Search

Επί μήνες καταπατείται πλήρως το τεμκήριο αθωότητας βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Όπως αποδείχθηκε, κανένας βουλευτής μας δεν κατηγορείται ότι πλούτισε παρανόμως, ούτε για 1€. Η παράταξή μας θα περάσει στην αντεπίθεση για να καθαρίσει τα ονόματα των ανθρώπων που σπιλώθηκαν αδίκως. #Δημοκρατία #Αξιοπρέπεια #Δικαιοσύνη

📍 Στις 17.7.2026 δημοσιεύτηκε η 1705/2026 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία αφορούσε την αγωγή του Γ. Δημητριάδη κατά του Θ. Κουκάκη σχετικά με αναρτήσεις του στο Twitter καθώς και συνεντεύξεις του για την υπόθεση των υποκλοπών. 📍 Ο Γ.Δημητριάδης θεώρησε ότι προσβλήθηκε η προσωπικότητα, η πίστη, το επάγγελμα του και το μέλλον του και απαίτησε αποζημίωση 350.000€ μεταξύ άλλων. 📍 Το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή, κρίνοντας ότι ο Θ.Κουκάκης αξιοποίησε τα διαθέσιμα στοιχεία της τρέχουσας περιόδου και διατύπωσε απόψεις με τη μορφή λογικών επαγωγών και όχι αυθαίρετων συμπερασμάτων. 📍 Έκρινε επίσης το δικαστήριο ότι η παράθεση του ονόματος του Γ.Δημητριάδη δίπλα σε εκείνων του Γ. Λαβράνου και του Φ.Μπίτζιου με την απόδοση σε αυτούς της φράσης πρωταγωνιστές του σκανδάλου των υποκλοπών δεν συνιστά ακραίο χαρακτηρισμό που δεν στηρίζεται σε κανένα έρεισμα ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι υπερβαίνει κάθε ανεκτό όριο. 📍 Κρίνεται επίσης ότι ο Γ.Δημητριάδης ως δημόσιο πρόσωπο οφείλει να επιδεικνύει μεγαλύτερη ανοχή στον έλεγχο των πράξεων και κινήσεων του από δημοσιογράφους. Επίσης η φράση «κουμπάροι των υποκλοπών» δεν υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο, καθώς πράγματι ο Γ. Δημητριάδης συνδέεται με σχέση «κουμπαριάς» με το. Γ. Λαβράνο. 📍 Το δικαστήριο μαζί με την απόρριψη της αγωγής καταδίκασε τον Γ.Δημητριάδη και στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσδιόρισε στο ποσό των 7.000€. 📍Ο Γ. Δημητριάδης έχει επιλέξει να ασκήσει αρκετές αγωγές κατά του θύματος των υποκλοπών και δημοσιογράφου Θ. Κουκάκη αλλά και άλλων, ενώ ταυτόχρονα δήλωσε δημόσια ότι δεν θα μιλήσει ποτέ για τις υποκλοπές μολονότι κατείχε δημόσιο αξίωμα και υποχρεούται σε λογοδοσία. 📍 Κατά την ακροαματική διαδικασία στο ακροατήριο και κατά την κατάθεση της μάρτυρα του Γ. Δημητριάδη αναδείχτηκε το παράλογο του γεγονότος ότι θεώρησε ως μεγαλύτερο δεινό για αυτόν ένα retweet του Θ. Κουκάκη από την χρησιμοποίηση του αριθμού του για την παγίδευση κρίσιμων υπηρεσιακών παραγόντων. 📍Τώρα που θα διαβάσει την απορριπτική του απόφαση ίσως θυμηθεί να πράξει τα αυτονόητα. Να κάνει μήνυση και αγωγή κατά των Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Γιάννη Λαβράνου και Φελιξ Μπίτζιου που χρησιμοποίησαν τον αριθμό του κινητού του μέσω spoofing για να παγιδεύσουν δεκάδες πρόσωπα μέσα στα οποία ήταν ο αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας και η Εισαγγελέας της ΕΥΠ. 📍 Να στραφεί κατά του Ταλ Ντίλιαν για όσα δημόσια λεει και υποστηρίζει και εγγράφως περί πώλησης του Predator σε ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας, την ίδια περίοδο που ο ίδιος είχε την εποπτεία της ΕΥΠ. 📍Οι δικαστές του Πρωτοδικείου Αθηνών συνεχίζουν για άλλη μια φορά να εκθέτουν την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για την πρωτοφανή και παρατεταμένη σκυταλοδρομία μη επαρκούς διερεύνησης της υπόθεσης των υποκλοπών. #Δικαιοσύνη #Υποκλοπές #ΔημόσιαΠρόσωπα

κάποια στιγμή οι δρόμοι μας θα χωρίσουν ,έτσι συμβαίνει στον αθλητισμό ,όσο μεγάλη και αν είναι η ταύτιση ενός προσώπου με έναν σύλλογο η τιμή μας που έγραψες το όνομά σου με χρυσά γράμματα στην ιστορία του μεγαλύτερου ελληνικού συλλόγου όμως είναι απερίγραπτη #OlympiacosBC #Αθλητισμός #Ολυμπιακός #Ιστορία

📍 Στις 17.7.2026 δημοσιεύτηκε η 1705/2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία αφορούσε την αγωγή του Γ. Δημητριάδη κατά του Θ. Κουκάκη σχετικά με αναρτήσεις του στο Twitter καθώς και συνεντεύξεις του για την υπόθεση των υποκλοπών. 📍 Ο Γ.Δημητριάδης θεώρησε ότι προσβλήθηκε η προσωπικότητα, η πίστη, το επάγγελμα του και το μέλλον του και απαίτησε αποζημίωση 350.000€ μεταξύ άλλων. 📍 Το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή, κρίνοντας ότι ο Θ.Κουκάκης αξιοποίησε τα διαθέσιμα στοιχεία της τρέχουσας περιόδου και διατύπωσε απόψεις με τη μορφή λογικών επαγωγών και όχι αυθαίρετων συμπερασμάτων. 📍 Έκρινε επίσης το δικαστήριο ότι η παράθεση του ονόματος του Γ.Δημητριάδη δίπλα σε εκείνων του Γ. Λαβράνου και του Φ.Μπίτζιου με την απόδοση σε αυτούς της φράσης πρωταγωνιστές του σκανδάλου των υποκλοπών δεν συνιστά ακραίο χαρακτηρισμό που δεν στηρίζεται σε κανένα έρεισμα ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι υπερβαίνει κάθε ανεκτό όριο. 📍 Κρίνεται επίσης ότι ο Γ.Δημητριάδης ως δημόσιο πρόσωπο οφείλει να επιδεικνύει μεγαλύτερη ανοχή στον έλεγχο των πράξεων και κινήσεων του από δημοσιογράφους. Επίσης η φράση «κουμπάροι των υποκλοπών» δεν υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο, καθώς πράγματι ο Γ. Δημητριάδης συνδέεται με σχέση «κουμπαριάς» με το. Γ. Λαβράνο. 📍 Το δικαστήριο μαζί με την απόρριψη της αγωγής καταδίκασε τον Γ.Δημητριάδη και στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσδιόρισε στο ποσό των 7.000€. 📍Ο Γ. Δημητριάδης έχει επιλέξει να ασκήσει αρκετές αγωγές κατά του θύματος των υποκλοπών και δημοσιογράφου Θ. Κουκάκη αλλά και άλλων, ενώ ταυτόχρονα δήλωσε δημόσια ότι δεν θα μιλήσει ποτέ για τις υποκλοπές μολονότι κατείχε δημόσιο αξίωμα και υποχρεούται σε λογοδοσία. 📍 Κατά την ακροαματική διαδικασία στο ακροατήριο και κατά την κατάθεση της μάρτυρα του Γ. Δημητριάδη αναδείχτηκε το παράλογο του γεγονότος ότι θεώρησε ως μεγαλύτερο δεινό για αυτόν ένα retweet του Θ. Κουκάκη από την χρησιμοποίηση του αριθμού του για την παγίδευση κρίσιμων υπηρεσιακών παραγόντων. 📍Τώρα που θα διαβάσει την απορριπτική του απόφαση ίσως θυμηθεί να πράξει τα αυτονόητα. Να κάνει μήνυση και αγωγή κατά των Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Γιάννη Λαβράνου και Φελιξ Μπίτζιου που χρησιμοποίησαν τον αριθμό του κινητού του μέσω spoofing για να παγιδεύσουν δεκάδες πρόσωπα μέσα στα οποία ήταν ο αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας και η Εισαγγελέας της ΕΥΠ. 📍 Να στραφεί κατά του Ταλ Ντίλιαν για όσα δημόσια λεει και υποστηρίζει και εγγράφως περί πώλησης του Predator σε ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας, την ίδια περίοδο που ο ίδιος είχε την εποπτεία της ΕΥΠ. 📍Οι δικαστές του Πρωτοδικείου Αθηνών συνεχίζουν για άλλη μια φορά να εκθέτουν την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για την πρωτοφανή και παρατεταμένη σκυταλοδρομία μη επαρκούς διερεύνησης της υπόθεσης των υποκλοπών. #Δικαιοσύνη #Υποκλοπές #ΔημόσιαΠρόσωπα

Σήμερα ο νέος ιδιοκτήτης της ΚΑΕ ΠΑΟΚ αποθεώθηκε για πρώτη φορά από τον κόσμο του ΠΑΟΚ, ακούγοντας ρυθμικά το όνομα του. Όπως και για κάθε πρώην ιδιοκτήτη, παίκτη, προπονητή έχουμε πει πως εάν αγαπήσεις τον σύλλογο, δείξεις όραμα, θέληση να προσφέρεις και είσαι ντόμπρος, τότε θα αγαπηθείς. Αυτό μέχρι τώρα ο Τέλης το δείχνει και σήμερα για πρώτη φορά ανταμείφθηκε για αυτό. Το έζησε, το ευχαριστήθηκε, και είναι στο χέρι του να συνεχιστεί αυτό σε μόνιμη βάση. #paokbc #ΠΑΟΚ #basketball #sports

Λένε πως ο άνθρωπος πεθαίνει δύο φορές, μία όταν σταματά η καρδιά του κ μία όταν προφέρεται για τελευταία φορά το όνομά του. Οι Καλύμνιοι, όμως, που έμαθαν να ζουν με τη θάλασσα, γνώριζαν πως υπάρχει και ένας τρίτος θάνατος, ο πιο σκληρός. 🧶⬇️⬇️🌊 #Θάνατος #Θάλασσα #Ζωή

Αν ο Νόλαν κάτσει να ακούσει τον Mythologist, θα πέσει σε βαριά κατάθλιψη στο επόμενο δευτερόλεπτο. Γιατί η κριτική που ασκείται στην ταινία του εδώ, απέχει παρασάγγας από αυτό που ο ίδιος ήθελε να περάσει στο κοινό και φρόντισε να μας το πει... Και εξηγώ: Ο αρχαιολόγος προσέγγισε το έργο με ένα πολύ συγκεκριμένο φίλτρο ας το πω. Προσπάθησε να βρει "λογικές" εξηγήσεις, αρχαιολογικά δεδομένα και ηθικά διδάγματα (Νόστος, Ύβρις, Φιλοξενία) για να δικαιολογήσει το γιατί η ταινία στέκεται ως "σοβαρή διασκευή"... Λογικό θα πω αφού μιλάμε για ΤΟ έπος και η ταινία (θεωρητικά πάντα) αυτό χρησιμοποίησε. Και εγώ το ίδιο θα έκανα αν...το τονίζω το αν, δεν είχα κάνει το λάθος να ακούσω τον ίδιο τον Νόλαν. Ο οποίος, για να μη θρέφουμε αυταπάτες,στις συνετεύξεις του είναι ξεκάθαρος στο ότι δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να κάνει ένα "μάθημα ηθικής ή μια "αρχαιολογική αναπαράσταση". Θα αναφέρω αυτά που εντόπισα ως διαφορές ανάμεσα σε αυτά που μας λέει ο Mythologist (που μάλλον αγνοεί γιατί δεν τον έχει ακούσει, ή παραβλέπει, δεν γνωρίζω) και στη σκηνοθετική φιλοσοφία του Νόλαν. O Mythologist λοιπόν, είδε μια "ταινία για τις ενοχές του Οδυσσέα" και τη "σταδιακή ηθική του εξέλιξη. Ο Νόλαν πάλι, έχει ξεκαθαρίσει ότι η Οδύσσεια τον ενδιέφερε αποκλειστικά ως ένας μηχανισμός υποκειμενικού χρόνου. Ο "στροβιλισμός" (τα μπερδεμένα timelines, οι παραισθήσεις, οι αναχρονισμοί) δεν είναι ένα απλό τρικ για να δούμε τις τύψεις του ήρωα, αλλά μια προσπάθεια να βιώσει ο θεατής τον χρόνο όπως τον αντιλαμβάνεται ένας άνθρωπος στα όρια της τρέλας. Και αντιγράφοντας και ένα συνάδελφο : "Ο Νόλαν δεν ήθελε να διδάξει τον νόμο του Δία, ήθελε να διαλύσει τη γραμμική αφήγηση"... - Ο Mythologist μας λέει ότι η επιλογή της μαύρης ηθοποιού για την Ελένη "δεν έχει καμία σημασία για την πλοκή" και ότι "κρατάει μόνο 3 λεπτά", άρα ο θόρυβος ήταν άδικος. Ο Νόλαν, όμως, στις συνεντεύξεις του έχει δηλώσει ότι το casting (όπως τον Travis Scott ως Δημόδοκο και τη Lupita) έγινε σκόπιμα για να σπάσει την κλασική αισθητική. Δεν ήταν μια "αδιάφορη" επιλογή. Ήθελε να δημιουργήσει μια αίσθηση "παγκόσμιου, διαχρονικού μύθου" που δεν ανήκει σε καμία συγκεκριμένη γεωγραφική ή φυλετική πραγματικότητα της Μυκηναϊκής Ελλάδας, προκαλώντας συνειδητά το κοινό. - Και σταματώ και στη μεγαλύτερη "αδυναμία" της ταινίας, όπως ακριβώς την αποκάλεσε και ο Mythologist (ο οποίος και απογοητεύτηκε κιόλας γιατί μας λέει ότι χάθηκε η πολυμηχανία του Οδυσσέα), στην αφαίρεση των Φαιάκων. Για τον Νόλαν όμως, η αφαίρεση της Ναυσικάς, των Φαιάκων και του ονόματος "Κανένας" ήταν απολύτως συνειδητές "δραματουργικές αποφάσεις" (έτσι τις αποκάλεσε). Εξήγησε ότι ήθελε να απομονώσει τον Οδυσσέα σε ένα καθαρά εσωτερικό, ψυχολογικό τοπίο. Το να παρουσιάσει τον Οδυσσέα ως τον κλασικό "πολυμήχανο" που ξεγελάει τον Κύκλωπα με έξυπνα λογοπαίγνια, θα κατέστρεφε τον βαρύ, υπαρξιακό τόνο που ήθελε να δώσει στην ταινία. ----------------------- Κουράστηκα να λέω τα ίδια και τα ίδια. Όποιος επιθυμεί φυσικά και θα πάει να τη δει και θεωρώ ότι θα τη χαρεί κιόλας ως υπερθέαμα (και ας χτυπούν οι αναχρονισμοί σε διάφορους τομείς). Προσωπικά δεν θέλω να δω την άποψη του Νόλαν για το έπος. Δεν με ενδιαφέρει. Γιατί απλά δεν είναι το έπος. Αν την είχε ονομάσει κάπως αλλιώς, και αν μου άρεσε αυτό το "μαύρο" (που δεν μου αρέσει) ίσως και να πήγαινα για να περάσει η ώρα μου. Σε όποιον δεν αρέσει η άποψή μου πρόβλημά του. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να γίνει και δικό μου! #Νόλαν #Ταινία #Μυθολογία

Άρχιζαν τα γυρίσματα της ταινίας μας''Κοντσέρτο για Πολυβόλα''. Η Καρέζη ήταν η δεδομένη. Ζητούμενος ήταν ο ζεν-πρεμιέ. Ένας γοητευτικός λοχαγός του ελληνικού στρατού με τον οποίο η Τζένη θα είχε το μεγάλο αίσθημα. Ο Φίνος πρότεινε κάποια ονόματα από τα γνωστά μέχρι τότε στο https://t.co/Wgz4qGFUYK #Κινηματογράφος #ΕλληνικόςΚινηματογράφος #Ταινία

«Σιγά 12.000€ έλειψαν από το δημόσιο» Δεν υπάρχει ντροπή πλέον Για τον βουλευτή Σιμόπουλο οι πολίτες θα τιμωρούνται αυστηρά για μικρές οφειλές, θα ζουν με 12.000 ετησίως αλλά τα γαλάζια παιδιά το δημόσιο χρήμα θα το αρπάζουν κατά το δοκουν Η κλοπή έχει ονοματεπώνυμο https://t.co/EHttqHCYLP #Δημόσιο #Κλοπή #Δικαιοσύνη

Ας πει κάποιος στο αγράμματο αυτό αντισημιτόπουλο ότι η Θεσσαλονίκη υποδέχεται πάνω από 100 χιλιάδες Ισραηλινούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Η πόλη ονομαζόταν παλιότερα «Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων» & έχει μία από τις πλουσιότερες εβραϊκές ιστορίες. Ντροπή κάπου🤮 https://t.co/FOjmB56M2G #Θεσσαλονίκη #Ιστορία #Αντισημιτισμός

Μπράβο στην κ. Ρένα Δούρου, που εξελέγη πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ που τα λέμε, δεν είναι και λίγη υπόθεση να βγαίνεις πρώτη σε ένα κόμμα όπου έχουν μείνει πέντε άτομα και αυτά τα πέντε άτομα σε ψηφίζουν ομόφωνα, ειδικά μάλιστα όταν τρέχεις για την προεδρία χωρίς αντίπαλο. Μιλάμε για μεγάλο κατόρθωμα, για ιστορική επιτυχία, που πρέπει να έχει ξεχωριστή θέση στο βιογραφικό της. Όπως τα παιδιά που τελειώνουν το σχολείο και γράφουν «διετέλεσα πρόεδρος του δεκαπενταμελούς του σχολείου μου». Εδώ, βέβαια, στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πέντε, ούτε καν δεκαπέντε. Αλλά φιλοδοξίες είναι αυτές. Ο κάθε άνθρωπος είναι τόσο ψηλός όσο οι φιλοδοξίες του. Η φιλοδοξία της κ. Δούρου ήταν να φέρει τον τίτλο της προέδρου ενός κόμματος χωρίς βουλευτές, χωρίς μέλη και χωρίς ψηφοφόρους. Τι σημασία έχει, όμως, αυτό; Σημασία έχει να μένεις μέσα στο παιχνίδι και ο τίτλος από μόνος του είναι αυτό που μετράει. Αλλιώς να σε φωνάζουν Ρένα, Δούρου ή κ. Δούρου και αλλιώς να σου ανοίγει ο θυρωρός της Κουμουνδούρου την πόρτα και να σε φωνάζει «κυρία πρόεδρε». Έχει μια άλλη αίγλη, ακούγεται κάπως διαφορετικά στο αυτί. Τώρα που έγινε πρόεδρος σε ένα κόμμα που δεν υπάρχει, μπορεί να διεκδικήσει πλέον επάξια και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο πολιτικό μυθιστόρημα «Πρόεδρος χωρίς κόμμα», κατά το «Παραμύθι χωρίς όνομα». Μόνο που εδώ υπάρχει όνομα, υπάρχει πρόεδρος, υπάρχει και μπόλικο παραμύθι… αλλά λείπει το κόμμα. #ΣΥΡΙΖΑ #Πολιτική #Δούρου

🖋️ Κύριε Εισαγγελέα, Σκέφτηκα πάρα πολύ πριν σου στείλω αυτή την επιστολή. Επτά χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα μυστικό. Αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι ακριβώς μυστικό. Το έχουν δει εκατομμύρια άνθρωποι. Το έχουν ακούσει σε εξεταστικές επιτροπές, το έχουν διαβάσει σε πορίσματα, σε δικογραφίες, σε δημοσιογραφικές έρευνες και σε αποφάσεις ευρωπαϊκών θεσμών. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι. Δεν σου γράφω επειδή εμπιστεύομαι τη Δικαιοσύνη. Ούτε επειδή πιστεύω ότι, ξαφνικά, θα θελήσει να ερευνήσει εκείνους που κυβερνούν, όπως ερευνά έναν διαδηλωτή, έναν φοιτητή ή έναν αναρχικό που κατονομάστηκε μέσα σε ένα ανώνυμο e-mail. Σου γράφω γιατί δεν πιστεύω στη Δικαιοσύνη μετά θάνατον. Και γιατί τα επτά αυτά χρόνια μαζεύτηκαν πολλοί νεκροί, πολλά δισεκατομμύρια, πολλά απόρρητα έγγραφα, πολλές συμπτώσεις και πάρα πολλές παραιτήσεις ανθρώπων που, κατά τα άλλα, δεν είχαν κάνει τίποτα. Στην αρχή ήταν τα χρήματα στα μέσα ενημέρωσης. Εκατομμύρια μοιράστηκαν σε κανάλια, εφημερίδες, ιστοσελίδες, ιστολόγια και μέσα που έπρεπε να ενημερώσουν τον κόσμο. Άλλα πληρώθηκαν γενναιόδωρα. Άλλα αποκλείστηκαν. Κάποια δεν πληρούσαν ούτε τις βασικές προϋποθέσεις. Το ονόμασαν ενημερωτική εκστρατεία. Εμείς το ξέραμε ως εξαγορά της σιωπής. Μετά άρχισαν οι παρακολουθήσεις. Πολιτικοί, υπουργοί, στρατιωτικοί, επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι βρέθηκαν να παρακολουθούνται από την ΕΥΠ ή να γίνονται στόχοι του Predator. Η ΕΥΠ είχε ήδη περάσει απευθείας στον έλεγχο του πρωθυπουργικού γραφείου. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, παραιτήθηκαν ο διοικητής της και ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού. Μας είπαν ότι όλα ήταν νόμιμα. Ύστερα μας είπαν ότι ήταν πολιτικά λανθασμένα. Μετά μας είπαν ότι κανείς δεν γνώριζε τίποτα. Όμως όλοι όσοι έπρεπε να μη γνωρίζουν, βρίσκονταν στο ίδιο κτίριο. Δεν ξέρω ποιος πάτησε τα κουμπιά. Ξέρω μόνο ότι οι στόχοι δεν ήταν τυχαίοι και ότι, κάθε φορά που η έρευνα πλησίαζε κάπου, εμφανιζόταν μπροστά της ένα απόρρητο, μια επίκληση της εθνικής ασφάλειας ή ένας νόμος που μόλις είχε αλλάξει. Μετά ήρθαν τα Τέμπη. Δεν χρειάζεται να σου πω τι έγινε. Το γνωρίζει ολόκληρη η χώρα. Το έμαθε όλη η υφήλιος. Ένα σιδηροδρομικό δίκτυο χωρίς ολοκληρωμένη τηλεδιοίκηση και σηματοδότηση. Μια σύμβαση που έπρεπε να έχει τελειώσει χρόνια πριν. Ρουσφέτια, παρατάσεις, τροποποιήσεις, πληρωμές και έργα που παρέμεναν ημιτελή. Προειδοποιήσεις εργαζομένων που είχαν προηγηθεί και αγνοήθηκαν. Και έπειτα, πενήντα επτά άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Αμέσως μετά άρχισε το μπάζωμα. Χώματα μετακινήθηκαν. Συντρίμμια απομακρύνθηκαν. Ο τόπος άλλαξε πριν προλάβει να απαντήσει σε όλα τα ερωτήματα. Οι οικογένειες ζητούσαν στοιχεία και άκουγαν ότι διακινούν θεωρίες συνωμοσίας. Κάθε φορά που εμφανιζόταν μια νέα αποκάλυψη, η κυβέρνηση έβρισκε μια νέα λέξη για να την εξαφανίσει. Ανικανότητα. Ανθρώπινο λάθος. Παρανόηση. Εργασίες αποκατάστασης. Ποτέ συγκάλυψη. Το περίεργο είναι ότι, όταν υπάρχουν τόσοι νεκροί, όλοι θυμούνται τις ευθύνες του τελευταίου υπαλλήλου. Κανείς δεν θυμάται ποιος διοικούσε, ποιος υπέγραφε, ποιος παρέλαβε έργα, ποιος γνώριζε τις ελλείψεις και ποιος διαβεβαίωνε ότι όλα λειτουργούσαν άψογα. Μετά ήρθε το ναυάγιο στην Πύλο. Ένα αλιευτικό που μετέφερε έως και επτακόσιους πενήντα ανθρώπους βυθίστηκε μέσα στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης. Οι Αρχές γνώριζαν την ύπαρξή του επί δεκαπέντε ώρες πριν χαθεί στη θάλασσα. Μόνο εκατόν τέσσερις άνθρωποι σώθηκαν. Ογδόντα δύο σοροί ανασύρθηκαν. Περισσότεροι από πεντακόσιοι άνθρωποι εξαφανίστηκαν στον βυθό. Ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά που βρίσκονταν κλεισμένα στα αμπάρια. Οι επιζώντες είπαν ότι το σκάφος του Λιμενικού έδεσε το αλιευτικό με σχοινί και προσπάθησε να το ρυμουλκήσει. Είπαν ότι τότε το πλοίο άρχισε να ταλαντεύεται, ανατράπηκε και βυθίστηκε. Το Λιμενικό αρνήθηκε ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Αλλά το κράτος δεν περίμενε να μάθει τι πραγματικά έγινε. Συνέλαβε εννέα επιζώντες. Τους ονόμασε διακινητές. Τους φόρτωσε τους θανάτους των ανθρώπων που είχαν μόλις δει να πνίγονται δίπλα τους και τους κράτησε προφυλακισμένους επί έντεκα μήνες, μέχρι που το δικαστήριο απέρριψε την υπόθεση. Αργότερα, ο Συνήγορος του Πολίτη κατέγραψε σοβαρές και επίμεμπτες παραλείψεις ανώτερων αξιωματικών του Λιμενικού και ενδείξεις ακόμη και για θανατηφόρα έκθεση. Όμως μέχρι τότε οι νεκροί είχαν ήδη ονομαστεί «μεταναστευτικές ροές». Οι επιζώντες είχαν ήδη μετατραπεί σε κατηγορουμένους. Ύστερα αποκαλύφθηκαν τα βοσκοτόπια. Άνθρωποι δήλωναν εκτάσεις που δεν είχαν. Ζώα που δεν υπήρχαν. Βοσκοτόπια εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Δημόσιες εκτάσεις παρουσιάζονταν σαν ιδιωτικές και ευρωπαϊκές ενισχύσεις κατέληγαν σε ανθρώπους που εμφανίζονταν ξαφνικά ως νέοι αγρότες. Κανείς δεν είδε τίποτα. Ούτε οι διοικήσεις. Ούτε οι υπουργοί. Ούτε οι βουλευτές που τηλεφωνούσαν για να εξυπηρετήσουν κόσμο. Ούτε όσοι διόριζαν, αντικαθιστούσαν και απομάκρυναν τους προέδρους του ΟΠΕΚΕΠΕ. Χρειάστηκε να μπουν Ευρωπαίοι εισαγγελείς στα γραφεία για να αρχίσουν όλοι να θυμούνται ότι κάτι ίσως δεν πήγαινε καλά. Και όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζήτησε να ερευνήσει βουλευτές και πρώην υπουργούς, βρέθηκε πάλι μπροστά στο γνώριμο ελληνικό θαύμα: την ασυλία, την ειδική διαδικασία και το Κοινοβούλιο που αναλαμβάνει να ερευνήσει τον εαυτό του. Σου γράφω επίσης για τις απευθείας αναθέσεις, τους κλειστούς διαγωνισμούς, τους μετακλητούς, τους συγγενείς, τους φίλους, τους συμβούλους και τις εταιρείες που εμφανίζονταν πάντα την κατάλληλη στιγμή και πάντα με το αζημίωτο. Δεν γνωρίζω όλους τους ιδιοκτήτες. Γνωρίζω όμως τη μέθοδο. Έκτακτη ανάγκη. Επείγουσα διαδικασία. Εθνικός λόγος. Εμπιστευτική σύμβαση. Εμπορικό απόρρητο. Και στο τέλος ένας λογαριασμός που τον πληρώνει κάποιος ο οποίος δεν προσκλήθηκε ποτέ στο τραπέζι. Σου γράφω για τους δημοσιογράφους που παρακολουθήθηκαν, απειλήθηκαν ή σύρθηκαν στα δικαστήρια. Για όσους έκαναν έρευνες και αντιμετωπίστηκαν σαν εχθροί του κράτους. Για τα μέσα που έμαθαν να μη ρωτούν και για τους παρουσιαστές που έμαθαν να απαντούν πριν ακόμη μιλήσει ο υπουργός. Σου γράφω για την αστυνομική βία, για τους ανθρώπους που χτυπήθηκαν σε πλατείες, δρόμους, πανεπιστήμια και αστυνομικά τμήματα. Για τους νεκρούς από αστυνομικά πυρά. Για τα βίντεο που έδειχναν άλλα από όσα έγραφαν οι πρώτες ανακοινώσεις. Για τις έρευνες που καθυστερούσαν μέχρι να ξεχαστούν τα ονόματα. Σου γράφω για τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες και τις καταστροφές όπου το επιτελικό κράτος εμφανιζόταν πριν από την τραγωδία σε παρουσιάσεις και εξαφανιζόταν όταν οι άνθρωποι ανέβαιναν στις στέγες για να σωθούν. Μετά επέστρεφε για να μοιράσει ευθύνες. Στον άνεμο. Στη βροχή. Στην κλιματική κρίση. Στους πολίτες που δεν απομακρύνθηκαν αρκετά γρήγορα. Σου γράφω για το ίδιο αυτό παρεάκι. Όχι για μια παρέα σε κάποια κατάληψη των Εξαρχείων. Αλλά για το Μέγαρο Μαξίμου. Για μια παρέα σε υπουργικά γραφεία, διοικητικά συμβούλια, εργολαβίες, τηλεοπτικά στούντιο και κομματικές εκδηλώσεις. Κάποιοι ήταν μαζί από παλιά. Κάποιοι μπήκαν αργότερα. Άλλοι άλλαζαν υπουργείο κάθε φορά που κάτι αποκαλυπτόταν. Μετά από κάθε σκάνδαλο εξαφανιζόταν ένας γενικός γραμματέας, ένας διοικητής, ένας υφυπουργός ή ένας συνεργάτης. Οι υπόλοιποι συνέχιζαν κανονικά. Έδιναν συνεντεύξεις. Μιλούσαν για σταθερότητα. Μιλούσαν για αριστεία. Μιλούσαν για κράτος δικαίου. Και κυρίως μιλούσαν για τοξικότητα κάθε φορά που κάποιος ανέφερε τα ονόματα των νεκρών. Δεν έχω φωτογραφίες από κάποιον εμπρησμό. Έχω πρωτοσέλιδα, πορίσματα, συμβάσεις, κοινοβουλευτικά πρακτικά, παραιτήσεις, δικογραφίες, αποφάσεις ευρωπαϊκών οργάνων και δηλώσεις υπουργών που διαψεύδουν τις προηγούμενες δηλώσεις τους. Δεν ζητάω κάποιο αντάλλαγμα. Ούτε προστασία. Απλώς ήθελα να βγάλω αυτό το βάρος από μέσα μου. Επτά χρόνια περίμενα μήπως μιλήσει κάποιος θεσμός. Μήπως κάποιος εισαγγελέας διαβάσει όσα διαβάζουν οι πολίτες. Μήπως κάποιος αστυνομικός αναζητήσει στοιχεία χωρίς να περιμένει πρώτα ένα ανώνυμο e-mail. Μήπως κάποια εξεταστική επιτροπή εξετάσει πραγματικά. Μήπως κάποια Δικαιοσύνη θυμηθεί ότι η εξουσία δεν αποτελεί τεκμήριο αθωότητας για πάντα. Τώρα, λοιπόν, που αποκτήσαμε και «Ελληνικό FBI», είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε τι μπορεί να κάνει. Αν θα συνεχίσει να εξιχνιάζει μόνο όσα είναι εύκολα και πολιτικά κατασκευασμένα. Ή αν θα χτυπήσει κάποτε την πόρτα εκείνων που κυβερνούν. Όλα τα στοιχεία είναι μπροστά σας. Αρκεί να θέλετε να τα δείτε._ Ένας ανώνυμος πολίτης #Δικαιοσύνη #Διαφάνεια #Ευθύνες

"Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου..." Είναι το πιο συγκλονιστικό κείμενο που διάβασα, μετά την εκτέλεση του 20χρονου αυτιστικού Θοδωρή στο Άργος από τους δύο αστυνομικούς. Η Vasiliki Kostopoulou ξέρει από πρώτο χέρι τον πανικό που βίωσε ο Θοδωρής πριν πεθάνει, κυνηγημένος από τους διώκτες του. Είναι και η ίδια Ελληνίδα αυτιστική και μένει στο Άργος, "την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό", όπως λέει. Άκουσες βλαχοδήμαρχε; "Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου. Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη. Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί άκουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο. Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί». Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ: Δεν αντέχω το τηλέφωνο. Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ . Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους. Έχω μισοφωνία. Δεν αντέχω το δυνατό φως. Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου . Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο . Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου. Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε. Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες, πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο. Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα . Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου. Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται. Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου. Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα. Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα. Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου. Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός. Και η ειρωνεία είναι ,ότι αυτό το γεγονός, συνέβη στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής. Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά, μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της. Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει. Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα . Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη. Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει. Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε την επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού. Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη. Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει. Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη . Γι' αυτό τα γράφω όλα αυτά. Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ. Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου. Και όχι -πιθανώς- " μια 50χρονη εγκληματίας που κινούνταν ύποπτα κρατώντας σουγιά ... Όπως ίσως και εκείνος ο " ναρκομανής " ο " κλέφτης " που κρατούσε μαχαίρι και τον σκότωσαν στο ξύλο ... Ο Ζακ... Είμαι η Βασιλική Κωστοπούλου, Ελληνίδα αυτιστική, και μένω στο Άργος — την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό." 📍Το έργο της φωτογραφίας είναι της Βασιλικής και το δανείστηκα από την σελίδα της Facebook. #Αυτισμός #Δικαιώματα #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη

Για να καταλάβετε σε τι δυστοπία ζούμε, στο email προς το ελληνικό FBI αναφέρεται κ το όνομα συντρόφου που εκείνη την περίοδο βρισκόταν έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού. Και αυτό είναι ότι ακριβώς πρέπει να γνωρίζει κανείς για το πως στήνονται οι κρατικές σκευωρίες. #Δυστοπία #ΚρατικέςΣκευωρίες #Ελευθερία

Mitsotakis and Tsipras will tell us the names or will one cover for the other? Mitsotakis and Tsipras support each other. Because neither the ND nor Tsipras dares to say that the changes in the penal code were made for a oligarch and for a political figure – an oligarch chosen by. (translated)