The author argued that the newer anticoagulants, which he stated were being promoted as lifesaving, had no antidote. He added that bleeding outside the hospital could, in his estimation, lead to an irreversible condition. #Υγεία #Ιατρική https://t.co/uyJ841Kzns #Υγεία #Ιατρική #Αντιπηκτικά #GR (translated)
Dionysis Charitopoulos, in an interview, spoke about the saving power of writing, the authority and responsibility of the writer to highlight what others do not see, before his death at the age of 79. #ΔιονύσηςΧαριτόπουλος #γράφειν #πολιτισμός (translated)
Themis Kessaris wrote that he finally understood that the specific episode, which he linked with Messi, Ronaldo, and the salvation of the soul, was about the "father," who died on this day. https://t.co/Pa1k2WDHXO https://t.co/ZlRcLI3XkR #Μέσι #Κριστιάνο #Θρήνος (translated)
⚠️️ ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ «ΣΩΤΗΡΙΑΣ» ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ & ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ: ΜΕΤΕΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΚΟΡΩΝΕΙΑ ΣΕ ΑΠΟΞΗΡΑΜΕΝΟ ΒΑΛΤΟ Η εικόνα της λίμνης Κορώνειας σήμερα είναι αδιάψευστη και συνιστά ένα τεράστιο περιβαλλοντικό έγκλημα με ονοματεπώνυμο. Μην τολμήσει η κυβέρνηση της ΝΔ να μας μιλήσει πάλι για https://t.co/1rKjUtNAoH #Μητσοτάκης #Κορώνεια #Περιβάλλον #GR
Άκου Κόκοτα, είναι ασφαλώς πανεύκολο να υποδύεσαι τον οικολογικό Ροβεσπιέρο όταν ο πατέρας σου έχει αφήσει τα απαραίτητα πέντε-δέκα φράγκα ώστε εσύ να ασχολείσαι με τα καπάκια και να θεωρητικολογείς για το πόσο ακριβή πρέπει να γίνει η ζωή των υπολοίπων κάπου όμως ανάμεσα στην οικονομική άνεση και στη σωτηρία του πλανήτη χάθηκε η στοιχειώδης αυτογνωσία που θα σε εμπόδιζε να τυπώνεις τέτοιες διαστημικές μαλακίες γιατί, το να λοιδορείς ως μυξοκλάματα την αγωνία εκείνων που δεν διαθέτουν (ή δεν επιθυμούν) εναλλακτικές, παραβλέπει το στοιχειώδες, ότι η μετάβαση κοστίζει και ότι ο καθένας δικαιούται να σταθμίζει τις ανάγκες, τις προτεραιότητες και το πορτοφόλι του, πράγμα ομολογουμένως δύσκολο να αντιληφθείς όταν έχεις αυτοδιοριστεί πράσινος Ιεροεξεταστής των ξένων πορτοφολιών εξ Ελούντας ! #οικολογία #κοινωνία #οικονομία
"Πολλοί από τους εγχώριους Μουσουλμάνους του Μοριά, που δεν γνώριζαν άλλη γλώσσα εκτός από την Ελληνική, έβγαιναν τη νύχτα από τα τείχη ικετεύοντας για τη ζωή τους. Φώναζαν στους Έλληνες στρατιώτες στη μητρική τους γλώσσα, θυμίζοντάς τους παλιές φιλίες, εμπορικές σχέσεις και κοινή καταγωγή. Κρατούσαν μάλιστα αυτοσχέδιους σταυρούς και ζητούσαν να βαπτιστούν αμέσως. Όμως, η οργή των επαναστατών ήταν τέτοια που θεώρησε αυτές τις εκδηλώσεις ως ύστερη υποκρισία για τη σωτηρία της ζωής τους, καθώς οι ίδιοι άνθρωποι λίγους μήνες πριν πρωτοστατούσαν στις λεηλασίες των χριστιανικών χωριών..." Αυτά μας λέει, μεταξύ άλλων, ο Maxime Raybaud, Γάλλος στρατιωτικός και αυτόπτης μάρτυρας στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Στα απομνημονεύματά του (Mémoires sur la Grèce), περιγράφει συγκλονιστικά πώς η κοινή ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε ως σανίδα σωτηρίας, αλλά και γιατί απέτυχε. "Δηλαδή", με ρώτησε κάποια στιγμή κάποιος, "σφάξαμε το ίδιο μας το αίμα;" Αν θέλω να λέω ότι υπηρετώ την αλήθεια, η απάντηση είναι "ναι"! Κάθε όμως ενέργεια της Επανάστασης του 1821, κρύβει μέσα της συγκλονιστικά και "αποσιωπημένα" κεφάλαια, τόσο από την ιστοριογραφία όσο, φυσικά, και από τη συστηματική προπαγάνδα των γειτόνων. Θα ξεκινήσουμε από το παραμύθι της πληθυσμιακής κατανονής και των 30 και 40 χιλιάδων νεκρών που διαβάζουμε. Να προσθέσω και το "Τούρκων" νεκρών που φυσικά αποτελεί ακόμη ένα φανταστικό κατασκεύασμα. Όταν λέμε Μουσουλμάνοι στην Τριπολιτσά του 1821, πρέπει να γνωρίζουμε ότιδεν επρόκειτο για ένα ομοιογενές εθνοτικό σύνολο από την Ανατολία. Ο πληθυσμός της, τις ημέρες της άλωσης (23 Σεπτεμβρίου 1821), είχε υπερδιπλασιαστεί τεχνητά. Η πόλη υπό κανονικές συνθήκες είχε περίπου 15.000–20.000 κατοίκους, αλλά λόγω της προέλασης των επαναστατών, είχαν καταφύγει εκεί Μουσουλμάνοι και Εβραίοι από ολόκληρο τον Μοριά (από τα Καλάβρυτα, την Καρύταινα, το Λεοντάρι κ.λπ.). Την ημέρα της άλωσης, ο πληθυσμός εντός των τειχών υπολογίζεται τεκμηριωμένα μεταξύ 30.000 και 35.000 ανθρώπων. Από αυτούς, οι ένοπλοι (δηλαδή ας το αποκαλέσουμε ο στρατός) ήταν περίπου 10.000 με 12.000. Το μεγαλύτερο ποσοστό των Μουσουλμάνων της πόλης (αλλά και του Μοριά), ~55% - 60%, ήταν ντόπιοι, εξισλαμισμένοι πληθυσμοί ελληνικής καταγωγής (Μοραίτες Μουσουλμάνοι). Οι άνθρωποι αυτοί μιλούσαν ελληνικά ως μητρική γλώσσα (πολλοί δεν ήξεραν καν τουρκικά!).Είχαν κοινά πολιτισμικά στοιχεία, ακόμη και κοινά επώνυμα ή συγγενικούς δεσμούς με τους Χριστιανούς της υπαίθρου. Ήταν κυρίως αγρότες, γαιοκτήμονες, αστοί και διοικητικοί υπάλληλοι που είχαν αλλάξει πίστη τους προηγούμενους αιώνες για λόγους φορολογικών και κοινωνικών προνομίων. Ενα άλλο πληθυσμιακό κομμάτι αποτελούσαν οι λεγόμενοι Τουρκαλβανοί, ~10%. Ήταν, θα λέγαμε, η στρατιωτική "σπονδυλική στήλη" της άμυνας της πόλης. Είχαν έρθει ως ενισχύσεις (περίπου 2.500-3.500 άνδρες) υπό την αρχηγία του Ελμάς μπέη, σταλμένοι από τον Χουρσίτ πασά. Ήταν έμπειροι πολεμιστές, Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Και είχαμε και τους Οθωμανούς Αξιωματούχους, ~15% - 20%, δηλαδή την άρχουσα τάξη της πόλης (διοικητές, δικαστές/καδήδες, στρατιωτικοί ανώτεροι αξιωματικοί). Αυτοί προέρχονταν από την Κωνσταντινούπολη ή την Ανατολία. Ήταν η μειοψηφία του πληθυσμού, αλλά κατείχαν όλη την πολιτική εξουσία και τον πλούτο της πόλης. Μαζί τους βρίσκονταν και οι οικογένειές τους (χαρέμια, υπηρέτες). Σε αυτούς τώρα πρέπει να προσθέσουμε περίπου 1000-2000 Εβραίους που ήταν κυρίως έμποροι Σεφαραδίτες και κάποιους Χριστιανούς, ~5%, ελάχιστοι (οι περισσότεροι εκδιώχθηκαν λόγω λιμού) που μιλούσαν ελληνικά. Το 1821 δεν ξεκίνησε ως ένας τυπικός πόλεμος μεταξύ δύο σύγχρονων κρατών με διεθνείς κανόνες. Όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ίσχυε το σύστημα των μιλλέτ. Δεν υπήρχε διαχωρισμός με βάση το DNA ή τη γλώσσα, αλλά με βάση την πίστη. Ο Μουσουλμάνος ήταν "Τούρκος" (έτσι τον αποκαλούσαν οι επαναστάτες) και ο Χριστιανός ήταν "Ρωμιός/Έλληνας". Όταν ξέσπασε η Επανάσταση την άνοιξη του 1821, οι Μουσουλμάνοι της υπαίθρου κατέφυγαν στα κάστρα. Κατά την υποχώρησή τους, αλλά και μέσω των εξόδων που έκαναν από την Τριπολιτσά (όπως στην πρώτη μάχη της Τριπολιτσάς), έκαψαν χριστιανικά χωριά, λεηλάτησαν περιουσίες και προχώρησαν σε σφαγές αμάχων για να τρομοκρατήσουν τους επαναστάτες. Αν και η βάση, επαναλαμβάνω, ήταν ελληνοφωνούντες αγρότες, η ηγεσία τους (οι αγάδες δηλαδή και οι μπέηδες του Μοριά) ήταν αυτοί που διέταζαν και συμμετείχαν ενεργά στην καταπίεση και στις εκτελέσεις Χριστιανών. Στα μάτια των εξεγερμένων, η διάκριση μεταξύ "απλού πιστού" και "καταπιεστή" είχε χαθεί μέσα στο αίμα των πρώτων μηνών. Και εδώ εύλογα θα με ρωτήσετε...γιατί δόθηκε "μπέσα" στη φρουρά του Ελμάς Μπέη (τους Τουρκαλβανούς δηλαδή) και δεν δόθηκε η ευκαιρία επιστροφής στο "αίμα μας"; Η συμφωνία του Κολοκοτρώνη με τους ένοπλους Τουρκαλβανους δεν έγινε από ανθρωπισμό, αλλά από καθαρή στρατιωτική στρατηγική. Ήθελε να διάσπασει την άμυνα. Αυτή η "ομάδα" ήταν η πιο σκληροτράχηλη και καλά εκπαιδευμένη στρατιωτική δύναμη μέσα στο κάστρο. Ο Κολοκοτρώνης γνώριζε ότι αν αυτοί πολεμούσαν "μέχρι θανάτου", οι απώλειες των Ελλήνων θα ήταν τεράστιες και η άλωση θα καθυστερούσε. Αφαιρώντας τους, λοιπόν, από την εξίσωση, η άμυνα της πόλης κατέρρευσε εκ των έσω. Επιπλέον, οι άνδρες αυτοί δεν είχαν συναισθηματικό ή ιδιοκτησιακό δεσμό με τον Μοριά. Ήταν μισθοφόροι και το μόνο που ήθελαν ήταν να επιστρέψουν ζωντανοί στον τόπο τους με τα όπλα τους. Τώρα το γιατί δεν ζητήσαμε από το αίμα μας να αλλάξουν πίστη, πρέπει να το αναζητήσουμε στην ψυχολογία του ίδιου του 1821. Οι Έλληνες θυμούνταν καλά ότι μισό αιώνα πριν, κατά τα Ορλοφικά, πολλοί ντόπιοι Μουσουλμάνοι είχαν πρωτοστατήσει στις άγριες σφαγές των Χριστιανών. Η καχυποψία ήταν απόλυτη. Η άλωση της Τριπολιτσάς δεν ήταν μια οργανωμένη παράδοση κράτους, αλλά μια άτακτη εισβολή χιλιάδων οργισμένων και πεινασμένων επαναστατών που ζητούσαν εκδίκηση για 400 χρόνια σκλαβιάς. Όταν έσπασε η πύλη, δεν υπήρχε καμία κεντρική εξουσία ιογενής να κάνει "διαλογή" ή να προσφέρει θρησκευτική μεταστροφή. Με άλλα λόγια, για τον επαναστάτη του 1821, το "αίμα" (αν το θέλετε η βιολογική καταγωγή) δεν σήμαινε τίποτα αν ο άλλος φορούσε σαρίκι και προσκυνούσε τον Αλλάχ. Η ταυτότητα ήταν θρησκευτική: "Για του Χριστού την Πίστη την Αγία". Ο ελληνόοφωνος Μουσουλμάνος θεωρούνταν "Τούρκος" και, ως εκ τούτου, εχθρός! Η αλήθεια όμως είναι ότι πριν από την τελική έφοδο, εκατοντάδες άμαχοι Μουσουλμάνοι έβγαιναν κρυφά τη νύχτα από τα τείχη και πήγαιναν στα ελληνικά ταμπούρια. Αναζητούσαν συγκεκριμένους Έλληνες οπλαρχηγούς ή προεστούς με τους οποίους είχαν εμπορικές σχέσεις ή κουμπαριές πριν από τον πόλεμο. Σε άπταιστα ελληνικά (τη μόνη γλώσσα που ήξεραν) φώναζαν στους επαναστάτες: "Είμαστε αδέλφια σας, είμαστε Μοραΐτες, δεν είμαστε Τούρκοι από την Ανατολή". Σε κάποιες πρώιμες φάσεις, ορισμένοι οπλαρχηγοί (όπως ο Γιατράκος ή ο Πετρόμπεης) τους δέχονταν και τους κρατούσαν ως αιχμαλώτους για λύτρα. Όμως, τις τελευταίες ημέρες, ο όγκος των πεινασμένων που έβγαινε ήταν τόσο μεγάλος, που οι Έλληνες στρατιώτες, φοβούμενοι ότι θα ξεμείνουν οι ίδιοι από τρόφιμα, άρχισαν να τους εκτελούν έξω από τα τείχη. Ο Γάλλος φιλέλληνας Maxime Raybaud (που σας έδωσα απόσπασμα στην αρχή) και ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων αναφέρουν ότι ολόκληρες μουσουλμανικές οικογένειες έπεφταν στα γόνατα μπροστά στους Έλληνες, κρατώντας αυτοσχέδιους ξύλινους σταυρούς, και ικέτευαν να βαπτιστούν Χριστιανοί εκείνη τη στιγμή. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μέσα στο αμόκ της μάχης, οι επαναστάτες θεώρησαν αυτές τις μεταστροφές "υποκριτικές", προκειμένου να σώσουν τη ζωή τους και δεν τις δέχτηκαν. Υπήρξαν όμως εξαιρέσεις για γυναίκες και παιδιά. Πολλές Μουσουλμάνες που μιλούσαν ελληνικά ενσωματώθηκαν τελικά σε ελληνικές οικογένειες, βαπτίστηκαν και παντρεύτηκαν Έλληνες αγωνιστές μετά το τέλος του πολέμου. Να σημειωθεί όμως ότι αν και βιολογικά γηγενείς, οι Μοραΐτες Μουσουλμάνοι είχαν υιοθετήσει την ψυχολογία της άρχουσας τάξης. Όταν το 1770 ή το 1821 χρειάστηκε να υπερασπιστούν τα προνόμιά τους, συμπεριφέρθηκαν με την ίδια σκληρότητα όπως οι Οθωμανοί της Κωνσταντινούπολης. Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη αναφέρει ότι οι ντόπιοι αγάδες της Τριπολιτσάς ήταν οι πιο σκληροί διώκτες των Χριστιανών της Αρκαδίας. Οι Έλληνες θυμούνταν ποιος τους είχε κλέψει τη γη, ποιος είχε φυλακίσει τα παιδιά τους και ποιος είχε κάψει τα χωριά τους λίγους μήνες πριν... Όταν λοιπόν οι Μουσουλμάνοι θυμήθηκαν την "ελληνικότητά" τους λόγω της επικείμενης σφαγής, για τους επαναστάτες ήταν πλέον πολύ αργά. Το θρησκευτικό μίσος και η δίψα για εκδίκηση είχαν τυφλώσει κάθε λογική κοινής καταγωγής! "Οι πλείστοι των εν Τριπόλει οικούντων Οθωμανών ήσαν αυτόχθονες Πελοποννήσιοι, ων οι πρόγονοι είχον εξισλαμισθεί. Ούτοι ελάλουν την ελληνικήν γλώσσαν ως μητρικήν και ελάχιστα εγίγνωσκον την τουρκικήν. Εντούτοις, η συμμετοχή των εις τας καταπιέσεις και τα πρόσφατα έκτροπα κατά των Χριστιανών, καθιστούσε την ελληνικότητά των ανίσχυρον προ του θρησκευτικού μίσους" (Ιωάννης Φιλήμων, στο έργο του Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως). ------------------------ Οι σύγχρονες ιστορικές μελέτες υπολογίζουν ότι οι νεκροί κατά την άλωση της Τριπολιτσάς κυμαίνονται μεταξύ 10.000 και 15.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχασαν τη ζωή τους από τον λιμό και τις ασθένειες κατά τους τελευταίους μήνες της πολιορκίας.Ο αριθμός των 30.000 ή 32.000 νεκρών που αναφέρεται σε ορισμένες πηγές της εποχής (όπως στα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη) θεωρείται από τους σύγχρονους ιστορικούς στατιστικά διογκωμένος. Η διόγκωση αυτή εξυπηρετούσε την ψυχολογία του πολέμου. Οι επαναστάτες ήθελαν να υπερτονίσουν το μέγεθος της επιτυχίας τους απέναντι στο ισχυρότερο οχυρό του Μοριά, ενώ η οθωμανική πλευρά ήθελε να μεγεθύνει το μέγεθος της δικής της καταστροφής! Καλημέρα σε όλους! Υ.Γ. Θα το ανεβάσω και σε αγγλικά. Μόλις βρω λίγο χρόνο! #Επανάσταση1821 #ΕλληνικήΙστορία #Μοριάς
Επειδή πλησιάζει ο καιρός για το πετρέλαιο θέρμανσης, μήπως η σωτήρια κυβέρνησή μας να σκεφτόταν να μηδενίσει τον φόρο για 1-2 μήνες; Όχι, εγκληματικό κι ανεύθυνο ε; Λαϊκισμός ε; Συγγνώμη, έσκασα. #πετρέλαιο #φορολογία #πολιτική
Είναι μερικές στιγμές που μας θυμίζουν γιατί αξίζει να είσαι στην πολιτική και να παλεύεις κάθε μέρα. Ένας 53χρονος σήμερα υπέστη καρδιακή ανακοπή στο Μετρό Θεσσαλονίκης. Οι εργαζόμενοι έκαναν χρήση του απινιδωτή και χάρη στην άμεση παρέμβασή τους και την ψυχραιμία τους, ο άνθρωπος σώθηκε. Θυμάμαι λίγους μήνες πριν, όταν τοποθετήσαμε τους απινιδωτές στο Μετρό Θεσσαλονίκης με τη δωρεά του Γιάννη Μασούτη, τι τερατώδεις κατηγορίες είχαμε ακούσει. Για μίζες, για «δουλειές», για προχειρότητα, για διαφθορά, για έλλειψη μελέτης. Φανταστείτε να μην ήταν και δωρεά τι θα ακούγαμε. Δεν δώσαμε καμία σημασία, προχωρήσαμε και εκπαιδεύσαμε το προσωπικό. Σήμερα χάρη σε αυτήν την πρωτοβουλία μας, σώθηκε μια ζωή. Ένα μεγάλο μπράβο στους εργαζομένους, στον δωρητή Γιάννη Μασούτη, τον Ερυθρό Σταυρό και το Kids Save Lives για την εκπαίδευση. Στο τέλος, αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Και σήμερα το αποτέλεσμα είναι ότι ένας άνθρωπος παραμένει στη ζωή. Του εύχομαι ολόψυχα γρήγορη και πλήρη ανάρρωση. Και εύχομαι οι απινιδωτές να μη χρειαστεί να χρησιμοποιηθούν ξανά. Αν όμως χρειαστούν, θα είναι εκεί. Συνεχίζουμε. #πολιτική #υγεία #σωτηρία
Λέλα Καραγιάννη. Η ηρωίδα της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ Εθνικής Αντίστασης! Στην σκέψη μας, τις ημέρες αυτές του Σεπτέμβρη, πρώτη λάμπει σαν φωτεινό μετέωρο κι ερχόμαστε να αποτίσουμε φόρο τιμής στην γενναία, πολύτεκνη ηρωίδα της Αντιστάσεως κατά της Γερμανικής Κατοχής, Λέλα Καραγιάννη. Γεννήθηκε στην Λίμνη Ευβοίας το 1898. Γονείς της ο Αθανάσιος Μηνόπουλος και η Σοφία Μπούμπουλη, της ιστορικής οικογενείας Μπούμπουλη εκ Σπετσών. Στο αίμα της κυλούσε το ηρωικό αίμα της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας. Γενιά-γενιά το αίμα αυτό μεταγγιζόταν και φιλτραριζόταν για να δώσει έναν πολύτιμο καρπό στο δένδρο της Λευτεριάς, την Λέλα Καραγιάννη! Δίπλα της ο Μικρασιάτης σύζυγός της Νικόλαος Καραγιάννης, φαρμακέμπορος. Ένα ζευγάρι ταιριαστό, με πίστη, όραμα, φλόγα, ανησυχίες, ιδανικά. Απόδειξη η πολύτεκνη οικογένειά τους με τα επτά βλαστάρια τους: Ιωάννα, Γιώργο, Ηλέκτρα, Βύρωνα, Νέλσωνα, Νεφέλη, και Ελένη. Αυτή η οικογένεια με το μπουρλότο του ‘21 στην ψυχή, με το ανήσυχο πνεύμα και αίμα της Μπουμπουλίνας να βράζει στις φλέβες, έγινε ο πυρήνας –από τις πρώτες κιόλας ημέρες της Κατοχής– της αντιστασιακής οργανώσεως «Μπουμπουλίνα». Τεράστιο έργο σε πολλούς τομείς που συνεχώς μεγάλωνε και μεγαλουργούσε. Αρχικά ασχολήθηκε με την περισυλλογή, απόκρυψη, υγειονομική περίθαλψη, τροφοδοσία και φυγάδευση Βρετανών, Αυστραλών, Καναδών και Νεοζηλανδών αξιωματικών και στρατιωτών, στην Μέση Ανατολή ή στις ομάδες Ζέρβα και Ψαρρού. Ας σημειωθεί ότι τα έξοδα και η χρηματοδότηση βάρυνε ουσιαστικά την ίδια. Στην συνέχεια υπήρξαν πολλοί που την βοήθησαν και πύκνωναν τις τάξεις της Οργανώσεως. Το καταπληκτικό ήταν το πως η διαισθητική της κεραία εντόπιζε άτομα τα οποία ανήκαν στο εχθρικό στρατόπεδο και τα έπειθε να συνεργαστούν μαζί της. Ιταλοί και Γερμανοί προσέφεραν ανεκτίμητες υπηρεσίες στην Πατρίδα μας κάτω από την εμπνευσμένη καθοδήγηση της Λέλας Καραγιάννη. Μέσα από αυτή την αγαστή συνεργασία έρχονταν οι επιτυχίες σε φυγαδεύσεις, δολιοφθορές, αποδράσεις, πληροφορίες στο Συμμαχικό Στρατηγείο, σωτηρία κρατουμένων, εξάρθρωση προδοτών κ.λπ. Επικεφαλής από την σύλληψη ενός σχεδίου, την οργάνωση, επίβλεψη και εκτέλεση μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια η Λέλα. Τακτικά τα ραδιοφωνικά κύματα του Καΐρου εκφωνούσαν την φράση: «Ευχαριστούμε το άρωμα!» Ήταν το σύνθημα ότι η αποστολή είχε διασωθεί. Άρωμα Ελπίδας, άρωμα Λευτεριάς η αδάμαστη Λέλα Καραγιάννη! Άοκνη μυρμηγκοφωλιά η οργάνωση «Μπουμπουλίνα». Εργάστηκαν έτσι μέχρι τις 11 Ιουλίου 1944, όταν από απροσεξία και αμέλεια μελών της οργανώσεως «Απόλλων» απεκαλύφθη έγγραφο που αφορούσε στην δράση της Καραγιάννη. Οι Γερμανοί την συνέλαβαν την ίδια ημέρα στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού όπου νοσηλευόταν για υπερκόπωση. Την ίδια νύκτα συνέλαβαν πέντε από τα παιδιά της. Ο σύζυγός της, η Ελένη και ο Γιώργος διέφυγαν. Στα μπουντρούμια της Μέρλιν, τα βασανιστήρια φρικτά. Η Ηλέκτρα που ήταν έγκυος απέβαλε και βασανιζόταν έναν ολόκληρο μήνα με ακατάσχετη αιμορραγία, χωρίς να την δει ένας γιατρός! Δεν μίλησε κανείς. Σειρά της μάνας. Την κρέμασαν, της εξάρθρωσαν τα χέρια, της έκαψαν τα άκρα, της τρύπησαν τα πλευρά. Χωρίς νερό την βασάνιζαν τρεις ημέρες… Τέλος της παρουσίασαν τον υιό της Νέλσονα και της δήλωσαν ότι θα τον εκτελέσουν επί τόπου αν δεν ομολογήσει. Μέσα από το ράκος που την είχαν καταντήσει, η ψυχή έδωσε φθόγγους στην ηρωίδα για να απαντήσει σαν αληθινή Μπουμπουλίνα: «Ζητείτε από μία Ελληνίδα μάνα να προδώσει τους συνεργάτες της και την πατρίδα της, με την απειλή του τυφεκισμού των παιδιών της. Ε, λοιπόν μάθετε ότι τα παιδιά μου ανήκουν εις την Ελλάδα!» Στην φυλακή στο Χαϊδάρι την μαχαίρωσαν και τα μαρτύρια της συνεχίστηκαν. Όμως την περιποιήθηκαν οι συγκρατούμενές της. Κι εκείνη στάθηκε για όλους -όπως πάντα- μάνα και ψυχή… Εκτελέσθηκε την αυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 1944, ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο και χορεύοντας τον χορό του Ζαλόγγου, εμψυχώνοντας μέχρι την τελευταία στιγμή τους υπόλοιπους μελλοθανάτους πατριώτες. Διάτρητο από σφαίρες το κορμί της, ετάφη κρυφά από φίλους στο Β’ Νεκροταφείο στα Πατήσια, λίγες μόνο ημέρες πριν να χαράξει η Λευτεριά. Με απέλπιδες ενέργειες ο δραματικός Νικόλαος Καραγιάννης κατόρθωσε ώστε να σωθούν: από την εκτέλεση ο Βύρων και ο Νέλσων. Στην Λέλα Καραγιάννη απενεμήθησαν πολλές τιμητικές διακρίσεις. Μα εκείνη δεν αγωνίσθηκε γι’ αυτό! Αγωνιζόταν με ένα πάθος για την λευτεριά, λες κι η απελευθέρωση εξαρτάτο προσωπικά από αυτήν! Τελικά ήταν το γονίδιο της Μπουμπουλίνας, που μετέτρεψε την απλή νοικοκυρά της Κυψέλης σε ηρωίδα, σύμβολο και παράδειγμα για τις επερχόμενες γενιές. Ταπεινό δαφνόκλαδο το δικό μας αφιέρωμα στην πολύτεκνη Ελληνίδα μάνα, στην ηρωίδα μας Λέλα Καραγιάννη, που άναψε στην Παναγία 46 λαμπάδες, τα χρόνια της, ανεβαίνοντας βήμα-βήμα με την θυσία και με το μαρτύριό της το μονοπάτι της λευτεριάς! ΑΘΑΝΑΤΗ! #ΛέλαΚαραγιάννη #ΕθνικήΑντίσταση #Ηρωίδες
Το γιατί ο Μητσοτάκης είναι καταστροφή, είναι απόλυτα κατανοητό. Το γιατί ο Τσίπρας είναι σωτηρία, είναι εντελώς ακατανόητο. #πολιτική #Ελλάδα #Μητσοτάκης
Όταν ορκίστηκα Υπουργός Υγείας για δεύτερη φορά τον Ιανουάριο του 2024 αντιμετώπισα μία κρίση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε ζητήσει την ακύρωση του Ακτινοθεραπευτικού Κέντρου στο Νοσοκομείο «Σωτηρία». Δεν πίστευαν ότι θα καταφέρναμε να το ολοκληρώσουμε εντός του ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος που είχαμε στην διάθεσή μας. Αρνήθηκα να το κάνω και δεσμεύθηκα ότι θα τα καταφέρναμε. Ηταν άλλωστε αναλογικά το μεγαλύτερο μας έργο στο ΤΑΑ, 30.000.000€. Παρά την απίστευτη πολυπλοκότητα, τα δικαστήρια μεταξύ των εταιριών και την απίστευτη γραφειοκρατία, χθες παραλάβαμε το κτίριο, μεγέθους 3.500 τετραγωνικών μέτρων. Επίσης χθες εξεδόθη η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου και μας επιτρέπεται πλέον να υπογράψουμε την σύμβαση με την εταιρία που κέρδισε τον διαγωνισμό για τους δύο γραμμικούς επιταχυντές. Σε 5 περίπου μήνες από σήμερα θα κάνουμε τα εγκαίνια και το Ακτινοθεραπευτικό Κέντρο, η μονάδα Ημερήσιας Νοσηλείας, ο νέος Αξονικός τομογράφος, τα εργαστήρια κλπ θα ξεκινήσουν την λειτουργία τους. Γιατί; Διότι δεν τα παρατήσαμε! Δεν το βάλαμε κάτω. Δεν υποχωρήσαμε στις δυσκολίες! @mthemisto #Υγεία #ΕυρωπαϊκήΕπιτροπή #Ακτινοθεραπεία
«οποιοδήποτε είδος σανίδας σωτηρίας στο Ιράν»
Ήρθε η ώρα να μπει τέλος στον διχασμό. Όλη η ασπρόμαυρη οικογένεια μία γροθιά απέναντι στον κρυμμένο πλιατσικολόγο του Ροστόφ. Ο αγώνας της Πέμπτης να γίνει διαδήλωση για τη λευτεριά του ΠΑΟΚ, για τη χαμένη αξιοπρέπεια του λαού, για τη σωτηρία της Τουμπας. #PAOK #PAOKFC #Δημοκρατία #Ελευθερία #Αλληλεγγύη
Το ΚΚΕ πήρε 1.300 άοπλα παιδιά και εφήβους και τους έστειλε σε πορεία θανάτου. 40 μέρες πείνα, κρύο, σφαγές ζώων για ζωμό. Έφτασαν 300. Οι υπόλοιποι πέθαναν. Όχι «σωτηρία». Όχι «αντίσταση». Θυσία παιδιών . Αυτή είναι η «ανθρωπιά» σας. Αυτή είναι η ιστορία σας. Και ακόμα τη σερβίρετε ως ηρωισμό. #ΚΚΕ #ανθρωπιά #ιστορία
«Δεν κάνει ο Μεντι,στη Σεβίλλη τον διωξανε άρον αρον» Μετά τον μεντι από τη Σεβίλλη πέρασαν οι: Αλόνσο, Κικε Σαντσεθ,Καπαρός, Αλμέιδα κ Λουις Γκαρσία. Η Σεβίλλη παλεύει για τη σωτηρία της σταθερά. Σύμφωνα με τους υπαλλήλους όμως ο μεντι είναι λίγος. Σκουπιδια. #OlympiacosFC #Sevilla #Football #Sports
Όταν σε βρήκαμε πεταμένο στα σκουπίδια ήσουν 85 γραμμάρια, γεμάτος ψύλλους, υποσιτισμένος, με μολυσμένα και τα 2 μάτια και η γιατρός μας είπε πως οι πιθανότητες δεν ήταν μαζί σου. Μπεν Πλαμ ετών 8 πλέον #παγκοσμια_ημερα_γατας https://t.co/DhMUx7RGG6 #γάτες #σωτηρία #αγάπη
🔴Ο Ι. Μεταξάς και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. 🔴Σήμερα, συμπληρώνονται 90 χρόνια από την εγκαθίδρυση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, από τον Ι. Μεταξά. Πώς όμως φτάσαμε στην 4η Αυγούστου και πώς μπορεί να κριθεί ιστορικά η περίοδος αυτή, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη τα δεδομένα της εποχής του. 🔴Εδώ, πρέπει να τονίσω ότι τα ευρωπαϊκά κράτη που είχαν κοινοβουλευτικό καθεστώς, την επίμαχη περίοδο, ήταν λιγοστά: Βρετανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ελβετία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία. Τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης είχαν μοναρχίες, δικτατορίες και ολοκληρωτικά καθεστώτα. 🔴Σε ό,τι αφορά την μεταβολή του πολιτεύματος στην Ελλάδα, ο Ι. Μεταξάς δεν κατέβασε τα τανκς, δεν έκανε πραξικόπημα και δεν ανέτρεψε την νόμιμη κυβέρνηση και τον νόμιμο πρωθυπουργό της χώρας, καθώς νόμιμος πρωθυπουργός ήταν ο ίδιος, από τις 13 Απριλίου 1936. Η δε κυβέρνησή του, είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή με 241 ψήφους υπέρ, 16 κατά (από το ΚΚΕ και τον Γεώργιο Παπανδρέου), ενώ υπήρξαν και 4 αποχές. 🔴Απλώς, στις 4 Αυγούστου, με την συγκατάθεση του Βασιλιά Γεωργίου Β', διέλυσε τη Βουλή και ανέστειλε κάποια άρθρα του Συντάγματος, επικαλούμενος κυρίως τον κομμουνιστικό κίνδυνο, καθώς το ΚΚΕ οργάνωνε συνεχείς απεργίες, που κατέληγαν σε αιματηρές συγκρούσεις με την αστυνομία. Μάλιστα, η κομμουνιστοκρατούμενη τότε ΓΣΕΕ, είχε εξαγγείλει γενική απεργία και συλλαλητήρια για τις 5 Αυγούστου. Υπενθυμίζω ότι στην Ισπανία, είχε ήδη αρχίσει ο εμφύλιος πόλεμος. 🔴Η ιδέα της εγκαθίδρυσης δικτατορίας, ήταν πολύ διαδεδομένη στην Ελλάδα την εποχή εκείνη, λόγω της αδυναμίας σχηματισμού σταθερών κυβερνήσεων, του έντονου κομματικού ανταγωνισμού, που είχε δημιουργήσει κλίμα ακραίου διχασμού στον ελληνικό λαό (αποτέλεσμα του οποίου ήταν τα στρατιωτικά κινήματα του 1933 και 1935, από βενιζελικούς αξιωματικούς), του κομμουνιστικού κινδύνου και κυρίως, λόγω του επερχόμενου μεγάλου πολέμου στην Ευρώπη. 🔴Έτσι, ο Ε. Βενιζέλος είχε εκφραστεί υπέρ μιας «εξωκομματικής κυβέρνησης με την στήριξη της βουλής», ο Νικόλαος Πλαστήρας υπέρ μιας «ηθικής και αφατρίαστης δικτατορίας», ενώ ακόμα και ο Γ. Παπανδρέου είχε γράψει πως «η δικτατορία μπορεί εις ορισμένας περιστάσεις, να αποτελέσει ιστορική ανάγκη δι’ έναν τόπον, όταν την επιβάλλει ο υπέρτατος νόμος σωτηρίας της πατριδος». 🔴Μετά τους συνεχείς θανάτους πολιτικών προσωπικοτήτων εγνωσμένου κύρους (όπως ο Κονδύλης, ο Βενιζέλος, ο Δεμερτζής, ο Τσαλδάρης κ.α.), ο μόνος πολιτικός που θα μπορούσε να πάρει τα ηνία της χώρας στα χέρια του τις κρίσιμες εκείνες ώρες, ήταν ο Ι. Μεταξάς. Τα πήρε και κατά γενική ομολογία, πέτυχε στο έργο του! 🔴Ο Ι. Μεταξάς, δεν αντιμετώπισε τον κομμουνισμό μόνο δια της καταστολής, αλλά καταπολέμησε και τις αιτίες της ανάπτυξης του κομμουνισμού, που ήταν η φτώχεια και η κοινωνική αδικία. Επί των ημερών του: ιδρύθηκε το ΙΚΑ και η Εργατική Εστία, επιβλήθηκε το 8ωρο, η πληρωμή των υπερωριών, η άδεια μετ’ αποδοχών, ο κατώτατος μισθός, η υποχρεωτική αργία της Κυριακής, η Πρωτομαγιά ως εργατική εορτή, χαρίστηκαν αγροτικά δάνεια, έγιναν μεγάλα δημόσια έργα, για τον εκσυγχρονισμό της χώρας και την απορρόφηση της ανεργίας, άνοιξαν 567 εργοστάσια σε όλη τη χώρα, ενώ ξεκίνησαν γεωτρήσεις για άντληση πετρελαίου στην Ηλεία. 🔴Στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων της χώρας, ο Ι. Μεταξάς άφησε στην άκρη την προσωπική και ιδεολογική συμπάθεια που είχε για την Γερμανία και άσκησε μια προσεκτικά ισορροπημένη πολιτική, στον οξύτατο ανταγωνισμό των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων, αποφεύγοντας να εκθέσει την Ελλάδα υπέρ του ενός ή του άλλου. Κι όταν χρειάστηκε να πει το μεγάλο «Όχι», δεν δίστασε ούτε για μια στιγμή! 🔴Στον οικονομικό τομέα, πέρα από τον μηδενισμό της ανεργίας και την αισθητή άνοδο του βιοτικού επιπέδου, κυρίως των λαϊκών τάξεων, ο προϋπολογισμός του κράτους έγινε πλεονασματικός, για πρώτη φορά από συστάσεως του ελληνικού κράτους. Στον δε τομέα της Εθνικής μας Άμυνας, τα αποτελέσματα της πολιτικής του Ι. Μεταξά, φάνηκαν στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. 🔴Ως επίλογο του σημερινού αφιερώματος, θα παραθέσω την (ομολογουμένως πολύ γενναία!) άποψη του γνωστού μαρξιστή διανοούμενου Βασίλη Ραφαηλίδη, για τον Μεταξά: «Ο Μεταξάς κάθε άλλο παρά τυχαίος ήταν. Έχουμε την τάση να υποτιμούμε τους δικτάτορες. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση να χαρακτηρίζουμε τον Μεταξά νάνο, κάνοντας ανόητη αναφορά στο ανάστημά του. Ο Μεταξάς δεν ήταν νάνος, ήταν λαϊκός ηγέτης. Ο λαός αγάπησε τον Μεταξά, κι ας μάθουμε επιτέλους να λέμε την αλήθεια». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Μεταξάς #ιστορία #Ελλάδα
Συγκλονιστικές εικόνες από τα Μέγαρα: Άλογα τρέχουν μέσα στις φλόγες αναζητώντας σωτηρία – Ποια είναι τα νεότερα για την τύχη τους https://t.co/mVbXloZqJ1 #Μέγαρα #πυρκαγιές #άλογα #GR
Για 15 χρόνια το αφήγημα ήταν το πόσο λίγος ήταν με την εθνική του. Ηταν η μόνη σανίδα σωτηρίας τους. Το μόνο αποκούμπι. Μόλις αυτό καταρρίφθηκε με τον πιο εμφατικό τρόπο και ξεφτιλίστηκαν, άρχισαν τα rigged και η λασπολογία. ΤΟΥΣ ΓΑΜΗΣΕΣ. https://t.co/dOt2VFxoHe #Εθνική #Αφήγημα #Λασπολογία
🔴Alcázar, το «Μεσολόγγι της Ισπανίας»! 🔴Σαν σήμερα, το 1936, λίγες μέρες μετά την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, άρχισε η πολιορκία του Αλκάθαρ, του μεσαιωνικού φρουρίου της πόλης Τολέδο, που βρίσκεται 73 χιλιόμετρα ΝΔ της Μαδρίτης, από τα κόκκινα στρατεύματα. 🔴Η πολιορκία του Αλκάθαρ, που κράτησε 67 τραγικές αλλά και συνάμα ένδοξες μέρες, παρουσιάζει καταπληκτικές ομοιότητες με την πολιορκία του Μεσολογγίου (εκτός από το τραγικό τέλος της...), την περιγράφει δε, με έξοχο τρόπο, ένας Μεγάλος Έλληνας, ο Νίκος Καζαντζάκης, που ήταν τότε πολεμικός ανταποκριτής της «Καθημερινής» στην Ισπανία, κι αμέσως μετά την πολιορκία επισκέφθηκε προσωπικά το Αλκάθαρ και μίλησε με τους υπερασπιστές του. 🔴Το φρούριο Αλκάθαρ, είχε κριθεί κατάλληλο για να στεγάσει την Στρατιωτική Ακαδημία Πεζικού της Ισπανίας. Διοικητής της Ακαδημίας, ήταν ο συνταγματάρχης Μοσκαρδό (José Moscardó Ituarte), ο οποίος αρνήθηκε να παραδοθεί στους κόκκινους. Τότε, άρχισε η πολιορκία. 🔴Οι λεγόμενοι «Δημοκρατικοί» (που μόνο Δημοκρατικοί δεν ήταν...), πολιόρκησαν το φρούριο με 8.000 άντρες, όπλα πυροβολικού και 3 άρματα μάχης, ενώ η αεροπορία τους βομβάρδισε το Αλκάθαρ συνολικά 35 φορές, μέρα παρά μέρα. Από την άλλη πλευρά, η δύναμη των «Ελεύθερων Πολιορκημένων του Αλκάθαρ» (όπως τους αποκαλεί ο Καζαντζάκης), ήταν η εξής: «Μετρηθήκαμε. 1.100 άντρες, 520 γυναίκες, 50 παιδιά, 97 άλογα, 27 μουλάρια, κι ένα μικρό κανονάκι». 🔴Πέρα από την συντριπτική τους υπεροχή, σε ανθρώπους και όπλα, οι κόκκινοι είχαν στα χέρια τους ένα τρομαχτικό «όπλο», με το οποίο υπολόγιζαν ότι θα καταλάβουν το φρούριο αμαχητί: τον μοναχογιό του διοικητή του φρουρίου! 🔴Περιγράφει ο Καζαντζάκης: «Ο Μοσκαρντό είχε ένα παιδί, μοναχογιό, και το κρατούσαν όμηρο οι κόκκινοι στη Μαδρίτη. Κάθε τόσο, ντρίνν, ντρίνν, ντρίνν το τηλέφωνο. “Παράδωσε το Αλκάθαρ, γιατί αλλιώς θα σκοτώσουμε το γιό σου! - Δεν το παραδίνω!” αποκρινόταν ο Μοσκαρντό. Μια μέρα του τηλεφώνησε το ίδιο το παιδί του: “Πατερα, εδώ μου λεν πως αν δεν παραδώσεις το Αλκάθαρ, θα με σκοτώσουν. Μην το παραδώσεις! Τι αξίζει εμένα η ζωή μου; Τίποτα!”. Κι ο Μοσκαρντό του αποκρίθηκε: “Μην ανησυχείς παιδί μου, και δε θα το παραδώσω. Η ζωή σου αξίζει, μα πιο πολύ αξίζει η τιμή της Ισπανίας”». 🔴Στις 27 Ιουλίου, το χτύπημα της μοίρας ήταν φοβερό για τον διοικητή: «Οι κόκκινοι τηλεφωνούν πάλι στον Μοσκαρντό: “Παρέδωσε το Αλκάθαρ γιατί θα σκοτώσουμε το παιδί σου! - Δεν το παραδίνω!” - Τότε μην κλείσεις το τηλέφωνο, ν’ ακούσεις την τουφεκιά που θα σκοτώσει το γιό σου!”. Ο Μοσκαρντό δεν έκλεισε το τηλέφωνο. Κι άκουσε την τουφεκιά. Οι κόκκινοι σκότωσαν το παιδί του». 🔴Οι μέρες περνούσαν και τα βάσανα των Ελεύθερων Πολιορκημένων μεγάλωναν. Διηγείται ο Μιγκουέλ στον Καζαντζάκη: «Υπομονή, λέγαμε, υπομονή. Σήμερα αύριο, θα προβάλλουν οι δικοί μας. Μα οι μέρες περνούσαν και κανείς δεν φαινόταν. Λύσσαξαν οι κόκκινοι. Έφεραν από τη Μαδρίτη κι άλλο στρατό, τανκς, αεροπλάνα. Έπεφτε βροχή το σίδερο. Στριμωχτήκαμε πια όλοι στο κάστρο. Κατεβάσαμε τα γυναικόπαιδα στα υπόγεια. Είναι υγρασία, σκοτάδι, κι οι τρύπες γιομάτες ποντίκια. Μα είναι ασφάλεια. Μας έκοψαν το ηλεχτρικό, καίμε σε καντήλια το ξίγκι από τ’ άλογα, κι έτσι έχουμε λίγο φως...». 🔴Το μόνο «όπλο» που τους είχε απομείνει, ήταν το πείσμα τους, η «τρέλα» τους: «Ό,τι κάμαμε, το χρωστούσαμε στην τρέλα μας, όχι στη φρονιμάδα. Η φρονιμάδα μας μουρμούριζε μέρα νύχτα: “Παραδοθείτε!”. Η τρέλα φώναζε: “Μην παραδοθείτε!”. Ακούσαμε την τρέλα, κι έγινε ό,τι έγινε». 🔴Ώσπου, την 67η μέρα, ήρθε η λύτρωση! Τα στρατεύματα του στρατηγού Βαρέλα μπαίνουν στο Τολέδο και τρέπουν τους κόκκινους σε άτακτη φυγή. Η εικόνα των ηρωικών μαχητών του Αλκάθαρ, τρόμαζε: «Και τότε προβάλαμε εμείς από τα ερείπια. Όσοι βρέθηκαν εκεί και μας είδαν, διηγούνται πως τέτοιο πράμα δεν είδαν ποτέ στη ζωή τους. Κι ούτε θα δουν. Φαίνεται πως δεν ήμασταν πια άνθρωποι, ήμασταν φαντάσματα. Είχαμε γίνει σκελετοί, μ’ ένα κίτρινο πετσί γύρω από τα κόκαλα! Τα μάτια μας είχαν γουρλώσει και γυάλιζαν. Αξύριστοι, καταλερωμένοι, καταξεσκισμένοι, έτρεμαν τα γόνατά μας. Έως την ώρα εκείνη κρατούσαμε καλά, όσο μας έσφιγγε ο κίνδυνος. Μα μονομιάς, μόλις έφτασε η σωτηρία, παραλύσαμε, δεν μπορούσαμε πια να σταθούμε όρθιοι». 🔴Αυτή είναι η Ιστορία της ηρωικής φρουράς του Αλκάθαρ, που άντεξε στωικά σε μία απίστευτη ηθική και υλική δοκιμασία, χαρίζοντας την πρώτη μεγάλη ψυχολογική νίκη, με τεράστια συμβολική αξία, στις αντικομμουνιστικές δυνάμεις της Ισπανίας. 🔴Τα σχόλια, δικά σας!~ #Ιστορία #ΙσπανικόςΕμφύλιος #Αλκάθαρ
