Η Γωγώ Μαστροκώστα μπορεί να «έφυγε», αλλά στην αποφοίτηση της κόρης της ήταν εκεί. «Σε ένιωθα δίπλα μου», γράφει η Βικτώρια. Στο πλευρό της, ο Τραϊανός Δέλλας, ένας πατέρας βράχος, ο δικός της ΗΡΩΑΣ, που τη κρατά όρθια στα δύσκολα και σε υπέροχες στιγμές όπως αυτή ... https://t.co/GKcex0rZ8q #Αγάπη #Οικογένεια #Μνήμη
ΟΠΟΙΟΣ ΣΥΜΦΩΝΕΙ, ΑΣ ΤΟ ΔΙΑΔΩΣΕΙ... Αυτό το παλικάρι, ο διανομέας που βοήθησε στη διάσωση της 75χρονης χθες από την φωτιά στο σπίτι της, τραυματίστηκε στην προσπάθειά του να τη σώσει, καθώς υπέστη κάκωση πρώτου βαθμού στο πόδι. Το τραύμα προκλήθηκε τόσο από τις συνεχείς κλωτσιές που έδινε στην πόρτα του διαμερίσματος για να την σπάσει ώστε να απεγκλωβιστεί η ηλικιωμένη, όσο και από τη σφοδρή πρόσκρουση όταν η γυναίκα πήδηξε από τον υπερυψωμένο πρώτο όροφο, πέφτοντας πάνω στους ανθρώπους που περίμεναν από κάτω για να την πιάσουν. Το παιδί θα χάσει μεροκάματα. Δε μπορούμε να μαζέψουμε κάποια χρήματα, για να επιβραβεύσουμε αυτόν τον ήρωα της διπλανής πόρτας; ΟΠΟΙΟΣ ΣΥΜΦΩΝΕΙ, ΑΣ ΤΟ ΔΙΑΔΩΣΕΙ... #Ηρωας #Διάσωση #Ευγνωμοσύνη
Μια γειτονιά που βλέπει το ματς στο δρόμο, ένα στριμ που κολλάει σε εκνευριστικό βαθμό και ένας μικρός ήρωας που προσπαθεί να βελτιώσει την... ποιότητα της εικόνας βάφοντας εκείνη την ώρα τον τοίχο. Πόσο Λατινική Αμερική το θέλεις; https://t.co/eaD2NvFiEm #ποδόσφαιρο #στριμ #ΛατινικήΑμερική
Μου κάνατε μια ερώτηση για την ασπίδα του Ηρακλή που ανέφερα στην προχθεσινή μου ανάρτηση. Μια ασπίδα που ήταν η "αντίθετη" όψη της ασπίδας του Αχιλλέα. Εχουμε συνηθίσει να βλέπουμε το "γοργόνιο" (να θυμίσω το κεφάλι της Μέδουσας με τα φίδια), το οποίο ήταν πράγματι το πιο δημοφιλές και κλασικό σύμβολο στις ασπίδες των αρχαίων οπλιτών, καθώς λειτουργούσε ως αποτρεπτικό σύμβολο. Είχε, δηλαδή, σκοπό να "παγώσει" τον εχθρό από τον τρόμο... Να όμως, που και η χάραξη μορφών όπως ο "Πόνος" (που αναφέραμε προχθές) ή άλλων σκοτεινών δαιμόνων στις ασπίδες εξυπηρετούσε έναν ελαφρώς διαφορετικό σκοπό, ο οποίος συνδυάζει την ψυχολογία του πολέμου με την επική ποίηση. Περίεργο; Και όμως... Η αναφορά στον "Πόνο" πάνω στην ασπίδα προέρχεται κυρίως από το έπος "Η Ασπίδα του Ηρακλή" (που αποδίδεται στον Ησίοδο). Στην επική ποίηση, οι ασπίδες των μεγάλων ηρώων (όπως του Αχιλλέα ή του Ηρακλή) δεν ήταν απλά αμυντικά όπλα, αλλά μικρόκοσμοι.Οι ποιητές "σκάλιζαν" πάνω τους ολόκληρη την ανθρώπινη εμπειρία. Δίπλα στον Πόνο, στην ίδια ασπίδα, υπήρχαν η Έριδα, ο Φόβος, ο Δείμος (ο τρόμος) και η Κήρα (ο δαίμονας του βίαιου θανάτου). Στην αρχαία μάχη, ο πόλεμος δεν κρινόταν μόνο από τη σωματική δύναμη, αλλά από το ποιος θα λυγίσει πρώτος ψυχολογικά. Έτσι, το Γοργόνιο προκαλούσε θρησκευτικό δέος και παράλυση. Ο Πόνος και οι άλλοι δαίμονες προκαλούσαν υπαρξιακό τρόμο. Βλέποντας ο εχθρός τον Πόνο σκαλισμένο στην ασπίδα του αντιπάλου, του θύμιζε τι τον περιμένει αν συγκρουστούν. Ο εξαντλητικός κάματος της μάχης, η σωματική εξαθλίωση, η ταλαιπωρία και οι πληγές. Ήταν μια οπτική υπενθύμιση της φρίκης του πολέμου. Βέβαια αυτά ισχύουν στην επική ποίηση. Γιατί στον πραγματικό κόσμο, οι αρχαίοι Έλληνες (ιδιαίτερα μετά τον 6ο αιώνα π.Χ.) χρησιμοποιούσαν στις ασπίδες τους τα λεγόμενα "επισήματα". Αυτά μπορούσαν να είναι: - Αποτρεπτικά όπως το Γοργόνιο, ο Κένταυρος ή ο Πήγασος. - Ζώα με πολεμικές ιδιότητες όπως λιοντάρια, ταύροι ή σκορπιοί. - Το ελληνικό γράμμα Λ για τους Λακεδαιμόνιους ή το Α για τους Αθηναίους, όταν μιλάμε για πόλεις-κράτη. Επομένως, ενώ ο απλός στρατιώτης προτιμούσε το Γοργόνιο για άμεση προστασία και προκατάληψη, οι μυθικοί ήρωες στα έπη κουβαλούσαν ασπίδες-έργα τέχνης, όπου ο Πόνος υπενθύμιζε ότι ο πόλεμος είναι, πάνω από όλα, ένας αιματηρός και εξαντλητικός μόχθος. Όσον αφορά τον Ηρακλή τώρα, τον έχουμε συνηθίσει, στη συντριπτική πλειονότητα των μύθων, να ταυτίζεται απόλυτα με τη λεοντή (το τομάρι του Λέοντα της Νεμέας) και το ξύλινο ρόπαλο. Αυτά ήταν τα μόνιμα, "σήματα κατατεθέντα" του ήρωα, που συμβόλιζαν την πρωτόγονη, ωμή σωματική του δύναμη! Όμως, η "Ασπίδα του Ηρακλή" είναι ένα ιδιαίτερο, ξεχωριστό επικό ποίημα 480 στίχων, το οποίο διασώθηκε με το όνομα του Ησιόδου.Υπάρχει δε, ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος που ο Ηρακλής εμφανίζεται εκεί με ασπίδα, και η ιστορία πίσω από αυτό είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα... Το ποίημα περιγράφει μια πολύ συγκεκριμένη μάχη: τη μονομαχία του Ηρακλή με τον Κύκνο, τον γιο του θεού Άρη. Ο Κύκνος ήταν ένας αιμοσταγής ληστής που σκότωνε τους προσκυνητές που πήγαιναν στους Δελφούς.Επειδή ο Ηρακλής δεν είχε να αντιμετωπίσει ένα απλό θηρίο (όπως τη Λερναία Ύδρα για παράδειγμα), αλλά τον γιο του θεού του πολέμου (τον οποίο μάλιστα βοηθούσε ο ίδιος ο Άρης στη μάχη), ο ήρωας έπρεπε να "ντυθεί" ως κανονικός, βαριά οπλισμένος οπλίτης. Έτσι, ο θεός Ήφαιστος του κατασκεύασε μια θεϊκή, περίτεχνη ασπίδα για να τον προστατεύσει. Τώρα, αν θέλουμε να τα λέμε με το όνομά τους όλα, στην πραγματικότητα, το ποίημα αυτό γράφτηκε (πιθανότατα τον 6ο αιώνα π.Χ.) για να ανταγωνιστεί τον Όμηρο. Αθάνατη ζήλια. Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος είχε γράψει μια συγκλονιστική και διάσημη περιγραφή για την Ασπίδα του Αχιλλέα.Οι μεταγενέστεροι ποιητές της ησιόδειας παράδοσης θέλησαν να φτιάξουν κάτι αντίστοιχο για τον δικό τους μεγάλο ήρωα, τον Ηρακλή. Έτσι, αφιέρωσαν το μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος (περίπου 170 στίχους) μόνο και μόνο για να περιγράψουν με κάθε λεπτομέρεια τα τρομακτικά σχέδια που είχε πάνω της αυτή η ασπίδα, γιατί απλά έπρεπε να διαφέρει! Ενώ η ασπίδα του Αχιλλέα στον Όμηρο έδειχνε την ειρηνική ζωή, τις γιορτές, τα αστέρια και την καθημερινότητα των ανθρώπων, η ασπίδα του Ηρακλή ήταν γεμάτη τρόμο και θάνατο. Πάνω της ο Ήφαιστος είχε σκαλίσει: Το Γοργόνιο (τη Μέδουσα) στο κέντρο, να πετάγεται απειλητικά.Τον Πόνο, την Έριδα, τον Φόβο και τον Δείμο.Την Αχλύ (την προσωποποίηση της θλίψης και του θανάτου), η οποία περιγράφεται ως μια σκελετωμένη, βρώμικη μορφή με δάκρυα και αίμα στα μάγουλα.Δράκους, λιοντάρια και σκηνές από άγριες μάχες Με αυτόν τον τρόπο ο μοναχικός ημίθεος που περιφέρεται με ένα ρόπαλο, μετατρέπεται σε έναν επικό πολεμιστή της ηρωικής εποχής, που φοράει χρυσές περικνημίδες, θώρακα και κρατά μια ασπίδα-σύμβολο των δεινών της ανθρωπότητας... ----------------------- Τον μύθο με τη μάχη αυτή, αλλά και τη "λογική" του να αφήνει ένας Ολύμπιος θεός τον γιό του να σκοτώνει τους επισκέπτες στους Δελφούς...θα τα δούμε αύριο! Καλημέρα σε όλους! #Ηρακλής #Ασπίδα #ΑρχαίαΕλλάδα
🔴Γκότσε Ντέλτσεφ: ο αρχικομιτατζής που τον τιμούν Βούλγαροι και Σκοπιανοί εθνικιστές, αλλά και «Έλληνες» διεθνιστές (κομμουνιστές). 🔴Σε μια άκρως προκλητική ενέργεια, προχώρησαν προχθές Βούλγαροι εθνικιστές, δήθεν τουρίστες. Πιο συγκεκριμένα, πήγαν στο εγκαταλελειμμένο χωριό Καρυές, του νομού Σερρών και τοποθέτησαν μαρμάρινη αναθηματική πλάκα στη μνήμη του αρχικομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ. 🔴Η πλάκα, στην οποία απεικονίζεται η μορφή του αρχικομιτατζή, αναγράφει: «Γκότσε Ντέλτσεφ. Σε αυτό το μέρος έπεσε στις 4 Μαΐου 1903». Κάτω από τη φωτογραφία του, αναγράφονται τα εξής: «Βούλγαρος επαναστάτης. Έζησε και αγωνίστηκε για την ελευθερία των Βουλγάρων στη Μακεδονία. Αιώνια η μνήμη του!». 🔴Ο αρχικομιτατζής Γκότσε Ντέλτσεφ, εκτός από τους Βούλγαρους εθνικιστές, τιμάται ως εθνικός ήρωας και από τους Σκοπιανούς εθνικιστές. Οι μεν τον θεωρούν Βούλγαρο, οι δε «Σλαβομακεδόνα». Τιμάται όμως και από τους «Έλληνες» διεθνιστές (κομμουνιστές). 🔴Η διασταύρωση των οδών που βλέπετε, Παπαρήγα (Μήτσου) και Ντέλτσεφ (Γκότσε) βρίσκεται στο χωριό «Μπελογιάννης» της Ουγγαρίας. Το χωριό φτιάχτηκε το 1950 από την τότε κομμουνιστική κυβέρνηση, για να στεγάσει 1.200 αριστερούς «πολιτικούς πρόσφυγες» από την Ελλάδα, που είχαν καταφύγει στην Ουγγαρία, μετά την ήττα τους το 1949. 🔴Ας δούμε, εν συντομία, ποιο είναι το τιμώμενο πρόσωπο... Ο Ντέλτσεφ (1872-1903), γεννήθηκε στο -υπό Οθωμανική κατοχή- Κιλκίς και ήταν γόνος βουλγαρικής οικογένειας. Αφού τελείωσε το Βουλγαρικό Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης, εισήλθε στην Στρατιωτική Ακαδημία της Σόφιας, αλλά μόλις ένα μήνα πριν την αποφοίτησή του, αποβλήθηκε λόγω της πολιτικής δραστηριότητας που είχε, σε μια παράνομη μαρξιστική οργάνωση. 🔴Εργάστηκε ως δάσκαλος σε διάφορα βουλγαρικά σχολεία της οθωμανοκρατούμενης Μακεδονίας. Το 1896, εντάχθηκε στην Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ), σταμάτησε να διδάσκει κι έγινε «επαγγελματίας επαναστάτης». Η αποστολή του ήταν να περιοδεύει στις περιοχές της Μακεδονίας και να ιδρύει παραρτήματα της οργάνωσης. Το 1898, ως ηγετικό πλέον στέλεχος της οργάνωσης, ασχολήθηκε με την δημιουργία ένοπλων ομάδων, καθώς επίσης και με την προμήθεια και την αποθήκευση των όπλων και των πυρομαχικών. 🔴Η ΕΜΕΟ, ιδρύθηκε από Βούλγαρους αξιωματικούς (Κομιτατζήδες), που εξυπηρετούσαν τα βουλγαρικά συμφέροντα. Ο σκοπός ήταν να προκληθεί εξέγερση στην Μακεδονία. Επειδή όμως υπήρχαν εκεί διάφορες εθνότητες (Έλληνες, Σέρβοι, Εβραίοι κ.λπ.), δεν ήταν εύκολη υπόθεση η άμεση ενσωμάτωση της περιοχής στην Βουλγαρία. Οπότε, ως πρώτος στόχος τέθηκε η ανεξαρτησία της Μακεδονίας, κι όταν στο μέλλον θα δινόταν η κατάλληλη ευκαιρία, θα γινόταν η ενσωμάτωση στην Βουλγαρία. 🔴Εξηγεί σχετικά ο Ντέλτσεφ, σε επιστολή που έστειλε σε φίλο του: «Εμείς, οι Βούλγαροι από τη Μακεδονία και τη Θράκη, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν και άλλοι λαοί και χώρες που ενδιαφέρονται πολύ για τη λύση αυτού του θέματος. Ενδεχόμενη ανάμειξη της Βουλγαρίας θα προκαλούσε παρέμβαση και των γειτονικών χωρών και θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατακερματισμό της Μακεδονίας. Γι’ αυτό πρέπει να αγωνιστούμε για αυτονομία της Μακεδονίας και της Θράκης για να τις διαφυλάξουμε ακέραιες ως πρώτο βήμα, για τη μελλοντική ένταξή τους στην κοινή βουλγαρική πατρίδα». 🔴Μέσα στην ΕΜΕΟ, δημιουργήθηκε και μια άλλη τάση, που υποστήριζε ότι οι κάτοικοι της Μακεδονίας δεν είναι ούτε Έλληνες, ούτε Σέρβοι, ούτε Βούλγαροι, παρά μόνον «Μακεδόνες». Όσοι το υποστήριζαν αυτό, 45 χρόνια αργότερα, έστησαν το κρατίδιο των Σκοπίων, εντός της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας. 🔴Η εξέγερση του Ίλιντεν, όπως ονομάστηκε, λόγω της εορτής του Προφήτη Ηλία, ξέσπασε στις 20 Ιουλίου 1903, με το σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Αν και στην αρχή σημείωσε επιτυχίες, στην συνέχεια κατεστάλη αμείλικτα από τις οθωμανικές αρχές. Ο Ντέλτσεφ, αν και εργάστηκε για την εξέγερση περισσότερο από τον καθένα, δεν την έζησε. Σκοτώθηκε στις 4 Μαΐου 1903, σε μια ένοπλη συμπλοκή με την οθωμανική πολιτοφυλακή, κοντά στο χωριό Καρυές των Σερρών. 🔴Κι αν απορείτε, πως γίνεται εθνικιστές (από την Βουλγαρία και τα Σκόπια) και διεθνιστές (από την Ελλάδα), να τιμούν το ίδιο πρόσωπο, τα πράγματα είναι πολύ απλά: Οι «Έλληνες» διεθνιστές (κομμουνιστές), υπηρετούσαν τα συμφέροντα πότε των Βουλγάρων και πότε των Σκοπιανών εθνικιστών, ανάλογα με τις εντολές της μαμάς Μόσχας!~ #Μακεδονία #ΓκότσεΝτέλτσεφ #Ιστορία
