Search

Een ochtendcolumn Femke Halsema trekt aan de bel. De leefbaarheid van Amsterdam staat onder druk. Dakloosheid, drugsgebruik en mensen met psychiatrische problemen zijn steeds zichtbaarder op straat. Gemeenten kunnen dat volgens de burgemeester niet meer oplossen. Den Haag moet helpen. Daarmee staat de oplossing eigenlijk al vast. Meer geld. Gemeenten hebben hun werkterrein de afgelopen decennia enorm uitgebreid. Klimaat, energietransitie, diversiteit, inclusie, integratie, ongelijkheid en internationale solidariteit kregen allemaal een plaats in het stadhuis. Voor steeds meer maatschappelijke problemen kwam gemeentelijk beleid. Dat is ook terug te zien in de omvang van de organisatie. Amsterdam telde in 2018 14.411 interne fte. Inmiddels werken bij de gemeente ruim 20.000 fte. Terwijl de bevolking in die periode met ongeveer 10 procent groeide, groeide het ambtelijke apparaat onder het het bewind van Halsema met bijna 40 procent. Terwijl een gemeentebestuur in de kern een paar eenvoudige taken heeft. De stad moet schoon en veilig zijn. De openbare ruimte moet worden onderhouden. Overlast moet worden aangepakt. Er moeten woningen zijn. Op die kerntaken worden de Amsterdamse cijfers pijnlijk. In 2025 vond nog maar 31 procent van de Amsterdammers de eigen buurt schoon. Het rapportcijfer voor het schoonhouden van straten en stoepen zakte naar 5,8. Er kwamen 265.000 meldingen over afval en reiniging binnen, 16 procent meer dan een jaar eerder. Bij meldingen over het schoonmaken van de openbare ruimte werd 59 procent binnen de afgesproken termijn afgehandeld. De gemeentelijke norm is 90 procent. In de binnenstad daalde het cijfer voor schone straten en stoepen van 6,9 in 2015 naar 5,4 in 2025. Bewoners geven de binnenstad inmiddels een 4,0. Vervuiling is geen esthetisch probleem. Onderzoek naar wanorde in de openbare ruimte laat zien dat zichtbare verwaarlozing de sociale norm verzwakt. Afval, graffiti en achterstallig onderhoud vergroten de kans dat ook anderen regels overtreden. De omgeving vertelt voortdurend welk gedrag blijkbaar wordt geaccepteerd. Daar bestaat inmiddels voldoende empirisch onderzoek naar. Als een organisatie de kerntaken steeds slechter uitvoert, ligt de eerste vraag voor de hand, waar gaat de beschikbare capaciteit eigenlijk naartoe? Amsterdam heeft steeds meer taken naar zich toegetrokken en krijgt de meest zichtbare taken steeds moeilijker voor elkaar. Toch gaat de discussie direct over geld. Dat geld moet uit Den Haag komen. Den Haag heeft geen eigen geld, dus uiteindelijk komt de rekening bij de belastingbetaler terecht. Daarna volgt de bekende politieke discussie over wie die rekening moet betalen. De breedste schouders zullen ook deze lasten moeten dragen vermoed ik. Zo wordt een vuile en onrustige stad uiteindelijk een financieringsvraagstuk. Of Amsterdam te veel doet, geld verkeerd besteedt of onvoldoende presteert, verdwijnt naar de achtergrond. Extra geld is de oplossing voordat duidelijk is geworden waarom het bestaande geld niet voldoende resultaat oplevert. Landelijk werkt het inmiddels hetzelfde. Nieuwe politieke ambities worden nieuwe overheidstaken. Er komen ambtenaren, subsidies, programma’s en organisaties bij. Zodra de kosten oplopen, begint de zoektocht naar extra inkomsten. Schrappen komt nauwelijks ter sprake. Amsterdam kan ook bij het begin beginnen. Zorg dat de stad schoon en veilig is. Zorg voor woningen, bereikbaarheid, onderhoud en handhaving. Kijk daarna wat er nog meer op het stadhuis moet gebeuren en wat kan verdwijnen. Halsema vraagt Den Haag om meer middelen omdat Amsterdam de problemen op straat niet meer aankan. Maar voordat de rest van Nederland wordt gevraagd daarvoor te betalen, ligt een eenvoudiger vraag voor, waarom doet Amsterdam zoveel andere dingen terwijl de gemeente iets simpels als de eigen straten niet op orde krijgt. Misschien heeft Amsterdam geen groter budget nodig. Misschien heeft Amsterdam een kleinere agenda nodig. #Amsterdam #Gemeente #Leefbaarheid

In an opinion article, Martin Hendriksma argues that the growing freshwater scarcity in Europe, caused by persistent dry summers and the pollution of rivers, can be addressed by extracting freshwater from beneath the North Sea, which could potentially supply hundreds of dry summers, and he also advocates for the desalination of the Grevelingenmeer as a viable solution. (translated)

We houden Canada verantwoordelijk voor het feit dat ze het kreupelhout in hun bossen niet goed bijhouden. Vieze, vervuilende, ongezonde lucht trekt de VS binnen. Totaal onacceptabel. Dit kost ons miljarden en een vervuilingsheffing moet daarom worden toegevoegd aan de importheffingen die momenteel gelden voor Canada.

Column: Emissiebeleid “Niet haalbaar” Max von Kreyfelt Ik heb een zwak voor bestuurders die de werkelijkheid behandelen alsof zij een ambtenaar is. Werkt die niet mee, dan stuur je gewoon nóg een beleidsnota. Amsterdam heeft daar een complete bestuurscultuur van gemaakt. Jarenlang werd de benzine- en dieselauto voorgesteld als een historische vergissing die in 2030 uit de stad zou verdwijnen. Dat stond niet ter discussie. Ondernemers moesten investeren. Bewoners moesten slikken. Wie zich afvroeg of het wel uitvoerbaar was, kreeg een college over visie, moed en verantwoordelijkheid. Twijfel was voor mensen die de toekomst niet begrepen. De toekomst bleek alleen een eigen mening te hebben. Plotseling heet het: niet haalbaar. Wat een prachtige uitdrukking. Niet haalbaar voor wie? Voor de loodgieter die een peperdure elektrische bus kocht? Voor de aannemer, de bloemist of de marktkoopman die investeerde omdat het stadhuis had besloten dat 2030 belangrijker was dan de werkelijkheid? Voor hen was het kennelijk wél haalbaar. Zij betaalden. Het stadsbestuur niet. Het wonderlijke van ideologisch bestuur is dat de rekening altijd door een ander wordt voldaan. Ondernemers verdwijnen. Winkels sluiten. Familiebedrijven teren in op hun reserves. Op het stadhuis heet dat geen schade, maar transitie. Alsof een faillissement tegenwoordig ook een klimaatmaatregel is. En nu blijkt dat de juridische basis ontbreekt om het paradepaardje überhaupt uit te voeren. Jarenlang werd kritiek weggewuifd als behoudzucht. Nu erkent dezelfde overheid dat haar eigen plan niet juridisch uitvoerbaar is. Ik vraag me af hoeveel gezonde ondernemingen zonder deze groene zendingsdrang gewoon hadden kunnen doorgroeien. Hoeveel mensen hun levenswerk hebben zien verdampen omdat bestuurders verliefd waren op een jaartal. Het was nooit een jaartal. Het was een geloof. Amsterdam lijkt steeds minder op een handelsstad en steeds meer op een laboratorium waar bestuurders experimenteren met andermans geld. Gaat het mis, dan volgt geen ontslagbrief maar een evaluatie. Daarna verschijnt een nieuwe ambitie, een nieuw doeljaar en een glanzende folder over voortschrijdend inzicht. De schade blijft achter in de echte wereld. Er bestaat een eenvoudig beginsel dat ooit de kern van behoorlijk bestuur vormde. Wie jarenlang beleid doordrukt, waarschuwingen negeert, ondernemers op kosten jaagt en vervolgens zelf moet erkennen dat het niet uitvoerbaar blijkt, heeft zijn politieke gezag verspeeld. Amsterdam heeft geen behoefte aan nóg een klimaatvisie. Amsterdam heeft behoefte aan bestuurders die het verschil kennen tussen idealen en werkelijkheid. Wie een wereldstad bestuurt alsof zij een ideologisch proeflokaal is en de rekening neerlegt bij ondernemers en bewoners, hoort niet op het stadhuis thuis. De uitstootvrije zone is geschrapt. Misschien is het tijd dat Amsterdam ook de bestuurlijke vervuiling opruimt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Amsterdam #Beleid #Klimaat

Ergens is het ook wel fascinerend dat zo'n raaskallend leeghoofd wethouder kan worden in gekkenhuis Amsterdam. Lian Heinhuis van PRO. Dezelfde die degenen die lege flesjes en blikjes in afvalbakken gooien verantwoordelijk houdt voor het vuilnisbakkenvandalisme en de rotzooi op straat. 🤡 #Amsterdam #Politiek #Vervuiling

In een dringende oproep tot klimaatactie stelt Diederik Samsom in zijn artikel dat de mensheid, ondanks de verwoestende gevolgen van klimaatverandering die al duizenden levens heeft gekost, laks en ongevoelig blijft, en pleit hij voor een versterking van het Europese emissiehandelssysteem om de vervuiling effectief te verminderen en de industrie te verduurzamen. #Klimaatverandering #Bosbranden #Emissiehandel

Na zijn overlijden heeft de gemeente Sliedrecht ter ere van PFAS-strijder Joop Keesmaat (73) een gedenkbord en opstappunt onthuld tegenover de Chemours-fabriek, waarmee zijn onvermoeibare strijd tegen PFAS-vervuiling en zijn invloed op het nationale debat over industriële vervuiling wordt erkend. #PFAS #Chemours #JoopKeesmaat

De goudzoekers in het oosten van Senegal graven met hoge snelheid door de natuur, terwijl ze te maken hebben met ernstige vervuiling van rivieren door de goudwinning, en de lokale bevolking onder druk staat van grote mijnbouwbedrijven en van de gevolgen van hun illegale activiteiten. #Goudwinning #Senegal #Goudzoekers

Het Openbaar Ministerie heeft besloten Tata Steel te vervolgen voor opzettelijke vervuiling tussen 2018 en 2026, een beslissing die op een cruciaal moment komt aangezien het bedrijf en de Nederlandse overheid onderhandelen over verduurzamingsafspraken, met mogelijke juridische implicaties voor de toekomst van deze samenwerking. #TataSteel #vervuiling #gezondheidsrisico's

De ondernemingsraad van Tata Steel maakt zich grote zorgen over de toekomst van het bedrijf nu het Openbaar Ministerie heeft aangekondigd het bedrijf strafrechtelijk te vervolgen wegens vermoedelijke opzettelijke vervuiling en gebrekkig onderhoud, wat volgens Or-voorzitter Cinta Groos een ernstige klap is voor de reeds onder druk staande staalgigant die hard werkt aan vergroening en onlangs een reorganisatie heeft doorgevoerd. #TataSteel #vervuiling #ondernemingsraad

Het Openbaar Ministerie vervolgt Tata Steel strafrechtelijk voor opzettelijke vervuiling, omdat het bedrijf in IJmuiden schadelijke stoffen uitstoot die gevaarlijk zijn voor omwonenden, en dit volgt op een massa-aangifte van 800 inwoners en een langdurig onderzoek naar de gang van zaken bij de staalproducent. #TataSteel #vervuiling #strafrecht

Arts en hoogleraar Schelto Kruijff betoogt in zijn nieuwe boek dat ziekenhuizen een paradoxale rol vervullen in de zorg: terwijl ze beweren gezondheid te bevorderen, dragen ze door vervuiling, ongezonde leefomstandigheden en een focus op medische behandelingen bij aan een daling van de algehele volksgezondheid, waardoor we steeds meer terug lijken te keren naar de ongezonde omstandigheden van de Middeleeuwen. #Gezondheid #Zorgparadox #Klimaatverandering

Het is warm. In je beschimmelde sociale huurwoning van een Amsterdamse woningcorporatie heb je geen balkon of tuin. Je zoekt verkoeling op een gemeentelijk bankje en zit dan met je voeten in het zwerfvuil, met uitzicht op zwerfvuil. Omdat het linkse stadsbestuur wel ruim 200 miljoen casht voor de vuilophaal, maar het niet ophaalt. #Amsterdam #Huisvesting #Vervuiling

Ah. NOS heeft het over het meest ‘CO2-vervuilende’ WK ooit. Lieve mensen, CO2 ís geen vervuiling. Het is de bron van al het leven. Het CO2-gehalte was en is gevaarlijk laag en neemt nu iets toe (en de mens heeft daar maar een minieme invloed op). Gelukkig maar, want de wereld wordt weer groener. #CO2 #klimaat #milieu