Η Νέα Δημοκρατία νίκησε την... Έλενα Ακρίτα. Επιτέλους! Μπορεί πλέον η χώρα να κοιμάται ήσυχη. Η Έλενα Ακρίτα δ ε ν εξελέγη E' Αντιπρόεδρος της Βουλής κι έτσι η ΝΔ μίκρυνε κι άλλο την Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής που επιλέγει τα μέλη των Ανεξάρτητων Αρχών, οπότε θα μπορεί να κάνει σχεδόν ό,τι θέλει. Χρειάστηκε βέβαια μια μικρή λεπτομέρεια: να κατέβει κοτζάμ κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή για να εξασφαλιστεί το πολυπόθητο αποτέλεσμα. Διότι η υποψηφιότητα μιας βουλευτού της αντιπολίτευσης για μία από τις θέσεις των Αντιπροέδρων δεν ήταν δυνατόν να αντιμετωπιστεί χαλαρά. Δεν ήταν ώρα για αβλεψίες, απουσίες, «έχω μια δουλειά στην περιφέρεια», «θα περάσω αργότερα από τη Βουλή» και λοιπές κοινοβουλευτικές ελαφρότητες. Η περίσταση απαιτούσε πανστρατιά. Και η πανστρατιά έγινε. Εάν η ΝΔ δεν είχε κατέβει να δηλώσει "παρών", η Ακρίτα θα εκλεγόταν με 74 ψήφους. Στην ψηφοφορία συμμετείχαν 288 βουλευτές. Η Έλενα Ακρίτα έλαβε 119 ψήφους υπέρ, δηλαδή πολύ περισσότερες από όσες χρειαζόταν κανονικά για να εκλεγεί. Οι υπόλοιποι 169 βουλευτές που δεν την ήθελαν, δήλωσαν «παρών», καθώς δεν προβλέπεται η ψήφος "κατά" από τον Κανονισμό της Βουλής. Και έτσι απετράπη το ...αδιανόητο. Για μια στιγμή, ας αναλογιστούμε τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν μερικές δεκάδες κυβερνητικοί βουλευτές είχαν αποφασίσει ότι είχαν και κάτι άλλο να κάνουν εκείνη την ημέρα. Θα μπορούσε να είχε εκλεγεί η... Ακρίτα. Ε' Αντιπρόεδρος της Βουλής! Δεν χρειάζεται να περιγράψουμε τις συνέπειες. Η Ιστορία ευτυχώς δεν θα χρειαστεί να απαντήσει στο ερώτημα. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Άλλωστε, όταν διαθέτεις μια τόσο μεγάλη κοινοβουλευτική ομάδα, δεν την κινητοποιείς μόνο για ψήφους εμπιστοσύνης, προϋπολογισμούς, προτάσεις δυσπιστίας ή κρίσιμα νομοσχέδια. Την κινητοποιείς και για να πει «παρών» στην Έλενα Ακρίτα. Και μάλιστα όχι ένας, όχι δύο, όχι δέκα βουλευτές. Χρειάζεται ένας ολόκληρος κοινοβουλευτικός στρατός ώστε το τελικό αποτέλεσμα να γραφτεί με τη δέουσα μεγαλοπρέπεια: 119 υπέρ – 169 παρών, με την ευγενική χορηγία της "Νίκης" που μας έδειξε τι θα ψηφίσει τώρα που -μάλλον- δεν θα ξαναμπεί στην Βουλή. Είναι ίσως η πρώτη πολιτική ήττα στην οποία ο ηττημένος μπορεί να κοιτάξει τον πίνακα και να αναρωτηθεί ποιος ακριβώς χρειάστηκε να επιστρατεύσει τις περισσότερες δυνάμεις για να την πετύχει. Γιατί το πραγματικά ενδιαφέρον δεν είναι μόνο ότι η Ακρίτα δεν συγκέντρωσε τις ψήφους που απαιτούνταν. Είναι ότι για να εξασφαλιστεί πως δεν θα τις συγκεντρώσει, η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα της χώρας θεώρησε αναγκαίο να εμφανιστεί με δύναμη που θα ζήλευε ψηφοφορία πολύ μεγαλύτερης πολιτικής σημασίας. Σαν να κρινόταν μία ψήφος εμπιστοσύνης επί πρότασης δυσπιστίας! Πάντως και πάλι, με τις παλιές συνταγματικές διατάξεις, Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν θα εξέλεγε η Ν.Δ. με την "Νίκη": χρειάζονταν 180. Ούτε βέβαια θα μπορούσαν να αναθεωρήσουν Σύνταγμα ως πρώτη βουλή με 169. Και κάπως έτσι η Νέα Δημοκρατία πέτυχε τον φοβερό πολιτικό στόχο της: να εκφράσει την νομιμοφροσύνη της προς την Μαρέβα Γκραμπόφσκι που έχει υποβάλει έγκληση εναντίον της Έλενας Ακρίτα επειδή της έγραψε ότι έχει 40 ακίνητα στο πόθεν έσχες της. Αλλά, εμμέσως και στον Αχιλλέα Μπέο, τον οποίο η Έλενα Ακρίτα έχει κερδίσει στο Πρωτοδικείο (είπε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι "έτρωγε τη σύνταξη της μάνας της"!) και επίκειται η δίκη στο Εφετείο. Και διάφορες άλλες διαδικτυακές φιγούρες που έχουν χάσει πανηγυρικά τα δικαστήριά τους σε πρώτο και δεύτερο βαθμό από τις αγωγές Ακρίτα για όσα ψεύδη έχουν εκτοξεύσει εναντίον της κατά καιρούς. Η κυβερνητική παράταξη μπορεί να προσθέσει άλλη μία μεγάλη κοινοβουλευτική επιτυχία στο ενεργητικό της: ικανοποίησε τα εμμονικά τρολάκια της! Επιβάλλοντας ένα εξαιρετικά αντιθεσμικό "προηγούμενο" που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε σοβαρή δυσχέρεια συγκρότησης του προεδρείου της Βουλής από εδώ και πέρα. Να δούμε πώς θα ψηφίζονται οι αντιπρόεδροι από εδώ και πέρα, αφού πλειοψηφική παράταξη άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Διότι ο "έλεγχος του περιεχομένου" της αντιπολίτευσης από την πλειοψηφία όταν καθίσταται κριτήριο για την στελέχωση του προεδρείου της Βουλής αχρηστεύει ένα διαχρονικό συνταγματικό έθιμο σεβασμού των interna corporis των ίδιων των κομμάτων από τους θεσμικούς ανταγωνιστές τους. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για μια πλειοψηφία που έχει αποδείξει πολλαπλά ότι δεν την ενδιαφέρουν οι θεσμοί. Θρίαμβος. #ΝέαΔημοκρατία #πολιτική #βουλή
