Search

Amalia claimed that the Bulgarian occupation in Eastern Macedonia and Thrace continued from September 9 to October 26, 1944, with the complicity of the EAM. She wrote that this period was omitted by leftist historiography and that, after the communist-controlled Patriotic Front took power in Bulgaria, the Bulgarian forces did not withdraw from the Greek areas that had been ceded by the Germans. According to her, the EAM followed a "brotherhood" line with the occupiers and had agreed to the annexation of Eastern Macedonia and Thrace to Bulgaria. She also claimed that Soviet officers and soldiers had arrived in Komotini, Xanthi, and Drama, saying they were waiting for units for operations in Thessaloniki. Amalia stated that George Papandreou informed Churchill, who requested from Moscow and Sofia the complete withdrawal of the Bulgarian troops; according to the post, they left on October 26. Amalia added that Bulgaria attempted in July 1946, at the Paris Peace Conference, to claim Western Thrace with the support of the USSR, but the British rejected the request. As sources, she cited works by V. Kontis and S. Sfetas, Andreas Papandreou, Vasileios Kontis, and Chris Woodhouse. #Βουλγαρία #Ιστορία #Κατοχή (translated)

The Leader wondered why the beginning of World War II was celebrated in Greece and not the end. He argued that the country was liberated by the EAM, ELAS, EPON, and other labor-popular resistance organizations that, as he mentioned, had been created by the KKE, in conjunction with the advance of the Red Army in Europe. He also invited the readers to send questions about the war, fascism, and resistance, suggesting that they could be the topic of the next video. #ΒΠαγκόσμιοςΠόλεμος #Αντίσταση #Ιστορία (translated)

Nikos Boyiopoulos linked the anniversary of the liberation of Athens on October 12, 1944, with a conference and archaeological exhibition scheduled for October 15-17. He wrote that EAM, ELAS, and EPON liberated Athens from Nazi occupation at that time. Boyiopoulos argued that the titles and themes of the presentations downplayed the German occupation. He also criticized the event's poster, stating that it depicted a large Wehrmacht flag over the Acropolis, where, as he noted, Manolis Glezos and Lakis Santas had lowered the Nazi flag. He specifically referred to a presentation by a German historian, whose title linked the desire to be present when the flag was raised at the Acropolis with the horizons of imagination and the reality of the German occupation in Greece from 1941-1944/45. Boyiopoulos interpreted the title as an insinuation that aspects of the Nazi atrocities could be a product of imagination and connected his criticism to revisionist approaches regarding the 200 from Kaisariani. He characterized the event as a disgrace and emphasized that it was held under the auspices of the Greek Ministry of Culture. As he mentioned, the conference was organized by the German Archaeological Institute of Athens (DAI), the Italian School of Archaeology, and the Institute of Historical Research/National Hellenic Research Foundation. #ΓερμανικήΚατοχή #Αθήνα #Ιστορία (translated)

Julia PD wrote that 82 years ago there was the liberation from the Nazis, which, according to her, is not honored because the ruling class wanted to erase the EAM. She mentioned Mimi as a well-known figure and described Kaiti as a fighter of the EAM, who in the following years went through Makronisos and Trikeri. For Spyros, she wrote that he was an actor, a member of the SES and the father of the poet Tito. https://t.co/pZOhUz3iZa #Απελευθέρωση #ΕΑΜ #Ιστορία (translated)

P.G. Papanikolaou wrote that on October 12, 1944, during the liberation of Athens, large crowds had taken to the streets to celebrate the departure of the Germans and to welcome the ELAS partisans. He argued that Greece was the only country that did not celebrate the liberation of its capital from Nazi occupation. He accused the PASOK and SYRIZA governments of not establishing a celebration, while he labeled the New Democracy as the political heir of the security battalions and said that the governments avoided displeasing Germany. Papanikolaou noted that Germany had about ten national anniversaries and holidays, including those for the reunification and unification of the country by Bismarck, as well as around fifty religious holidays. He also mentioned that the period from 1933 to 1945 did not have a corresponding national holiday in Germany and referenced the series "Dark" to explain his viewpoint. For the historical photograph, he mentioned that the tall man holding the flag and leading the demonstration was Mikis Theodorakis, representing Epon and EAM. #Απελευθέρωση #Ιστορία #Ελλάδα (translated)

Nikolas Moraitis wrote that he admired the simple and direct language of Dionysis Charitopoulos and characterized him as a great writer. He added that Greece owed him the restoration of historical truth, as, according to him, through his study and the book "Aris: the leader of the irregulars," he had refuted the propaganda of the right’s underground for the National Resistance. Quoting an excerpt from Charitopoulos's work, Moraitis mentioned that the author accused official Greece of having hidden or defamed the resistance movement for years and that former fighters of ELAS and their families faced social and state stigma. Charitopoulos, according to the excerpt, also described a multi-year effort to distort the facts and argued that EAM was the greatest epic of modern Greek history. The same text cited words from Panagiotis Kanellopoulos regarding the National Resistance. #ΔιονύσηςΧαριτόπουλος #ΕλληνικήΙστορία #Αντίσταση (translated)

Amalia presented a highly classified British report titled "Greek Security Battalions," numbered PIC/263/21 and PIC PAPER No 55, which, according to her, was sent to the Allied headquarters in the Middle East by an officer signing as "Colonel Chris" on July 18, 1944. Amalia assessed that the author was likely Chris Woodhouse. According to her presentation, the report stated that few Greeks willingly collaborated with the occupying forces and that their motivations were primarily self-interest, survival, or ambition. It also noted that, despite the impending departure of the Germans, the Security Battalions were reinforced after spring 1944, and their clashes with ELAS became more intense. Amalia interpreted this point as an indication that the Battalions aimed to prevent the communists from prevailing after the Germans' withdrawal. The report, as she described it, categorized the members of the Battalions into poor individuals who enlisted for survival, criminal elements, volunteers antagonistic to EAM/ELAS, anti-communist officers, and members of other organizations that had been attacked by ELAS. As an example, she mentioned 200 members of EKKA who joined the Battalions in Patras after the disbandment of the 5/42 Regiment in April 1944. Amalia stated that the author of the report negatively assessed the military actions of the Battalions, as they participated in German attacks against ELAS, but considered that some of their officers were capable. Politically, the report presented them as useful to some of the Greeks because they hindered the dominance of EAM and described three options for the Cairo government: support for EAM/ELAS, tacit support for the Battalions, or condemnation of both sides. The third option, according to Amalia, was considered to have the greatest likelihood of uniting moderate forces. The report concluded, as she wrote, that the actions of the Battalions and of EAM/ELAS were equally terroristic. #ΤάγματαΑσφαλείας #Ελλάδα #Ιστορία (translated)

Amalia wrote that Major Panagiotis Stoupas, originally from Lefki Messinia, had participated in the Asia Minor Campaign and in the Greco-Italian War. According to her post, during the Occupation, he created a resistance group in mountainous Trifylia and later joined the national resistance organization "Greek Army" (ES). Amalia mentioned that, following attacks by ELAS and with the intervention of British Major Harrington, the leaders of the ES signed on August 29, 1943, the Dyrrachium Pact, which stipulated the dissolution of the organization and the integration of its members into ELAS. She argued that those who had joined national resistance organizations were at risk, if captured by ELAS, of being forced to join them or be killed. According to her, Stoupas disagreed with the agreement and returned to Lefki. On October 10, 1943, strong ELAS forces surrounded the village, burned his house, and believed he had died, but he had escaped. Amalia wrote that later Stoupas joined the Security Battalions, as, in her estimation, thousands of other Greeks did. The post stated that Colonel Dionysios Papadogkonas, Stoupas's former commander, appointed him commander of the Security Battalion of Meligalas in March 1944. Amalia noted that after the ELAS attack on Meligalas, Stoupas moved to Gargalianoi with 100 men and was not in the city during the days of the massacre. After the collapse of the defense in Gargalianoi, he and his men retreated to Pylos. According to Amalia, when ELAS surrounded Pylos on September 24, local authorities sought a surrender agreement, while ELAS promised that there would be no massacres. She wrote that Stoupas accepted the agreement and committed suicide with his pistol at the castle gate, after saying goodbye to his men. She also cited the post-war testimony of Chris Woodhouse, who, she reported, conveyed words from British journalist Richard Capell in favor of choosing the Security Battalions instead of ELAS. #ιστορία #Ελλάδα #πατριωτισμός (translated)

🔴Stefanos Sarafis: "Commander of ELAS, by spitting." 🔴As I have emphasized many times, immediately after the German attack against the USSR, Stalin instructed the communist parties of the occupied countries to organize guerrilla warfare, primarily to harass the Germans, forcing them to maintain strong military forces in these countries, which, otherwise, would have been transferred to the eastern front. 🔴In Greece, a secondary objective of EAM - ELAS was to monopolize the guerrilla movement, to be the only armed force in the country after liberation, and to seize power by force. For this reason, according to G. Papandreou, the tactic was as follows: "It does not allow anyone else to rise to the mountains and fight the occupier. It punishes with death the Greeks who fulfill their patriotic duty. A former example is the present colonel Sarafis..." 🔴So, let's talk about Colonel Sarafis, who was made head of ELAS. He was born in 1890 in Trikala, graduated from the Non-Commissioned Officers School and became a second lieutenant in 1913. He sided with the Venizelists and actively participated in the failed military movements of 1933 and 1935. 🔴During the occupation and after discussions with various individuals about creating a resistance organization, a five-member committee was formed (Sarafis, Grigoriadis, Panopoulos, Chatzimpeis and Simos Vlachos), which evolved into the AAA Organization (3A, Struggle – Restoration – Independence). With the approval of the others, Sarafis went to Thessaly to form a guerrilla unit. 🔴After contacts he made there, he moved to Epirus, where on February 7, 1943, he met with Zervas and the representative of the Middle East Command, Colonel Eddie Myers, and they agreed to form guerrilla groups, with three sections: Epirus, led by Zervas; Thessaly, led by Sarafis; and Roumeli, led by Psarros. 🔴As soon as the news spread in Thessaly, EAM considered that with Sarafis’s reputation in the area, he could become a very dangerous opponent. Thus, initially, the mechanism of his moral extermination was put into operation, with the accusations that he was "a collaborator of the Italians" and "a man of the occupied prefect of Trikala." After the slanders did not succeed, EAM decided to take more drastic measures. 🔴After a trap, they treacherously captured him and other armed leaders, as well as 150 guerrillas who followed them. Ultimately, EAM decided that it would be preferable to force him to join ELAS rather than kill him. So, they locked him in a dungeon, and following orders, ELAS guerrillas would pass in front of him, spit on him and label him a "traitor," to break his spirits. 🔴When faced with the dilemma of "ELAS or the grave," Sarafis preferred to save his life. Of course, the communists exploited his joining to convince other former officers who hesitated to join ELAS due to the bad reputation that accompanied him. Of course, the position they gave him, that of the military leader of ELAS, was more "decorative," as decisions were made by the "chief captain" Aris Velouchiotis and the political commissioner Andreas Tzimas. 🔴The results of recruiting officers were mediocre because it had become known how Sarafis was forced to join ELAS. It is historically recorded, the phrase of politician Georgios Kartalis to Sarafis: "You were made commander of ELAS by spitting." 🔴What would have been Sarafis's fate if the KKE had prevailed? There is no doubt that he would have met the same fate as all the "fellow travelers" of the communists around the world. In the first "cleansing," he would be labeled a "agent" and "enemy of the people" and would be taken to the firing squad! Specifically, Sarafis would certainly be labeled an "agent of the Intelligence Service," as he had married British archaeologist Marion Pascoe. 🔴The comments are yours! #Σαράφης #ΕΛΑΣ #Κατοχή (translated)

🔴27 Σεπτεμβρίου 1941: Ιδρύεται το ΕΑΜ «για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης»! 🔴Στην αρχή της κατοχής, οι αριστεροί βρέθηκαν σε κατάσταση αμηχανίας, αφού οι Γερμανοί ήταν σύμμαχοι της ΕΣΣΔ, άρα και δικοί τους σύμμαχοι. Ένιωθαν δε, ασφαλείς με τους Γερμανούς. Αναφέρει σχετικά ο μετέπειτα Νο 2 του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης: «Εμείς ήμασταν στην Ακροναυπλιά. Το γερμανο -σοβιετικό σύμφωνο δεν το είδαμε με κακό μάτι. Ο Μάγγος ο κακομοίρης, όταν πέφταν οι μπόμπες από πάνω, έλεγε: “Δε θα ρίξουνε εδώ μπόμπες οι Γερμανοί. Δεν τους αφήνει ο μουστάκιας, έχει πει ότι εκεί πέρα είναι οι κομμουνιστές”. Τόση ήταν η πίστη στη δύναμη της Σοβιετικής Ένωσης». 🔴Ωστόσο, οι αριστεροί στην Ελλάδας ήταν, τρόπον τινά, «τυχεροί», καθώς δεν πρόλαβαν να εκτεθούν σε κραυγαλέες πράξεις συνεργασίας με τους Γερμανούς (εκτός από την απελευθέρωση 27 στελεχών του ΚΚΕ από την Ακροναυπλιά...), όπως οι Γάλλοι ομοϊδεάτες τους. Δύο μήνες μετά την αρχή της κατοχής στην Ελλάδα, οι Γερμανοί επιτέθηκαν στην Σοβιετική Ένωση, κι έτσι οι αριστεροί ξεπέρασαν την αμηχανία τους. 🔴Οι εντολές για τα καθήκοντα των Ευρωπαίων αριστερών, δόθηκαν από τον Στάλιν, στο ραδιοφωνικό του διάγγελμα, αμέσως μετά την γερμανική επίθεση: «Στις κατεχόμενες από τον εχθρό περιοχές, οφείλουν να συγκροτηθούν σχηματισμοί ανταρτών. Πρέπει να δημιουργηθεί αφόρητη κατάσταση για τον εχθρό και τους συνεργάτες του». 🔴Έτσι, την 1η Ιουλίου 1941, συνέρχεται η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, με θέμα: «Η τρέχουσα στιγμή και τα καθήκοντα των Ελλήνων κομμουνιστών». Παρόντες ήταν και τρεις που είχαν αποφυλακίσει οι Γερμανοί από την Ακροναυπλιά, πριν από λίγες μέρες: οι Ανδρέας Τσίπας, Ανδρέας Τζήμας και Κώστας Λαζαρίδης. Μάλιστα, ο πρώτος εξελέγη γ.γ. του ΚΚΕ. 🔴Στην Ολομέλεια αυτή, αποφασίστηκε η ίδρυση του ΕΑΜ: «Η υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης, η υποστήριξη της νίκης της με όλα τα μέσα είναι ύψιστο καθήκον κάθε κομμουνιστή... Οι κομμουνιστές οφείλουν να δουν, ότι στο σημερινό στάδιο της αντισοβιετικής επίθεσης ο φασισμός είναι ο κύριος εχθρός... Γι' αυτό πρέπει να υποστηρίζουν κάθε προσπάθεια που θα τείνει στη συντριβή του φασισμού και στην υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης». 🔴Όπως βλέπετε, διόλου τυχαία, η απόφαση αρχίζει και τελειώνει με την ίδια ακριβώς φράση: «Υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης»! Αυτό, για να μην έχετε καμμιά αμφιβολία για τους πραγματικούς λόγους της ίδρυσης του ΕΑΜ. 🔴Ακόμα και μεταγενέστερα, το 1953, σε απολογιστική έκθεση του Π.Γ. του ΚΚΕ, αναφέρεται ξεκάθαρα ο λόγος που το κόμμα οργάνωσε αντάρτικο: «Ο αγώνας του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, ήταν μόνο μια μικρή συμβολή στην τεράστια προσπάθεια που έκανε η Σοβιετική Ένωση για την ήττα του φασισμού». Για να το κάνουμε λιανά, αν η Γερμανία δεν επιτίθετο στην ΕΣΣΔ, ούτε ΕΑΜ θα υπήρχε, ούτε ΕΛΑΣ, ούτε Άρης Βελουχιώτης, ούτε, ούτε, ούτε... 🔴Υπήρχε όμως ένα μεγάλο πρόβλημα την εποχή εκείνη: το ΚΚΕ ήταν ουσιαστικά διαλυμένο από την δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Αναφέρει σχετικά ο Χαριτόπουλος: «Η πρωτοβουλία για την δημιουργία του ΕΑΜ ανήκει στους κομμουνιστές, αυτές τις δύο τρεις εκατοντάδες που κατορθώνουν να δραπετεύσουν από τις φυλακές και τα ξερονήσια». 🔴Αφού ήταν τόσο λίγοι, οι κομμουνιστές αποφάσισαν να βρουν συμμάχους, πρόθυμους να «καπελωθούν». Έτσι, την ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΜ, εκτός από το ΚΚΕ, την συνυπέγραψαν το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, η Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας και το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας. Επρόκειτο για «κόμματα-σφραγίδες», με αρχηγούς, αλλά χωρίς οπαδούς, που χρησιμοποιήθηκαν ως «βιτρίνα», για να μην φαίνεται ότι το ΕΑΜ ήταν όργανο του ΚΚΕ. 🔴Έπρεπε δε, οπωσδήποτε, να εμφανίζεται το ΕΑΜ, ως δήθεν «εθνικοαπελευθερωτικό» κίνημα. Για τον σκοπό αυτό, το πρώτο συνθετικό του ΕΑΜ ήταν η λέξη «Εθνικό». Παρατηρεί επί τούτου, με εμφανή δόση ειρωνείας, ο Χαριτόπουλος: «Το παράδειγμα το έδωσε ο Στάλιν, που, για να κινητοποιήσει τους αδρανούντες λαούς της ΕΣΣΔ, χαρακτήρισε τον πόλεμο “πατριωτικό”, ενώ μια ολόκληρη εποχή πριν για κάθε κομμουνιστή η λέξη “πατριώτης” ήταν συνώνυμο του “προδότης”». 🔴Μάλιστα, για ακόμα μεγαλύτερο καμουφλάρισμα, η ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΜ, γράφτηκε στην καθαρεύουσα, ενώ ήταν γνωστό πως το ΚΚΕ χρησιμοποιούσε την πιο απλή μορφή της δημοτικής. Η αλήθεια είναι, πως στην αρχή, πολλοί αγνοί πατριώτες την πάτησαν και εντάχθηκαν στο ΕΑΜ. Βέβαια, αργότερα έγιναν τα αποκαλυπτήρια, αλλά αρκετοί είχαν πλέον παγιδευτεί. 🔴Το αντάρτικο, δεν άρχισε άμεσα, καθώς το ένοπλο τμήμα του ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ, ιδρύθηκε 5 μήνες αργότερα (στις 16 Φεβρουαρίου 1942), ενώ οι πρώτες ανταρτικές ομάδες εμφανίστηκαν στα βουνά το καλοκαίρι του 1942. Αν εξαιρέσουμε την συμμετοχή στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου (που έγινε κατόπιν πίεσης από τους Βρετανούς), η ουσιαστική δράση του ΕΛΑΣ άρχισε την άνοιξη του 1943. Λίγο αργότερα, θα εξαπολυθεί ο «Πρώτος Γύρος», κατά των εθνικών οργανώσεων αντιστάσεως, με σκοπό την μονοπώληση της αντίστασης και την βίαιη κατάληψη της εξουσίας, μετά την αποχώρηση των Γερμανών! Πηγές: 📍«ΚΚΕ - Επίσημα Κείμενα», 5ος τόμος. 📍Νίκος Παπαδάτος, «Άκρως Απόρρητο, Οι σχέσεις ΕΣΣΔ - ΚΚΕ 1944-1952». 📍Διονύσης Χαριτόπουλος, «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων». 📍Γιάννης Ιωαννίδης, «Αναμνήσεις». #ΕΑΜ #ΚΚΕ #ΣοβιετικήΈνωση

Σαν σήμερα το 1941 ιδρύθηκε το ΕΑΜ, ό,τι πιο μεγαλειώδες έχει να επιδείξει το λαϊκό κίνημα στη χώρα μας. Στη χώρα που υπέφερε τόσα από τη ναζιστική κατοχή, η ίδρυση του ΕΑΜ θα έπρεπε να τιμάται ως εθνική εορτή. Αλλά σε αυτή τη χώρα την Ιστορία τη γράφουν οι παραχαράκτες της. #ΕΑΜ #Ιστορία #ΕθνικήΕορτή

85 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, του ΕΑΜ. Το ΕΑΜ και ο στρατός του, ο δοξασμένος ΕΛΑΣ, έγραψαν ένα «νέο ’21». Πολέμησαν το φασίστα Γερμανο-Ιταλό κατακτητή, χτυπήθηκαν από τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τίμησαν μέχρι τέλους τον όρκο για «Λεύτερη Ελλάδα». https://t.co/tRF170zhT6 #ΕΑΜ #ΕΛΑΣ #Ανεξαρτησία

🔴Είχε αλισβερίσι το ΕΑΜ (ΚΚΕ) με μαυραγορίτες και αργυραμοιβούς, «για τις ανάγκες του κόμματος»; 🔴Η πιο μελανή σελίδα της Κατοχής, ήταν αυτή που σχετιζόταν με την δράση των εκμεταλλευτών της ανάγκης για επιβίωση των πεινασμένων συμπατριωτών τους. Αυτά τα κατακάθια της κοινωνίας, εκμεταλλευόμενοι τις ελλείψεις σε τρόφιμα, κυρίως στην Αθήνα, αγόραζαν μεγάλες ποσότητες εμπορευμάτων από παραγωγούς της επαρχίας, τα έκρυβαν σε παράνομες αποθήκες, για να δημιουργήσουν τεχνητή άνοδο της τιμής και, αποκόμιζαν τεράστια κέρδη. 🔴Επειδή τα χρήματα δεν είχαν καμμιά αξία λόγω υπερπληθωρισμού, οι πληρωμές από τους απελπισμένους πολίτες, γίνονταν με χρυσές λίρες, κοσμήματα, χρυσαφικά, ακόμα και ακίνητα (σπίτια, οικόπεδα κ.τ.λ.). 🔴Υπήρχαν δύο κατηγορίες καθαρμάτων: οι «μαυραγορίτες», που εμπορεύονταν τα προϊόντα και οι «σαράφηδες» (αργυραμοιβοί), οι οποίοι αγόραζαν σε εξευτελιστικές τιμές τα τιμαλφή και τα οικογενειακά κειμήλια που αναγκάζονταν να πουλήσουν οι πεινασμένοι, για να πληρώσουν τους μαυραγορίτες. Σε αρκετές περιπτώσεις, μαυραγορίτες και σαράφηδες ήταν τα ίδια πρόσωπα. 🔴Οι σύγχρονοι υμνωδοί του ΕΑΜ, υποστηρίζουν γενικά κι αόριστα, ότι η ΟΠΛΑ εκτελούσε τους μαυραγορίτες. Ωστόσο, τα στοιχεία που παραθέτουν είναι λειψά, τα ονόματα των εκτελεσθέντων 5-6 μόνο και η συνήθης αιτιολογία των εκτελέσεων ήταν: «οικονομικός δωσίλογος». Δηλαδή, κάποιος που είχε εμπορικές δοσοληψίες με τις αρχές κατοχής. Πολλοί έμποροι είχαν τέτοιες δοσοληψίες και δεν ήταν μαυραγορίτες. Γιατί όμως αυτή η συσκότιση; 🔴Ο Μάνος Ελευθερίου, ήταν μια πολυσχιδής προσωπικότητα: ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος. Ανήκε στον χώρο της αριστεράς, είχε γράψει κάμποσα πολιτικά τραγούδια της μεταπολίτευσης («Μαλαματένια λόγια», «Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά», «Σ’ αυτή τη γειτονιά» κ.α.) και συνεργάστηκε με κορυφαίους αριστερούς δημιουργούς (Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Μαρκόπουλο και Θάνο Μικρούτσικο). 🔴Παρά την αριστερή πολιτική του τοποθέτηση, το 2006, έγραψε ένα βιβλίο για τη φρικτή δολοφονία της μεγάλης ηθοποιού, Ελένης Παπαδάκη, τον Δεκέμβρη του 1944. Το βιβλίο αυτό, προκάλεσε σφοδρές επιθέσεις από την επίσημη αριστερά κατά του συγγραφέα, που δήλωσε (με μπόλικη δόση ειρωνείας): «Από την αριστερή κριτική μου ήρθε κατραμπακιά». 🔴Πολλά από τα γραφόμενα του συγγραφέα αμφισβητήθηκαν και λοιδορήθηκαν από την αριστερά, εκτός από ένα: ο ισχυρισμός του, ότι το ΕΑΜ συνεργαζόταν με μαυραγορίτες και σαράφηδες, «για τις ανάγκες του κόμματος». 🔴Η Ελένη Παπαδάκη, συνελήφθη από τον καπετάν Ορέστη, διοικητή της ΟΠΛΑ Πατησίων-Γαλατσίου κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών. Αυτός, διέταξε τον πολιτοφύλακα Βλάση Μακαρωνά, να την σκοτώσει με τσεκούρι. Η αποκάλυψη της δολοφονίας προκάλεσε σάλο στην ελληνική κοινωνία, γεγονός που υποχρέωσε τον αρχικουκουέ Ζαχαριάδη να την καταδικάσει, για τα μάτια του κόσμου. 🔴Μάλιστα, όπως ανακοίνωσε το ΚΚΕ, ο «καπετάν Ορέστης» (τα στοιχεία του οποίου παραμένουν ακόμα άγνωστα στην ιστοριογραφία και μόνο το ΚΚΕ τα γνωρίζει!!!) καταδικάστηκε σε θάνατο από έκτακτο ανταρτοδικείο και απαγχονίστηκε, διότι: «Αποκαλύφθηκε ότι ήταν πράχτορας της Ιντέλιντζες Σέρβις στις γραμμές μας, κι έστειλε την Παπαδάκη στο απόσπασμα για να κηλιδωθεί το ΚΚΕ και το ΕΑΜ». 🔴Παραμύθια, λέει ο Ελευθερίου! Ο λόγος της δολοφονίας του καπετάν Ορέστη, ήταν ότι ενώ η εντολή ήταν να κατάσχονται τα πολύτιμα αντικείμενα των θυμάτων του ΕΑΜ και να παραδίδονται στους κομματικούς υπεύθυνους, προκειμένου να αξιοποιηθούν «για τις ανάγκες του κόμματος», αυτός τα κρατούσε για λογαριασμό του ή τα έκανε δώρο σε γυναίκες. 🔴Γράφει ο Μάνος Ελευθερίου: «Ο Ανδρικίδης συνέλαβε και εκτέλεσε τον Ορέστη, διότι έκλεβε τις βέρες, τους σταυρούς και ό,τι χρυσαφικό και λίρες είχαν κρύψει στις ραφές των ρούχων τους οι “αντιδραστικοί” που συνελάμβανε και, είτε τα κρατούσε ο ίδιος είτε τα χάριζε στις γκόμενες και δεν τα παρέδιδε στους ανωτέρους του, “για τις ανάγκες του κόμματος”. Ο Ορέστης πήρε το δαχτυλίδι και το ρολόι της Παπαδάκη. Έτσι ακριβώς ήταν η κατηγορία και γιʼ αυτό η ηγεσία έστειλε τον Ανδρικίδη στα Πατήσια για να βάλει τάξη». 🔴Ολοκληρώνει δε, με ελαφρά ειρωνεία και υπονοώντας ότι γνωρίζει περισσότερα απ’ αυτά που γράφει, ως εξής: «Τώρα πώς το άσπιλο ΚΚΕ είχε αλισβερίσι με τους μαυραγορίτες και τους απατεώνες σαράφηδες της αγοράς, οι οποίοι εξαργύρωναν βέρες, ρολόγια και χρυσαφικά με λίρες Αγγλίας, είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #ΕΑΜ #ΚΚΕ #Κατοχή

🔴Πώς η Μαρία Καλογεροπούλου γλίτωσε από το μαχαίρι του ΕΛΑΣ κι έγινε Μαρία Κάλλας; 🔴Σαν σήμερα, το 1977, σίγησε για πάντα η διαθέτουσα «φωνήν εκ βαθέων αναβαίνουσα ως μύρον», η κορυφαία Ελληνίδα υψίφωνος, Μαρία Κάλλας. Λίγοι γνωρίζουν, ότι η μεγάλη αυτή καλλιτέχνις, είχε στοχοποιηθεί από το ΚΚΕ και θα ακολουθούσε την τραγική μοίρα της μεγάλης μας ηθοποιού, Ελένης Παπαδάκη. Σ’ αυτήν την άγνωστη ιστορία, θα αναφερθώ σήμερα. 🔴Η Μαρία Καλογεροπούλου, που είχε γεννηθεί στην Νέα Υόρκη, από Έλληνες γονείς, ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1937, σε ηλικία 13 ετών, μαζί με τη μητέρα και την αδελφή της. Η εξέλιξή της ήταν ραγδαία. Το 1940 προσελήφθη από την νεοσύστατη Εθνική Λυρική Σκηνή και έως το 1945 ερμήνευσε ρόλους σε επτά έργα. Η νεαρή καλλιτέχνις σαγήνευε το κοινό, κι αυτό προκάλεσε την ζηλοφθονία των κατωτέρας ποιότητας αριστερών «καλλιτεχνών». Επιπλέον, παρά τις ασφυκτικές πιέσεις που δέχθηκε, αρνήθηκε να προσχωρήσει στο ΕΑΜ, γιατί είχε καταλάβει καλά τους πραγματικούς του σκοπούς και τον αντεθνικό του ρόλο. 🔴Την ημέρα της απελευθέρωσης της Αθήνας, μια δυσάρεστη έκπληξη την περίμενε όταν πήγε στην Λυρική. Μια ομάδα αριστερών συναδέλφων της, τυφλωμένων από ζήλεια και μίσος, της επιτέθηκε φραστικά: «Ποια είσαι; Τι έκανες στον πόλεμο; Διασκέδαζες τους Γερμανούς. Δεν έχεις θέση εδώ, φύγε!». 🔴Τις επόμενες ημέρες, ανυπόστατες φήμες πλημμύριζαν την Αθήνα: «Η Καλογεροπούλου τραγουδούσε πριβέ για τους Γερμανούς», «Ήταν πόρνη των Γερμανών» και τα τοιαύτα. Η Μαρία κατάλαβε αυτό που ερχόταν κι έλαβε τα μέτρα της. Δεν ξαναπάτησε στην Λυρική και εκμεταλλευόμενη την άριστη γνώση της αγγλικής γλώσσας, πράγμα σπάνιο για την εποχή, έπιασε δουλειά στο Γραφείο Μυστικής Αλληλογραφίας του Αγγλικού Αρχηγείου, που στεγαζόταν στο Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού στο Σύνταγμα. 🔴Ωστόσο, οι συκοφαντικές φήμες επέμεναν και η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα ήταν ρευστή. Φοβούμενη για την ζωή της, η Μαρία πήρε την μεγάλη απόφαση, να επιστρέψει στην Αμερική. Εκεί, έπρεπε να περάσει από μια «συνέντευξη», που ήταν υποχρεωτική για τα άτομα που ταξίδευαν μεταπολεμικά στις ΗΠΑ και είχαν ζήσει σε χώρες του εξωτερικού, κατά την διάρκεια του πολέμου. 🔴Η συνέντευξη στις αμερικανικές υπηρεσίες, δόθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1945, κι έχει διασωθεί στην Συλλογή Vlanton. Απαντώντας στην ερώτηση τι γνωρίζει για τους κομμουνιστές στην Ελλάδα, η Μαρία απάντησε με καταπληκτική ακρίβεια: «Οι κομμουνιστές στην Ελλάδα είναι καλά οργανωμένοι, αλλά είναι σίγουρα μειοψηφία. Δεν ήταν κομμουνιστές όταν εντάχθηκαν, αλλά υποβλήθηκαν σε εντατική ιδεολογική κατήχηση ενώ βρίσκονταν στα βουνά. Είναι οπλισμένοι και απλώς περιμένουν μια άλλη ευκαιρία για να επιχειρήσουν να καταλάβουν την εξουσία. Η πρώτη απόπειρα έγινε το 1944, όταν ο ΕΛΑΣ προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο». 🔴Στην έκθεση που συνέταξε ο υπάλληλος που της πήρε την συνέντευξη, αναφέρονται τα εξής: «Η Mary Anna Callas, 21 ετών, γεννημένη στη Νέα Υόρκη από γονείς Ελληνοαμερικανούς, πήγε στην Ελλάδα το 1937 κι έμεινε σε αυτή τη χώρα μέχρι την επιστροφή της στις ΗΠΑ με το πλοίο GripshoIm στις 15 Οκτωβρίου 1945. Φοίτησε σε δημόσια σχολεία στη Νέα Υόρκη πριν μετακομίσει στην Ελλάδα, όπου σπούδασε μουσική και γλώσσα. Είναι τραγουδίστρια όπερας, αν και προς το παρόν είναι άνεργη και αναζητά μια ευκαιρία να συνεχίσει την καριέρα της στην όπερα. Είναι έξυπνη, της αρέσει η μοναρχία, συμπαθεί τη βρετανική στάση στην Ελλάδα και πιστεύει ότι οι ΗΠΑ πρέπει να υποστηρίξουν τους Βρετανούς στην Ελλάδα. Δεν δίστασε να δηλώσει ότι οι συμπάθειές της ήταν δεξιές». 🔴Η συνέχεια, είναι γνωστή. Η άσημη Μαρία Καλογεροπούλου έγινε Κάλλας και συγκλόνισε τον κόσμο. Οι δε επίδοξοι σφαγείς της, έμειναν με τα κονσερβοκούτια στα χέρια, κι ακόμα κλαίνε και οδύρονται για την συντριβή τους και ονειρεύονται να πάρουν την ρεβάνς. Με την όρεξη θα μείνουν! #ΜαρίαΚάλλας #Ελλάδα #Ιστορία

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

❌Ο κ. Κυρανάκης, Γραμματέας της Ν.Δ., ταύτισε τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό με τον Εμφύλιο. Είπε, δηλαδή, ουσιαστικά ότι ο ΕΛΑΣ σκότωνε Έλληνες και όχι Γερμανούς ναζί. 👉Το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ ήταν οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης, πολέμησαν τον κατακτητή και τους συνεργάτες του. Ηλέκτρα Αποστόλου, Ναπολέων Σουκατζίδης, Παναγιώτα Σταθοπούλου, είναι μόνο μερικές από τις αποδείξεις. Τα ονόματα των νεκρών που δολοφονήθηκαν από τους Γερμανούς ναζί επειδή αντιστάθηκαν, είναι χιλιάδες. 🌓Ακόμα και η επίσημη θέση του ελληνικού κράτους, που θεωρητικά εσείς βάζετε πάνω απ΄ όλα, αναφέρει ότι ο ΕΛΑΣ αντιστάθηκε στους κατακτητές, νόμος 1285/1982. Επίσης, θα ήταν αδύνατον ο ΕΛΑΣ να αποτελέσει εμφυλιοπολεμικό σύμβολο, γιατί ο Εμφύλιος ξεκίνησε πιο μετά. Ο ΕΛΑΣ αποστρατεύτηκε αρχές του ΄45 και ο Εμφύλιος ξεκίνησε το ΄46, με βάση την επίσημη θεσμική καταγραφή. ⁉️Η Κυβέρνηση συμφωνεί με το ελληνικό κράτος ή με τις ανιστόρητες τοποθετήσεις του Κυρανάκη; — Κυβέρνηση: Δεν θέλω να μπω σε αυτή τη διαδικασία. Ο εθνικός απελευθερωτικός αγώνας ανήκει σε όλους τους Έλληνες και σε κανέναν πολιτικό χώρο μεμονωμένα. Ασχέτως πολιτικών τοποθετήσεων, οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν και η αντίστασή τους αποτέλεσε υπόδειγμα θάρρους, σθένους, αποφασιστικότητας για όλο τον κόσμο, ειδικά κατά τα χρόνια αυτά, που δεν ήταν τόσο αυτονόητο και απλό. Η Ελλάδα άντεξε, τα κατάφερε. Και από εκεί και πέρα, είναι προφανές ότι αυτά στα οποία αναφερόταν ο Γραμματέας της ΝΔ είναι μεταγενέστερα, από κάποιους οι οποίοι στο όνομα της Εθνικής Αντίστασης αποφάσισαν να επιτεθούν σε συμπατριώτες τους. Δεν θέλω, όμως, από το βήμα αυτό να συνεχίσω αυτή τη συζήτηση. Ο στόχος μας είναι να κοιτάξουμε μπροστά. Δεν θα ξεχάσουμε την Ιστορία, θα την ξαναγράψουν κάποιοι την Ιστορία. Και πιστέψτε με, κανείς μας, κανένας λογικός άνθρωπος δεν έχει αμφιβολία για τα κίνητρα του ονόματος αυτού. Δημοκρατία έχουμε, ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει όπως θέλει, αλλά μόνο ανιστόρητες δεν ήταν οι αναφορές του Γραμματέα της ΝΔ. — Ερώτηση προς την κυβέρνηση: Θα συμφωνήσουμε ότι κανένας δεν πρέπει να ξαναγράψει την Ιστορία και καλωσορίζουμε πιθανότατα αυτή την αποδοκιμασία προς τον κ. Κυρανάκη… — Κυβέρνηση: Όχι, όχι, μην κάνετε αυτό το πράγμα. Το κάνετε σχεδόν κάθε φορά. Αυτό λέγεται παραποίηση των λεγομένων μου. Δεν θα σας το επιτρέψω ποτέ. Μπορεί αλλού να περνάει, εδώ δεν περνάει. Πείτε ό,τι θέλετε. Το αντίθετο είπα. Συνεχίστε. — Ερώτηση προς την κυβέρνηση: Ωραία, τότε απλά να ρωτήσουμε, αν στον βαθμό που αναγνωρίζετε το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ ως οργανώσεις Εθνικής Αντίστασης, αποδοκιμάζετε την τοποθέτηση Κυρανάκη ότι ο ΕΛΑΣ είναι εμφυλιοπολεμικό όνομα. Ναι ή όχι; — Κυβέρνηση: Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης δεν αναφέρθηκε στα χρόνια της Αντίστασης. Είναι σαφές αυτό. Το καταλαβαίνει και ένας άνθρωπος ο οποίος έχει διαβάσει έστω και μια γραμμή, όχι μια σελίδα από ιστορικά βιβλία. Πάμε παρακάτω. — Ερώτηση προς την κυβέρνηση: Αναφέρθηκε στον ΕΛΑΣ. Αποδοκιμάζετε την τοποθέτηση Κυρανάκη; — Κυβέρνηση: Πάμε παρακάτω. Δεν αποδοκιμάζω. Είπα ό,τι ήθελα να πω, δεν έχω τίποτε παραπάνω να πω, ούτε να αποδοκιμάσω. — Ερώτηση προς την κυβέρνηση: Ο ΕΛΑΣ πολεμούσε κατακτητές ή Έλληνες, όπως υπονοεί ο κ. Κυρανάκης; — Κυβέρνηση: Πάμε παρακάτω. Με λίγα λόγια, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο από το να αδειάσει τον Κυρανάκη για την κοτσάνα που πέταξε. Αλλά ταυτόχρονα, όταν τον ρωτήσαμε αν αποδοκιμάζει τον Κυρανάκη, είπε ότι δεν το κάνει και ότι βάζουμε λόγια στο στόμα του. Επομένως, σαν άλλος αντιπρόεδρος του Εδεσσαϊκού —μιας και είναι της μόδας— ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατάφερε και να αποδοκιμάσει και να μην αποδοκιμάσει όσους προσπαθούν να ξαναγράψουν την Ιστορία, όπως ο Κυρανάκης. ΥΓ. Το 1946 είναι μία χρονιά μετά το 1945. ΥΓ2. Το κατά πόσο πρέπει να ονομάζεται εμφύλιος ένας πόλεμος που νικητές του κέρδισαν με Αμερικανούς στρατηγούς, αμερικανικές ναπάλμ και ενίοτε με τη βοήθεια που προσέφεραν συνεργάτες των ναζί, είναι ένα ενδιαφέρον ερώτημα. #Ελλάδα #Ιστορία #Αντίσταση

🔴Ας μιλήσουμε για δωσίλογους... Η πρώτη πράξη συνεργασίας των αριστερών με τους Βούλγαρους και Γερμανούς κατακτητές. 🔴Μια όμορφη μέρα ξημέρωσε στις 28 Ιουνίου του 1941, για 27 στελέχη του ΚΚΕ που ήταν κρατούμενοι στις φυλακές της Ακροναυπλίας, καθώς αφέθηκαν ελεύθεροι! Ήταν η πρώτη επίσημη και αναμφισβήτητη πράξη συνεργασίας των αριστερών με τους Βούλγαρους και Γερμανούς κατακτητές. 🔴Τις συνθήκες υπό τις οποίες απελευθερώθηκαν οι 27 κομμουνιστές, περιέγραψε στην αναφορά του προς το υπουργείο Εθνικής Ασφαλείας, ο διευθυντής των φυλακών Ακροναυπλίας: «Περί απελευθερώσεως κρατουμένων κομμουνιστών παρά της Μυστικής Αστυνομίας του Γερμανικού Στρατού. Λαμβάνω την τιμήν να αναφέρω τα κάτωθι: Τας μεσημβρινάς ώρας της σήμερον, προσήλθον εις το στρατόπεδον δύο Γερμανοί αξιωματικοί της Μυστικής Γερμανικής Αστυνομίας του Στρατού, συνοδευόμενοι υπό Βουλγάρου διερμηνέως, υπαλλήλου της εν Αθήναις Βουλγαρικής Πρεσβείας, και ητήσαντο την απελευθέρωσιν των εν τη προσηρτημένη καταστάσει κομμουνιστών...». 🔴Αξίζει να σημειωθεί ότι οι 27 που απελευθερώθηκαν δεν ήταν κάποιοι τυχάρπαστοι, αλλά σημαντικά στελέχη του κόμματος. Για παράδειγμα, ο Ανδρέας Τσίπας, που ήταν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, λίγες ημέρες μετά την απελευθέρωσή του, εξελέγη γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, από την 6η Ολομέλεια της ΚΕ - αντικαταστάθηκε μετά από ένα 6μηνο, από τον Γιώργη Σιάντο. 🔴Επίσης, ο Ανδρέας Τζήμας, προπολεμικά βουλευτής Φλώρινας του ΚΚΕ, ήταν από τους βασικούς οργανωτές του ΕΑΜ και ορίστηκε ανώτατος πολιτικός καθοδηγητής του ΕΛΑΣ, με το ψευδώνυμο «Βασίλης Σαμαρινιώτης». Ο ηγετικός του ρόλος, περιγράφεται στο γνωστό εμβατήριο του ΕΛΑΣ «Σαν ατσάλινο τείχος»: «Μ’ αρχηγούς Σαμαρινιώτη, τον Σαράφη, τον Άρη...». 🔴Τις επόμενες ημέρες, ο Τζήμας έκανε λεπτομερή αναφορά στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία, μεταξύ των άλλων, ανέφερε τα εξής: «Στην Αθήνα, την επομένη το πρωί, άρχισε η αποσυμφόρηση των αποσκευών και το κλείσιμο ραντεβού για την βουλγαρική πρεσβεία. Από εκεί περάσαμε όλοι και εφοδιαστήκαμε με βουλγαρικές ταυτότητες. Μαζί με άλλους συντρόφους, Σλαβομακεδόνες, ταξιδέψαμε με τα αυτοκίνητα της βουλγαρικής πρεσβείας για την Θεσσαλονίκη». 🔴Η μεσολάβηση της βουλγαρικής πρεσβείας στην Γκεστάπο, για την απελευθέρωση των 27 «Βουλγάρων», κι όσα περιγράφει παραπάνω ο Τζήμας, για την επίσκεψη των 27 στην βουλγαρική πρεσβεία, τον εφοδιασμό τους με βουλγαρικές ταυτότητες και την μεταφορά τους στην Θεσσαλονίκη με αυτοκίνητα της βουλγαρικής πρεσβείας, ασφαλώς και δεν έγιναν τυχαία. Προφανώς, υπήρξε προσυνεννόηση στελεχών του ΚΚΕ που ήταν ελεύθεροι, με την βουλγαρική πρεσβεία. 🔴Και προφανώς, αυτά τα στελέχη του ΚΚΕ, δεν μπορεί να πήγαν μια ωραία πρωία στην βουλγαρική πρεσβεία και να τους είπαν «γεια σας, ήρθαμε». Είναι ολοφάνερο, ότι επρόκειτο για γνωστά πρόσωπα στους Βουλγάρους, πιθανότητα πράκτορές τους. 🔴Πάντως, πράκτορες των Βουλγάρων δεν ήταν μόνο τα στελέχη που κανόνισαν μαζί τους την απελευθέρωση των 27 κομμουνιστών κρατουμένων, αλλά και οι 22 από τους 27 που απελευθερώθηκαν. Αυτό αποκαλύπτει ο επί κατοχής προξενικός γραμματέας της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα, Άρθουρ Ζάϊτς: «Από τους εν λόγω 27 κομμουνιστές, όπως εκ των υστέρων πληροφορηθήκαμε, οι 22 ήταν πράγματι όργανα των βουλγαρικών μυστικών υπηρεσιών». 🔴Κι αν όλα αυτά σας μπέρδεψαν, να κάνω κάποιες διευκρινίσεις: η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα που είχε συμμαχήσει με τους Γερμανούς, χωρίς να έχει καθεστώς φασιστικού τύπου. Επιπροσθέτως, η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα του Άξονα που, δεν κήρυξε τον πόλεμο στην ΕΣΣΔ, δεν έστειλε ούτε έναν στρατιώτη στο ανατολικό μέτωπο, αλλά και δεν διέκοψε καν τις διπλωματικές της σχέσεις με την ΕΣΣΔ, κατά την διάρκεια του πολέμου! Οι Βούλγαροι, λοιπόν, δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να συνεργαστούν και με το ΚΚΕ, αφού αυτό εξυπηρετούσε τα εθνικά τους συμφέροντα (αρπαγή Μακεδονίας και Θράκης). Πηγές: 📍Άρθουρ Ζάϊτς, «Η γερμανική κατασκοπεία στην Ελλάδα». 📍Γρηγόρης Φαράκος, «Άρης Βελουχιώτης. Το χαμένο αρχείο». 🎀Συναδέλφωση Βουλγάρων και κομμουνιστών, κάπου στην Βόρεια Ελλάδα. Μπροστά, δαφνοστεφανωμένοι, ένας Βούλγαρος στρατιώτης κι ένας «αντάρτης» του ΕΛΑΣ👇 #Ιστορία #ΚΚΕ #Βουλγαρία