Και ξυπνάς ένα πρωί σε ένα παλάτι φτιαγμένο από ξένα υλικά, φορώντας ρούχα που δεν έραψες ποτέ εσύ... Και κοιτάζεσαι στον καθρέφτη. Στους ώμους σου δεν έχεις δικό σου σώμα. Έχουν φυτρώσει δύο ξένα φίδια. Δύο διψασμένα πλάσματα που δεν έχουν δική τους φωνή, αλλά απαιτούν να τραφούν με τις ιστορίες, τα τραγούδια και το παρελθόν των διπλανών σου. Γιατί αν δεν τους τα δώσεις, θα φάνε εσένα. Και η ανασφάλεια σε πλημμυρίζει και σε πιάνει ο τρόμος της αποκάλυψης. Φοβάσαι τη βροχή. Ξέρεις ότι αν πέσει πάνω σου το νερό της αλήθειας, τα ρούχα του αφέντη που δανείστηκες θα βαρύνουν και θα φανεί ότι από κάτω είσαι απλώς άχυρο! Ένα σκιάχτρο που προσποιείται τον ιδιοκτήτη του οικοπέδου! Και τότε είναι που ξεκινά η παρανοϊκή σου εκστρατεία. Αρχίζεις να τρέχεις δεξιά και αριστερά. Ζητάς όρκους από τις πέτρες, από τα δέντρα, από τον άνεμο, από τα ποτάμια. Τους αναγκάζεις όλους να υπογράψουν ότι είσαι σπουδαίος. Ότι υπήρχες πάντα εκεί. Ότι το δικό τους όνομα είναι στην πραγματικότητα το δικό σου. Στήνεις ένα ολόκληρο θέατρο. Πετάς τσεκούρια στον εαυτό σου για να αποδείξεις ότι είσαι άτρωτος. Φωνάζεις τόσο δυνατά για το "δίκιο" σου, που στο τέλος ξεχνάς ότι η φωνή σου είναι απλώς ο αντίλαλος του φόβου σου. Όμως... όσο κι αν τρέξεις, όσο κι αν απειλήσεις, η ανασφάλεια αφήνει πάντα ένα τυφλό σημείο. Ένα μικρό, αβλαβές "γκι" που ξέχασες να του ζητήσεις όρκο. Ένα κομμάτι πραγματικής ιστορίας που δεν μπορείς να εξαγοράσεις, ούτε να παραποιήσεις! Και το βέλος είναι ήδη έτοιμο. Όχι από μίσος. Αλλά από τη νομοτέλεια της ίδιας της πραγματικότητας που δεν αντέχει τα ξένα ενδύματα! ---------------------- Με αυτό το "πάντρεμα" του Περσικού μύθου του σφετεριστή βασιλιά Ζοχάκ με τα ξένα φίδια στους ώμους, του Σκανδιναβικού μύθου της Φριγκ που ζητούσε παρανοϊκά όρκους από την πλάση για να κρύψει το τυφλό της σημείο, και την αλληγορία του Σκιάχτρου που ντύθηκε με ξένα ρούχα αλλά έτρεμε τη βροχή της αλήθειας...σας καλημερίζω! #ψυχολογία #υποσυνείδητο #ιστορία
