Search

To Polacy powinni rozstrzygnąć kwestie Zielonego Ładu w referendum! Przyjaciele polityczni Koalicji Obywatelskiej przegłosowują wszystkie te szkodliwe rozwiązania, które są szkodliwe nie tylko dla polskich portów, co oczywiście nas, a w sposób szczególny Pana Prezydenta, zajmuje, ale także dla gospodarki portów europejskich i dla europejskiej gospodarki, dla Unii Europejskiej jako takiej. Dość powiedzieć, że 25 lat temu gospodarka Unii Europejskiej była większa niż gospodarka Stanów Zjednoczonych. Po rozszerzeniu oraz po tych 25 latach, po rządach liberałów i środowisk lewicowych, gospodarka Unii Europejskiej jest mniejsza niż gospodarka Stanów Zjednoczonych. To są skutki tego szaleństwa klimatycznego. W przyszłym tygodniu Senat po raz kolejny będzie rozpatrywał wniosek Pana Prezydenta o przeprowadzenie referendum, tak aby naród, wszyscy obywatele, mogli się wypowiedzieć. Jeżeli pan wiceminister Marchewka podnosi kwestię dotyczącą zobowiązań zielonoładowych czy tego zielonego szaleństwa, to wierzę, że równie mocno będzie przekonywał senatorów Koalicji Obywatelskiej i senatorów koalicji rządowej, żeby zagłosowali za wnioskiem Pana Prezydenta dotyczącym rozpisania referendum. Wtedy będziemy mieli jasne stanowisko rządu i koalicji rządowej oraz uzyskamy najważniejsze stanowisko, czyli stanowisko polskich obywateli! #ZielonyŁad #Referendum #Polska

@PUsiadek - Witamy naszego przyjaciela Konfederatę! - Cześć! Precz z rozdawnictwem! *jego fundacja wzięła 167 000 zł z publicznych pieniędzy* Za. Każdym. Razem. https://t.co/OIaYdY2Ykp #Polska #Konfederacja #BezRozdawnictwa

Docieram do Ondangwa... w końcu! Zjadłem I korzystając z czasu rzucam się w wir wiadomości audio które wyslal mi moj znajomy (Polak) ktory maszeruję dookoła świata mozna go znalezc na yt: Paco Base Camp. Jest w Meksyku. Dużo cennych informacji... chłop nie ma lekko, sporo problemów po drodze go dopadło min z kartami... narazie nie przeszedł wiele ale trwa! I to jest najwazniejsze. Złota rączka to da sobie jakoś radę! #podróże #motywacja #przyjaciel

Drodzy przyjaciele z Ukrainy, nie dajcie proszę sobie wmówić, że te skandaliczne zdarzenia, te tchórzliwe napaści fizyczne i słowne na waszych współobywateli to coś, co jakkolwiek definiuje Polskę i Polaków. Tak nie jest. To co widzicie i co słusznie budzi wasze i nasze oburzenie to margines, patologia i banda zakompleksionych idiotów, którym ktoś (konkretne osoby) wmówił, że na tym polega patriotyzm. Ktoś (konkretne osoby) wmówił im, że to jest metoda na leczenie ich, słusznych skąd inąd, kompleksów. To są ludzie, którymi łatwo manipulować, co biorąc pod uwagę działalność tych ludzi (konkretnych) wspieranych przez ruską propagandę przynosi te smutne efekty. Niestety takich ludzi znajdziecie wszędzie, na Ukrainie także, ale to nie powód byśmy dali się im podzielić. Jest nas dużo więcej, oni są tylko głośni, wspieramy was, jak tylko możemy i będziemy robić to dalej. Nie pozwólmy grupie kretynów, nieodpowiedzialnych i wprost głupich polityków i przede wszystkim ruskim zniszczyć tego, co przez ostatnie lata zbudowaliśmy. Walcząc o wolną Ukrainę, ale także Europę jesteście przykładem niezwykłej odwagi, męstwa i prawdziwego patriotyzmu. Podziwiamy was za to i dziękujemy. #Solidarność #Wolność #Patriotyzm

Zachodzę w głowę jak to możliwe, że Braun ma w Polsce +/- 10% poparcia. A potem przypominam sobie jak Kanał Zero w czasie wyborów legitymizował tego ruskiego kolaboranta i wszystko staje się jasne. Tutaj fragment jak @jpinkwart śmieszkuje sobie o Star Warsach jak z dobrym przyjacielem na urodzinach. #Polska #wybory #politika

Ostatnio dużo myślę o tym, co dzieje się wokół Ukraińców w Polsce. Chciałabym, żebyśmy byli bardziej uważni. Rozmawiajmy z dziećmi i z bliskimi. Pytajmy, co słyszą w szkole, w pracy, w internecie. Każdy z nas funkcjonuje w jakimś otoczeniu i chłonie opinie innych. Czasem nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak bardzo wpływają one na nasze myślenie. Warto też pamiętać o zwykłej życzliwości. Uśmiech, dobre słowo czy drobny gest mogą znaczyć więcej, niż nam się wydaje. Zwłaszcza dla kogoś, kto żyje z dala od domu i swoich bliskich. A gdyby to nasze dzieci, siostry, bracia albo przyjaciele musieli odnaleźć się w obcym kraju? Wszyscy chcielibyśmy, żeby spotykali na swojej drodze życzliwych ludzi. Empatia nic nie kosztuje. A czasem właśnie od niej zaczyna się poczucie bezpieczeństwa. ❤️ #Empatia #Życzliwość #UkraińcyWPolsce

Znalazłem sprawę absolutnie niebywałą, która z jednego końca poprowadziła mnie na sam koniec tęczy. Istnieje fundacja historyczna Liegnitz . pl, która z zapałem opisuje dzieje Legnicy za niemca. Partnerami fundacji jest miasto Legnica oraz Bundesgruppe Liegnitz. To drugie jest szczególnie ciekawe i to na tym się skupimy. Posiadają oni stronę internetową, a na niej wiele ciekawych informacji, z których możemy dowiedzieć się czym stowarzyszenie się zajmuje oraz jak postrzega sprawę przynależności Legnicy do Polski. Zacytujmy sam opis grupy: „Die Bundesgruppe Liegnitz Stadt und Land to grupa reprezentującą interesy mieszkańców oraz ich potomków, którzy w 1945 roku i w latach następnych, po zakończeniu II wojny światowej, zostali przymusowo wysiedleni z miasta i powiatu legnickiego z NARUSZENIEM PRAWA MIĘDZYNARODOWEGO. Organizacja kontynuuje tę działalność do dnia dzisiejszego, rozszerzając ją o aktywne utrzymywanie kontaktów z OBECNIE działającymi w Legnicy odpowiedzialnymi instytucjami oraz z osobami prywatnymi.” Jedziemy dalej. Sprawa jest złożona. Na szczęście w zrozumieniu zagadnienia przegrania wojny oraz tego konsekwencji pomagają nam nasi przyjaciele z zachodu: „27 sierpnia 1949 roku ogłoszono Ustawę Zasadniczą Republiki Federalnej Niemiec. Wkrótce później pojawił się pomysł ustanowienia sponsoringu dla władz lokalnych Niemiec Wschodnich - krajów związkowych, okręgów, miast i gmin. 28.10.1952 r. Rada miejska miasta Wuppertal postanowiła przejąć sponsoring miasta Liegnitz.” Czyli można stwierdzić, z czym Niemcy się nie kryją, że miasto Wuppertal rozpoczęło finansowanie (jakie? Tego nie wiemy) części składowych Niemiec Wschodnich, w których skład wchodzi Legnica. Jasne i logiczne. Rok 1952. Ale jedziemy dalej: „W 1993 roku rada miejska Wuppertalu zawarła współpracę z OBECNIE polskim miastem Liegnitz / Legnica”. Skoro Legnica jest obecnie polska - rozumiem, że to stan przejściowy? Można oczywiście stwierdzić, że to sprawa z poprzedniego wieku, Spaliński wydziwia i o co w ogóle chodzi. Kapiszon. Problem polega na tym, że Legnica współpracuje z Wuppertal do dziś. Ba, w 2013 roku ówczesny prezydent Legnicy, Tadeusz Krzakowski z SLD, zaprosił władze wspomnianej miejscowości pod hasłem „20 lat razem”. Zostało to szczegółowo opisane przez Bundesgruppe Liegnitz. Dlaczego? Ponieważ byli na tym wydarzeniu. Dobrze by było, aby zakończyło się to w tym momencie. Krzakowskiego już nie ma, sprawa nieaktualna. Ale wiecie, że to się nie kończy, prawda? Ponieważ w 2025 roku, nowy prezydent Legnicy, Maciej Kupaj z PO, spotkał się z Bundesgruppe Liegnitz, która to brała udział w legnickich dożynkach. Jak wskazuje samo stowarzyszenie: „podczas pobytu odbyło się spontaniczne, ale przyjemne spotkanie z prezydentem miasta Liegnitz”. Na dokładkę dodam, że opisywane stowarzyszenie posiada domenę „liegnitz . eu”, a identyfikacja graficzna strony, wraz z zawartym tam herbem miasta sprawia wrażenie, że to oficjalna strona Legnicy. Ba, stowarzyszenie opisując udział w dożynkach w 2025 roku zamiesiło mapę Legnicy… …sprzed wojny, posługując się nią przy ukazaniu, gdzie odbyło się wydarzenie. Dobrej niedzieli. Możliwy ciąg dalszy. Przecież jest jeszcze kwestia kasy. #Legnica #Historie #Niemcy

Wczoraj rano byłem w Stambule, a wieczorem już w Stęszewie. Moja wycieczka zaczęła się w warszawskim Klubie Przyjaźń. W strugach deszczu kończyliśmy miesiąc mundialu, okupiony zarywanymi nocami. Jak w nazwie – było przyjacielsko. Rozmowy o miłości Marco Fabiana do tequili z Michałem. O tureckim Leicester City, czyli Bursasporze, z Bartkiem. O jakości cygar z Rafałem. Szybki hotel. Jeszcze śpiący Kanał Sportowy. I ruszamy. Auto wypakowane sprzętem i talentem – Michał (talent), Bartek (sprzęt) i ja (i). Potem lotnisko Pyrzowice. Spotkanie z Górnikami i ich przyszłością – Kacprem. Biła od Niego pewność siebie i luz. Wsiadamy. Ja przy oknie. Po około dwóch godzinach zza chmur wyłania się miasto kotów, pieczonych kasztanów i kultu piłki. Hotel – niczym dla sułtana ze Wspaniałego Stulecia. Wiem, bo tatko oglądał. Pierwsze piętro, pokój 102. Rudy w 102. Schodzę na śniadanie. Opowiadam, skąd jestem i po co przyleciałem. Kerem z obsługi nic nie mówi. Zamiast tego pokazuje mi tatuaż – liść dębu z herbu Fenerbahce. Pomyślałem tylko: „Dobrze trafiłem”. Spaliśmy w Kadıköy. Dzielnicy, w której wielu swój dom nazywa stadionem Fener. Pierwszy dzień należał do Murata. Opowiadał o grze w ping-ponga z Roberto Carlosem, o mewach polujących na karmę dla kotów i o swoim sentymencie do Polski. Przedstawiał się jako jej przyjaciel. Został też naszym. Drugiego dnia pałeczkę przejął Łukasz i podbił serca widzów. Wiecznie uśmiechnięty, gotowy do działania i bezinteresownie pomocny. Od pierwszych minut czułem się przy nim jak u starego znajomego. Fener kocha równie mocno jak ja. I chyba właśnie dlatego tak dobrze się rozumieliśmy. A do tego gość wielu talentów i jeszcze większej liczby kontaktów. Rzucasz nazwisko dowolnego sportowca, celebryty czy artysty, a On tylko macha ręką:„Phi, gadaliśmy wczoraj. Dobre ziomki”. I wtedy zrozumiałem, że nie trafiłem na przewodnika, lecz na swojego człowieka. Przeszliśmy razem kawałek miasta. Rozmawialiśmy o klubie, Erdoganie, Kadıköy, pracy, zwyczajach, atrakcjach i jedzeniu. Pokazaliśmy tę część Stambułu nie tylko od piłkarskiej strony. Wtedy też przegrałem z mulami. Ale za to wygrałem z rakı. Zobaczyłem z bliska „Dom”. Stadion Şükrü Saracoğlu. Miejsce, gdzie beton pachnie historią. Towarzyszyły mi bębny, ostatni Mohikanin i najlepszy Michał z POLski. Bartek... Bohater bez peleryny, za to z kamerą. Biegał, żebyśmy my mogli spokojnie chodzić. Dzięki niemu nie zaginąłem na lotnisku. To Fenerbahce ma w swojej nazwie latarnię, ale podczas tego wyjazdu to właśnie On był moją. Kanał Sportowy... Trudno nie czuć wdzięczności. Jeszcze kilka lat temu jedynie ich oglądałem. Dziś mogłem współtworzyć materiał w mieście, gdzie bije serce mojego klubu. Za zaufanie i możliwość – ukłony. A Górnik? Niektórzy próbowali wmówić innym, że jadę tam z nienawiścią. Że będę kogoś wyzywał. Że wzięli na pokład wroga. Rzeczywistość wyglądała zupełnie inaczej. Od pierwszego do ostatniego dnia był wzajemny szacunek. Uśmiechy, uściśnięte dłonie i normalne rozmowy. A kiedy wracaliśmy samolotem, jeden z obrońców zespołu z Zabrza zapytał po prostu: „I jak było?” Uśmiechnąłem się. Bo to jedno pytanie powiedziało więcej niż setki wpisów w internecie. Niestety nie zapomniałem o Fenerbahce i nie obudziłem się nagle jako kibic Górnika. Można kochać swoje barwy, szanując cudze. Górnik nie był moim wrogiem. Był sportowym rywalem. I to wystarczy. Dziękuję Kanałowi Sportowemu. Michałowi. Bartkowi. Muratowi. Łukaszowi. Marcie i Tomkowi. I kotom. Bo Michał miał co fotografować. #Stambuł #Futbol #Podróże

Przy okazji słusznej "obławy na Kacprzyka", licznych materiałów i live'ów - nie dostaliście od Kanału Zero żadnego nagrania o bliźniaczej sprawie ujawnionej równolegle (przed miesiącem) przez m. in. WP i GW, dotyczącej pisowskiego radnego i przyjaciela Mejzy: https://t.co/EAyqFsvFDm #polityka #media #sprawypubliczne

Na balkonie w Moskwie znaleziono ciało Aleksieja Korszenki, byłego dyrektora VIP-owskiego terminalu na lotnisku Szeremietiewo, który mógł mieć kluczowe informacje o samolocie Jewgienija Prigożyna przed jego katastrofą, a przyjaciele zmarłego kwestionują oficjalną wersję wydarzeń sugerującą samobójstwo. #Korszenko #GrupaWagnera #Prigożyn

To była taka przyjacielska wiadomość. Mówił mi kiedyś, że mógłby nas odwiedzić, ale "dopóki mamy ten reżim, nie będzie go u nas". Więc odpisałam mu po wyborach, że jednak zapraszamy. No wiesz, polityka to coś bardzo trudnego i delikatnego. Zazwyczaj jest wykorzystywana przeciwko ludziom. Dlatego też wolę trzymać się od niej z daleka. Cóż, mogę więcej powiedzieć, jeśli grałabym w grę i zawsze wykonywałabym ten sam ruch, który nie wychodził mi dobrze, chciałabym zmian. Myślę więc, że czasami dobrze jest przyznać, że coś nie działa i następuje zmiana

❗️ Yuki Ishikawa i Agustin Loser. Dwaj przyjaciele, którzy w sezonie ligowym spędzili ze sobą 4 lata. Znają się na pamięć i bardzo lubią. Nie mogą niestety w trakcie meczu reprezentacyjnego powymieniać się spojrzeniami po udanych atakach czy blokach, bo Pan Sędzia jest niezadowolony i mu to przeszkadza w prowadzeniu boiska. "He's my brother, after all, I have to get in his way. Give it to us". - pięknie skwitował Pana Sędziego, kapitan Argentyny Agustin Loser. 🫡 #VNL2026 https://t.co/Ir4qnSuOcz #Volejbal #Przyjaźń #Sport