή ήταν ανήλικος, καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1956 έγραφε στη μητέρα του: «…Έχουμε τις ελπίδες μας στον Πανάγαθο Θεό και πιστεύουμε ότι θα βοηθήσει και σας και μας. Να έχετε όλοι πίστη στον Άγιο Θεό, για να σας βοηθήσει να σταθήτε σαν Ελληνίδες Μητέρες. Μη λυπάσθε γιατί δεν θα με χάσετε. Με αφιερώνετε στην Πατρίδα. Μητέρα πρέπει να είσαι υπερήφανη γιατί είμαι κι εγώ ένα παιδί της Κύπρου, που δίνει το αίμα του για την Ελευθερία! Προσεύχομαι στην Υπεραγία Θεοτόκο να σας δώσει θάρρος και ψυχραιμία, γιατί και Εκείνη έχασε τον Υιό Της. Ο Χριστός σταυρώθηκε, για να μας απαλλάξει από τα δεσμά, από την αδικία και από τον φόβον του θανάτου. Γιατί φοβάσθε, αφού πιστεύουμε στο αληθινό ΦΩΣ; Οι μόνες λέξεις που μπορούν ν’ ακούσουν από τα χείλη μας οι δυνάσται είναι αυταί: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ….». #Ελευθερία #Κύπρος #Ιστορία
Δεν φταις εσύ σε τίποτα μεγάλε μου Απλώς δεν φταίμε και εμείς Είναι μια άδικη κατάσταση για όλους (εκτός των υπαλλήλων) Είναι κρίμα που πληρώνεις τα σπασμένα, από την ΑΚΡΩΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ βέβαια εξαγρίωση του κόσμου, για αμαρτίες άλλων ❤️ #OlympiacosFC https://t.co/t3Sum8ylXQ #Κατάσταση #Αδικία #Αθλητισμός
📌 Ανακοίνωση του ΚΣ της ΚΝΕ για τον θάνατο του συντρόφου Σπύρου Χαλβατζή 👉 Η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας με μεγάλη θλίψη και συγκίνηση αποχαιρετά τον σύντροφο Σπύρο Χαλβατζή. Αποχαιρετά έναν κομμουνιστή που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Μια ζωή δεμένη με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, από τα νεανικά του χρόνια στην Κοζάνη και την Καστοριά, όπου δούλευε από 11 χρονών, στη συνέχεια μέσα από τις γραμμές της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, μέχρι και τις εξορίες την περίοδο της χούντας στη Γυάρο, στη Λέρο και στον Ωρωπό. Εξόριστο στην Γυάρο τον βρίσκει η ίδρυση της ΚΝΕ και λίγο καιρό μετά από το Λακκί της Λέρου στέλνει επιστολή μαζί με άλλους νεολαίους εξόριστους κομμουνιστές που χαιρετίζουν την ίδρυση της Οργάνωσης. 👉 Ο Σπύρος Χαλβατζής υπηρέτησε την ΚΝΕ από τις πιο σημαντικές θέσεις ευθύνης. Το 1979, στο 2ο Συνέδριο της Οργάνωσης, εκλέχτηκε Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της, όπου παρέμεινε μέχρι το 1986. Για μια ολόκληρη γενιά κομμουνιστών, το όνομά του είναι δεμένο με μια περίοδο μεγάλων απαιτήσεων και μεγάλων αγώνων, με ανθρώπους που δεν έμαθαν να μετρούν τη ζωή τους με το προσωπικό τους όφελος, αλλά με το αν αυτή μπορεί να γίνει χρήσιμη στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του λαού. 👉 Αυτό ήταν και το βασικό γνώρισμα της δικής του πορείας. Η αφοσίωση, η επιμονή, η σταθερότητα στις αξίες και τα ιδανικά του κομμουνισμού. Η επιλογή να βρίσκεται εκεί όπου υπήρχε ανάγκη, να συμβάλλει στον αγώνα, να μεταφέρει την πείρα του στους νεότερους, να συνεχίζει να παλεύει αταλάντευτα, αισιόδοξα, πάντα με αυξημένη έγνοια για τη νεολαία, σε όποιο κομματικό καθήκον του ανατέθηκε. 👉 Για την ΚΝΕ, ο αποχαιρετισμός στον Σπύρο Χαλβατζή έχει ένα ιδιαίτερο βάρος. Γιατί μέσα από ανθρώπους σαν κι αυτόν η Οργάνωση κρατά ζωντανή τη συνέχεια της ιστορίας της. Από γενιά σε γενιά, από ΚΝίτη σε ΚΝίτη, μεταφέρεται όχι μόνο η γνώση μιας δύσκολης διαδρομής, αλλά κυρίως η πεποίθηση ότι αξίζει να αφιερώσεις τη ζωή σου σε έναν σκοπό μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Και αυτή είναι η πιο σημαντική κληρονομιά που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας κομμουνιστής. Την πίστη ότι, όσο δύσκολοι κι αν είναι οι καιροί, υπάρχει ένας δρόμος που αξίζει να περπατηθεί μέχρι τέλους. Ο Σπύρος Χαλβατζής περπάτησε αυτόν τον δρόμο για ολόκληρη τη ζωή του. Γι' αυτό και σήμερα συγκινούμαστε για έναν σύντροφο που φεύγει, αλλά συγχρόνως εμπνεόμαστε, διδασκόμαστε μπροστά σε μια ολόκληρη ζωή που αφιερώθηκε στον αγώνα, σε μια ζωή που ήταν ένα κομμάτι της ίδιας της ιστορίας του Κόμματος και της ΚΝΕ. 👉Σύντροφε Σπύρο, σε αποχαιρετούμε με συγκίνηση, με σεβασμό και με την υπόσχεση που δίνει κάθε γενιά κομμουνιστών σε εκείνους που προηγήθηκαν: Να συνεχίσουμε! Να συνεχίσουμε τον αγώνα για τον οποίο αφιέρωσες τη ζωή σου. Να κρατήσουμε ζωντανή την υπόθεση της εργατικής τάξης. Να παλεύουμε για την κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας, της ζωής με δικαιώματα, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. 👉 Και θα σε συναντάμε ξανά και ξανά. Στις νέες και τους νέους που θα αποφασίζουν να οργανωθούν στην ΚΝΕ, στους αγώνες που θα ξεσπούν, στα Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή, στους ανθρώπους που θα επιλέγουν να μη συμβιβαστούν με την αδικία και την εκμετάλλευση. Θα σε συναντάμε στην ιστορία της ΚΝΕ, στην ιστορία του Κόμματος που υπηρέτησες, στην προσπάθεια κάθε νέου κομμουνιστή να γίνει καλύτερος αγωνιστής, πιο αποφασισμένος, πιο χρήσιμος στην υπόθεση της εργατικής τάξης. Γιατί αυτή είναι τελικά η συνέχεια μιας στρατευμένης ζωής που φτάνει στο τέλος της. Να γίνεται δύναμη στα χέρια των επόμενων γενιών. Να περνάει από άνθρωπο σε άνθρωπο, από κομμουνιστή σε κομμουνιστή, μέχρι να γίνει πράξη το όραμα για το οποίο τόσες και τόσοι αφιέρωσαν τη ζωή τους. Το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του. #ΚΝΕ #Κομμουνισμός #ΕργατικήΤάξη
«Καραμανλή μην τολμήσεις και βάλεις ξανά υποψηφιότητα . Πάρε τον δήμαρχο που σε προσμένει, μπες σε ένα τρένο με αριθμό inter city 62, κάθισε στο βαγόνι 3 στη θέση 12 και στη θέση 18 μαζί του και θέλω να οδηγώ εγώ και πάμε και όπου βγει...» Οργισμένη κατάθεση ψυχής από την Ντόλκα Μαρία , την μαμά της 18χρονης Αναστασίας Παπαγγελή που δολοφονήθηκε στα Τέμπη. «Δεν ξέρω αν υπάρχει, πιο βρώμικος κόσμος από την πολιτική κ όσους την υπηρετούν. Δεν ξέρω πως όλοι αυτοί, ζουν χωρίς τύψεις. Δεν ξέρω τι λένε κ πως μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Δεν ξέρω πως νιώθουν τα παιδιά τους. Δεν ξέρω πως αισθάνονται τις στιγμές, με φίλους, συγγενείς, συνεργάτες μέσα στη μέρα. Πιστεύω πως μέσα τους υπάρχει ένα τεράστιο κενό συναισθημάτων, βιωμάτων, επιθυμιών, αληθινών σκέψεων, δικαιοσύνης, αντίληψης πραγματικής της ζωής, της οντότητας του ανθρώπου, των αξιών, της ζωής, των ιδανικών, του πόνου, της αδικίας, της φτώχειας, των ελλείψεων στην υγεία, της ανύπαρκτης εκπαίδευσης στα σχολεία, των ελευθεριών του ανθρώπου κ δικαιωμάτων του. Ανεβαίνοντας εδώ κ ενάμιση χρόνο στα δικαστήρια στη Λάρισα κ για τα βίντεο που ... αλλά κ με την κύρια δίκη ως αφορμή σκέψης ...απορώ. Πλύση εγκεφάλου; Ιδανικά μέσα από την εικονική πραγματικότητα; Καθείς στον μικρόκοσμο του; Ελλείψεις, σε νοιάζομαι, σε σκέφτομαι και μπορώ και γω να βρεθώ στη θέση σου; Αλλά ευτυχώς δεν βρέθηκα και δεν άλλαξε η ζωή μου μέσα σε 8-12 λεπτά και πάμε και όπου βγει; Γιατί κανείς δεν ακούει για 11 λεπτά; Και η Αναστασία δεν έφτασε στη Θεσσαλονίκη...κ ήταν μόνον μία ώρα από το σπίτι της; Και το πρωί είχε εργαστήριο κ ήθελε να είναι στην ώρα της; Και ένας Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέως δεν διάβαζε τα εξώδικα; Και τα mail; Και λάμβανε κονδύλια και τα έστελνε έξω από τις ράγες; Και το τρένο δεν έφτασε ποτέ; Και ένας αχθοφόρος που η αδερφή του ήξερε έναν πρωθυπουργό που προχθές μοίραζε κάποια λεφτά στη Θεσσαλονίκη; Που είχε έτοιμη την έκθεση του κράτους δικαίου σε μια τυχαία...ερώτηση μίας δημοσιογράφου; Και που η Ελλάδα βρίσκεται ψηλά στις μελέτες του κράτους δικαίου στην Ευρώπη; Αλλά που μια μάνα που έχασε την κόρη της στα Τέμπη ακόμα δεν βλέπει το κράτος δικαίου να λειτουργεί κ μόλις ΝΑΙ μετά από 3,5χρονια άκουσε επιτέλους έναν πατέρα κ δικηγόρο που υπερασπίζεται την κόρη του τη Μάρθη να καταθέτει ως μάρτυρας; Και που νιώθω σαν μάνα ανακούφιση πως επιτέλους αρχίζει να ξετυλίγεται το νήμα που θα φτάσει στο τέλος κ στην δικαίωση της Αναστασίας μου χάριν σε κάποιους σπουδαίους γονείς που δεν έσκυψαν το κεφάλι κ δεν έκλεισαν τα παράθυρα όπως τους ήθελαν οι παπάδες ...να σιωπούν αλλά μάζεψαν τα κομμάτια τους κ κυνήγησαν ,όσους μπάζωσαν έκρυψαν μίλησαν από ένα κόκκινο τηλέφωνο, έδωσαν εντολές κ έτρεξαν να κρύψουν όσο εγώ έψαχνα την Αναστασία, παρακαλώντας να είναι ζωντανή, έστω κ διασωληνωμένη. Καραμανλή μην τολμήσεις και βάλεις ξανά υποψηφιότητα. Πάρε τον δήμαρχο που σε προσμένει, μπες σε ένα τρένο με αριθμό inter city 62, κάθισε στο βαγόνι 3 στη θέση 12 και στη θέση 18 μαζί του, και θέλω να οδηγώ εγώ και πάμε και όπου βγει. Θα καταθέσουν μάνες, πατεράδες, παιδιά , σύζυγοι είμαστε πολλοί κ θα ακουστούν πολλά όπως μας λέει η πρόεδρος του δικαστηρίου κ θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι ... Πόσο ακόμα; Να σκεφτείτε στις εκλογές τα λόγια μου. Τα λόγια μιας μάνας που έχασε με πολλές μάνες τα παιδιά τους στο τρένο. Παιδιά, μητέρες, πατεράδες από οικογένειες όμορφες με αξίες, με αγάπη κ φροντίδα στους ανθρώπους τους κ που μαζεύουν τα κομμάτια τους να πάνε στην ιδανική αίθουσα να καταθέσουν όσα βίωσαν τα 3.5 χρόνια δίνοντας κουράγιο ο ένας στον άλλον μέχρι να τους χώσουμε μέσα. Και όσους εμείς δεν χώσουμε γιατί θα τους προστατεύσει το σύστημα που δεν νομίζω όλα θα αποκαλυφθούν, δικάστε τους στις κάλπες. Εγώ Αναστασία θα είμαι εκεί με το δικηγόρο μου, μέχρι να πω πως αυτοί σε δολοφόνησαν, εγώ σε υπερασπίστηκα, ο δικηγόρος μου σε δικαίωσε, οι γονείς που έφεραν τα πραγματικά στοιχεία και τους ευχαριστώ θα ανακουφιστούν και θέλω να ζήσω τη μέρα που θα περνούν από μπροστά μου με χειροπέδες. Όλοι οι άλλοι ας δικαστούν από τον κόσμο που μας στέκεται κ ξέρει τι έγινε στα Τέμπη, στις κάλπες. Η σαπίλα τους δεν έχει πάτο. Πόσα φάγατε και κλείσατε τα σπίτια μας; Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες έλεγε η μάνα μου. Μάλλον εσείς ράψατε με τσέπες...» #Καραμανλής #Τέμπη #Δικαιοσύνη
Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη δωρεάν πρόσβαση στους Νόμους! Υπέβαλα σήμερα Αναφορά στην Επιτροπή Αναφορών (PETI) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καταγγέλλοντας την απαράδεκτη αδικία ότι η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα στην ΕΕ όπου ο πολίτης υποχρεούται να γνωρίζει τον Νόμο, αλλά δεν έχει δωρεάν πρόσβαση στην επικαιροποιημένη (κωδικοποιημένη) μορφή του! Όταν η Βουλή ψηφίζει νομοσχέδια που αλλάζουν δεκάδες νόμους ταυτόχρονα, ο πολίτης ή ο επαγγελματίας αναγκάζεται: 1. Είτε να πληρώνει συνδρομή σε ιδιωτικές βάσεις δεδομένων, 2. Είτε να απευθύνεται σε δικηγόρο με δική του επιβάρυνση. Η πρόσβαση στο Δίκαιο δεν είναι εμπόρευμα· είναι θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα. Αφού οι εθνικές αρχές αδιαφορούν, ζητάμε από την Ευρώπη να παρέμβει για την προστασία του Κράτους Δικαίου και της Διαφάνειας. #Δικαιοσύνη #Δικαιώματα #Δημοκρατία
«Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα είναι η ο μεγαλύτερος εξισωτής ή η χειρότερη πηγή αδικίας»
Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα είναι είτε ο μεγαλύτερος εξισωτής που εφευρέθηκε ποτέ, είτε η χειρότερη πηγή αδικίας
Η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ και του κ. Τσίπρα αποτελεί μνημείο πολιτικού θράσους! Ο κ. Τσίπρας που μαζί με τον κ. Κατρούγκαλο περιέκοψαν χιλιάδες συντάξεις χηρείας προκαλώντας μια πρωτοφανή κοινωνική αδικία, εγκαλεί την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για το ότι τάχα … δεν είναι #Τσίπρας #ΚοινωνικήΑδικία #ΠολιτικόΘράσος #GR
Οι συντάξεις χηρείας αυξάνονται στην πράξη. Χιλιάδες συνταξιούχοι βλέπουν τη σύνταξή τους να επιστρέφει από το 35% στο 70%. Παράλληλα, περισσότεροι από 75.000 προστατεύονται από την περικοπή και τα αναδρομικά. Μια αδικία 10 ετών τελειώνει. Στην πράξη. https://t.co/0G47RWygjK #Συντάξεις #Χηρείας #Αναδρομικά #GR
Στην παράδοση των ινδιάνων Τσερόκι, ο κόσμος δεν χωρίζεται σε δυνατούς και αδύναμους, αλλά σε εκείνους που υποτάσσονται στο αναπόφευκτο και σε εκείνους που επαναπροσδιορίζουν τα όρια του εφικτού. Κάποτε, ο Oonawlehung, ο Μεγάλος Άνεμος, η προσωποποίηση της ίδιας της χαοτικής φύσης, αποφάσισε να δοκιμάσει τις αντοχές της δημιουργίας. Κατέβηκε από τα βουνά με μια μανία που δεν είχε προηγούμενο. Ξερίζωνε αιωνόβιες βελανιδιές, σήκωνε το χώμα και σκοτώνε το φως του ήλιου. Ήταν μια δύναμη απόλυτη, απρόσωπη και ανίκητη. Μπροστά του, τα μεγάλα ζώα του δάσους, η αρκούδα με τους μυώνες της και το ελάφι με την ταχύτητά του, συνειδητοποίησαν τη μικρότητά τους. Κρύφτηκαν στις σπηλιές, αποδεχόμενα την ήττα τους πριν καν αναμετρηθούν. Για αυτά, η επιβίωση σήμαινε υποταγή στη θύελλα. Μέσα στο σκοτάδι της καταιγίδας, ένα μικροσκοπικό πουλάκι, ο Oshiga (ο τρυποκάρυδος), άνοιξε τα φτερά του. Στα μάτια των άλλων ζώων, η κίνησή του έμοιαζε με τρέλα, μια καθαρή απόπειρα αυτοκτονίας. Πώς μπορεί μια ύπαρξη λίγων γραμμαρίων να σταθεί απέναντι στο απόλυτο χάος; Ο Oshiga δεν πέταξε μακριά από τον Άνεμο. Πέταξε κατευθείαν πάνω του.Η πρώτη ριπή τον τίναξε πίσω, τσακίζοντας τα φτερά του. Η δεύτερη τον έσυρε στο έδαφος. Όμως, κάθε φορά που ο Άνεμος τον πίεζε προς τα κάτω, το πουλάκι χρησιμοποιούσε την ίδια την ορμή του εχθρού του. Αντί να αντισταθεί με ωμή βία,την οποία δεν διέθετε, άρχισε να "διαβάζει" τα ρεύματα. Μετέτρεψε την αντίσταση σε ανυψωτική δύναμη. Κάθε φορά που ο Άνεμος λυσσούσε, ο Oshiga άνοιγε τα φτερά του με τέτοια γωνία ώστε η μανία του "διώκτη" του να τον σπρώχνει όλο και πιο ψηλά... Μετά από ώρες εξάντλησης, εκεί που τα όρια του σώματος είχαν ξεπεραστεί, το πουλάκι κατάφερε το αδιανόητο. Έφτασε στο πιο ψηλό σημείο της δίνης, εκεί που ο Άνεμος δεν είχε πλέον δύναμη να τον χτυπήσει, και κάθισε απαλά στην "πλάτη" του. Ο Μεγάλος Άνεμος, νιώθοντας αυτό το ανεπαίσθητο βάρος, σταμάτησε. Κοίταξε ψηλά και είδε το πληγωμένο αλλά όρθιο πλάσμα. Δεν υπήρχε θυμός ανάμεσά τους, μόνο ένα βαθύ δέος. Ο Άνεμος κατάλαβε ότι η δύναμη δεν κρίνεται από το μέγεθος, αλλά από την άρνηση να συνθηκολογήσεις. Το πουλάκι δεν "νίκησε" τον Άνεμο με την έννοια της καταστροφής. Τον δάμασε, μετατρέποντας μια απειλή σε σύμμαχο. Έγιναν ένα... ------------------------ Αυτός ο μύθος είναι η απόλυτη οπτικοποίηση αυτού που βλέπουμε στο άλμα επί κοντώ και στην πορεία του Εμμανουήλ Καραλή. Το ψηλό κοντάρι και ο πήχης είναι ο Άνεμος. Είναι το εμπόδιο που φαντάζει αφύσικο να ξεπεραστεί από έναν άνθρωπο. Ο Μανόλο δεν παλεύει εναντίον της βαρύτητας ή των θηρίων-αντιπάλων του. Χρησιμοποιεί την ίδια την πίεση, το άγχος και τις δυσκολίες (τις "ριπές του ανέμου") για να πάρεις ύψος. Όταν φτάνεις στο επίπεδο να κοιτάζεις τον "Άνεμο" στα μάτια, ο αγώνας παύει να είναι εχθρικός. Γίνεται μια συνδημιουργία. Ο Καραλής δίπλα σε αθλητές-μεγαθήρια δεν είναι ο "μικρός που έχασε. Είναι αυτός που ανάγκασε τον Άνεμο να σταματήσει και να τον σεβαστεί... Όμως ο μύθος των Τσερόκι δεν είναι ένα απλό παραμύθι για τη φύση. Είναι μια σκληρή αλληγορία για την κοινωνία μας. Στην πραγματική ζωή, ο "Μεγάλος Άνεμος" δεν είναι πάντα ένα φυσικό φαινόμενο. Συχνά, είναι ο τυφλός ρατσισμός, ο φθόνος της μετριότητας και το συστηματικό bullying. Ο Εμμανουήλ Καραλής δεν αντιμετωπίζει μόνο το ύψος του πήχη στο άλμα επί κοντώ. Από τα πρώτα του βήματα μέχρι και σήμερα, αναγκάζεται να παλεύει με έναν πολύ πιο σκοτεινό, υπόγειο και επίμονο άνεμο: τις ρατσιστικές επιθέσεις, τη χλεύη και την αμφισβήτηση της ίδιας του της ταυτότητας από ανθρώπους που κρύβονται στην ασφάλεια της ανωνυμίας ή του πλήθους. Το bullying επιχειρεί πάντα το ίδιο πράγμα: να σε αναγκάσει να μαζέψεις τα φτερά σου. Να σε πείσει να κρυφτείς στη σπηλιά, όπως τα μεγάλα ζώα του μύθου, αποδεχόμενος ότι η μοίρα σου είναι να μείνεις χαμηλά. Όμως η απάντηση του Καραλή απέναντι σε αυτό το δηλητήριο είναι το απόλυτο μάθημα... Δεν αναλώνεται σε λασπομαχίες με εκείνους που βρίσκονται στο έδαφος. Απαντά με το χαμόγελό του, με το ήθος του και με πτήσεις που αγγίζουν τα αστέρια. Ο Καραλής αποδεικνύει ότι η τοξικότητα των άλλων δεν σε καθορίζει, εκτός αν της επιτρέψεις να σε λυγίσει. Εκείνος πήρε την ορμή των επιθέσεων και τη μετέτρεψε σε ανυψωτική δύναμη για να πάει ακόμα ψηλότερα. Στο δάσος του μύθου, τα υπόλοιπα ζώα κοιτούσαν αμήχανα τη μάχη. Στο δικό μας "δάσος", η ανοχή στο bullying είναι συνενοχή. Όταν κοιτάτε τον Καραλή να ίπταται στον ουρανό, μην βλέπετε απλώς έναν τεράστιο αθλητή. Δείτε έναν άνθρωπο που αρνήθηκε να γίνει το θύμα που ήθελαν οι διώκτες του. Δείτε τον Oshiga, το μικρό πουλάκι που κοίταξε τη θύελλα στα μάτια, ανέβηκε στην πλάτη της και την ανάγκασε να σιωπήσει. Το ερώτημα που μένει για εμάς είναι απλό: Όταν ο άνεμος της αδικίας φυσάει γύρω μας, θα κρυφτούμε στη σπηλιά της σιωπής ή θα βρούμε το ανάστημα να ανοίξουμε τα φτερά μας κόντρα στο ρεύμα; #Καραλής #Ανατροπή #Δύναμη #Μύθος
Κάντε ένα δώρο στον εαυτό και παρακολουθήσετε τις συνεντεύξεις των “Λυμπε-Κάρα”! Οι μεγαλύτεροι θα νοσταλγήσουν, οι μικρότεροι θα μάθουν. Θα μάθουν το πραγματικό μέγεθος του Συλλόγου, τις έσχατες προδοσίες της Αγίας Οικογένειας προς τον ΠΑΟ, θα μάθουν την αδικία που υπέστη αυτή η ομαδάρα! Απλά και Παναθηναϊκα, έξω από τα δόντια! #paofc #ΠΑΟ #Συνεντεύξεις #Νοσταλγία
🔴Ο Ι. Μεταξάς και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. 🔴Σήμερα, συμπληρώνονται 90 χρόνια από την εγκαθίδρυση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, από τον Ι. Μεταξά. Πώς όμως φτάσαμε στην 4η Αυγούστου και πώς μπορεί να κριθεί ιστορικά η περίοδος αυτή, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη τα δεδομένα της εποχής του. 🔴Εδώ, πρέπει να τονίσω ότι τα ευρωπαϊκά κράτη που είχαν κοινοβουλευτικό καθεστώς, την επίμαχη περίοδο, ήταν λιγοστά: Βρετανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ελβετία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία. Τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης είχαν μοναρχίες, δικτατορίες και ολοκληρωτικά καθεστώτα. 🔴Σε ό,τι αφορά την μεταβολή του πολιτεύματος στην Ελλάδα, ο Ι. Μεταξάς δεν κατέβασε τα τανκς, δεν έκανε πραξικόπημα και δεν ανέτρεψε την νόμιμη κυβέρνηση και τον νόμιμο πρωθυπουργό της χώρας, καθώς νόμιμος πρωθυπουργός ήταν ο ίδιος, από τις 13 Απριλίου 1936. Η δε κυβέρνησή του, είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή με 241 ψήφους υπέρ, 16 κατά (από το ΚΚΕ και τον Γεώργιο Παπανδρέου), ενώ υπήρξαν και 4 αποχές. 🔴Απλώς, στις 4 Αυγούστου, με την συγκατάθεση του Βασιλιά Γεωργίου Β', διέλυσε τη Βουλή και ανέστειλε κάποια άρθρα του Συντάγματος, επικαλούμενος κυρίως τον κομμουνιστικό κίνδυνο, καθώς το ΚΚΕ οργάνωνε συνεχείς απεργίες, που κατέληγαν σε αιματηρές συγκρούσεις με την αστυνομία. Μάλιστα, η κομμουνιστοκρατούμενη τότε ΓΣΕΕ, είχε εξαγγείλει γενική απεργία και συλλαλητήρια για τις 5 Αυγούστου. Υπενθυμίζω ότι στην Ισπανία, είχε ήδη αρχίσει ο εμφύλιος πόλεμος. 🔴Η ιδέα της εγκαθίδρυσης δικτατορίας, ήταν πολύ διαδεδομένη στην Ελλάδα την εποχή εκείνη, λόγω της αδυναμίας σχηματισμού σταθερών κυβερνήσεων, του έντονου κομματικού ανταγωνισμού, που είχε δημιουργήσει κλίμα ακραίου διχασμού στον ελληνικό λαό (αποτέλεσμα του οποίου ήταν τα στρατιωτικά κινήματα του 1933 και 1935, από βενιζελικούς αξιωματικούς), του κομμουνιστικού κινδύνου και κυρίως, λόγω του επερχόμενου μεγάλου πολέμου στην Ευρώπη. 🔴Έτσι, ο Ε. Βενιζέλος είχε εκφραστεί υπέρ μιας «εξωκομματικής κυβέρνησης με την στήριξη της βουλής», ο Νικόλαος Πλαστήρας υπέρ μιας «ηθικής και αφατρίαστης δικτατορίας», ενώ ακόμα και ο Γ. Παπανδρέου είχε γράψει πως «η δικτατορία μπορεί εις ορισμένας περιστάσεις, να αποτελέσει ιστορική ανάγκη δι’ έναν τόπον, όταν την επιβάλλει ο υπέρτατος νόμος σωτηρίας της πατριδος». 🔴Μετά τους συνεχείς θανάτους πολιτικών προσωπικοτήτων εγνωσμένου κύρους (όπως ο Κονδύλης, ο Βενιζέλος, ο Δεμερτζής, ο Τσαλδάρης κ.α.), ο μόνος πολιτικός που θα μπορούσε να πάρει τα ηνία της χώρας στα χέρια του τις κρίσιμες εκείνες ώρες, ήταν ο Ι. Μεταξάς. Τα πήρε και κατά γενική ομολογία, πέτυχε στο έργο του! 🔴Ο Ι. Μεταξάς, δεν αντιμετώπισε τον κομμουνισμό μόνο δια της καταστολής, αλλά καταπολέμησε και τις αιτίες της ανάπτυξης του κομμουνισμού, που ήταν η φτώχεια και η κοινωνική αδικία. Επί των ημερών του: ιδρύθηκε το ΙΚΑ και η Εργατική Εστία, επιβλήθηκε το 8ωρο, η πληρωμή των υπερωριών, η άδεια μετ’ αποδοχών, ο κατώτατος μισθός, η υποχρεωτική αργία της Κυριακής, η Πρωτομαγιά ως εργατική εορτή, χαρίστηκαν αγροτικά δάνεια, έγιναν μεγάλα δημόσια έργα, για τον εκσυγχρονισμό της χώρας και την απορρόφηση της ανεργίας, άνοιξαν 567 εργοστάσια σε όλη τη χώρα, ενώ ξεκίνησαν γεωτρήσεις για άντληση πετρελαίου στην Ηλεία. 🔴Στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων της χώρας, ο Ι. Μεταξάς άφησε στην άκρη την προσωπική και ιδεολογική συμπάθεια που είχε για την Γερμανία και άσκησε μια προσεκτικά ισορροπημένη πολιτική, στον οξύτατο ανταγωνισμό των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων, αποφεύγοντας να εκθέσει την Ελλάδα υπέρ του ενός ή του άλλου. Κι όταν χρειάστηκε να πει το μεγάλο «Όχι», δεν δίστασε ούτε για μια στιγμή! 🔴Στον οικονομικό τομέα, πέρα από τον μηδενισμό της ανεργίας και την αισθητή άνοδο του βιοτικού επιπέδου, κυρίως των λαϊκών τάξεων, ο προϋπολογισμός του κράτους έγινε πλεονασματικός, για πρώτη φορά από συστάσεως του ελληνικού κράτους. Στον δε τομέα της Εθνικής μας Άμυνας, τα αποτελέσματα της πολιτικής του Ι. Μεταξά, φάνηκαν στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. 🔴Ως επίλογο του σημερινού αφιερώματος, θα παραθέσω την (ομολογουμένως πολύ γενναία!) άποψη του γνωστού μαρξιστή διανοούμενου Βασίλη Ραφαηλίδη, για τον Μεταξά: «Ο Μεταξάς κάθε άλλο παρά τυχαίος ήταν. Έχουμε την τάση να υποτιμούμε τους δικτάτορες. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση να χαρακτηρίζουμε τον Μεταξά νάνο, κάνοντας ανόητη αναφορά στο ανάστημά του. Ο Μεταξάς δεν ήταν νάνος, ήταν λαϊκός ηγέτης. Ο λαός αγάπησε τον Μεταξά, κι ας μάθουμε επιτέλους να λέμε την αλήθεια». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Μεταξάς #ιστορία #Ελλάδα
Να δούμε για ποσο θα συνεχιστεί αυτή η προκλητική αδικία, δημόσιος υπάλληλος από επαρχία να έρχεται Αθήνα απόσπαση και να τσεπωνει 4,000€ παραπάνω συν τον μισθό δηλαδή γύρω στα 5600€ από αυτόν που μένει Αθήνα, να κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά και το απίστευτο είναι ότι δεν μιλάει κανείς για αυτά #Δικαιοσύνη #ΔημόσιοιΥπάλληλοι #Αθήνα
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, δήλωσε ότι δεν θα γίνει ο Πρόεδρος της διχοτόμησης της Κύπρου, τονίζοντας την ανάγκη για επανένωση και την έμπρακτη αποδοχή της ιστορικής αδικίας που βιώνει η κατεχόμενη Αμμόχωστος, ενώ παράλληλα εξέφρασε την επιθυμία του για μια λειτουργική και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό, σε συμφωνία με τις αρχές της ΕΕ. #Κυπριακό #Επανένωση #Χριστοδουλίδης
Όταν πρόκειται για μια μεγάλη κοινωνική αδικία 10 ετών, οι πολίτες περιμένουν λύσεις, όχι υπεκφυγές. Για το πώς λύνεται το σύνθετο νομικό ζήτημα που είχε δημιουργηθεί με τις συντάξεις χηρείας, για το πώς εξευρίσκουμε τον απαραίτητο δημοσιονομικό χώρο για να διορθώσουμε την https://t.co/aaPw3hfUlE #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #Συντάξεις #ΔημοσιονομικήΠολιτική #GR
Μια μεγάλη κοινωνική αδικία 10 ετών τελειώνει. Καταργούμε την περικοπή των συντάξεων χηρείας μετά την τριετία που προέβλεπε ο νόμος Τσίπρα–Κατρούγκαλου. Χιλιάδες οικογένειες απαλλάσσονται από την αβεβαιότητα: οι συντάξεις χηρείας του νόμου αυτού που είχαν περικοπεί https://t.co/tjd9fGSiZV #κοινωνικήδικαιοσύνη #συντάξεις #αλλαγή #GR
Κατάργηση μιας αδικίας μετά από 8 χρόνια και λίγο πριν τις εκλογές. Αφού πιάνει στα κορόιδα γιατί να μην το κάνουν. https://t.co/4Umghfaqw3 #δικαιοσύνη #πολιτική #εκλογές