Search

Σήμερα ο Πρωθυπουργός @kmitsotakis μαζί με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρίας «Άκτωρ» κ. Αλέξανδρο Εξάρχου εγκαινίασαν τους νέους σταθμούς του Μετρό της Θεσσαλονίκης προς την Καλαμαριά. Μουσαμάδες ο @atsipras πραγματικούς συρμούς, αληθινούς επιβάτες, σε υπαρκτούς σταθμούς ο Μητσοτάκης. Αν δεν έχετε μετακινηθεί με το Μετρό εκεί χάνετε. Είναι ένα αριστούργημα. Εγώ έκανα μία μικρή βόλτα σήμερα εδώ στην Θεσσαλονίκη για να σας το δείξω. Είναι τόσο όμορφο, που είναι σαν η πόλη να απέκτησε ένα ακόμη αξιοθέατο. #Μετρό #Θεσσαλονίκη #Μεταφορές

Ρωμανός για την επέκταση του Μετρό στην Καλαμαριά: «Η Θεσσαλονίκη μεταμορφώνεται από μια πόλη του "θα, θα, θα", σε μια πόλη των μεγάλων έργων που πραγματοποιούνται. Η Θεσσαλονίκη είναι μια μικρογραφία για ό,τι συμβαίνει σε όλη την Ελλάδα, επί διακυβέρνησης ΝΔ». @NickRomanos https://t.co/GHLEfsHNvu #Θεσσαλονίκη #Μετρό #Ελλάδα

Καλημέρα σε όλον τον ύφαλο... "Αλήτη ΧούνταΚούλιε,νομίζεις πως δεν έχουμε καταλάβει γιατί επέκτεινες ΤΩΡΑ το Μετρό Θεσσαλονίκης με 5 νέους σταθμούς μέχρι την Καλαμαριά; Τρέμεις, γιατί έρχεται η στιγμή που θα πέσεις με κρότο!" Το έγραψε κανείς ή είμαι ο πρώτος; #Θεσσαλονίκη #Μετρό #Πολιτική

Μια φορά κι έναν καιρό, στη Θεσσαλονίκη εγκαινίαζαν μουσαμάδες και ζωγραφισμένα εκδοτήρια… Ύστερα ήρθε η πραγματικότητα: αληθινό, σύγχρονο και λειτουργικό Μετρό. #Καλαμαρια Από το παραμύθι στις ράγες — με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 🚇 @PrimeministerGR # https://t.co/tQMgGPoAk0 #Θεσσαλονίκη #Μετρό #Καλαμαριά

🧨Ποιος φταίει για το σκάνδαλο που λέγεται Μετρό Θεσσαλονίκης? ⚠Η κυβέρνηση ετοιμάζεται για τη φιέστα της κι από κοντά τα κυρίαρχα ΜΜΕ την λιβανίζουν, όμως αυτό που συνέβη δεν πρέπει να ξεχαστεί. Και στην κύρια γραμμή. Και στην επέκτασή της. 💣Δημιουργήσαμε πριν 2 χρόνια αυτό το βίντεο για να ξεσκεπάσουμε την προπαγάνδα της κυβέρνησης 🔥Πολλοί λένε το Μετρό Θεσσαλονίκης Ανέκδοτο, αλλά για κάποιους από εμάς ήταν ένα δράμα ⛈Περιμέναμε 18 χρόνια στριμωγμένοι σε λεωφορεία της συμφοράς. Ξοδέψαμε 3 Δις για 9,6 χλμ! Καταστρέψαμε Αρχαία. Και ξεκινάμε με ένα μεγάλο ερωτηματικό για την ασφάλεια & την «πλήρη αυτοματοποίηση». Και ένα μεγάλο σκάνδαλο με το λογότυπο. 💲Το σύστημα με τις εργολαβίες, από τα #Τεμπη μέχρι το Μετρό, από τη σύμβαση 717 μέχρι τον σταθμό Βενιζέλου παράγει μόνο ζημιές για την κοινωνία & κέρδη για εργολάβους. Βιντεογραφία: Αλέξανδρος Γαστεράτος Post-production: Βασίλης Βήττας #Μετρο_Θεσσαλονικης #ΜετροΘεσσαλονικης #Σκανδαλο #Προπαγανδα

🎉 Η κυβέρνηση και τα κυρίαρχα ΜΜΕ ξεκίνησαν φιέστα τρικούβερτη για το Μετρό Θεσσαλονίκης και την επέκτασή του. ❓ Τι δεν λένε; ⏳ Ότι η επέκταση της Καλαμαριάς έκανε σχεδόν διπλάσιο χρόνο να φτιαχτεί από αυτόν που είχε παρουσιάσει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. 😎 Είχε τέτοια αυτοπεποίθηση ο Μητσοτάκης που στα εγκαίνια του Μετρό είχε πει στον Εξάρχου να είναι έτοιμη η επέκταση τον Νοέμβριο του 2025. 👏 Όλοι οι φίλοι της κυβέρνησης στην πρώτη σειρά χαμογέλαγαν, όλοι χειροκροτούσαν και μετά το Μετρό… δεν φτιάχτηκε. 📆 Ο Νοέμβριος έγινε Δεκέμβριος. Ο Δεκέμβριος έγινε Φεβρουάριος. Ο Φεβρουάριος πέρασε κι αυτός. 🎤 Και κάθε φορά που η κυβέρνηση μετέθετε ξανά την προθεσμία, επιστρέφαμε με την ίδια απλή ερώτηση: Πότε επιτέλους θα είναι έτοιμο το Μετρό στην Καλαμαριά; 🐘 Και στη συνέχεια δείξαμε τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο. 🚆 Η ίδια εταιρεία που καθυστέρησε στα Τέμπη τη σύμβαση 717 για τη σηματοδότηση και την τηλεδιοίκηση του σιδηροδρόμου, καθυστέρησε και στο Μετρό Θεσσαλονίκης. 💶 Η ίδια εταιρεία που στη 717 έπαιρνε παρατάσεις και αποζημιώσεις, εδώ καθυστερούσε ξανά και έπαιρνε ΠΑΛΙ αποζημιώσεις. 💰 Μάλιστα, την ώρα που τα χρονοδιαγράμματα του Μετρό ξέφευγαν, ο όμιλος AKTOR πήρε περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ πρόσθετης αποζημίωσης για τη βασική γραμμή, για καθυστερήσεις που αποδόθηκαν στο Ελληνικό Δημόσιο. ⚫ Και τον Φεβρουάριο του 2023, στον σιδηρόδρομο δεν λειτουργούσαν ούτε τα φανάρια και σκοτώθηκαν στα #Τέμπη 57 άνθρωποι. Η σύμβαση 717 δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί. 🏗️ Και ούτε μετά τα Τέμπη σταμάτησε η ανάθεση μεγάλων δημόσιων έργων στον ίδιο όμιλο. 🚧 Ο AKTOR ανέλαβε, μεταξύ άλλων, την αποκατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής Λάρισα–Βόλος, ύψους περίπου 140 εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς ανοιχτό διαγωνισμό. ❓ Επομένως κάναμε το απλούστατο ερώτημα: Βλέπει η κυβέρνηση κάποιο πρόβλημα με τον τρόπο που λειτουργεί αυτό το μοντέλο εργολαβιών στην Ελλάδα; 🔁 Ένα μοντέλο όπου τα έργα καθυστερούν, δίνονται παρατάσεις, καταβάλλονται αποζημιώσεις και οι ίδιοι μεγάλοι εργολάβοι συνεχίζουν να αναλαμβάνουν νέα δημόσια έργα. ⚖️ Και ρωτήσαμε κάτι ακόμη πιο συγκεκριμένο: Σκοπεύει ποτέ το Δημόσιο να στραφεί εναντίον ενός μεγάλου αναδόχου για τη ζημιά που προκαλούν οι καθυστερήσεις ή θα συνεχίσουμε με παρατάσεις, αποζημιώσεις και νέες αναθέσεις; 🙈 Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μας είπε ότι δεν θα σχολιάσει τη σύμβαση 717, καθώς την ερευνά η Δικαιοσύνη. 🤹 Και αμέσως μετά σχολίασε την υπόθεση που μόλις είχε πει ότι δεν θα σχολιάσει, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι αν δεν είχε δοθεί η παράταση, το έργο θα είχε τελειώσει χρόνια αργότερα. 📢 Για τις παρατάσεις και τα χρήματα μάς κάλεσε, αν θεωρούμε ότι υπάρχει πρόβλημα, να πάρουμε «τα χαρτάκια μας» και να πάμε στην Εισαγγελία. Διαφορετικά, είπε, όλα αυτά τα ακούει «βερεσέ». 🩸 Τα Τέμπη είναι ένα έγκλημα. Αλλά δεν είναι ένα έγκλημα που έγινε, συντελέστηκε και πάει, τελείωσε. 🚨 Είναι ένα έγκλημα που συνεχίζεται. 🚂 Συνεχίζεται στον σιδηρόδρομο: στην επικινδυνότητα, στις καθυστερήσεις των έργων, στις παρατάσεις και στις εργολαβίες. 🌍 Μα συνεχίζεται και πολύ πέρα από τον σιδηρόδρομο, σε μεγάλες δημόσιες υποδομές σε ολόκληρη τη χώρα. Και πολύ πιο πέρα από τον AKTOR: σε όλους τους μεγάλους εργολάβους. 💸 Ένα μοντέλο από το οποίο χάνουμε όλοι μας: Το Δημόσιο, η τσέπη μας, η ασφάλειά μας και το περιβάλλον. 🏆 Υπάρχει όμως ένας που κερδίζει. ⭐ Βρείτε το όνομά του και κερδίστε ένα εισιτήριο διαρκείας στον Αστέρα Τρίπολης. #Μετρό #Καλαμαριά #ΔημόσιαΈργα

«Η απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών προσφέρει στον συριακό λαό έναν δρόμο προς την ευημερία. Το μέτρο αυτό αίρει τα τελευταία μεγάλα εμπόδια για επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα στη Συρία και ευνοεί την οικονομική ανάκαμψη της χώρας όπως και την επανένταξή της στην παγκόσμια οικονομία.»

The use of GPS for monitoring jet skis in Cyprus becomes mandatory before rental, as a safety measure following a serious maritime accident, ensuring that the operated vessels do not dangerously approach areas with swimmers and automatically reduce speed when near other jet skis. (translated)

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

Αν ήμασταν σοβαροί πολίτες και είχαμε σοβαρή χώρα, ο Στέφανος Μάνος θα έπρεπε να ήταν ισόβιος Υπουργός Ανάπτυξης, αν όχι ισόβιος Πρωθυπουργός. Ευφυής, πρακτικός, doer, εξαιρετικά μορφωμένος, ανοιχτόμυαλος, ευρηματικός, κατάφερε, στο μικρό διάστημα που είχε θέσεις ευθύνης να αφήσει τεράστιο έργο πίσω του, από την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ μέχρι την αναμόρφωση της Πλάκας και τους πεζόδρομους, κι από την Αττική οδό μέχρι το Μετρό. (Έχω γράψει πολλές φορές αναλυτικά για το έργο του Μάνου και θα ξαναγράψω.) Όμως είχε το θάρρος της γνώμης του, ήταν βαθιά αξιοπρεπής και δεν δεχόταν να υποστηρίζει κομματικές θέσεις κόντρα στη λογική, για λόγους μικροκομματικής σκοπιμότητας όπως ήθελε το σύστημα, ούτε καταδεχόταν να χαϊδεύει τα αυτιά του ψηφοφόρου με ευχάριστα ψέματα, όπως θέλει η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Γι' αυτό η χώρα τον "τιμώρησε" στέλνοντάς τον στο σπίτι του. Στην πραγματικότητα αυτοτιμωρήθηκε σκληρά η ίδια, διότι στερήθηκε τις υπηρεσίες ενός τόσο σημαντικού Έλληνα. Θεωρώ τιμή μου την συμπόρευσή μας στις εκλογές του Ιουνίου του 2012. Τα θερμά συλλυπητήριά μου στην οικογένειά του. #ΣτέφανοςΜάνος #Πολιτική #Ελλάδα

Έφυγε ο Στέφανος Μάνος. Ένας από τους ελάχιστους πολιτικούς που τόλμησαν να πουν στους Έλληνες όχι όσα ήθελαν να ακούσουν, αλλά όσα πίστευε ότι έπρεπε να γνωρίζουν. Υπήρξε συνεπής φιλελεύθερος, μεταρρυθμιστής πριν ακόμη οι μεταρρυθμίσεις γίνουν λέξη της μόδας και επίμονος υπερασπιστής της κοινής λογικής απέναντι στον λαϊκισμό. Μπορούσε κανείς να διαφωνεί μαζί του, ήταν όμως δύσκολο να αμφισβητήσει την ευθύτητα, την τεκμηρίωση και το θάρρος του. Πολλές από τις ιδέες για τις οποίες λοιδορήθηκε αποδείχθηκαν, χρόνια αργότερα, αυτονόητες ή αναγκαίες. Ίσως αυτό να είναι και το μέτρο της πολιτικής του διαδρομής: έβλεπε συχνά νωρίτερα από τους άλλους όσα έρχονταν. Τον αποχαιρετώ με βαθιά εκτίμηση και σεβασμό. Καλό ταξίδι, Στέφανε. #ΣτέφανοςΜάνος #πολιτική #φιλελευθερισμός

Επειδή τον πιάσανε πάλι στο στόμα τους ορισμένοι, καιρός να αναλάβω εγώ δράση: Ο Ισοκράτης όταν μιλάει για μετέχοντες της ημετέρας παιδείας, εννοεί το εξή: ▫️ η Αθήνα ξεπέρασε τόσο πολύ τους άλλους ανθρώπους στη σκέψη και στον λόγο, ώστε οι μαθητές της έγιναν δάσκαλοι των υπολοίπων· και έκανε το όνομα «Έλληνες» να ΦΑΙΝΕΤΑΙ πλέον ότι δεν δηλώνει το γένος αλλά τη διάνοια, και να αποκαλούνται Έλληνες περισσότερο όσοι μετέχουν της δικής μας παιδεύσεως παρά όσοι μετέχουν της κοινής φύσεως. Ο Πανηγυρικός είναι πανηγυρικός-πολιτικός λόγος με ξεκάθαρο σκοπό: να καλέσει τους Έλληνες σε ομόνοια και κοινή εκστρατεία εναντίον των βαρβάρων (Περσών), με την Αθήνα σε ηγετική θέση. Στο ίδιο έργο (§§23-25) ο Ισοκράτης τονίζει με έμφαση την αθηναϊκή αυτοχθονία και την καθαρότητα του γένους: οι Αθηναίοι δεν είναι μίγμα φυλών, δεν εκδίωξαν άλλους, αλλά γεννήθηκαν από την ίδια τη γη. Δεν πρόκειται για άνθρωπο που αρνείται τη σημασία του γένους. Η φράση είναι ρητορική υπερβολή προς δόξαν της Αθήνας. Η «ἡμετέρα παίδευσις» είναι η αθηναϊκή παιδεία (ρητορική, πολιτική σκέψη, λόγος), όχι κάποια αφηρημένη «ελληνική» με τη σημερινή έννοια. Ο Ισοκράτης λέει ότι η Αθήνα ανέβασε τόσο ψηλά το επίπεδο, ώστε το να μετέχει κανείς σε αυτήν την παιδεία θεωρείται πλέον πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του «Έλληνα» από την απλή κοινή καταγωγή. Με άλλα λόγια, εξυψώνει την αθηναϊκή κουλτούρα σε σημείο που γίνεται το μέτρο της ελληνικότητας. Το χωρίο συρρικνώνει μάλλον παρά διευρύνει την έννοια του Έλληνα: δεν ανοίγει την πόρτα σε οποιονδήποτε βάρβαρο, αλλά υπονοεί ότι ακόμη και Έλληνες που δεν έχουν μερίδιο στην ανώτερη αθηναϊκή παιδεία υστερούν. Ο Ισοκράτης δεν λέει πουθενά ότι η παιδεία μετατρέπει τον βάρβαρο σε πλήρες μέλος του ελληνικού έθνους. Αντίθετα, σε όλο του το έργο οι βάρβαροι παραμένουν οι εκ φύσεως εχθροί που πρέπει να υποταχθούν ή να εκστρατεύσει κανείς εναντίον τους. Η χρήση της ρήσης ως «απόδειξη» ότι ο Ισοκράτης δικαιολογούσε την ένταξη αλλόφυλων κάθε είδους στο ελληνικό έθνος μέσω της παιδείας είναι ανιστόρητη και αποσπασματική. Αγνοεί: ▫️το σύνολο του Πανηγυρικού και των άλλων έργων του, ▫️την έντονη αντιδιαστολή Ελλήνων–βαρβάρων, ▫️την έμφαση στην αθηναϊκή αυτοχθονία, ▫️και το γεγονός ότι μιλάει σε πλαίσιο παν-ελληνικής ενότητας εναντίον εξωτερικού εχθρού, όχι πολυπολιτισμικής ένταξης. #Ισοκράτης #Αθήνα #Παιδεία

Ας τα δούμε όλα με την σειρά. Εδώ και 3 χρόνια σχεδόν με τους πόρους του Τακτικού μας Προϋπολογισμού, του ΤαΑ, του ΕΣΠΑ και συγκεντρώνοντας και πρωτοφανώς πολλές ιδιωτικές χορηγίες εκτελούμε το μεγαλύτερο πρόγραμμα κτιριολογικής αναβαθμίσεως του ΕΣΥ από την ίδρυσή του. Γιατί το κάνουμε αυτό; Επειδή πρώτοι εμείς αναγνωρίσαμε ότι τα κτίρια μετά από τόσες δεκαετίες είναι κουρασμένα και ορισμένα σε άθλια κατάσταση. Πλέον το πρόγραμμα αυτό έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και κάνω εγκαίνια σχεδόν σε όλη τη χώρα σε ΚΥ, Κλινικές και ΤΕΠ. Και θα συνεχίσω να κάνω διότι έχω να εγκαινιάσω πάρα μα πάρα πολλά ακόμη. Κατά κανόνα όπου πάω ή όταν είμαι στην Βουλή και μιλάω για αυτά ή σε μια τηλεοπτική εκπομπή αμέσως μου λένε οι πολιτικοί μου αντίπαλοι ή οι δημοσιογράφοι: «καλά όλα αυτά αλλά από προσωπικό κλπ» προσπερνώντας σχεδόν ως ασήμαντη αυτή την τεράστια προσπάθεια. Εάν συναντήσω και διαδηλωτές από την «συμμορία της μιζέριας» της Αριστεράς τότε ακόμη χειρότερα όχι μόνον απαξιώνουν όλα αυτά τα έργα αλλά αρχίζουν τα συνθήματα: «τα ντουβάρια δεν κάνουν την Υγεία». Δηλαδή τσάμπα ανακαινίζετε τα πάντα μας είναι αδιάφορο. Χθες με αφορμή την πτώση ενός σοβά 1,5 μέτρου σε ένα κλειστό γραφείο σε κτίριο 70 ετών άρχισαν τα όργανα. Το «ΕΣΥ καταρρέει» κλπ και ξαφνικά οι ίδιοι που τόσο καιρό μιλούν για τα ντουβάρια που δεν τους ενδιαφέρουν αρχίζουν να μιλούν για την ανάγκη ανακαίνισης του Βενιζελείου Νοσοκομείου το οποίο εδώ και 72 χρόνια δεν έχει ανακαινιστεί. https://t.co/AuCjWcUWXv Ρε παιδιά διαλέξτε ή τα ντουβάρια τελικώς χρειάζονται και πρέπει να τα ανακαινίσουμε όλα και το Βενιζέλειο προφανώς, άρα και όσα κάνουμε τόσο καιρό σε όλη τη Χώρα έχουν αξία και άρα πείτε και κανένα μπράβο. Ή τα ντουβάρια δεν έχουν αξία κακώς κάνουμε όσα κάνουμε και άρα δεν σας νοιάζει και ο σοβάς που έπεσε. Μα δεν μπορεί να τα έχετε όμως όλα μονά ζυγά δικά σας. Επί του περιστατικού τώρα ήταν βασικά ασήμαντο εντελώς αλλά δείχνει ότι πράγματι το κτίριο αυτό χρήζει ανακαίνισης. Άλλωστε την μελέτη για το έργο εγώ την έχω παραγγείλει. Θα ψήφισετε πάλι @kmitsotakis στις Εθνικές Εκλογές του 2027 να μπορούμε να συνεχίσουμε να κάνουμε όσα κάνουμε και θα το φτιάξουμε και αυτό όπως ήδη φτιάξαμε τόσα πολλά άλλα και ας μας κατηγορούσαν διαρκώς οι συνδικαλιστές της συμφοράς και της μιζέριας… Υγ. Σας ξαναβάζω την φωτό του τί έπεσε ακριβώς για να έχετε την αληθινή εικόνα. Ας αναλογιστείτε ότι το ΕΣΥ έχει στην χρήση και ιδιοκτησία του 127 Νοσοκομεία, 358 ΚΥ και 1500 Περιφερειακά Ιατρεία συνολικά μιλάμε για εκατομμύρια τετραγωνικά Ε κάπου θα πέσει και ένας σοβάς για να μιλάμε και σοβαρά. Είμαι όμως υπερήφανος διότι στον όποιο διάδοχο μου θα παραδώσω ένα πολύ καλύτερο ΕΣΥ από αυτό που παρέλαβα και αυτή τελικά είναι και η ουσία της Πολιτικής #ΥγειονομικόΣύστημα #Ανακαίνιση #Πολιτική

🚨«Θάλαμος επικίνδυνων αερίων το Μετρό της Αθήνας»: Έρευνα του ΠΑΚΟΕ σε 9 σταθμούς του Μετρό της Αθήνας αναδεικνύει σοβαρό πρόβλημα στον εξαερισμό των υπόγειων χώρων. Η ανεπαρκής ανανέωση του αέρα μετατρέπει τις αποβάθρες σε παγίδες συσσώρευσης ρύπων, με τις συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων PM10 να φτάνουν έως τα 201 μg/m³ (με όριο τα 50 μg/m³) και τα PM2.5 έως τα 100 μg/m³. Οι μετρήσεις επιβεβαιώνουν ότι ο αέρας στις αποβάθρες είναι επιβαρυμένος λόγω αδυναμίας του εξαερισμού. Η έκθεση στους ρύπους προκαλεί επιπτώσεις στο αναπνευστικό και καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ συστήνεται η χρήση μάσκας. Θα υπάρξει παρέμβαση από τη ΣΤΑΣΥ και το Υπουργείο Υποδομών ή η καθημερινή έκθεση πολιτών και εργαζομένων σε επικίνδυνους ρύπους θα γίνει η νέα κανονικότητα; #Μέτρο #Ρύποι #ΥγειονομικέςΕπιπτώσεις

According to a public opinion poll (Pulse), 83% of citizens support the reduction of VAT on food and the Special Consumption Tax on fuels, in a period of rising prices. The proposal is systematically promoted by Androulakis, PASOK, and is supported, as a temporary measure, by the... (translated)