Search

Αγώνας δίχως τέλος για όσους έμειναν πίσω μετά το έγκλημα στα Τέμπη Καθημερινή σχεδόν ταλαιπωρία με τις δικάσιμους Κάποιοι πάντως όπως η Ευδοκία δείχνουν ότι θα το πάνε μέχρι τέλους https://t.co/N4Jl9RYJcv #Τέμπη #Δικαιοσύνη #Αγώνας

Ο υφυπουργός Εργασίας, τρεις βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, καθώς και δημοσιογράφος της Καθημερινής είχαν μεταβεί στο Ισραήλ με χρηματοδότηση του ισραηλινό λόμπι ELNET, όπως αποκαλύπτει το Reporters United. https://t.co/nzqUbXup1n https://t.co/g1K26qQJRn #Ελλάδα #Ισραήλ #Δημοσιογραφία

🧵 Νέο ρεπορτάζ: #ΝΔ και #Καθημερινή σε αποστολή στο #Ισραήλ με έξοδα του ισραηλινού #λόμπι. 🔸Στις 16.7.2026 η πρεσβεία της Ελλάδας στο Ισραήλ διαφήμισε πως o υφυπουργός Εργασίας Κώστας #Καραγκούνης, τρεις ακόμη βουλευτές της #ΝΔ (Κωνσταντίνος #Κεφαλογιάννης, Δημήτρης #Κούβελας, Γιώργος #Σταμάτης) και ένας δημοσιογράφος της #Καθημερινής (Αθανάσιος #Κατσικίδης) συνάντησαν εκπροσώπους της κυβέρνησης #Νετανιάχου και του συμπλέγματος εθνικής ασφαλείας του Ισραήλ. 🔸Η αποστολή στο Ισραήλ έγινε μετά από πρόσκληση και πληρωμή εξόδων από την οργάνωση #ELNET, το σημαντικότερο ισραηλινό λόμπι στην Ευρώπη. Κοινώς, οι βουλευτές και ο δημοσιογράφος έλαβαν παροχές σε είδος από ξένη οργάνωση #λόμπινγκ που σχετίζεται άμεσα με μια ξένη κυβέρνηση, εκείνη του Ισραήλ. 🔸«Εφόσον τα έξοδα του υφυπουργού καλύφθηκαν από την ELNET, ισχύει το άρθρο 15 παρ. 2 του ν. 4829/2021, που απαγορεύει την αποδοχή φιλοξενίας, η οποία συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων του», μας είπε ο διευθυντής του #Vouliwatch, Στέφανος #Λουκόπουλος. 🔸Όπως έχουμε αποκαλύψει, ηγετικά στελέχη της ELNET συνδέονται με την κυβέρνηση Νετανιάχου και με ακροδεξιές οργανώσεις εποίκων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. 🔸Οι συναντήσεις της ΝΔ με αξιωματούχους του κ. Νετανιάχου έγιναν παρά τη γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για τη #γενοκτονία στη #Γάζα και παρά το ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου κατά του κ. #Νετανιάχου για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». 🔸Για την Καθημερινή εγείρεται σοβαρό ζήτημα δεοντολογίας, καθώς συμμετείχε σε αποστολή που πληρώθηκε από το ισραηλινό λόμπι. 🔸Πόσο αξιόπιστη μπορεί να είναι μια δημοσιογραφία που καλύπτει συστηματικά θέματα του Ισραήλ, όταν τα έξοδα μιας αποστολής της στο Ισραήλ καλύπτονται απ’ το ισραηλινό λόμπι; Ή, σύμφωνα με την Καθημερινή, μετά από πρόσκληση από την πρεσβεία του Ισραήλ; 🔸Οι κ.κ. #Σταμάτης και #Κούβελας μας είπαν ότι η Βουλή είχε εγκρίνει την αποστολή τους στο Ισραήλ. 🔸«Η Καθημερινή τηρεί πάντα τους κανόνες δεοντολογίας», είπε η εφημερίδα στο #ReportersUnited. Διάβασε το ρεπορτάζ μας και τις απαντήσεις όλων των μερών.👇 https://t.co/nPncbJzi9P ✍️ @Chondrogiannos @boublis @BartalYossi 🎨| 📽️ @spoovio #Ισραήλ #ΝΔ #Καθημερινή

🚛 20 νέα οχήματα Καθαριότητας στους δρόμους της Αθήνας! Μια πιο καθαρή πόλη ξεκινά από τις γειτονιές μας. Γι’ αυτό ενισχύουμε την Υπηρεσία Καθαριότητας με 20 νέα, σύγχρονα οχήματα που κάνουν την καθημερινή δουλειά πιο γρήγορη και πιο αποτελεσματική. Χάρη στο ευέλικτο μέγεθός τους, μπορούν να κινούνται ακόμη και στους πιο στενούς δρόμους της Αθήνας, διευκολύνοντας τη συλλογή και τη μεταφορά ογκωδών αντικειμένων. Έτσι, τα συνεργεία φτάνουν πιο άμεσα εκεί όπου υπάρχει ανάγκη, μειώνεται ο χρόνος ανταπόκρισης στα προγραμματισμένα ραντεβού των πολιτών και οι γειτονιές μας γίνονται πιο καθαρές. Συνεχίζουμε με σχέδιο, επενδύοντας σε σύγχρονα μέσα που βελτιώνουν την καθημερινότητα όλων. 📞 Για την αποκομιδή ογκωδών αντικειμένων, μπορείτε να προγραμματίζετε τα ραντεβού σας τηλεφωνικά στο 1595, ή υποβάλλοντας αιτήματα μέσω της εφαρμογής Novoville. #Καθαριότητα #Αθήνα #Πόλη

Το λυκόφως είχε απλωθεί πάνω από τα ανάκτορα των Σουσών. Ο Αλέξανδρος στεκόταν στον εξώστη, παρατηρώντας το μεγάλο πεδίο έξω από τα τείχη. Εκεί, χιλιάδες άνδρες, Μακεδόνες της φάλαγγας, Θεσσαλοί ιππείς και Αθηναίοι οπλίτες, είχαν αφήσει στην άκρη τις πανοπλίες τους. Στεκόταν ο ένας δίπλα στον άλλο, εντελώς γυμνοί, με το δέρμα τους να λάμπει από το λάδι που άπλωναν με ευλάβεια οι αλείπτες. Δεν υπήρχαν πια στρατηγοί και στρατιώτες. Μέσα στο σκάμμα της πάλης, η γύμνια τους είχε κάνει όλους ίσους. Ήταν η ιερή ώρα της πατρίδας, ένα ζωντανό κομμάτι Ελλάδας στην καρδιά της Ασίας. Δίπλα στον βασιλιά, ο Ηφαιστίων παρακολουθούσε τη σιωπή του. "Σκέφτεσαι τον Διώξιππο;" ρώτησε χαμηλόφωνα. Ο Αλέξανδρος δεν γύρισε το βλέμμα. "Όχι", απάντησε κοφτά. "Σκέφτομαι την ψευδαίσθηση της Ολυμπίας. Οι Έλληνες πίσω στην πατρίδα στεφανώνουν άνδρες που ξοδεύουν τη ζωή τους για να μάθουν να λυγίζουν ένα γόνατο σε ένα τετράγωνο σκάμμα. Ο επαγγελματίας αθλητής τρέφεται για να επιδεικνύεται. Ο στρατιώτης μου ασκείται για να επιβιώσει." "Και όμως, τους επιτρέπεις να τελούν αυτό το τελετουργικό κάθε φορά που σταματάμε", παρατήρησε ο Ηφαιστίων, δείχνοντας τους άνδρες που καθάριζαν τον ιδρώτα και τη σκόνη με τις στλεγγίδες τους. Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε, και στα μάτια του άστραψε εκείνη η γνώριμη, κοφτερή διάνοια. "Τους το επιτρέπω γιατί η γύμνια και το λάδι τους θυμίζουν ποιοι είναι. Τους κρατάει Έλληνες. Όταν βγάζουν τα ρούχα τους, νιώθουν ελεύθεροι πολίτες, όχι ξένοι σε μια εχθρική γη. Είναι η βαλβίδα αποσυμπίεσής τους. Αλλά κοίταξε καλά..." Ο Αλέξανδρος έδειξε με το χέρι του τις πανοπλίες και τα όπλα, που ήταν παραταγμένα με απόλυτη γεωμετρική ακρίβεια σε μια μεγάλη γραμμή, λίγα μόλις βήματα πίσω από τους γυμνούς αθλητές. "Έχω δώσει απαράβατη εντολή", συνέχισε ο Αλέξανδρος, και η φωνή του έγινε σοβαρή. "Οι θώρακες, τα κράνη και οι σάρισες δεν μένουν ποτέ πίσω στις σκηνές. Τοποθετούνται πάντα στην άκρη του σκάμματος, σε απόσταση αναπνοής. Θέλω, την ώρα που παλεύουν γυμνοί και νιώθουν αθλητές, το βλέμμα τους να πέφτει συνεχώς πάνω στο σίδερο. Να μην ξεχνούν ούτε δευτερόλεπτο ότι η ελευθερία της παλαιστράς υπάρχει μόνο επειδή την προστατεύει το δόρυ τους." Κατέβασε το χέρι του και κοίταξε τον φίλο του. "Ο Φίλιππος, ο πατέρας μου, αγόραζε άλογα για να κερδίζει τίτλους στην Ολυμπία. Εγώ δεν χρειάζομαι τίτλους. Παίρνω αυτό το τελετουργικό που οι Έλληνες έχουν στο αίμα τους ως πολίτες-στρατιώτες, τους αφήνω να το ζήσουν, αλλά τους κρατώ δεμένους με το ατσάλι. Μόλις ο ήλιος πέσει, η εντολή αλλάζει. Το λάδι ξύνεται, οι θώρακες κουμπώνουν, και οι αθλητές γίνονται πάλι η πιο φονική μηχανή του κόσμου. Δεν τους έχω να αθλούνται για το στεφάνι, Ηφαιστίωνα. Τους έχω να αθλούνται για τη μάχη. Όταν τους βάζω να τρέχουν δύο στάδια με την πλήρη εξάρτυση, δεν με νοιάζει ποιος θα πάρει το χρυσό κύπελλο. Με νοιάζει να ξέρω ποιος μπορεί να εφορμήσει στους λόφους των Γαυγαμήλων χωρίς να του κοπεί η ανάσα. Όταν παλεύουν στην άμμο, μαθαίνουν να κρατούν την ισορροπία τους όταν το έδαφος θα γλιστράει από το αίμα." ------------------------ Αυτό που ο Αλέξανδρος γνώριζε καλά (και αυτό που η ιστορία επιβεβαιώνει) ήταν η μοναδική ιδιαιτερότητα του αρχαιοελληνικού κόσμου. Στις πόλεις-κράτη, ο αθλητισμός δεν ήταν ένα χόμπι για λίγους ούτε μια απλή διασκέδαση (τα έχουμε πει πολλές φορές αυτά). Ήταν η ίδια η βάση της επιβίωσης της πόλης.Δεν υπήρχαν μόνιμοι, επαγγελματικοί στρατοί (με εξαίρεση τη Σπάρτη). Ο κάθε ελεύθερος πολίτης ήταν, εξ ορισμού, στρατιώτης. Η φυσική κατάσταση ήταν πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον. Ένας σώματικά αδύναμος πολίτης ήταν βάρος για τη φάλαγγα της πόλης του. Για τους Έλληνες, η δημόσια γύμνωση κατά την άσκηση ήταν το απόλυτο σύμβολο του πολιτισμού τους, κάτι που τους ξεχώριζε από τους "βαρβάρους".Οι Πέρσες και οι άλλοι ανατολικοί λαοί θεωρούσαν τη δημόσια γύμνωση ντροπή και ταπείνωση.Αντίθετα, για έναν Έλληνα, το να βγάλει τα ρούχα του και να αλειφτεί με λάδι σήμαινε: "Είμαι ελεύθερος πολίτης, είμαι πολιτισμένος, είμαι Έλληνας". Ήταν ένα τελετουργικό που τους θύμιζε ποιοι είναι, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους. Το λάδι δεν ήταν ένα απλό λιπαντικό. Η επάλειψη (που γινόταν από ειδικούς, τους αλείπτες- Ελαιοθεσία) είχε σχεδόν θρησκευτικό χαρακτήρα.Πριν από τους αγώνες, το λάδι ζέσταινε τους μυς και προστάτευε το δέρμα από τον καυτό ήλιο, τη σκόνη και τις αμμοθύελλες της ερήμου.Μετά τον αγώνα, χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μεταλλικό εργαλείο, τη στλεγγίδα, για να ξύσουν από το σώμα τους το μείγμα λαδιού, ιδρώτα και σκόνης. Αυτή ακριβώς την εγγενή κουλτούρα εκμεταλλεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν χρειάστηκε να διδάξει στους άνδρες του πώς να αγαπούν τη σωματική άσκηση. Την είχαν στο αίμα τους από παιδιά. Αυτό που έκανε ήταν να πάρει αυτή την καθημερινή συνήθεια της παλαίστρας και να της δώσει στρατιωτική κατεύθυνση, μετατρέποντας τους αγώνες σε μια διαρκή, ζωντανή προσομοίωση πολέμου. Στην πράξη δηλαδή, χρησιμοποιούσε τον αθλητισμό όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, αλλά ως ένα σκληρό, εφαρμοσμένο εργαλείο στρατιωτικής εκπαίδευσης και ψυχολογικής τόνωσης. Αντί για τα κλασικά αγωνίσματα των Ολυμπιακών, οργάνωνε δραστηριότητες που προσομοίωναν τις συνθήκες της μάχης. Κατά τη διάρκεια των μεγάλων παύσεων της εκστρατείας διοργάνωνε αγώνες με μεγάλα χρηματικά έπαθλα, οι οποίοι περιλάμβαναν: - Αγώνες Δρόμου με Πλήρη Εξάρτυση: Οι στρατιώτες έτρεχαν μεγάλες αποστάσεις φορώντας την πανοπλία τους, το κράνος και κρατώντας την ασπίδα και τη σάρισα. - Αγώνες Ακοντισμού και Τοξοβολίας: Αντί για στόχους σε γήπεδο, οι στρατιώτες εκπαιδεύονταν σε ταχύτητα και ακρίβεια υπό πίεση, προσομοιώνοντας την αντιμετώπιση του εχθρικού ιππικού. - Εικονικές Μάχες: Οργάνωνε ολόκληρα τμήματα στρατού να "πολεμούν" μεταξύ τους με ξύλινα όπλα για να δοκιμάσει νέους σχηματισμούς, αυτό που λέμε "τακτική". Ο Αλέξανδρος είχε δημιουργήσει ένα σώμα ελίτ αγγελιαφόρων και ανιχνευτών, τους Ημεροδρόμους.Η εκπαίδευσή τους βασιζόταν σε υπερ-αποστάσεις αντοχής.Ήταν ικανοί να τρέχουν επί μέρες σε ανώμαλο έδαφος, κάτω από τον καυτό ήλιο ή το ψύχος, μεταφέροντας κρίσιμες στρατιωτικές πληροφορίες.Η φυσική τους κατάσταση ξεπερνούσε αυτή των περισσότερων Ολυμπιονικών της εποχής. Στην Ασία, ο Αλέξανδρος και οι αξιωματικοί του μετέτρεψαν το κυνήγι σε ελίτ αθλητική δραστηριότητα.Κυνηγούσαν λιοντάρια, αρκούδες και πάνθηρες στις περσικές βασιλικές προστατευόμενες περιοχές (παραδείσους).Το κυνήγι αυτό γινόταν σώμα με σώμα, με δόρατα και τόξα.Απαιτούσε την ίδια ψυχραιμία, στρατηγική και σωματική δύναμη που χρειαζόταν ένας στρατιώτης όταν αντιμετώπιζε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης. Όσο για τον ίδιο...δεν υπάρχει καμία ιστορική καταγραφή που να δείχνει τον Αλέξανδρο να κάνει την κλασική, καθημερινή προπόνηση ενός αθλητή της εποχής. Δεν τον φανταζόμαστε να κάνει διατάσεις ή να παλεύει στην άμμο της παλαίστρας για να κρατηθεί σε φόρμα. Ωστόσο, η ίδια η καθημερινότητά του ήταν μια ακραία αθλητική δοκιμασία. Ο Αλέξανδρος αθλείτο μέσα από την πράξη: - Κυνηγούσε λιοντάρια και άγρια θηρία στην Ασία πεζός ή έφιππος, μια δραστηριότητα που απαιτούσε εκρηκτική δύναμη, αντανακλαστικά και τεράστια αντοχή. - Περπατούσε χιλιόμετρα δίπλα στους στρατιώτες του κάτω από τον ήλιο, φορούσε τη βαριά πανοπλία του για ώρες και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή, δεχόμενος επανειλημμένα σοβαρά τραύματα. -Η καθοδήγηση του Βουκεφάλα και η διοίκηση του ιππικού των Εταίρων μέσα στη χαώδη σύγχυση της μάχης απαιτούσε κορυφαία φυσική κατάσταση. Δεν χρειαζόταν το γυμνάσιο, γιατί η ίδια του η ζωή ήταν ένας συνεχής, θανάσιμος αγώνας. Αντιλαμβανόταν το σώμα του όπως και τον στρατό του: ως ένα τέλεια κουρδισμένο εργαλείο που σκοπό δεν είχε να κερδίσει το χειροκρότημα στην Ολυμπία, αλλά να υποτάξει τον γνωστό κόσμο! Καλημέρα σε όλους! Λίγο μεγάλο για πρωινό ξύπνημα, αλλά σκεφτείτε μόνο ότι εγώ ακόμη δεν έχω κοιμηθεί😊 #Αλέξανδρος #ΑρχαίαΕλλάδα #Αθλητισμός

Στις 17 Ιουλίου 1902, ο Αμερικανός μηχανικός Willis Haviland Carrier δημιούργησε το πρώτο σύγχρονο κλιματιστικό, που όχι μόνο άλλαξε τη βιομηχανία και την καθημερινή ζωή σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά είχε και ιδιαίτερη σημασία για την Κύπρο, όπου η μάχη με τη ζέστη ήταν καθημερινό ζήτημα για αιώνες. #Κλιματισμός #Κύπρος #Αρχιτεκτονική

🔴Alcázar, το «Μεσολόγγι της Ισπανίας»! 🔴Σαν σήμερα, το 1936, λίγες μέρες μετά την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, άρχισε η πολιορκία του Αλκάθαρ, του μεσαιωνικού φρουρίου της πόλης Τολέδο, που βρίσκεται 73 χιλιόμετρα ΝΔ της Μαδρίτης, από τα κόκκινα στρατεύματα. 🔴Η πολιορκία του Αλκάθαρ, που κράτησε 67 τραγικές αλλά και συνάμα ένδοξες μέρες, παρουσιάζει καταπληκτικές ομοιότητες με την πολιορκία του Μεσολογγίου (εκτός από το τραγικό τέλος της...), την περιγράφει δε, με έξοχο τρόπο, ένας Μεγάλος Έλληνας, ο Νίκος Καζαντζάκης, που ήταν τότε πολεμικός ανταποκριτής της «Καθημερινής» στην Ισπανία, κι αμέσως μετά την πολιορκία επισκέφθηκε προσωπικά το Αλκάθαρ και μίλησε με τους υπερασπιστές του. 🔴Το φρούριο Αλκάθαρ, είχε κριθεί κατάλληλο για να στεγάσει την Στρατιωτική Ακαδημία Πεζικού της Ισπανίας. Διοικητής της Ακαδημίας, ήταν ο συνταγματάρχης Μοσκαρδό (José Moscardó Ituarte), ο οποίος αρνήθηκε να παραδοθεί στους κόκκινους. Τότε, άρχισε η πολιορκία. 🔴Οι λεγόμενοι «Δημοκρατικοί» (που μόνο Δημοκρατικοί δεν ήταν...), πολιόρκησαν το φρούριο με 8.000 άντρες, όπλα πυροβολικού και 3 άρματα μάχης, ενώ η αεροπορία τους βομβάρδισε το Αλκάθαρ συνολικά 35 φορές, μέρα παρά μέρα. Από την άλλη πλευρά, η δύναμη των «Ελεύθερων Πολιορκημένων του Αλκάθαρ» (όπως τους αποκαλεί ο Καζαντζάκης), ήταν η εξής: «Μετρηθήκαμε. 1.100 άντρες, 520 γυναίκες, 50 παιδιά, 97 άλογα, 27 μουλάρια, κι ένα μικρό κανονάκι». 🔴Πέρα από την συντριπτική τους υπεροχή, σε ανθρώπους και όπλα, οι κόκκινοι είχαν στα χέρια τους ένα τρομαχτικό «όπλο», με το οποίο υπολόγιζαν ότι θα καταλάβουν το φρούριο αμαχητί: τον μοναχογιό του διοικητή του φρουρίου! 🔴Περιγράφει ο Καζαντζάκης: «Ο Μοσκαρντό είχε ένα παιδί, μοναχογιό, και το κρατούσαν όμηρο οι κόκκινοι στη Μαδρίτη. Κάθε τόσο, ντρίνν, ντρίνν, ντρίνν το τηλέφωνο. “Παράδωσε το Αλκάθαρ, γιατί αλλιώς θα σκοτώσουμε το γιό σου! - Δεν το παραδίνω!” αποκρινόταν ο Μοσκαρντό. Μια μέρα του τηλεφώνησε το ίδιο το παιδί του: “Πατερα, εδώ μου λεν πως αν δεν παραδώσεις το Αλκάθαρ, θα με σκοτώσουν. Μην το παραδώσεις! Τι αξίζει εμένα η ζωή μου; Τίποτα!”. Κι ο Μοσκαρντό του αποκρίθηκε: “Μην ανησυχείς παιδί μου, και δε θα το παραδώσω. Η ζωή σου αξίζει, μα πιο πολύ αξίζει η τιμή της Ισπανίας”». 🔴Στις 27 Ιουλίου, το χτύπημα της μοίρας ήταν φοβερό για τον διοικητή: «Οι κόκκινοι τηλεφωνούν πάλι στον Μοσκαρντό: “Παρέδωσε το Αλκάθαρ γιατί θα σκοτώσουμε το παιδί σου! - Δεν το παραδίνω!” - Τότε μην κλείσεις το τηλέφωνο, ν’ ακούσεις την τουφεκιά που θα σκοτώσει το γιό σου!”. Ο Μοσκαρντό δεν έκλεισε το τηλέφωνο. Κι άκουσε την τουφεκιά. Οι κόκκινοι σκότωσαν το παιδί του». 🔴Οι μέρες περνούσαν και τα βάσανα των Ελεύθερων Πολιορκημένων μεγάλωναν. Διηγείται ο Μιγκουέλ στον Καζαντζάκη: «Υπομονή, λέγαμε, υπομονή. Σήμερα αύριο, θα προβάλλουν οι δικοί μας. Μα οι μέρες περνούσαν και κανείς δεν φαινόταν. Λύσσαξαν οι κόκκινοι. Έφεραν από τη Μαδρίτη κι άλλο στρατό, τανκς, αεροπλάνα. Έπεφτε βροχή το σίδερο. Στριμωχτήκαμε πια όλοι στο κάστρο. Κατεβάσαμε τα γυναικόπαιδα στα υπόγεια. Είναι υγρασία, σκοτάδι, κι οι τρύπες γιομάτες ποντίκια. Μα είναι ασφάλεια. Μας έκοψαν το ηλεχτρικό, καίμε σε καντήλια το ξίγκι από τ’ άλογα, κι έτσι έχουμε λίγο φως...». 🔴Το μόνο «όπλο» που τους είχε απομείνει, ήταν το πείσμα τους, η «τρέλα» τους: «Ό,τι κάμαμε, το χρωστούσαμε στην τρέλα μας, όχι στη φρονιμάδα. Η φρονιμάδα μας μουρμούριζε μέρα νύχτα: “Παραδοθείτε!”. Η τρέλα φώναζε: “Μην παραδοθείτε!”. Ακούσαμε την τρέλα, κι έγινε ό,τι έγινε». 🔴Ώσπου, την 67η μέρα, ήρθε η λύτρωση! Τα στρατεύματα του στρατηγού Βαρέλα μπαίνουν στο Τολέδο και τρέπουν τους κόκκινους σε άτακτη φυγή. Η εικόνα των ηρωικών μαχητών του Αλκάθαρ, τρόμαζε: «Και τότε προβάλαμε εμείς από τα ερείπια. Όσοι βρέθηκαν εκεί και μας είδαν, διηγούνται πως τέτοιο πράμα δεν είδαν ποτέ στη ζωή τους. Κι ούτε θα δουν. Φαίνεται πως δεν ήμασταν πια άνθρωποι, ήμασταν φαντάσματα. Είχαμε γίνει σκελετοί, μ’ ένα κίτρινο πετσί γύρω από τα κόκαλα! Τα μάτια μας είχαν γουρλώσει και γυάλιζαν. Αξύριστοι, καταλερωμένοι, καταξεσκισμένοι, έτρεμαν τα γόνατά μας. Έως την ώρα εκείνη κρατούσαμε καλά, όσο μας έσφιγγε ο κίνδυνος. Μα μονομιάς, μόλις έφτασε η σωτηρία, παραλύσαμε, δεν μπορούσαμε πια να σταθούμε όρθιοι». 🔴Αυτή είναι η Ιστορία της ηρωικής φρουράς του Αλκάθαρ, που άντεξε στωικά σε μία απίστευτη ηθική και υλική δοκιμασία, χαρίζοντας την πρώτη μεγάλη ψυχολογική νίκη, με τεράστια συμβολική αξία, στις αντικομμουνιστικές δυνάμεις της Ισπανίας. 🔴Τα σχόλια, δικά σας!~ #Ιστορία #ΙσπανικόςΕμφύλιος #Αλκάθαρ

διαβάζεις σήμερα στην "Καθημερινή": "Γιατί ελληνικά προϊόντα είναι πιο φθηνά στο εξωτερικό; Ένας σημαντικός λόγος, είναι ότι συχνά οι ελληνικές παραγωγικές εταιρείες δέχονται να διαθέσουν τα προϊόντα τους σε χαμηλότερες τιμές στο εξωτερικό ακριβώς για να είναι πιο ανταγωνιστικές". και πέντε σελίδες πιο μέσα: "Ρεκόρ εξαγωγών για τη βιομηχανία τροφίμων και ποτών"! (καταλαβαινόμαστε υποθέτω. απλώς να υπενθυμίσω ότι από κάτι τέτοιες ομορφιές, δεν έπεσε ο Νίξον, έπεσε ο Τσαουσέσκου...) #ελληνικά #εξαγωγές #βιομηχανία

Κάτω από 20% ρίχνει τα ποσοστά της ΝΔ ο Σαμαράς Οργή παντού για τα ατελείωτα σκάνδαλα και το απύθμενο θράσος της κυβέρνησης Μητσοτάκη Η ακρίβεια γονατίζει τα νοικοκυριά και ο κόσμος βρίσκεται σε απελπισία Αισχρές ύβρεις για τον Μητσοτάκη σε καθημερινή βάση από την κοινωνία https://t.co/1V9fETe2dK #ΝέαΔημοκρατία #Μητσοτάκης #Ακρίβεια

The scandal of scandals in contractual entanglements is the control of approximately 2000 kilometers of national roads by a concessionaire. It has turned into an economic dictator of transportation, communications, personal vehicle movements. The detailed report of Kathimerini on the E-75 shows how the (translated)

🔴Οι ανταποκρίσεις του Νίκου Καζαντζάκη για τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και ο ανυπόκριτος θαυμασμός του για τον στρατηγό Φράνκο. 🔴Τέτοιες μέρες, του 1936, άρχισε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, μεταξύ των φαλαγγιτών (εθνικιστών) και άλλων δυνάμεων της Δεξιάς και ενός συνονθυλεύματος σταλινικών, αναρχικών και κάθε αριστερής καρυδιάς καρύδι, που αυτοχαρακτηρίζονταν «δημοκρατικοί», αλλά μόνον τέτοιοι δεν ήταν. Ο ισπανικός εμφύλιος, ήταν προοίμιο του Β' Π.Π., που θα ακολουθούσε στην Ευρώπη, καθώς αναμίχθηκαν πολύ ενεργά σ’ αυτόν, υποστηρίζοντας διαφορετική πλευρά βεβαίως, οι μελλοντικοί μεγάλοι αντίπαλοι, Γερμανία και Σοβιετική Ένωση. 🔴Στα πλαίσια της ιδεολογικής τους κηδεμονίας, οι αριστεροί μας παρουσιάζουν σημαντικά πρόσωπα που τάχθηκαν στο πλευρό τους, παραλείποντας όμως να αναφερθούν στις προσωπικότητες που υποστήριξαν την άλλη πλευρά. Μιλάνε για τον Πικάσο και τον Λόρκα, αλλά δεν λένε λέξη π.χ. για τον Σαλβαδόρ Νταλί, τον μεγαλύτερο ζωγράφο της Ισπανίας, που ήταν με τον Φράνκο. 🔴Ομοίως, αναφέρονται σε διάφορα γνωστά πρόσωπα των γραμμάτων και τεχνών τεχνών που είχαν μεταβεί στην Ισπανία και τους υποστήριξαν (όπως ο Χέμινγουέι ή ο Όργουελ), αλλά δεν λένε κουβέντα για τους σπουδαίους πνευματικούς ανθρώπους που υποστήριξαν τον Φράνκο. 🔴Ένας απ’ αυτούς, ήταν και ο κορυφαίος -και ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως- Έλληνας λογοτέχνης, Νίκος Καζαντζάκης. Τον Οκτώβριο του 1936, ο Καζαντζάκης δέχθηκε πρόταση από τον εκδότη της «Καθημερινής» Γεώργιο Βλάχο, να μεταβεί στην Ισπανία ως πολεμικός ανταποκριτής. Ο Καζαντζάκης, γνώριζε καλά την χώρα και τους ανθρώπους της, καθώς την έχει επισκεφθεί 2 φορές στο παρελθόν, κι έχει μείνει εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. 🔴«Γιατί διάλεξες εμένα;», ρωτά ο Καζαντζάκης τον εκδότη. ­«Γιατί θα πεις την αλήθεια. Φίλοι κι εχθροί σου θα δυσαρεστηθούν, τόσο το καλύτερο. Δέχεσαι; Ναι ή όχι;», ήταν η απάντηση - ερώτηση του Γ. Βλάχου. Ο Καζαντζάκης δέχεται την πρόταση και στις 3 Οκτωβρίου 1936, αναχωρεί για την Ισπανία. 🔴Βρισκόμενος πάντα στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων (και του πυρός...), ο συγγραφέας κατέγραψε τις εντυπώσεις του σε σειρά 43 άρθρων, με τίτλο «Τι είδα, 40 ημέρες, εις την Ισπανίαν». Τα άρθρα αυτά, δημοσιεύονταν επί καθημερινής βάσης στην εφημερίδα, από τις 24 Νοεμβρίου 1936 ως τις 17 Ιανουαρίου 1937 και αποτελούν την μεγάλη ενότητα «¡Viva la muerte!», που ήταν το πολεμικό σύνθημα των φαλαγγιτών. Τον επόμενο χρόνο, δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο του συγγραφέα «Ταξιδεύοντας Ισπανία» - το οποίο είναι αυστηρώς ακατάλληλο για κάθε λογής αριστερούς. 🔴Ο Καζαντζάκης δεν ήταν «στρατευμένος», αλλά αντικειμενικός παρατηρητής των γεγονότων. Βέβαια, καθόλου δεν έκρυψε τον ανυπόκριτο θαυμασμό του για τον Φράνκο, αλλά και για το πολιτικό και κοινωνικό πρόγραμμα της Φάλαγγας, για το οποίο έγραψε γοητευμένος: «Ένοιωθα πως, με τα στόματά τους, μιλάνε εκατομμύρια νέοι σήμερα σε όλον τον κόσμο». 🔴Μάλιστα, στις 22 Δεκεμβρίου 1936, είδε κι άκουσε από κοντά τον Φράνκο, σε μια συνέντευξη τύπου που έδωσε σε ξένους δημοσιογράφους. Να και οι εντυπώσεις του: «Οι λοιποί συνάδελφοί μου δημοσιογράφοι, εγκατέλειψαν το γραφείο του κινηματία με έναν μορφασμό δυσφορίας. Μα εγώ ήμουν χαρούμενος, γιατί είδα έναν άνθρωπο αποφασισμένο και γαλήνιο, τέλειο όργανο της εποχής του, πειθαρχημένον εργάτη και συνεργάτη του φοβερού, ανήλεου καιρού που ζούμε». 🔴Και, δεν ήταν η τελευταία φορά που είδε από κοντά τον Φράνκο, καθώς μετά τη λήξη του πολέμου, ως ηγέτης πλέον της Ισπανίας, του παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη, η οποία δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή», της 5ης Μαΐου 1939. Παρατήρησε τότε ο συγγραφέας: «Βλέπω τον Φράνκο σαν απόρροια της ιστορικής στιγμής, σαν αναγκαιότητα, προκειμένου από το χάος να προκύψει κάτι νέο και καλύτερο για την Ισπανία». 🔴Βεβαίως, η σαφής θέση που πήρε ο Καζαντζάκης στο θέμα του πολέμου στην Ισπανία, δεν ήταν έκπληξη. Ο συγγραφέας, ήταν σφόδρα αντικομμουνιστής και στην προσωπική του αλληλογραφία με τον Πρεβελάκη, την οποία αργότερα εξέδωσε σε βιβλίο («Τετρακόσια γράμματα του Καζαντζάκη στον Πρεβελάκη»), αποκαλεί τον κομμουνισμό «πνευματική ψώρα»: «Ποτέ κομμουνιστής, καθώς ξέρετε, την πνευματική αυτή ψώρα ποτέ δεν την έπαθα». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Καζαντζάκης #ΙσπανικόςΕμφύλιος #Φράνκο

"Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου..." Είναι το πιο συγκλονιστικό κείμενο που διάβασα, μετά την εκτέλεση του 20χρονου αυτιστικού Θοδωρή στο Άργος από τους δύο αστυνομικούς. Η Vasiliki Kostopoulou ξέρει από πρώτο χέρι τον πανικό που βίωσε ο Θοδωρής πριν πεθάνει, κυνηγημένος από τους διώκτες του. Είναι και η ίδια Ελληνίδα αυτιστική και μένει στο Άργος, "την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό", όπως λέει. Άκουσες βλαχοδήμαρχε; "Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου. Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη. Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί άκουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο. Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί». Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ: Δεν αντέχω το τηλέφωνο. Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ . Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους. Έχω μισοφωνία. Δεν αντέχω το δυνατό φως. Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου . Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο . Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου. Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε. Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες, πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο. Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα . Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου. Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται. Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου. Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα. Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα. Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου. Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός. Και η ειρωνεία είναι ,ότι αυτό το γεγονός, συνέβη στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής. Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά, μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της. Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει. Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα . Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη. Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει. Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε την επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού. Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη. Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει. Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη . Γι' αυτό τα γράφω όλα αυτά. Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ. Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου. Και όχι -πιθανώς- " μια 50χρονη εγκληματίας που κινούνταν ύποπτα κρατώντας σουγιά ... Όπως ίσως και εκείνος ο " ναρκομανής " ο " κλέφτης " που κρατούσε μαχαίρι και τον σκότωσαν στο ξύλο ... Ο Ζακ... Είμαι η Βασιλική Κωστοπούλου, Ελληνίδα αυτιστική, και μένω στο Άργος — την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό." 📍Το έργο της φωτογραφίας είναι της Βασιλικής και το δανείστηκα από την σελίδα της Facebook. #Αυτισμός #Δικαιώματα #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη

Στα 13 χρόνια της ενεργής μου παρουσίας στην πολιτική, στο πλευρό του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη @kmitsotakis , δεν είχα δώσει ποτέ συνέντευξη. Πίστευα πάντοτε ότι ο δημόσιος λόγος αποκτά πραγματική αξία όταν συνοδεύεται από έργο και ότι οι πολίτες πρέπει να μας κρίνουν πρωτίστως από τη συλλογική δουλειά μας και, κυρίως, από τα αποτελέσματά της. Η πρόσφατη περιπέτεια με την υγεία μου, όμως, με έκανε να δω πολλά πράγματα διαφορετικά. Για πρώτη φορά ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ δημόσια αυτή την εμπειρία, γιατί πιστεύω ότι τα μηνύματα της πίστης, της δύναμης και της ευγνωμοσύνης αξίζει να μοιράζονται. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με μια τέτοια δοκιμασία, αντιλαμβάνεσαι πως, πάνω από αξιώματα και τίτλους, αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι οι άνθρωποι που στέκονται δίπλα σου, η αγάπη που λαμβάνεις και η δύναμη να συνεχίζεις με ακόμη μεγαλύτερη ταπεινότητα και αποφασιστικότητα. Αν αυτή η προσωπική μου κατάθεση δώσει έστω και λίγη ελπίδα ή δύναμη σε έναν άνθρωπο που περνά τη δική του δοκιμασία, τότε θεωρώ ότι άξιζε να κάνω αυτή την εξαίρεση. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, αυτό που πραγματικά μένει είναι να προσπαθούμε, κάθε μέρα, να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Θέλω, τέλος, να ευχαριστήσω θερμά τη Μαργαρίτα Πουρνάρα για την ευαισθησία, τον σεβασμό και τη διακριτικότητα με την οποία προσέγγισε αυτή την τόσο προσωπική συζήτηση, καθώς και όλη την ομάδα της «Καθημερινής». #Πολιτική #Υγεία #Δύναμη

Ο αμερικανός βουλευτής Ρο Χάνα κατήγγειλε ότι κατά την επίσκεψή του στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, ισραηλινοί έποικοι τον κράτησαν υπό κράτηση με τη συνδρομή των ισραηλινών στρατιωτών, οι οποίοι αντ' αυτού υποστήριξαν τους εποίκους, επισημαίνοντας την αίσθηση ανημποριάς του και την καθημερινή πραγματικότητα των Παλαιστινίων υπό κατοχή. #ΔυτικήΌχθη #ΡοΧάνα #Παλαιστίνη

Άλλη μία ιστορία καθημερινής τρέλας. Επιστρέφω σπίτι και στα σκαλιά της πολυκατοικίας βλέπω έναν άγνωστο να κάθεται. Ως είθισται στην πολυκατοικία μας ρωτάω αν θέλει κάτι. Μου απαντά στα αγγλικά ότι περιμένει να του ανοίξει ο φίλος του στον 5ο, για να μείνει στο σπίτι του. Ήρθε από την Θήβα, θα έμενε ΣΚ και θα έφευγε Δευτέρα. Του λέω για φώναξε τον φίλο σου. Κατεβαίνει ο φίλος. Έλα όμως που δεν ήταν ο ενοικιαστής του 5ου, αλλά άλλος που δεν τον είχα ξαναδει. Αρχίζω να ρωτάω, στο μεταξύ έρχεται τρίτο άτομο για το ίδιο διαμέρισμα στον 5ο, το οποίο επίσης δεν έχω ξαναδεί. Μαθαίνω επίσης ότι ήδη στο διαμέρισμα είναι ένα ακόμη άτομο. Τους κρατάω όλους στην πόρτα, φωνάζω το 100, έρχεται και ο κανονικός ενοικιαστής. Κατεβαίνει και ο άλλος. 5 άτομα στο δυάρι του 5ου. Γνώριζα τον έναν μόνο. Από την Συρία όλοι μου είπαν. Έρχεται το 100 μετά από 1,5 ώρα. Ολοι με άδειες διαμονής, ο ένας με άσυλο (αυτός της Θήβας). Είχαν δηλαδή άδειες διαμονής, αλλά δεν είχαν σπίτι και είχαν έρθει να τους φιλοξενήσει ο "φίλος" τους. Ο οποίος ας πούμε δεν υπενοικίαζε δωμάτια και κρεβάτια, αλλά ήταν πολύ φιλόξενος. Κι αυτοί πώς πήραν άδειες διαμονής χωρίς σπίτι; Εξήγησα στον φιλόξενο ότι η πολυκατοικία δεν είναι κέντρο διερχομένων και ότι θα πάρει πόδι. Θα εξηγήσω και στον ιδιοκτήτη τα σχετικά. 550 ευρώ πληρώνει ο φιλόξενος για 50 τ.μ. και υπενοικιάζει προφανώς. Αυτό γίνεται σε πάρα πολλές πολυκατοικίες, γιατί το Κράτος κοιμάται όρθιο, η νομοθεσία είναι για τα πανηγύρια και η αστυνομία έχει δεμένα τα χέρια. Και οι "φιλόξενοι" πλουτίζουν με μαύρο χρήμα. Και τα ενοίκια μετά είναι στα ύψη. Κάποια στιγμή επίσης κάποιος να μου εξηγήσει πώς έχουν όλοι αυτοί άδειες διαμονής. Και γιατί πρέπει εμείς σε αυτές τις γειτονιές να τα ζούμε όλα αυτά. #Αθήνα #γκέτο #φαβέλες #ασφάλεια #Αθήνα #ασφάλεια #μετανάστευση

βζιιιιιιιιιιιιιιιιιιν: "ένας στους δύο Έλληνες και συγκεκριμένα το 50,5 % του πληθυσμού, δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε απροσδόκητα έξοδα το 2025, όπως επισκευές ή πληρωμές για γιατρούς, σημειώνοντας σημαντική αύξηση στην οικονομική ανασφάλεια σε σύγκριση με το 2024 (43,9 %). πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε. και απέχει σημαντικά από το μέσο όρο του μπλοκ ο οποίος διαμορφώθηκε στο 29,2 % το 2025". (στοιχεία Eurostat, δημοσιευμένα στην "Καθημερινή) #Οικονομία #Ελλάδα #Ανασφάλεια

Nationally ominous the main article of Kathimerini ahead of the upgrade of Erdogan's role, Turkey in NATO, initiated by Trump: "There are no rules, no value systems or traditional relationships and alliances anymore. This is an extremely unpredictable and dangerous situation." (translated)