Search

The realization that good work and integrity are not enough, when you see what is happening with pandemics and scientific nonsense, drives you into politics. There needs to be oversight on power structures. This is the reason that pushed me to get involved actively. #Politics #Power #Action (translated)

Γιατί τον ναζισμό τον λέμε ναζισμό και όχι "χιτλερισμό"; Τα θύματα ήταν του ναζισμού και του κομμουνισμού. Θέλετε να αποδώσετε τις κτηνωδίες αυτών των συστημάτων στους τότε ηγέτες τους, τον Χίτλερ και τον Στάλιν; Κάντε το και για τους δύο. Άλλωστε, η διαφορά ναζισμού και κομμουνισμού είναι μία και μοναδική: Ο ναζισμός είναι εθνικιστικός σοσιαλισμός ενώ ο κομμουνισμός είναι διεθνιστικός σοσιαλισμός. Είναι και τα δύο συστήματα εξίσου εγκληματικά: υπέρ της δικτατορίας, της κυριαρχίας της πολιτικής εξουσίας στις ζωές των πολιτών, του κεντρικού ελέγχου των πάντων και της φυσικής εξόντωσης των αντιπάλων τους. Και ευθύνονται, όπου εφαρμόστηκαν, για τις μεγαλύτερες κτηνωδίες στην ανθρώπινη ιστορία. Όμως, ναζιστές και κομμουνιστές έχουν και μία ακόμα διαφορά: δεν θα βρεις κανέναν ναζιστή να ισχυριστεί πως ο ναζισμός είναι ένα καλό σύστημα αλλά δεν εφαρμόστηκε σωστά... #ναζισμός #κομμουνισμός #ιστορία

🔴Ποιοι κρύβουν τα ονόματα και τα πρόσωπα των 7 αριστερών που προφυλακίστηκαν για τρομοκρατία; 🔴Έχει περάσει μήνας από τις θεαματικές συλλήψεις και προφυλακίσεις τριών αριστερών, για το τερατώδες τριπλό έγκλημα στην Marfin και τεσσάρων, για την φρικτή δολοφονία της Βάγιας Νέστορα. Να ξεκαθαρίσω ευθύς εξαρχής, ότι δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, αν οι συλληφθέντες είναι ένοχοι ή αθώοι. Αυτό θα το κρίνει η δικαιοσύνη. Ωστόσο, οι προφυλακίσεις με σύμφωνη γνώμη ανακριτών και εισαγγελέων, δείχνουν ότι τα σε βάρος τους στοιχεία είναι πολύ ισχυρά. 🔴Αντιλαμβάνομαι βεβαίως, ότι τις ημέρες που συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν ενώπιον των αρμόδιων αρχών, δεν μπορούσαν άμεσα να δοθούν στην δημοσιότητα τα στοιχεία και οι φωτογραφίες τους, λόγω του νόμου περί προσωπικών δεδομένων. Όμως, εφόσον τα αδικήματα για τα οποία συνελήφθησαν είναι πολύ σοβαρά και τα σε βάρος τους στοιχεία ήταν τόσο ισχυρά, ώστε να οδηγήσουν στην προφυλάκισή τους, η αρμόδια Εισαγγελική Αρχή θα έπρεπε να εκδώσει ειδική διάταξη και εν συνεχεία, η Ελληνική Αστυνομία να αναρτήσει στην ιστοσελίδα της τα στοιχεία ταυτότητας και τις φωτογραφίες τους και, να αποστείλει το σχετικό δελτίο τύπου στα ΜΜΕ. 🔴Επίσης, σκοπός της κοινοποίησης των στοιχείων των συλληφθέντων - προφυλακισθέντων για σοβαρά αδικήματα, είναι και η αναζήτηση πληροφοριών από πολίτες, που μπορεί να τους αναγνωρίσουν ως δράστες κι άλλων εγκληματικών ενεργειών. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να τονίσω ότι πολλές τρομοκρατικές ενέργειες παραμένουν ακόμα ανεξιχνίαστες. Ως εκ τούτου, στην περίπτωσή τους, ο νόμος επιβάλλει την δημοσίευση στοιχείων ταυτότητας και φωτογραφιών. 🔴Εδώ, λοιπόν, προκύπτουν πολλά ερωτήματα! Γιατί οι Εισαγγελικές Αρχές δεν δίνουν εντολή στην Αστυνομία να προβεί σε δημοσίευση στοιχείων ταυτότητας και φωτογραφιών των κατηγορουμένων; Από βαριά αμέλεια ή μήπως από σκοπιμότητα, γιατί στην πραγματικότητα, η αριστερά ελέγχει τους «αρμούς» της εξουσίας; Κι αφού το αρμόδιο υπουργείο (Δικαιοσύνης), βλέπει ότι ο καιρός περνά και οι Εισαγγελικές Αρχές δεν κάνουν το καθήκον τους, γιατί το ανέχεται και δεν παρεμβαίνει; 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Δικαιοσύνη #Τρομοκρατία #Ελλάδα

Αγαπητέ παρά την συνεχή και σκληρή κριτική που μου ασκείτε και με αρκετά υπονοούμενα, σε μένα παραμένετε συμπαθής. Μου αρέσουν οι άνθρωποι με γνώμη και ας μην είναι ίδια με την δικιά μου και αυτό ακριβώς είναι που με διαφοροποιεί από τον Πολάκη. Όπως και το ότι δεν απέλυσα, παρανόμως όπως απεδείχθη, υπαλλήλους του Υγείας διότι συμπαθούν τον Πολάκη, όπως και διότι δεν προσπάθησα να κλείσω τους αντιπάλους μου στην φυλακή για να κερδίσω τις εκλογές κλπ κλπ ελπίζω να σας κάλυψε η απάντηση μου. Ως προς το γιατί υβρίζουν εμένα και όχι τους προηγούμενους κλπ όλους τους προηγούμενους Υπουργούς Υγείας τους έβριζαν οι ίδιοι. Αυτό είχε οδηγήσει όλους τους προκάτοχους μου να μην επισκέπτονται τα νοσοκομεία. Εγώ έχω άλλο στυλ και άλλη άποψη, εγώ πηγαίνω και ας με βρίζουν. Το θεωρώ καθήκον και πλέον αν δείτε δεν με βρίζουν πλέον και πολύ, περισσότερα λουλούδια παραλαμβάνω παρά φωνές. Τέλος ως προς τα όσα είπα για τον @androulakisnick ναι τον θεωρώ λίγο. Και αυτό το θεωρώ μεγάλο πρόβλημα για την Χώρα μας. Το ΠΑΣΟΚ αν είχε ανακάμψει δεν θα είχε επιτρέψει την επανεμφάνιση @atsipras τον οποίο και θεωρώ επικίνδυνο. Πήγε να με κλείσει εμένα και άλλους στη φυλακή με ψέματα για να κρατήσει την εξουσία άρα είναι ικανός για όλα. Το ύφος μου, αν σας ενόχλησε, ήταν απλά τηλεοπτικό. Η θέση μου απολύτως ευγενική αλλά αυτή είναι η γνώμη μου. Η δε υποχώρηση του στα φληναφήματα @h_doukas βάζουν την χώρα σε παρατεταμένο κίνδυνο ακυβερνησίας καταπατώντας τις βασικές αρχές του κοινοβουλευτισμού που δεν εμποδίζουν τις κυβερνητικές συνεργασίες. Καλημέρα #Ελλάδα #Πολιτική #Υγεία

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

President Vladimir Putin signed a presidential decree granting the Russian state the power to take control of vital businesses that are not adequately protected from attacks by Ukrainian drones, at a time when attacks have intensified against infrastructure such as oil refineries and storage facilities. (translated)

«Η επίθεση στη Συρία είναι μια προκλητική και επικίνδυνη κίνηση, που μας φέρνει πιο κοντά σε σύγκρουση με την Τουρκία και βαθαίνει το χάσμα με τους συμμάχους μας, με πρώτη και καλύτερη τις ΗΠΑ. Ο Νετανιάχου διαβρώνει την εμπιστοσύνη στο Ισραήλ. Η χώρα χρειάζεται ηγεσία που ασκεί εξουσία με την ασφάλεια στο επίκεντρο αντί να δημιουργεί έναν ακόμη πόλεμο για πολιτική επιβίωση. Η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται ξανά για πολιτικούς λόγους και ξανά το Ισραήλ πληρώνει το τίμημα με την ασφάλειά του»

Πας στην Τράπεζα και σου λενε να κανεις τη δικη της δουλειά μέσω διαδικτύου. Και σου παιρνουν και μίζα. Πας σε Δημόσια Υπηρεσία και σου λένε να κάνεις εσύ τη δουλειά τους μέσω διαδικτύου. Μην μένεις κάγκελο.Εκσυγχρονίσου. Οταν σου πουλάνε εξουσία να την αγοράζεις. Εκσυγχρονίσου! #Εκσυγχρονισμός #ΔημόσιεςΥπηρεσίες #ΔιαδικτυακήΔουλειά

Τα δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» που ανακήρυξε η Τουρκία με αποφάσεις του προέδρου Ρ.Τ. Ερντογάν που δημοσιεύτηκαν σήμερα στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αποτελούν ευθείες προκλήσεις κατά της Ελλάδας, τόσο από νομική όσο και από στρατηγική άποψη: Από νομική άποψη, και τα δύο εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων και επιχειρούν να δημιουργήσουν έρεισμα για άσκηση τουρκικών αρμοδιοτήτων σε περιοχές διεθνών υδάτων όπου η Ελλάδα έχει δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Από στρατηγική άποψη, το τουρκικό «θαλάσσιο πάρκο» στο ΒΑ Αιγαίο δημιουργεί τουρκική «σφήνα» μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης, ενώ το τουρκικό «θαλάσσιο πάρκο» στην Αν. Μεσόγειο περιβάλλει και αποκόπτει πλήρως το Καστελλόριζο. Το ότι η τουρκική ενέργεια είναι μονομερής και παράνομη, όπως αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών στη σχετική ανακοίνωσή του, είναι προφανές - αλλά έχει μικρή πρακτική σημασία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα αν (ή μάλλον: όταν) η Τουρκία, επικαλούμενη αυτά τα «θαλάσσια πάρκα» επιχειρήσει να ασκήσει αρμοδιότητες επί του πεδίου, π.χ. επιβάλλοντας περιορισμούς στην αλιεία από Έλληνες ψαράδες μεταξύ Λήμνου - Σαμοθράκης ή στην πρόσβαση ελληνικών πλοίων στο Καστελλόριζο. Κάπου εκεί ο κόμπος θα φτάσει στο χτένι, και θα καταστεί ολοφάνερη ακόμα και στους πιο δύσπιστους η χρεωκοπία της πολιτικής των «ήρεμων νερών», της «Διακήρυξης των Αθηνών» και της πάση θυσία αποφυγής κρίσεων με την Τουρκία που ακολουθείται από το 2023-24 με βασικό εισηγητή τον νυν υπουργό Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη, αλλά με πολιτικό υπεύθυνο, εν τέλει, τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη. Έχουμε γράψει από το 2024 (h t t p s://x.com/e_amyna/status/1797565745775210742) ότι η αντίληψη περί εξωτερικής πολιτικής που θέτει ως κεντρικό στόχο την αποφυγή κρίσεων με την Τουρκία και εκφράζεται κυρίως (αλλά όχι μόνο) από τον κ. Γεραπετρίτη είναι «η πεμπτουσία της πολιτικής του κατευνασμού, που έχει ιστορικά αποδειχθεί ότι αποθρασύνει κάθε επιθετικό αντίπαλο, γεννώντας του κίνητρο να πιέσει τον …ειρηνόφιλο γείτονα». Ο @PrimeministerGR κ. Μητσοτάκης απέδειξε στην πρώτη του τετραετία (2019-2023) ότι μπορεί να διαχειριστεί τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με όρους ισχύος και αποτροπής - και έδρεψε τα θετικά αποτελέσματα. Μόνο ο ίδιος γνωρίζει γιατί στη δεύτερη τετραετία υιοθέτησε τη λογική των «ήρεμων νερών με την Τουρκία πάση θυσία» που κυριαρχεί σε φοβικούς κύκλους του υπουργείου Εξωτερικών, πρώην συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου κλπ. Το φθινόπωρο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις προμηνύεται δύσκολο, όπως ήδη δείχνουν οι τουρκικές κινήσεις. Θα είναι δυσκολότερο, αν η ελληνική πολιτική ηγεσία δείχνει φοβική και υποχωρητική. Η κατευναστική λογική της τελευταίας τριετίας κόστισε ήδη αρκετά στην Ελλάδα - είναι καιρός να εγκαταλειφθεί. Ο πρωθυπουργός έχει την εξουσία, άρα και την ευθύνη. #Ελλάδα #Τουρκία #ΔιεθνέςΔίκαιο

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

📣 Την προσοχή σας παρακαλώ 🔥 Χθες στη Χαλκιδική έγινε χαμός. Και αυτή η μαρτυρία είναι κόλαφος. 🚨 Είναι η στιγμή που αυτοί οι 2 κάτοικοι φεύγουν πανικόβλητοι απ'το χωριό που καίγεται. Οι δρόμοι είναι «μπλοκαρισμένοι» και η αστυνομία ΠΟΥΘΕΝΑ. Ξανά: Παρότι έφυγαν απ'τους τελευταίους, δεν είδαν αστυνομία ΠΟΥΘΕΝΑ. 🛣️ Προσπαθούν μέσω του OPEN να ενημερώσουν ανθρώπους να πάνε από άλλο δρομολόγιο για να μην ακινητοποιηθούν τα οχήματά τους ενώ πλησιάζει μια πυρκαγιά. 📺 Δηλαδή 2 άνθρωποι προσπαθούν, μέσω τηλεόρασης, να κάνουν ότι δεν έκανε ο κρατικός μηχανισμός. 🏖️ Που γνώριζε ότι είναι μια περιοχή με πολλούς κατοίκους και τουρίστες αλλά δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για να οργανώνει την κίνηση. Και να ενημερώνει διαρκώς στον δρόμο και στα αγγλικά. 📰 Την καταγγελία των κατοίκων επιβεβαίωσαν στη συνέχεια και δημοσιογράφοι. ✍️ Προσωπικά μετέφερα χθες την καταγγελία με πηγή, χωρίς να ανεβάσω το βίντεο, καθώς δεν είχε ακόμα ανέβει μαγνητοσκοπημένο. 🤥 Αμέσως μπήκαν ταυτόχρονα διαφορετικοί λογαριασμοί και άρχισαν να με βγάζουν ψεύτη, λέγοντας ότι και καλά ήταν πυρόπληκτοι και υποστηρίζοντας αόριστα ότι τους βοηθούσε η αστυνομία κτλ κτλ ✨ Σαν από θαύμα βρέθηκαν μέσα στην πυρκαγιά λογαριασμοί να βάλουν βασική τους προτεραιότητα να γράψουν στο twitter. 🔵 Και σαν από θαύμα οι ίδιοι λογαριασμοί είναι γεμάτοι με δημοσιεύσεις υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη. 👥 Στη συνέχεια σαν από θαύμα πλάκωσαν και άλλοι λογαριασμοί που υποστηρίζουν Νέα Δημοκρατία και άρχισαν να αφισβητούν αυτό που λέω. 🎧 Αυτό το σοκαριστικό ηχητικό, καταρρίπτει κάθε «αυθόρμητη» αντίδραση αγανακτισμένων τουιτεράδων (κατοίκων ήθελα να πω). 📚 Η τεχνική αυτή έχει όνομα. Και τη συναντά κανείς στα εγχειρίδια προπαγάνδας. 🌱 Το πρώτο κομμάτι της λέγεται "astroturfing": οργανωμένες παρεμβάσεις που επιχειρούν να εμφανιστούν ως αυθόρμητες αντιδράσεις απλών πολιτών. ⚠️ Αλλά υπάρχει και ένα δεύτερο, ακόμη πιο σημαντικό επίπεδο. ☠️ Λέγεται "poisoning the well — δηλητηρίαση της πηγής". 📰 Δεν χρειάζεται να διαψεύσεις τις εκατοντάδες ειδήσεις που μεταδίδει ένας δημοσιογράφος κάθε χρόνο. 🎯 Αρκεί να πιαστείς από μία ή δύο περιπτώσεις, να μην απαντήσεις επί της ουσίας, αλλά να χτυπήσεις τον ίδιο τον δημοσιογράφο. 🔨 Να υπονομεύσεις την προσωπικότητά του, την επαγγελματική του υπόσταση και κυρίως την αξιοπιστία του. 🔮 Και αυτό γίνεται με το βλέμμα στραμμένο όχι μόνο στο σήμερα, αλλά κυρίως στο αύριο. 💬 Το μήνυμα είναι απλό: 🗣️ «Αν τον μειώσουμε σήμερα, στην επόμενη καταγγελία που θα δημοσιοποιήσει, λιγότεροι άνθρωποι θα τον πιστέψουν». ♟️ Δεν χρειάζεται, δηλαδή, να κερδίσεις κάθε μάχη πάνω στα γεγονότα. 💥 Προσπαθείς να καταστρέψεις εκ των προτέρων την αξιοπιστία του ανθρώπου που τα μεταφέρει. ☠️ Να δηλητηριάσεις την πηγή. 🧠 Ώστε την επόμενη φορά που θα φέρει στοιχεία, ένα κομμάτι του κόσμου να μη μπει καν στον κόπο να εξετάσει αν είναι αληθινά. 🚫 Να έχει ήδη αποφασίσει ότι «αυτός λέει ψέματα». 🎯 Αυτό είναι ένα προληπτικό χτύπημα αξιοπιστίας. 👤 Και φυσικά δεν είναι κάτι προσωπικό. 📢 Είναι τεχνική πολιτικής επικοινωνίας. 🏛️ Εδώ την κάνει ακόμη και ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης. Δεν θα την κάνουν τα ανώνυμα τρολάκια; 🎯 Ο στόχος είναι πολύ συγκεκριμένος. 🎓 Την επόμενη φορά που θα αποδείξουμε ότι το «έρχεται η Σορβόννη στην Ελλάδα» ήταν ψέμα, να μας πιστέψουν λιγότεροι. 🚆 Την επόμενη φορά που θα φέρουμε στοιχεία ότι τα τρένα μας παραμένουν επικίνδυνα, να μας πιστέψουν λιγότεροι. 📣 Την επόμενη φορά που ένας κάτοικος, ένας εργαζόμενος ή ένας πολίτης θα καταγγείλει κάτι που ενοχλεί την εξουσία, μέσω ενός δημοσιογράφου, να υπάρχει ήδη μέσα στο κεφάλι ενός μέρους της κοινωνίας η αμφιβολία: 🤔 «Μήπως αυτός τα βγάζει από το μυαλό του;» 🎯 Αυτός είναι ο πραγματικός στόχος. ⚔️ Όχι να κερδίσουν μόνο τη σημερινή αντιπαράθεση. 🔇 Να αποδυναμώσουν την επόμενη αποκάλυψη. 🛑 Να εξουδετερώσουν, όσο μπορούν, όσους ασκούν έλεγχο στην εξουσία. 📱 Με αυτές τις σκέψεις στο μυαλό άνοιξα σήμερα το Twitter και είδα ότι, ενώ γράφω για το Βατερλώ στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, συνεχίζουν να εμφανίζονται λογαριασμοί που υποστηρίζουν τη ΝΔ και να μου γράφουν σε άσχετα ποστ: 💬 «Για τη Χαλκιδική δεν λες τίποτα μετά το φιάσκο;» 📢 Να λοιπόν που λέω. 👉 Για την ακρίβεια, όχι εγώ. 👥 Οι κάτοικοι το λένε. 📰 Και οι δημοσιογράφοι το επιβεβαιώνουν. ☠️ Είναι πεισματάρικα πράματα τα γεγονότα. Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να δηλητηριάσουν την πηγή που τα μεταφέρει. #φωτιες #πυρκαγιες #φωτιές #πυρκαγιές #Χαλκιδική

🎓 Η σημερινή μέρα για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ήταν ένα Βατερλώ. ❌Το μόνο που διέσωσε λίγο τον Μητσοτακικό νεοφιλελευθερισμό ήταν η αντίδραση Τσίπρα. Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, αντί να αξιοποιήσει το χαστούκι του ΣτΕ στα (3) ιδιωτικά πανεπιστήμια για να αμφισβητήσει ολόκληρο το νεοφιλελεύθερο πλαίσιο Μητσοτάκη, αξιοποίησε την είδηση για να δώσει διαπιστευτήρια «σύνεσης» [σε ποιον;] και να εγγυηθεί τη συνέχιση του νεοφιλελεύθερου πλαισίου. 📣 Το κόμμα Τσίπρα έγραψε ότι: «Με σύνεση και υπευθυνότητα η ΕΛ.Α.Σ. και ο Πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας έχουμε δεσμευτεί στην τήρηση της νομιμότητας και στην αναγκαία αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που αφορά τα παραρτήματα διεθνών ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα.» 🙃 Πρόκειται για post που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν πίσω απ'τα Social Media του κόμματος κρύβεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος. 🚫 Θυμίζω το TINA είναι το ακρωνύμιο του “There Is No Alternative” («Δεν υπάρχει εναλλακτική») 🇬🇧 Η Θάτσερ είχε μόλις αναλάβει την κυβέρνηση το 1979 και προωθούσε ένα πρόγραμμα δραστικής αλλαγής της βρετανικής οικονομίας: περιορισμό του κρατικού παρεμβατισμού, μονεταρισμό, περιορισμό δημόσιων δαπανών & ιδιωτικοποιήσεις. Λίγο μετά την άνοδό της στην εξουσία, στις 21 Μαΐου 1980 έκανε την δήλωση που έμελλε να μείνει στην Ιστορία: “Yet I believe people accept there’s no real alternative.” 🧠 Η πολιτική επιστήμονας Astrid Séville, σε μελέτη της για το TINA, το αναλύει ως πολιτική στρατηγική που εμφανίζεται στον θατσερισμό, στην τριτοδρομική πολιτική (καλή ώρα) και αργότερα στη διαχείριση της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης. Όταν μια απόφαση παρουσιάζεται ως αναγκαία και χωρίς εναλλακτική, ο χώρος της πολιτικής διαφωνίας περιορίζεται: αντί να συζητάς ποια κοινωνία θέλουμε, συζητάς κυρίως πώς θα εφαρμοστεί αυτό που θεωρείται αναπόφευκτο. 🏦 Γι' αυτό το TINA συνδέθηκε τόσο με τον νεοφιλελευθερισμό των δεκαετιών 1980–2000. Η θέση δεν ήταν απλώς «οι αγορές λειτουργούν καλύτερα». Στη ριζικότερη εκδοχή της ήταν περίπου: 📈 παγκοσμιοποίηση + απελευθέρωση αγορών + ιδιωτικοποίηση + δημοσιονομική πειθαρχία δεν είναι μία πολιτική επιλογή ανάμεσα σε άλλες· αποτελούν τις μόνες ρεαλιστικές δυνατότητες μιας σύγχρονης οικονομίας. ⚙️ Έτσι δημιουργείται μια ενδιαφέρουσα αντιστροφή: κάτι βαθιά πολιτικό και ιδεολογικό παρουσιάζεται ως αναγκαιότητα. ✊ Αυτός είναι και ο λόγος που το TINA έγινε αγαπημένος στόχος της Αριστεράς και του κινήματος ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. 🌍 Το κίνημα απάντησε με το περίφημο σύνθημα: ✨ “Another world is possible” — «Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» ⛈️ Αυτό φώναζε πριν 25 χρόνια ο Αλέξης #Τσίπρας στο κίνημα της Γένοβας το 2001. 🔄 Ε σήμερα φώναξε το αντίθετο. (Πώς σας φαίνεται το νέο σήμα;) #Πανεπιστημια #Νεοφιλελευθερισμός #Πολιτική #Εκπαίδευση

«Όλες οι κυβερνήσεις ταλανίζονται από ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα: Η εξουσία ελκύει παθολογικές προσωπικότητες. Δεν είναι ότι η εξουσία διαφθείρει, αλλά ότι λειτουργεί σαν μαγνήτης για όσους είναι επιρρεπείς στη διαφθορά.» - Frank Herbert "Dune" (εκδ. ANUBIS) https://t.co/ku68qfyNUk #Εξουσία #Διαφθορά #Κοινωνία

The former president of Syria, Bashar al-Assad, and his brother, Maher, were sentenced to death by a court in Damascus for crimes against humanity, in a ruling that highlights the almost unlimited power of the Syrian state during their era and is linked to the violent suppression of protests and the civil war in Syria. (translated)

he considers himself a victim of political persecution and is seeking financial support from the community to face 80 charges brought against him by the Legal Service regarding the publication of false news, claiming that these persecutions are a result of his revelations about corruption in the power system. (translated)

Καλό ταξίδι στο φως τεράστιε Νικόλα! 🖤 #Καλογερόπουλος "Μου λένε ότι δεν ανήκω στα κυκλώματα. Έτσι είναι. Εγώ είμαι της ουσίας, όχι της εξουσίας". "Μάθε παιδί μου γράμματα" - 1981 - Βραβείο Ά Ανδρικού Ρόλου. "Ρεμπέτικο" - 1983 - Βραβείο Εξαιρετικής Ερμηνείας. "Λούφα και Παραλλαγή" - 1984 - Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου. "Ένας κι Ένας" - 1999 - Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Το 2011 υπέγραψε τη σκηνοθεσία στην ταινία "Οι ιππείς της Πύλου", στην οποία έγραψε και το σενάριο, τη μουσική αλλά και συμμετείχε και ως ηθοποιός. Αυτό ήταν το σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε ταινία. Το 2012 συμμετείχε σε ένα ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου, με όνομα Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου. #Νικόλας #Καλογερόπουλος #Έλληνας