Search

Τέλος και το ταμείο ανάκαμψης! Με εξαίρεση κάποια θετικά όπως το gov, ανακινήσεις δημόσιων κτηρίων, κτηματολόγιο γενικά τα χρήματα ξοδεύτηκαν εκεί που ξοδεύονται πάντα γι αυτό και 8 χρόνια μετά είμαστε ακόμα πάτος. Πάμε να δούμε και σε ποιον θα σκάσει το κανόνι από δω και πέρα. #ταμείοανάκαμψης #οικονομία #δημόσιαέργα

Θυμάμαι τη δυσφορία όταν είχε επικοινωνηθεί ότι "ο Νέστρουπ θα περιμένει τον Ντέσερς κι ας χάσει την προετοιμασία". Δικαιολογημένη θα την χαρακτηρίσω, λόγω της ανησυχίας που γενικά υπάρχει. Ωστοσο, ο Νιγηριανός αποδεικνύει ότι μάλλον άξιζε η αναμονή! #paofc #CyrielDessers https://t.co/up0E47Wsh4 #paofc #Νιγηριανός #ποδόσφαιρο

Οι φορ αναπνέουν και ζουν για το γκολ Ο συγκεκριμένος έχασε παρα πολλά ματς ενω δεν το συνήθιζε γενικα στην καριέρα του Σήμερα κανει αυτο που ξέρει καλα Σημερα παίρνει "οξυγονο" και ανεβαίνει ψυχολογικά Σιριλ🫡☘️ #paofc https://t.co/NeLPZgKw5i #ποδόσφαιρο #γκολ #ψυχολογία

🔴Εκπροσωπεί ο Τσίπρας τους «μη προνομιούχους» Έλληνες; 🔴Στους ανθρώπους που τα βγάζουν δύσκολα πέρα και που δεν τους περίσσεψαν χρήματα για να πάνε διακοπές, απευθύνθηκε με βίντεο ο Τσίπρας, μιλώντας τους για τους «άλλους» («Οι άλλοι θα πάνε. Οι άλλοι πάντα πάνε»), τους έχοντες και κατέχοντες. Αφήνοντας να εννοηθεί, ότι αυτός εκπροσωπεί τους «ταπεινούς και καταφρονεμένους», κι όχι τους «άλλους», την ελίτ. Δηλαδή, πως είναι ένα «παιδί του λαού», ένας Νίκος Ξανθόπουλος της πολιτικής. 🔴Κοίτα ποιος μιλάει! Πρώτα πρώτα, τα προσωπικά του παραδείγματα, δείχνουν πως κι αυτός είναι με τους «άλλους». Κατ’ αρχάς, κάνει «τουρισμό» όλο τον χρόνο, καθώς μένει σε μια βίλα στο Σούνιο, «πλάϊ στο κύμα», έναντι του (ευτελούς για την τοποθεσία στην οποία βρίσκεται...) ποσού των 500€ μηνιαίως. Έπειτα, στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια (Σχολή Χιλλ). Και το κυριότερο, έχει φτιάξει ένα νέο κόμμα, χωρίς να πει στον ελληνικό λαό ποιος πληρώνει. 🔴Ας δούμε τώρα, με στοιχεία, ποιους εκπροσωπεί. Τους μη προνομιούχους Έλληνες ή τους «άλλους»; Το κόμμα του, είναι ο «καθρεφτης» του! Βέβαια, δεν έχουμε πρόσφατα στοιχεία για το κοινωνικοοικονομικό προφίλ των στελεχών του κόμματός του, έχουμε όμως παλαιότερα, τα οποία σίγουρα δεν έχουν διαφοροποιηθεί και πολύ από τα σημερινά, αφού, πάνω κάτω, στηρίζεται στα ίδια άτομα. 🔴Κατά τη διάρκεια, του 1ου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, που έγινε την περίοδο της πιο βαθιάς κρίσης και των μνημονίων (Ιούλιος 2013), πραγματοποιήθηκε έρευνα σε δείγμα 1.830 στελέχών του ΣΥΡΙΖΑ, με ευθύνη της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού. Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν αναλυτικά τον Δεκέμβριο του 2013, από την ιστοσελίδα του κόμματος https://t.co/TsIiDY0VRR. 🔴Σύμφωνα, λοιπόν, με τα αποτελέσματα αυτά, το μέσο εισόδημα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, πλησίαζε τα 2.000€ τον μήνα (1.950€ για την ακρίβεια), πολύ πάνω από το μέσο εισόδημα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων εργαζομένων. Θυμίζω, πως την ίδια εποχή, ο μηνιαίος κατώτατος μισθός ήταν 586€ για τους εργαζόμενους άνω των 25 ετών και 510€ για τους νέους κάτω των 25 ετών. Ο δε μέσος καθαρός μηνιαίος μισθός ενός δημόσιου υπαλλήλου, κυμαινόταν μεταξύ 1.000 και 1.200€, έπειτα από τις διαδοχικές περικοπές των μνημονίων και την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου. 🔴Αξίζει να σημειωθεί, ότι το 12% των συνέδρων του ΣΥΡΙΖΑ (220 από τα 1.830 στελέχη), ανήκε στην μεγαλοαστική τάξη, καθώς δήλωνε εισόδημα άνω των 3.000€ μηνιαίως, ενώ το 25% των συνέδρων δήλωσε εισόδημα μεταξύ 2.001 και 3.000€. 🔴Όσον αφορά την επαγγελματική κατάσταση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, η μεγαλύτερη ομάδα ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι (28%), ακολουθούσαν εργοδότες και αυτοαπασχολούμενοι, (27%), ενώ μόλις το 12% ήταν υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα και το 8% ήταν άνεργοι. Κι αυτά τα στοιχεία, έρχονταν σε μεγάλη αντίθεση με τα γενικά ποσοστά της χώρας εκείνη την περίοδο, καθώς η ανεργία έφτανε το 27% και σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού ζούσε στα όρια της φτώχειας. 🔴Τα συμπεράσματα και τα σχόλια, δικά σας! #Τσίπρας #ΣΥΡΙΖΑ #Ελλάδα

Επειδή μάλλον πάει προς αποχώρησή το πράγμα. Ποτέ δεν κατάλαβα το τόσο μεγάλο hate προς τον Ζέλσον. Μιλάμε για ένα εξτρεμ με τρομερή ταχύτητα, και τρομακτική ικανότητα στο ένας εναντίον ενός. Ναι ήταν φλύαρος πολλές φορές, ναι δεν έγραψε νούμερα, αλλά ποτέ στη καριέρα του δεν έγραφε. Και σόρρυ που σας το λέω, αυτά τα νούμερα τα περιμέναμε από τους Βέλντε, Στρεφέτσα και Ποντένσε και δεν ήρθαν ποτέ. Όχι από το Ζέλσον. Δε καταλαβαίνω που μας χάλαγε να υπάρχει ένα τέτοιο εξτρέμ με διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους υπόλοιπους. Δε καταλαβαίνω γιατί έφαγε όλο το ανάθεμα, ενώ δεν έφταιγε πουθενά για το γεγονός ότι τα εξτρεμ που πήραμε για να γράψουν νούμερα δεν έγραψαν. Δεν είχε συνέπεια στη τελική προσπάθεια, αλλά το ξέρετε όλοι ότι αν είχε, θα έπαιζε ακόμη στο τοπ επίπεδο. Έβαλε μεγάλα γκολ στη Ευρώπη, βοήθησε πολύ τον #OlympiacosFC και γενικά μόνο θετικές αναμνήσεις κρατάμε. 🤙🇵🇹 #OlympiacosFC #Football #Sports

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

Δεν ήθελε γενικά να φύγει από Θεσσαλονίκη, ένα παραπάνω μετά την γέννηση του δεύτερου παιδιού του πριν λίγες μόλις μέρες. Εμείς το γνωρίζουμε, εσείς το γνωρίζετε, διαφυλάξτε την ηρεμία στην ομάδα με διαρροή ότι δεν ισχύει τίποτα να τελειώνουμε. Κάτω τα ξερά σας από τον Κωνσταντέλια. Απλά τα πράγματα. Παραμύθια του στυλ ότι θέλει αυτός να φύγει, ΔΕΝ θα τα δεχτούμε. #paokfc #Θεσσαλονίκη #PAOK #ποδόσφαιρο

Η απάντηση σας αποδεικνύει και τον περί μισογυνισμού ισχυρισμό μου για το πρόσωπό σας. Ούτε ξέρετε ποια είναι η @ManolidouE ούτε τι σπουδές έχει κάνει στη μουσική και σε ποιο Πανεπιστήμιο και τί ορχήστρες έχει διευθύνει πριν κάν με γνωρίσει, ούτε πόσες γλώσσες μιλάει άπταιστα, ούτε τί σπουδές στα κλασικά γράμματα κάνει τώρα και τί βαθμούς παίρνει σε πανεπιστήμιο στο εξωτερικό, ούτε γενικά τι χαρακτήρας και τι ικανότητες έχει. Μόνον και μόνον επειδή είναι σύζυγός μου, σας είναι αρκετό για να την απαξιώσετε. Ένας κλασικός μισογύνης, φαλλοκράτης. Ευτυχώς ο κόσμος έχει προχωρήσει και άφησε ανθρώπους σαν και σας πίσω του #Μισογυνισμός #Γυναίκες #Ικανότητες

Είναι άλλο πράγμα η κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα ελευθερία για συγκεντρώσεις και διαμαρτυρία και εντελώς άλλο το κυνήγι, κατά κυριολεξία, ανθρώπων και συγκεκριμένα Εβραίων και γενικά Ισραηλινών, με σκοπό τον προπηλακισμό τους. Θλιβερές μειοψηφίες της Άκρας Αριστεράς, γεμάτες αντισημιτισμό και μίσος γενικά για τους Ισραηλινούς, παραβιάζουν συστηματικά τον αντιρατσιστικό νόμο και οι Εισαγγελικές Αρχές οφείλουν να επέμβουν. Το @Israel @IsraelinGreece είναι ο μεγαλύτερος Σύμμαχος της Ελλάδος και εκατομμύρια Ισραηλινοί πολίτες επιλέγουν τη Χώρα μας, ως τον τόπο των διακοπών ή των επενδύσεών τους. Καλοδεχούμενοι! #Ελευθερία #Ανθρωπισμός #Αντιρατσισμός

wooof ανθρωποι!!!! σταματηστε ο τι κανετε!!!! η Ελενη Ιακωβακη μολις τωρα κερδισε το χαλκινο μεταλλιο στο παγκοσμιο στιβου u20 (ενω ειναι μονο 17), κανοντας τεραστιο πανελλ. ρεκορ κατηγοριας 55.99 (που ειναι απο τις καλυτερες επιδοσεις εβερ στην Ελλαδα γενικα) https://t.co/UFKQ4FxmC1 #Ελλάδα #Στίβος #Μετάλλιο

Ο πανικός είναι πολύ κακός σύμβουλος. Στο @pasok πάλι μπερδεύουν τα μηχανήματα ανακύκλωσης που είναι αποκλειστικά εσωτερικού χώρου (που είναι χαμηλότερου κόστους) από τα μηχανήματα ανακύκλωσης εξωτερικού χώρου. Γιατί δεν ζητάνε από τη γραμματέα του Τομέα Θεσμών και Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ να τους δείξει τις σελίδες 40, 57 και 58 της αρχικής Έκθεσης Ελέγχου της ΕΔΕΛ ; Τους είπα στο βίντεο να μην μπερδεύουν το Zastava με το Mercedes. Πουθενά στον κόσμο κύριε Τσουκαλά δεν πωλούνται αυτά τα μηχανήματα με 60.000€ και αν νομίζετε ότι θα βρείτε, μπείτε στους νέους διαγωνισμούς ο ίδιος. Λοιπόν το ίδιο το πόρισμα της ΕΔΕΛ παραδέχεται ότι αυτά τα μηχανήματα που βρήκε σε αυτές τις τιμές, δεν κάνουν την ίδια δουλειά και δεν μπορούν να τοποθετηθούν σε εξωτερικούς χώρους. Παντού στον κόσμο αυτά τα μηχανήματα πωλούνται σε αυτές τις τιμές όσο και εδώ. Δύο εταιρίες παγκοσμίως τα πουλάνε και παντού δίνουν αυτές τις τιμές. Η σπέκουλα τελείωσε εδώ σήμερα και μας τα εξήγησε και η έκθεση της Grant Thornton και η ίδια η έκθεση της ΕΔΕΛ που σας παρουσιάζω κάτω να την διαβάσετε. Η δε ανακοίνωση τους για να στηρίξουν την Γραμματέα Θεσμών και Διαφάνειάς τους είναι για τα πανηγύρια. Η κα Γεωργάκη δεν γνωμοδότησε γενικά για το τί προβλέπει ο Νόμος για το Ελεγκτικό Συνέδριο, αλλά ειδικά για το συγκεκριμένο πόρισμα της ΕΔΕΛ και για τα συγκεκριμένα «Πράσινα σπιτάκια». Άρα ας αφήσουν τις φαιδρότητες. Κρατάνε την γραμματέα τους, δικαίωμά τους, άρα δέχονται και το πόρισμα της και σταματούν τις καταγγελίες κατά του εαυτού τους. Υγ. Κατεβάστε επιτέλους το βίντεο σας @androulakisnick μην αυτοεξευτελιζεστε άλλο! #PASOK #Διαφάνεια #Ανακύκλωση

Είδατε πώς φροντίζει ο Κούλης όσους θεωρεί προτεραιότητα; Εμένα με 4 παιδιά και ο παλιόπουστας με αντιμετωπίζει σαν μεγιστάνα επειδή βγάζω λίγες δραχμές παραπάνω. Δεν συζητώ γενικά για τις πολύτεκνες οικογένειες που τις έχει για φτύσιμο. Άλλωστε μας το επιβεβαίωσε και η υπουργός οικογένειας #Ελλάδα #Πολιτική #Οικογένεια

Πρώτον ζητώ πραγματικά και ειλικρινώς συγγνώμη ως Υπουργός Υγείας της Ελλάδος για το απαράδεκτο αυτό περιστατικό. Το ΕΣΥ έχει μόνον μία αποστολή να εξυπηρετεί τον κόσμο που έχει ανάγκη. Ούτε τα καροτσάκια, ούτε τίποτε δεν έχει νόημα να υπάρχει εάν δεν εξυπηρετούμε όσους έχουν ανάγκη. Εάν γίνει επίσημη καταγγελία για το περιστατικό θα διατάξω αμέσως ΕΔΕ. Αν και διαπίστωσα ότι το περιστατικό αυτό, όπως περιγράφεται στο άρθρο είναι απολύτως αληθές, εντούτοις δεν έχει γίνει επίσημη καταγγελία έως αυτή την στιγμή. Χωρίς επίσημη καταγγελία θα κάνουμε απλή σύσταση αλλά ας είναι αυτή μου η ανάρτηση και μια δημόσια εντολή σε όλο μας το προσωπικό να εξυπηρετούν τον κόσμο πάντα. Θα ήθελα να παρακαλέσω μήν χαρακτηρίσει αυτή η μία λάθος συμπεριφορά ενός υπαλλήλου μας, το σύνολο του ΕΣΥ. Το ΕΣΥ και εξυπηρετεί και διασώζει και κατά κανόνα το προσωπικό του σκίζεται για τους ασθενείς μας και γενικά για όσους έχουν ανάγκη. Η συνδικαλιστική ιδιότητα του πρωταγωνιστή δεν αποτελεί δικαιολογία. https://t.co/Yzb3mEylkq #Υγεία #ΕΣΥ #Συγγνώμη

Στο 75% οι γυναίκες δικαστές στην Ελλάδα. Παρόμοια ποσοστά στην Ευρώπη. Που είναι οι υπέρμαχοι των ποσοστόσεων; Πουθενά. Σιγή. Που είναι αυτοί που απλά βλέπουν τις διαφορές στα ποσοστά ανδρών-γυναικών και συμπεραίνουν ότι είναι προϊόν κάποιας συστημικής διάκρισης; Πουθενά. Διότι δεν γίνεται να καίγεσαι για τα ποσοστά ανδρών-γυναικών σε ιδιωτικές εταιρείες και να μην σε ενδιαφέρει το ίδιο για τη Δικαιοσύνη, ίσως στον σημαντικότερο θεσμό της Πολιτείας. Γίνεται; Κοινωνική μηχανική α λα καρτ. Όπου βολεύει. Λοιπόν, οι γυναίκες καταλαμβάνουν πολύ πιο συχνά από τους άνδρες θέσεις στον πανίσχυρο θεσμό της Δικαιοσύνης *διότι απλά το ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ πιο πολύ από τους άνδρες (που με τη σειρά τους τείνουν να επιλέγουν πιο πολύ τη λεγόμενη μάχιμη δικηγορία), *διότι απλά το ΘΕΛΟΥΝ πιο πολύ από τους άνδρες και στρώνουν πισινό για την επίπονη διαδικασία να γίνεις δικαστής, *διότι είναι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ στο χώρο της νομικής γενικά (οι άνδρες προτιμούν τις θετικές επιστήμες). Ευνοεί συστημικά το Κράτος τις γυναίκες να γίνουν δικαστές εις βάρος των ανδρών; Όχι. Να βάλουμε με το ζόρι ποσόστωση και να αλλάξουμε με το ζόρι ένα αποτέλεσμα που έρχεται με φυσικό τρόπο; Όχι. Να επιβάλλουμε κεντρικά - το Κράτος - ποσοστά; Όχι. #ισότητα #δικαιοσύνη #γυναίκες

ΓΕΝΙΚΑ Μ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΕ ΜΕ ΝΑΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ😂😂😂 ΘΑ ΣΑΣ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟΤΟΜΑ #olympiacosbc #paobc https://t.co/j5kPfTNv9M #basketball #sport #Greece

🧨Είχατε δύο χρόνια να υιοθετήσετε τη νομοθεσία προστασίας δημοσιογράφων από αγωγές #Slapp. Στις 7 Μαΐου εξέπνευσε άπρακτη η προθεσμία και δεν ενσωματώσατε τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία ακόμα. 💣«Τώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκινά εναντίον της Ελλάδας και άλλων κρατών, διαδικασία επί παραβάσει, η οποία μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα ακόμα και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν συνεχίσετε να καθυστερείτε. ⁉️Έχετε να μας ανακοινώσετε συγκεκριμένη ημερομηνία ψήφισης γι΄ αυτό το νομοσχέδιο που είναι υπ΄ ευθύνη σας ή να ετοιμαζόμαστε για Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;» ⚠Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι όλα πάνε καλά, ότι η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος σε όλη την Ευρώπη (Lol) και άλλα ενδιαφέροντα, μα δυστυχώς όχι και τόσο πειστικά για όποιον ξέρει τι αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα. 🛢Το ενδιαφέρον είναι ότι στη συνέχεια έβγαλε είδηση καθώς απάντησε στο ερώτημα ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την καθυστέρηση. 📌«Εσείς ως αρμόδιος για τα ζητήματα Τύπου και Ενημέρωσης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης ή κανείς;» 👉Εδώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε και ουσιαστικά «έδειξε» τον Φλωρίδη: 🎇«Το συγκεκριμένο [νομοσχέδιο] είναι του Υπουργείου Δικαιοσύνης» «Όπως αντιλαμβάνεστε στο χρονοδιάγραμμα ενός Υπουργείου, εν προκειμένω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, προτεραιοποιήθηκαν άλλα νομοσχέδια.» 😂Ενδιαφέρον άδειασμα. Ένα άδειασμα, όμως, που δεν αφήνει χωρίς ανεπηρέαστο και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. ⚡️Με ποιο έρισμα θα καυχηθεί προεκλογικά αύριο μεθαύριο για αυτόν τον νόμο «προστασίας των δημοσιογράφων», όταν εδώ για να διώξει την ευθύνη της καθυστέρησης αποδίδει το νομοσχέδιο στον Φλωρίδη; 🕸️Πάμε όμως να δούμε μία-μία και τις υπόλοιπες επικοινωνιακές τακτικές που εφάρμοσε 1) Μετατόπιση ερωτήματος. Το βασικό ερώτημα ήταν: γιατί χάθηκε η προθεσμία, ποιος ευθύνεται, και ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη. Εκείνος απάντησε κυρίως: πότε περίπου θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο, τι άλλα έχει κάνει η κυβέρνηση, και πόσο καλά τα πηγαίνει συνολικά η Ελλάδα. Δηλαδή αντικατέστησε το ερώτημα «ποιος ευθύνεται για την παράβαση;» με το ευκολότερο «τι έχουμε κάνει γενικά για τους δημοσιογράφους;». 2) Υποβάθμιση μέσω διαδικαστικής κανονικοποίησης Με τη φράση: «Συνήθως όταν ένα νομοσχέδιο μπαίνει σε δημόσια διαβούλευση…» παρουσίασε την κατάσταση ως μια συνηθισμένη κοινοβουλευτική διαδικασία. Έτσι μετατόπισε την προσοχή από το γεγονός ότι είχε ήδη εκπνεύσει η ευρωπαϊκή προθεσμία και είχε κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει, στο ότι πλέον ακολουθούνται τα τυπικά βήματα. Δηλαδή στην Ελλάδα 2.0 των Μενουμευρώπηδων είναι τυπική κατάσταση να χάνονται οι προθεσμίες της Ε.Ε.; 3) Μεταφορά της συζήτησης από το παρελθόν στο μέλλον Αντί να εξηγήσει την καθυστέρηση, έδωσε ένα μελλοντικό χρονοδιάγραμμα: «Μετά από δύο με τρεις εβδομάδες… ψηφίζεται περίπου μετά από ένα μήνα». Αυτή είναι κλασική τεχνική αναβολής της λογοδοσίας: το πρόβλημα του τι δεν έγινε εγκαίρως αντικαθίσταται από την υπόσχεση ότι κάτι θα γίνει σύντομα. Και πριν 2 μήνες που ρωτούσαμε όταν εξέπνευσε η προθεσμία, πάλι «σύντομα» μας έλεγε ότι θα γίνει. Και από τότε έχουν φάει τόσες SLAPP οι συνάδελφοί μας και η κυβέρνηση τους έχει αφήσει απροστάτευτους. 4) Επιθετική απαξίωση του πλαισίου της ερώτησης Χρησιμοποίησε εκφράσεις όπως: «πάει και αυτός στον κουβά» και: «το αφήγημα περί εξαίρεσης». Η γλώσσα αυτή δεν απαντά στα συγκεκριμένα γεγονότα. Στόχος της είναι να εμφανίσει όχι μόνο την ερώτηση, αλλά συνολικά την κριτική για το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου ως υπερβολική, κομματική ή κατασκευασμένη. Μάλλον και η Κομισιόν θέλει το κακό της χώρας και του πολυχρονεμένου μας ηγέτη (το ίδιο είναι αυτά) 5) Κατασκευή καρικατούρας-ευρύτερου «αφηγήματος»- και αναίρεσή του Η ερώτηση αφορούσε μια συγκεκριμένη παράλειψη: τη μη εμπρόθεσμη ενσωμάτωση μιας οδηγίας. Ο Μαρινάκης τη συνέδεσε με έναν πολύ ευρύτερο ισχυρισμό: «ο ισχυρισμός της “θλιβερής εξαίρεσης, της μαύρης εξαίρεσης”» και στη συνέχεια υποστήριξε ότι αυτός ο συνολικός ισχυρισμός καταρρέει. Πρόκειται για μορφή straw man: αντί να αντιμετωπίσει τη στενή και επαληθεύσιμη κατηγορία, την εντάσσει σε ένα γενικό «αντικυβερνητικό αφήγημα», το οποίο είναι ευκολότερο να απορρίψει ρητορικά. 6) Whataboutism και σύγκριση με προηγούμενες κυβερνήσεις Στη δεύτερη απάντηση είπε: «φέραμε όσα δεν είχαν έρθει όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν και κυβέρνησαν υποτίθεται πολύ πιο “ευαίσθητοι”». Αντί να εξηγήσει τι έκανε η σημερινή κυβέρνηση στα δύο χρόνια της προθεσμίας, έστρεψε τη συζήτηση στις παραλείψεις προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτή η σύγκριση δεν αναιρεί τη σημερινή καθυστέρηση, αλλά επιχειρεί να τη σχετικοποιήσει. 7) «Καταιγισμός επιτευγμάτων» Παρέθεσε διαδοχικά: κατάργηση της απλής δυσφήμισης, υιοθέτηση του EMFA, ιδιώνυμο για απειλές κατά αθλητικογράφων, Κέντρο Ασφαλείας και Προστασίας Δημοσιογράφων, ρυθμίσεις για έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, νομοθεσία για τη δημόσια τηλεόραση. Αυτή η τεχνική, γνωστή και ως laundry list, δημιουργεί την εντύπωση έντονης κυβερνητικής δραστηριότητας και «πνίγει» το ένα δυσμενές γεγονός μέσα σε έναν μεγάλο κατάλογο θετικών δράσεων. Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν απαντά άμεσα γιατί δεν τηρήθηκε η συγκεκριμένη προθεσμία. 8) Επιλεκτική επίκληση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Όταν η Επιτροπή κινεί διαδικασία επί παραβάσει, η σημασία της παρουσιάζεται περίπου ως τυπική ή διαχειρίσιμη. Όταν όμως μια παλαιότερη έκθεσή της περιέχει θετική διατύπωση, η Επιτροπή χρησιμοποιείται ως αυθεντία: «Μίλησε η Κομισιόν για αξιοσημείωτη πρόοδο». Άρα ο ίδιος θεσμικός δρώντας αντιμετωπίζεται διαφορετικά ανάλογα με το αν το εύρημά της είναι θετικό ή αρνητικό για την κυβέρνηση. 9) Ασαφής συγκριτικός ισχυρισμός Η διατύπωση: «Η Ελλάδα πέρυσι ήταν σε καλύτερη μοίρα από 15 κράτη-μέλη» λειτουργεί ως αριθμητικό μήνυμα εντυπωσιασμού, χωρίς να διευκρινίζει ακριβώς: με ποιον δείκτη, σε ποια επιμέρους κατηγορία, με ποια μεθοδολογία, και αν αυτό αφορά ειδικά τις SLAPP. Η γενική ευρωπαϊκή σύγκριση χρησιμοποιείται για να απαντήσει σε ένα πολύ συγκεκριμένο ελληνικό θεσμικό έλλειμμα. 10) Αντιστροφή της πίεσης προς τον δημοσιογράφο Με εκφράσεις όπως: «σας συνιστώ να δείξετε λίγη υπομονή» και: «κάντε μια έρευνα για τις ευρωπαϊκές οδηγίες» μεταφέρει εμμέσως το πρόβλημα από την κυβερνητική καθυστέρηση στον τρόπο με τον οποίο ο δημοσιογράφος θέτει το ζήτημα. Υπονοεί ότι η ερώτηση οφείλεται σε βιασύνη ή ανεπαρκή ενημέρωση, παρότι στηρίζεται σε συγκεκριμένη προθεσμία και σε επίσημη διαδικασία επί παραβάσει. 11) Μετατροπή της νομικής υποχρέωσης σε κυβερνητικό επίτευγμα Η φράση: «εντός αυτής της κοινοβουλευτικής θητείας υλοποιεί και αυτή τη δέσμευση» αλλάζει το μέτρο αξιολόγησης. Η πραγματική προθεσμία ήταν η ευρωπαϊκή προθεσμία ενσωμάτωσης, όχι το τέλος της κοινοβουλευτικής θητείας. Παρουσιάζει, επομένως, την καθυστερημένη εκπλήρωση μιας δεσμευτικής υποχρέωσης σαν πολιτική πρωτοβουλία που η κυβέρνηση επιλέγει να ολοκληρώσει. Συνολικά Η βασική στρατηγική του ήταν: εκχώρηση ευθύνης → υπόσχεση μελλοντικής λύσης → κατάλογος άλλων επιτευγμάτων → σύγκριση με το παρελθόν και την Ευρώπη → απαξίωση της κριτικής ως “αφήγημα”. Το βασικό σημείο που έμεινε αναπάντητο ήταν ακριβώς το πιο πολιτικά επιβαρυντικό: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το γεγονός ότι η δεσμευτική προθεσμία της 7ης Μαΐου χάθηκε και χρειάστηκε να κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει. #Journalism #MediaFreedom #SLAPP