Search

Hetzelfde volkomen wereldvreemde idee als dat van D66-clown Scholtes in Amsterdam: meisjes van 14 een cursus weerbaarheid geven. Daar sta je dan, tegenover 14 Marokkanen in een park, een beetje Bruce Lee uit te hangen, met je fietsje met bloemetjes aan het stuur. #weerbaarheid #Amsterdam #meisjes

Bossche Kermis – #DefendDenBosch grijpt in na meldingen. Woensdagavond is Defend Den Bosch toch de Bossche kermis opgegaan, nadat er meerdere vragen en meldingen waren binnengekomen van mensen die overlast ondervonden van groepen #Syrische jongeren. Vooral rond de botsauto’s zouden zich problemen voordoen. Defend Den Bosch liep een ronde over de kermis. Bij de botsauto’s werden volgens aanwezigen al snel handtastelijkheden richting meisjes waargenomen. Een groep van ongeveer tien Syrische jongeren werd daarop aangesproken en verzocht hiermee te stoppen. De Syrische jongeren zochten vervolgens de confrontatie en er werd wat geduwd, waarna Defend Den Bosch hen verzocht de kermis te verlaten. Onder zware politiebegeleiding, waarbij agenten tussen de jongeren en Defend in liepen, werd de groep uit de binnenstad begeleid. Kort daarna werd dezelfde groep opnieuw opgemerkt op de Parade. Defend Den Bosch sprak hen wederom aan, waarna zij wederom onder begeleiding van politie richting het Hekellaanpark vertrokken. Bij terugkomst op de kermis kreeg Defend Den Bosch van enkele kermisexploitanten bedankjes en de reactie dat er eindelijk werd opgetreden tegen de overlast. Ook complimenten aan politie, handhaving en beveiliging voor de manier waarop er deze avond is gehandeld. Zij hielden toezicht, voorkwamen verdere escalatie en constateerden dat de situatie op een nette manier werd opgelost en werd Defend hierin niet gestoord. Triest dat het nodig is, top dat het gebeurt en chapeau voor de samenwerking! 🤜🏻🤛🏻 Vanavond is #DefendDenBosch weer op de kermis aanwezig! 💪🏻💪🏻 #DefendDenBosch #Kermis #Overlast

Two temp workers have been sentenced to prison terms of four years and six months for the abuse of girls in a closed youth care institution in Alphen aan den Rijn, with one man found guilty of rape and the other of molestation, while trust in youth care has been further undermined. (translated)

Het is een bijzonder paradox dat Vlaamse sociologie als wetenschap van de samenleving migratie/integratie benadert louter vanuit een individueel (mensen)rechtenperspectief. En elke implicatie op groepsniveau (veiligheid, economie, cultuur, gendergelijkheid) weigert te bestuderen. Op Elchardus na. Er is zeer weinig goeie kennis over wat onze migratie nu juist met onze samenleving doet. Net daarom zijn we overgeleverd aan emotie en buikgevoel in alle extremen van het politieke spectrum (Voorbeeld: eindeloze discussies over hoofddoekenverbod maar hoevéél meisjes dragen nu vrijwillig? Onbeantwoord ondanks honderden onderzoeken). Soms zal dat buikgevoel overeenstemmen met de feiten, soms niet. Er is geen kennis, eigenlijk geen beleid en geen controle. In 1985 zou geen énkele politicus de huidige demografie van Brussel als haalbaar of wenselijk gevonden hebben. Dat is nooit beslist. Het gebeurt gewoon. Bij gebrek aan beslissingen. #Migratie #Integratie #Samenleving

Laura García bevestigt verkrachtingen in Manada van meisjes van 10 t/m 14 jaar oud 🥲 "De artsen hadden nog nooit zo'n gruwel gezien in een zedendelict". "En er zijn minstens 4 jongens die seksueel zijn misbruikt en in het ziekenhuis liggen" De verkrachters lopen vrij rond in Ceuta en vragen asiel aan zodat ze gezellig door kunnen reizen naar Nederland. Wie beschermd onze tienermeisje? #D66 niet, #VVD en #CDA ook niet. #VOLT niet, #PvdD niet, #PRO al helemaal niet. #MeToo #StopSexualViolence #ProtectOurYouth

-Marokkaanse ouders sturen hun jonge dochters naar Ceuta. -Socialistische Spaanse regering brengt ze met spoed over naar 't vasteland. -Meisjes reizen door naar oa. Nederland. -Ze vragen en krijgen hier asiel. -Vervolgens mogen ze hun hele familie laten overkomen. Raar scenario? https://t.co/OLXskuMaTg #Asielzoekers #Migratie #Ceuta

Zeker. Punt is dat élke school kinderen goed moet leren rekenen, schrijven, lezen en kennis van onze staatsinrichting en samenleving bijbrengt. Ongelijkheid tussen mannen en vrouwen, meisjes in hoofddoeken, haat naar onze vrije samenleving, naar Joden en richting lhbt’s is niet aan de orde. Nergens en nooit. Nu opeens alleen beginnen over een forumschool is hypocriet. #onderwijs #gelijkeRechten #samenleving

Als je de indruk hebt in Damascus, Asmara of Dubai te zijn ipv in Leidschendam dan lijkt die vraag mij gerechtvaardigd. En gezien het enorme aantal zwaar gesluierde meisjes en dames kan ik je verzekeren dat een gedeeld begrip van ‘Nederland’ daar erg ver weg is, zoniet volstrekt afwezig. #Nederland #cultuur #integratie

De framing over Jason Arday is al volop bezig. Hij werd opgejaagd door - uiteraard rechtse - 'bloedhonden' omdat hij zwart was. Onzin. Het bracht me een lang vervlogen moment in herinnering: begin mei 1991, de Unesco Conferentie van Windhoek over persvrijheid in Afrika. De Verklaring van Windhoek van 3 mei maakte van die dag de World Press Freedom Day van de Verenigde Naties. Ik was in Windhoek als voorzitster van de Internationale Federatie van Journalisten (IFJ), de wereldwijde federatie van vakbonden van journalisten. Tijdens de conferentie komt de voorzitter van een kleine, radicale Zuid-Afrikaanse bond, Thami Maswai, me zeggen dat ik goede dingen zeg als IFJ-voorzitter. 'Maar in mijn land zou ik nooit een vrouw als voorzitter verkiezen want dat is strijdig met mijn cultuur'. Ik antwoord droogjes: 'Thank you Thami, but in the meantime, I hope you change your culture.' Een ultra-linkse Duitse journalist die dat hoort wijst me streng terecht. Hoe durf ik de 'cultuur' van die man bekritiseren. Maar een Zuid-Afrikaanse collega van Indiase afkomst komt me feliciteren. 'Ik heb gehoord wat je aan Thami zei, en ik ben zo blij. Ik ben het zo moe dat iedereen al begint instemmend te knikken zodra een Zuid-Afrikaan van kleur de mond opent. I want to be argued with, not condescended to.' Ik ben nooit vergeten hoezeer die man, die geleden had onder, en gevochten had tegen de apartheid, zich vernederd voelde door een nieuw soort apartheid, namelijk de dubbele maatstaf van wat toen nog niet woke heette. Die mondde uit in het omgekeerde racisme van de lage verwachtingen dat de lat, ook in de academische wereld, lager legde naargelang huidskleur en afkomst. Dàt is waarvan Jason Arday het slachtoffer is geworden. Iedereen met kritisch gezond verstand kon doorheen de indianenverhalen kijken die hij over zichzelf vertelde, en die de uitgever de afgelopen weken inderhaast heeft verwijderd uit diens boek dat deze maand uitkomt. Het Jezus College van Cambridge plaatste Arday in de schijnwerpers door hem op een ongebruikelijk jonge leeftijd op een prestigieus professoraat te benoemen. Natuurlijk leidde dat tot een kritische doorlichting van niet alleen zijn sterke verhalen maar ook zijn academische publicaties. En dus ook tot de vaststelling van plagiaat, dè academische doodzonde, in zijn doctoraat. Gezien de welwillende omerta van woke links jegens niet-blanken kwamen die onthullingen aanvankelijk uit de rechterzijde. Dat maakt er geen heksenjacht van. De verantwoordelijkheid voor het drama ligt bij de academische autoriteiten die een slimme en vindingrijke fantast niet grondig doorlichtten: he was not argued with, he was condescended to. En hij verdroeg het blijkbaar niet toen hij van het voetstuk tuimelde waarop Jezus College hem zo lichtvaardig had geplaatst. Nog een woordje over de 'heksenjacht'. De woke linkerzijde is wel de laatste die dat woord moet in de mond nemen, gezien haar ongenadige vervolging van professoren, schrijvers en zovele anderen die het DEI-dogma niet aanhangen. Ik denk hierbij aan één geval onder de vele, namelijk professor Carole K. Hooven. Ze werd weggepest uit de medische faculteit van Harvard omdat ze in juli 2021 over 'zwangere vrouwen' had gesproken. Stel u voor, ze vond dat ze aan toekomstige dokters moest doceren in termen van wetenschap en biologie. Maar voor de gender warriors is dat transfoob, want als een vrouw die zich identificeert als man toch nog een kind baart, wie of wat is de wetenschap om te zeggen dat er biologisch slechts twee geslachten bestaan, en dat mannen niet zwanger kunnen zijn? Dat ik dit durf schrijven maakt van mij een Terf. Alleen wie niet vertrouwd is met de alternatieve wereld van DEI zal niet weten wat dit letterwoord betekent: Trans exclusionary radical feminist. Radicaal ben ik gebleven, als feminist en ook inzake de les die ik in Windhoek kreeg. Respect voor al wie ik ontmoet kan ik alleen tonen door met iedereen op dezelfde manier te argumenteren en te debatteren. En dus ook door in debat te gaan met iedereen, ook Afrikanen, die de gruwelijke genitale verminking van kleine meisjes in Afrika een cultural practice noemen. Kortom, ik blijf erbij dat iedereen die ik ontmoet verdient, to be argued with, not to be condescended to. #Journalism #AcademicFreedom #WokeCulture

Two temporary workers with less than six months of experience in care have been charged with the rape of two underage girls in a closed youth care institution, raising questions about the quality and adequacy of personnel in the sector, especially given the signals of large-scale fraud with care diplomas and the lack of oversight on temporary workers. (translated)

Aan het Jason Arday verhaal zitten nog twee onderbelichte maar ook voor ons zorgwekkende facetten. 1. In een Engels café of een salon of een barbecue zit een academicus van in de dertig op te scheppen dat hij dertig marathons in vijfendertig dagen heeft gepresteerd, waarvan de laatste met een pijnlijke haarscheur in het kuitbeen. Dat hij 600 mijl (960 km) in zes dagen heeft gelopen, wat hem in de wereldtop van de endurance atleten zou plaatsen. Dat hij met zijn atletische prestaties 5 miljoen pond aan sponsorgeld heeft binnengehaald. Het zou niet lang duren vooraleer iemand, al of niet goedmoedig, zou reageren met een 'komaan, zeg!'. Niet zo de hoogopgeleide leiding van het Jesus College van de vermaarde Cambridge Universiteit. Ze slikte al die heldendaden van Arday, en zovele andere verhalen die inmiddels nep zijn gebleken, met huid en haar. Want Jason Arday is zwart (zijn ouders stammen uit Ghana), hij lijdt aan een zware vorm van autisme, hij had een heel moeilijke jeugd. Hij werd aldus het voorwerp van de woke vorm van racisme: dat van de lage verwachtingen ten aanzien van 'mensen van kleur', zeker als ze een moeilijke jeugd hebben gehad. Van dat gebrek aan kritische doorlichting, van die dubbele maatstaf is Arday niet eens het voornaamste slachtoffer. Dat zijn de mensen van kleur die wel op op basis van hard werk en academische merites, hun weg hebben gemaakt. Hun prestaties dreigen nu ondergewaardeerd te worden, in het genre van 'hij of zij heeft die positie gekregen wegens de tirannie van de diversiteit'. Niet alleen het Jesus College en Cambridge; hebben schuld aan dat debâcle. Dat hebben ook de andere Britse universiteiten die Ardays academisch werk niet kritisch doorlichtten (hij behaalde een doctoraat aan de John Moore Universiteit van Liverpool). 2. Een tweede zorgwekkend, en totaal onderbelicht aspect: een journalist werd maandenlang voorwerp van een politieonderzoek, gewoon omdat hij zijn werk deed. Jack Grove onderzocht in september 2025 voor het magazine Times Higher Education (THE) beschuldigingen dat aanzienlijke passages in het doctoraat van Arday uit grof plagiaat bestonden, de ergst mogelijke academische beschuldiging. De journalist stuurde Arday een mail om zijn reactie op die aantijgingen te vragen. Dat is een elementaire journalistieke gedragsregel: hoor en wederhoor. Je publiceert geen aantijgingen over een persoon zonder die de kans te geven erop te reageren. Arday zag het anders. Hij nam prompt een duur advocatenbureau onder de arm - of de universiteit daar mee voor betaalde wordt nu onderzocht. Dat zegde de journalist de wacht aan omdat hij zijn onderzoek 'door raciale beweegredenen ingegeven leek', en psychologische ontreddering veroorzaakte bij professor Arday. Dat werd gekoppeld aan de dreiging met een rechtszaak als THE het artikel van Grove zou publiceren, aardoor de publicatie werd uitgesteld. In februari van dit jaar kreeg Jack Grove tot zijn complete verrassing van de politie te horen dat een onderzoek van vier maanden tegen hem was stopgezet. Hij wist niet eens dat er onderzoek tegen hem wegens racisme aan de gang was. Vorige week gaf de topman van de Britse politie, sir Mark Rowley, toe dat de politie 'een steek had laten vallen' ('dropped the ball') door die klacht, vanwege Arday en zijn advocaten, niet grondig te bekijken en als ongegrond te verklaren. Dat is bepaald alarmerend voor de toestand van de persvrijheid in Engeland, ooit een baken van het vrije woord. De politie begint blindelings een onderzoek tegen een journalist die zijn werk gewetensvol uitvoert, gewoon omdat het artikel kritisch is over een zwarte professor. Diezelfde politie keek wel de andere kant op toen de beruchte grooming gangs van overwegend Pakistaanse mannen duizenden vrouwen, en, vaak minderjarige, blanke meisjes uit de kwetsbare onderkant van de maatschappij op gruwelijke wijze mishandelden en verkrachtte. Net zoals de betrokken stadsbesturen was de politie bang om van 'islamofobie' en dus 'racisme' beticht te worden. Want dat is wat ze konden verwachten vanwege de gevestigde pers en media die door hun jarenlange zelfcensuur medeplichtig werden aan dat geweld. En wanneer dan uiteindelijk die omerta doorbroken wordt, of het gaat om zware misdaden, of academische ontsporingen zoals die van Jason Arday, dan staat de boeman klaar: uiterst-rechts dat het gemunt heeft op mensen van kleur. En altijd weer die dubbele moraal. Wanneer een Claudine Gay benoemd wordt tot rector van 's werelds meest prestigieuze universiteit, Harvard, dan is het niet omdat ze een zwarte vrouw is, maar louter en alleen om haar academische verdiensten. Wanneer Jason Arday op ongebruikelijk jonge leeftijd zijn professoraat krijgt, is het als 'leider in zijn academisch terrein', niet omdat hij zwart is. Maar wanneer zij onder een kritische doorlichting door de mand vallen, dan is het prompt omdat ze zwart, en in het geval van Gay, ook nog een vrouw zijn. En zijn ze het slachtoffer van 'rechts' of uiterst-rechts. Tja, wanneer voor 'links' woke gerechtigheid en persvrijheid een kwestie van 'à la tête du client' worden, van wie moet de doorlichting dan komen. Juist door zijn dubbele moraal spreidt dat 'links' een bedje voor het (uiterst-) rechts dat het beweert te bestrijden. #Racisme #AcademischeIntegriteit #Persvrijheid