Veel, heel veel ouders, die hun eigen kinderen onder dwang hebben moeten afstaan, via de jeugdbescherming, aan vreemden (enorm ingrijpend vanzelfsprekend) hebben ons benaderd. Daarom zijn we ons hierin verder gaan verdiepen. Een aantal van die ouders hebben we inmiddels gesproken, hun verhalen zijn schokkend en, dat verontrust ons nu vooral, lijken vaak ook op elkaar. Er wordt nauwelijks naar ouders geluisterd, in plaats van het gezin te ondersteunen wordt met oogkleppen op toegeredeneerd naar een gedwongen uithuisplaatsing en de kinderrechter gaat daar zonder inhoudelijke toetsing in mee. Kind en gezin lopen vervolgens onherstelbare schade op. We hebben ook met de jeugdbescherming en Veilig Thuis hierover gesproken en zij zeggen juist heel zorgvuldig en terughoudend te werk te gaan. Wat is waar? Om dat te bepalen willen we graag bij gesprekken tussen ouders en de jeugdbescherming in het “gedwongen kader” - waar sprake is van een gedwongen uithuisplaatsing - aanwezig zijn. Vanzelfsprekend alleen als de ouders dit op prijs stellen. Dat laatste geldt zeker voor de (wanhopige) ouders die wij hebben gesproken. Wie kan daar tegen zijn? Zoals u in de brief hieronder kan lezen “de jeugdbescherming”. Zij willen niet dat wij, zelfs met toestemming van de ouders, bij een gesprek met de ouders en de jeugdbescherming aanwezig zijn. Kamerleden worden in deze brief zelfs expliciet uitgesloten, dit terwijl ouders volgens de eigen richtlijn een “ondersteuner” mogen meenemen naar de gesprekken. Dat zou dus geen probleem mogen zijn. Sterker nog, om onze controlerende taak te kunnen uitoefenen mogen Kamerleden in principe bijvoorbeeld op elk moment met elke gedetineerde in de gevangenis spreken. Dan kan het toch niet zo zijn dat Kamerleden, ook niet als ondersteuner en met expliciete instemming van de ouders, niet bij een gesprek tussen de ouders en de jeugdbescherming aanwezig mogen zijn? Waarom is de jeugdbescherming hier zo ontzettend op tegen?👇 #Jeugdbescherming #Ouderschap #Kinderen
