Search

Gidi heeft gelijk. Je zou denken dat een minister van Buitenlandse Zaken op dit moment wel iets beters te doen heeft dan zich druk te maken over een belangrijke westerse bondgenoot als Israël. Er woedt oorlog tussen Iran en zijn tegenstanders, met alle gevolgen van dien voor energieprijzen en de wereldeconomie. Rusland voert een verwoestende oorlog tegen Oekraïne en doet aan hybride oorlogsvoering op EU- en NAVO-grondgebied. Onze bondgenootschappen staan onder druk en ondertussen maakt vleugellam Europa zich economisch steeds afhankelijker van China. Maar waar richt de Nederlandse regering de bestuurlijke energie op? Op dadels, wijn en andere producten uit Israëlische dorpen en steden in Judea en Samaria. Daarvoor moeten invoer-, aankoop- en verkoopverboden komen, met draconische strafrechtelijke consequenties voor overtreders. Alsof de grote geopolitieke bedreiging van onze tijd bestaat uit een Nederlander die een zio-druif koopt. Het wordt nog grotesker wanneer je die dadendrang vergelijkt met de manier waarop Nederland met andere landen omgaat. Marokko controleert de Westelijke Sahara, maar daarover hoeft niet voortdurend met economische sancties te worden gedreigd. China kan Oeigoeren op enorme schaal onderdrukken terwijl Chinese producten onze winkels overspoelen. Turkije bezet delen van Cyprus en Syrië, exporteert bakken islamitische invloed en blijft tegelijkertijd een gesprekspartner die Nederland en Europa met alle egards behandelen. Maar zodra het om Israël gaat, verandert ineens álles. Dan blijken territoriale geschillen niet langer ingewikkelde kwesties waar geschiedenis, verdragen, onderhandelingen en geopolitieke belangen een rol spelen. Dan is iedere nuance overbodig, wordt economische bestraffing opeens een morele plicht en vindt Den Haag zélfs tijd om zich bezig te houden met de herkomst van een potje tahin. Dat is precies waarom de vraag van Gidi Markuszower terecht is: waar komt die verbeten selectiviteit toch vandaan? Waarom wordt juist de Joodse staat langs een morele meetlat gelegd die Nederland bij vrijwel ieder ander land onmiddellijk begraaft? Wie beweert dat dit uitsluitend om internationaal recht of mensenrechten gaat, moet vervolgens wel uitleggen waarom hetzelfde fanatisme ontbreekt wanneer Marokko, China of Turkije ter sprake komen. Selectieve moraal is geen moraal. Wanneer regels, verontwaardiging en sanctiedrift vrijwel exclusief worden geactiveerd zodra Israël in beeld verschijnt, moet je uiteindelijk ook durven benoemen wat de overduidelijke oorzaak daarvan is. Het antwoord op de terechte vertwijfeling van Gidi Markuszower met betrekking tot de selectiviteit en hypocrisie van onze regering is eenvoudig samen te vatten: we leven in een diep antisemitisch land. Dat is helaas nooit anders geweest. Punt. #Israël #antisemitisme #geopolitiek

The article discusses how artificial intelligence both drives geopolitical conflicts and is influenced by the worldviews and ambitions of its architects, with dependencies so significant that they become geopolitical, despite private companies being the driving force behind AI. (translated)

Pardon @RobJetten, je verkondigt dat de dreiging ‘ongekend hoog’ is. Ongekend. Alsof de Russische tankdivisies al bij Arnhem over de grens rijden. Alsof Chinese hackers vannacht iedere cv-ketel hebben overgenomen en op vol vermogen gas staan te verstoken. Alsof president Poetin hoogstpersoonlijk in een Typhoon-klasse onderzeeër rondjes in de Noordzee vaart. Er is geen dreiging, Rob. Niet van het kaliber waarvoor je nu extra bevoegdheden nodig hebt. Wat er wel aan de hand is, is dat jij de geopolitieke werkelijkheid gebruikt als deken om onder te kruipen. Een klein bang jongetje dat de wereld te groot en te eng vindt en om zijn eigen gevoel van onveiligheid binnen de perken te houden om extra politiebevoegdheden vraagt, zodat hij zich weer veilig kan voelen. Stop ermee Rob. Stop met dat theatrale ‘Nederland veilig houden’ terwijl je consequent wegkijkt van de echte onveiligheid in de wijken, op de stations en in de straten. Stop met doen alsof Rusland en China het enige probleem zijn, terwijl je eigen beleid de deur wagenwijd openzet voor echte risico’s: de import van mensen die vijandig staan tegen onze manier van leven, onze cultuur, onze vrijheden. Maar stop vooral met jezelf te presenteren als de stoere beschermer van de rechtsstaat, terwijl je diezelfde rechtsstaat langzaam uitholt omdat je die olifant in de kamer niet durft te benoemen, je pertinent weigert in te zien dat daar het echte gevaar zit. Een premier die zich écht om de veiligheid van Nederland bekommert, Rob, kijkt eerst naar de dreigingen die hij zelf heeft binnengehaald. Jij kijkt naar het buitenland, omdat dat makkelijker is. Omdat je dan niemand in Nederland hoeft te confronteren met gevoerd beleid, of iemand die wellicht op @D66 gaat stemmen stemmen tegen de haren instrijkt. Dat is geen staatsmanschap. Dat is angst, angst om geconfronteerd te worden met de consequenties van gevoerd beleid. En die angst is een slechte raadgever, Rob. Heel eerlijk? Het wordt hoog tijd dat je stopt met doen alsof je een man bent en laat zien dat je daadwerkelijk ballen hebt, door hetgeen Nederland echt bedreigt te benoemen en werk te maken van de bestrijding ervan, zodat onze samenleving veiliger wordt, en onze cultuur en vrijheden behouden blijven. Het kan namelijk wél Rob, maar kennelijk durf jij niet? #Nederland #veiligheid #geopolitiek

The recent discussion between Joris Luyendijk and Tim Hofman highlights the complex geopolitical dynamics surrounding the war in Ukraine and the conflict in Gaza, emphasizing the need for a morally and politically coherent understanding of these situations for both Europe and the rest of the world. (translated)

The search for a new UN Secretary-General, to replace António Guterres whose term ends on January 1, faces an immense challenge to save the United Nations, affected by financial crises and increasing geopolitical tensions, from irrelevance and to make it meaningful again in a world full of conflicts and uncertainty. (translated)

In the podcast De Dag, it is discussed how Kim Jong-un is increasingly manifesting himself on the world stage and how his country North Korea is benefiting from this, despite the question of at what cost, with insights from professor of Korean studies Remco Breuker about the geopolitical strategies and the rising standard of living of ordinary North Koreans. (translated)

The recent explosive rise in the price of tungsten, which has become nine times higher in the past year, raises significant concerns within sectors such as the defense industry, which are crucial for the supply and use of this rare metal, while European countries appear to be too passive in their response. (translated)