En het asielcircus gaat door🤡 Twee COA-minderjarigen klimmen tijdens een uitje de zeeleeuwen in bij Blijdorp. Straf? Een boete + jaarverbod van de dierentuin. Die boete betalen zij niet eens. Die betalen WIJ. Want het COA en die hele opvang draaien op ons geld. Kolere zeg, wat is dit land kapot. #asielbeleid #dierenrechten #maatschappij
The Tour de France Femmes has started in Lausanne with a challenging first stage, where Demi Vollering is seen as the favorite amid strong competition from among others Marianne Vos and Lorena Wiebes, while the riders prepare for a nerve-wracking finale with some climbs. (translated)
Ik denk dat we veilig kunnen stellen dat we geen grip meer hebben. De controle zijn we kwijt. Alles zal anders zijn. Duizenden migranten zwemmen of klimmen Ceuta binnen. Opvangcentra barsten uit hun voegen, honderden slapen op straat, politie en Guardia Civil zijn overrompeld. Zelfs het leger moet bijspringen, maar niets helpt. Dit is geen incident meer. Dit is het resultaat van jarenlang wegkijken, zwakke handhaving en juridische trucs. Europa kan dit niet aan als het zo doorgaat en ik ben bang dat dit pas het begin is. #Migratiecrisis #Europa #Veiligheid
Wij klimmen zo snel die berg op dat de geilneuzen het nakijken hebben. BAM jongûh! https://t.co/hFOcwrfWQZ #motivatie #avontuur #snelheid
Ik zit te beven van de emotie, dit is geweldig. Ik rijd tegen de beste coureur ooit. Dat ik hem kon volgen, is een grote stap voor mij. Ik krijg kritiek dat ik niet goed kan klimmen, maar dit voelt geweldig. Het betekent veel.
Ik zit te beven van de emotie, dit is geweldig. Ik rijd tegen de beste coureur ooit. Dat ik hem kon volgen, is een grote stap voor mij. Ik krijg kritiek dat ik niet goed kan klimmen, maar dit voelt geweldig. Het betekent veel.
“Als dat allemaal lukt, dan ziet mijn dag er ongeveer zo uit” Afgelopen jaar maakte ik van Nijmans Nieuwsbriefje een top tien Substack-nieuwsbrief in Nederland, schreef ik meer dan 100 columns voor Revu en De T., probeerde ik zo veel mogelijk tegenzin te overwinnen om op de crosstrainer te klimmen, was ik geloof ik 1 keer op Radio 1 en mocht ik zélfs op een herfstschool van een democratische stichting spreken. Dat zeg ik niet om tof te doen, maar om te laten zien: ook ik moet gewoon iedere dag opstaan en aan het werk. Wat daarbij chronisch misgaat, is een verstandige tijdsindeling. Nog nooit vroeg iemand hoe mijn werkdagen er uit zien, dus in tegendeel tot Simon van Tuttebel in de foto hieronder ga ik ook niet verzinnen dat iemand ernaar vroeg, maar ik ga het toch vertellen. 6u13: Wakker gelikt worden door een hond die moet schijten; 6u43: Hopen dat die hond na het schijten niet te lang in de bak zout water op vissen en vogels blijft jagen die ze toch nooit vangt. Afhankelijk van hoe lang dat duurt, ongeveer; 7u51: Eerste ijsbad van de dag; 7u59: Koffie met zes pasteis de nata (voor de eiwitten en proteine); 8u11: Veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met vijf kilometer zwemmen; 10u00 (stipt): Kijken wat @Denkjewel vandaag herdenkt en wat @bertbrussen even hier neerlegt zodat ik op de hoogte ben van het belangrijkste nieuws; 10u03: Proberen daarna niet op X te blijven hangen; 13u06: Uit een X-hole geroepen worden door vrouw die een lunch klaargemaakt heeft (half everzwijn, mud uien, ovengepofte zoete aardappel en een literfles Super Bock); 13u30: Doomscrollen in de hangmat tot de lunch verwerkt is; 15u00: Tweede ijsbad van de dag; 15u15: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot ik moet poepen; 15u32: Poepen (en doomscrollen); 15u58: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot de hond weer moet poepen; 16u44: Hond laten poepen tijdens middagrondje door de buurt; 17u02: Mezelf dwingen om voor 18u nog 4000 woorden te schrijven voor Substack, Revu en de T., afgewisseld met het beantwoorden van mail, het redigeren van ingezonden stukken van NN-columnisten, het klaarzetten van social posts en daarbij op Insta, Substack en X blijven hangen in de tijdlijn en alles in een mix doen die zich het beste laat omschrijven als een soort outer body experience; 18u01: Tevreden constateren dat het allemaal toch weer gelukt is zonder ook maar één Nederlandser krant geopend of gelezen te hebben; 18u02: Vragen of ik nog iets kan doen terwijl ik donders goed weet dat m’n vrouw alle voorbereidingen voor het eten al gedaan heeft. Haar ondertussen lastig vallen met een verslag van minuut tot minuut van mijn dag; 19u00: Samen eten terwijl door blijf praten; 19u30: Derde en laatste ijsbad van de dag; 19u55: Met een boek op schoot proberen snel genoeg af te kicken van chronische algoritmische concentratievernieling om nog wat pagina’s te lezen; 21u08: Stranden in onbegrip over hoe andere mensen dat toch doen, en een diepe rancuneuze jaloezie voelen jegens Simon van Teutem en al die andere wonderkinderen van De Correspondent, die overal een lifehack voor lijken te hebben dankzij een leven lang tussen managementboeken en luid klappende zalen vol toegewijd lezingenpubliek; 21u56: Hond nog één keer laten pissen en tien minuten DuoLingo doen; 22u22: Licht uit en hopen dat het morgen beter gaat met alle voornemens, waaronder daadwerkelijk veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met de vijf kilometer zwemmen die ik me eerder vandaag allemaal ingebeeld heb toen ik lag te tukken in een leunstoel op de veranda. 23u57: Eerste keer wakker omdat ik moet pissen. #DagelijksLeven #Productiviteit #Zelfzorg
Tijdens een wandklimevenement in China viel topklimster Janja Garnbret na een misstap letterlijk in de armen van haar fan Hongyu Zhao, wat leidde tot een vreugdevolle en virale reactie op sociale media met 44 miljoen views, terwijl het moment ook blijk gaf van Hongyu's verwachting dat hij zijn idool op zou vangen als klimmer. #JanjaGarnbret #klimmen #fans
