Search

🔴Ποιο ήταν το δώρο που έκανε ο Στάλιν στον Χίτλερ, μετά την υπογραφή του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ; 🔴Μετά την επικράτηση του Χίτλερ στην Γερμανία και αργότερα στην Αυστρία, αρκετοί κομμουνιστές κατέφυγαν στην αγαπημένη τους ΕΣΣΔ, πιστεύοντας ότι εκεί θα ήταν ασφαλείς. Αλλά, μαύρη ήταν η μοίρα τους! 🔴Το 1936, ο Στάλιν ξεκίνησε την εκκαθάριση της «παλιάς φρουράς» του κόμματος του Λένιν, δικάζοντας και καταδικάζοντας σε θάνατο πολλά ηγετικά στελέχη του κόμματος - κράτους (Ζηνόβιεφ, Κάμενεφ, Μπουχάριν, Τόμσκυ, Ράντεκ, Πιάτακωφ, Ρακόφσκι κ.α.), με κατηγορίες για προδοσία, συνεργασία με ξένες μυστικές υπηρεσίες και συνωμοσία με σκοπό την δολοφονία του Στάλιν και την ανατροπή του καθεστώτος - που αυτοί είχαν εγκαταστήσει το 1917. 🔴Εκτός από τους ηγέτες του κόμματος, δικάστηκαν και εκτελέστηκαν πάμπολλα κατώτερα στελέχη του κόμματος-κράτους. Συνολικά, την περίοδο του «Μεγάλου Τρόμου», ο Στάλιν εξόντωσε 844.740 Σοβιετικούς κομμουνιστές! Όμως, η «μπάλα» πήρε και πολλούς ξένους κομμουνιστές, που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ, οι περισσότεροι από χώρες που τα ΚΚ ήταν παράνομα. 🔴Αναμενόμενο αυτό, καθώς ο Στάλιν δεν είχε σε καμμιά υπόληψη τους ξένους κομμουνιστές. Όπως αναφέρει ο (κομμουνιστής) ιστορικός και βιογράφος του Στάλιν, Ισαάκ Ντόιτσερ, η γνώμη του Στάλιν ήταν η εξής: «Ένα σοβιετικό τρακτέρ, αξίζει περισσότερο από δέκα καλούς ξένους κομμουνιστές». 🔴Οι Γερμανοί κομμουνιστές, δεν εξαιρέθηκαν από τον κανόνα. Άλλωστε, ο τότε διευθυντής της Σοβιετικής Μυστικής Αστυνομίας NKVD (και μελλοντικό... θύμα της!), Νικολάι Γιεζώφ, ήταν πολύ ξεκάθαρος: «Δεν είναι υπερβολή να πούμε, ότι κάθε Γερμανός πολίτης που ζει στο εξωτερικό, είναι πράκτορας της Γκεστάπο». Έτσι, 43 ηγετικά και περίπου 600 κατώτερα στελέχη του ΚΚ Γερμανίας (KPD) που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ, είτε εκτελέστηκαν, είτε βρήκαν φρικτό θάνατο στα Γκουλάγκ. 🔴Ωστόσο, μερικές εκατοντάδες Γερμανοί κομμουνιστές την γλίτωσαν. Σ’ αυτούς, ο «πατερούλης» Στάλιν επιφύλασσε πιο εξευτελιστική μοίρα: δεν τους εκτέλεσε με την κατηγορία ότι είναι πράκτορες της Γκεστάπο, αλλά τους παρέδωσε απευθείας στην Γκεστάπο! Η παράδοση περίπου 600 Γερμανών και 47 Αυστριακών κομμουνιστών στην Γκεστάπο, έγινε αμέσως μετά την υπογραφή του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, χωρίς όμως να προβλέπεται από το σύμφωνο. Ήταν ένα «δωράκι» του Στάλιν στον Χίτλερ. 🔴Αναφέρει σχετικά ο κορυφαίος Ρώσσος ιστορικός Έντβαρντ Ρατζίνσκι: «Μια μεγάλη ομάδα Γερμανών κομμουνιστών δόθηκαν στον Χίτλερ. Η ειρωνεία της ιστορίας: πολλοί από αυτούς επέζησαν στα φασιστικά στρατόπεδα, ενώ οι προηγούμενοι, πίσω από το αγκαθωτό σύρμα στη χώρα του σοσιαλισμού, πέθαναν όλοι». 🔴Ένα ζωντανό παράδειγμα αυτού που αναφέρει ο Ρατζίνσκι, ήταν η Γερμανίδα κομμουνίστρια Μαργκαρέτε Μπούμπερ-Νόυμαν. Το 1929 συναντά τον άνδρα της ζωής της, Χάιντς Νόυμαν, εξέχον στέλεχος του ΚΚ Γερμανίας και της Κομμουνιστικής Διεθνούς και τον ακολουθεί στην Σοβιετική Ένωση. Τον Απρίλιο του 1937, ο Νόυμαν συλλαμβάνεται για κατασκοπεία και εκτελείται στις 26 Νοεμβρίου 1937. 🔴Την επομένη, συλλαμβάνεται και η ίδια και εκτοπίζεται στο στρατόπεδο της Καραγκάντα, στις στέπες του Καζακστάν, όπου και θα παραμείνει μέχρι την παράδοσή της στην Γκεστάπο, το 1940. Ακολουθεί ο εγκλεισμός της στο ναζιστικό στρατόπεδο του Ράβενσμπρουκ. Η Νόυμαν επέζησε κι έγραψε το αυτοβιογραφικό έργο: «Under Two Dictators: Prisoner of Stalin and Hitler». 🔴Ιδού πως καταγράφει την στιγμή της παράδοσης της ίδιας και μιας ομάδας 29 Γερμανών κομμουνιστών στην Γκεστάπο, με εντολή Στάλιν: «Επιτέλους το τρένο σταμάτησε και για τελευταία φορά ακούσαμε τη γνωστή κραυγή: “Ετοιμαστείτε”. Οι πόρτες του κουπέ ξεκλειδώθηκαν. Σε μικρή απόσταση βρισκόταν ένας σταθμός. Μόλις που μπορούσαμε να δούμε το όνομα σε ένα κοντινό σηματοδότη: Μπρεστ-Λιτόφσκ. Μια ομάδα της NKVD, περνάει τη γέφυρα στο γερμανικό έδαφος και επιστρέφει μετά από λίγο. Υπήρχαν αξιωματικοί των SS μαζί τους. Ο διοικητής των SS και ο επικεφαλής της GPU χαιρέτησαν ο ένας τον άλλον. Ο σοβιετικός διοικητής άρχισε να διαβάζει τα ονόματα των κρατουμένων. Έτσι μας παρέδωσαν στους ναζί». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Στάλιν #Χίτλερ #Ιστορία

Βλέποντας αυτά τα εξοργιστικά που συμβαίνουν δίπλα μας, στην Άγκυρα , σε συνδυασμό με την εδώ αφωνία, νιώθω την ανάγκη να δηλώσω τα εξής: Δεν θα σταθώ στην απαξίωση προς το πρόσωπο του ΠΘ της Ελλάδος, διότι γνωρίζω την πλήρη αποτυχία του να ενεργεί ως ηγέτης που φροντίζει τη χώρα του. Θα σταθώ στη δουλικότητα του χαρακτήρα και την πολιτική του βούληση που δεν προστατεύουν τα εθνικά συμφέροντα. Η σκόπιμη μη άσκηση του βέτο, που είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας και το κύριο διπλωματικό μας χαρτί, συνιστά Εθνική Προδοσία και ο κ. Μητσοτάκης θα λογοδοτήσει και για αυτό. Συναινεί χωρίς ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ στην αναβάθμιση της Τουρκίας σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή άμυνα, χωρίς να ασκεί βέτο. Και αυτό ενώ η άσκηση αυτού του δικαιώματος δεν είναι αντίθετη στη συμμαχία πράξη. Είναι έμπρακτη εκδήλωση εθνικής αξιοπρέπειας, λέξης άγνωστης για τον κ. Μητσοτάκη και το κόμμα του. Παράλληλα παθητική έως ανύπαρκτη είναι και η στάση και αντίδραση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης που έχουν χαθεί σε «πιο σοβαρά θέματα», όπως η προεκλογική ψηφοθηρία. Ως Ελληνίδα νιώθω ντροπή , θυμό και απογοήτευση για την πολιτική ανικανότητα και την εν γνώσει αδιαφορία των πολιτικών για το αύριο της χώρας. Δεν ξεχνάμε όμως, ούτε και βέβαια θα συγχωρήσουμε ποτέ όσους πρόδωσαν διαχρονικά τη γη των προγόνων μας και των παιδιών μας. #Ελλάδα #Πολιτική #Διπλωματία

Η κυβέρνηση ανατινάζει και αφήνει πίσω της καμένη γη. Άλλη μια ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ μπροστά στα μάτια μας! Με εντολή της κυβέρνησης οι υποδομές εξόρυξης λιγνίτη και παραγωγής φθηνής ενέργειας ανατινάχθηκαν και έτσι εν γνώσει τους αφαίρεσαν από τη χώρα και τους πολίτες κομβική εναλλακτική πηγή εφοδιασμού με φθηνή ενέργεια, που κατοχυρώνει τη μακροχρόνια ασφάλεια εφοδιασμού και τη σταθερότητα των τιμών ανεξαρτήτως γεωπολιτικών ανακατατάξεων, εγκλωβίζοντάς μας στην πολύ ακριβότερη «λύση» της εισαγωγής φυσικού αερίου! Τέτοιες ανατινάξεις υποδομών έκαναν οι ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ για να παραλύσουν οι χώρες από τις οποίες αποχωρούσαν ηττημένοι. Την ίδια στιγμή σήμερα, χώρες της Ευρώπης, όπως η Γερμανία και η Πολωνία, προτάσσοντας το εθνικό τους συμφέρον, συνεχίζουν να αξιοποιούν μονάδες λιγνίτη για παραγωγή φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας. Η ελληνική κυβέρνηση κατέστρεψε ΔΟΛΙΩΣ πανάκριβο εξοπλισμό για να αφήσει πίσω της ΚΑΜΕΝΗ ΓΗ και όλους εμάς στο έλεος όσων θυσαυρίζουν από την ηλεκτρική ενέργεια που μας κοστίζει πανάκριβα! Διέταξαν την καταστροφή δημόσιας περιουσίας για να νομιμοποιήσουν την κατ' εξακολούθηση ληστεία όλων μας; Ακούει η εισαγγελική Αρχή; #ΕθνικήΠροδοσία #Ενέργεια #Καταστροφή

Πριν τις εκλογές έλεγε ο λιγνίτης είναι η στρατηγική ενέργεια της χώρας. Μόλις βγήκε ανατίναξε τα εργοστάσια. Δεν είναι μόνο ψεύτης και απατεώνας, είναι επικίνδυνος, ένας ξεπουλημένος εγκληματίας, διαπράττει έσχατή εθνική προδοσία. https://t.co/a1nvwb2znR #Εκλογές #Ενέργεια #Προδοσία

Ο άλλος καταστρέφει εθνικές υποδομές (εργοστάσιο λιγνίτη στην Κοζάνη), κατασκοπεύει τον αρχηγό των εθνικών ενόπλων δυνάμεων, πουλάει την εθνική βιομηχανία οχημάτων σε ξένη δύναμη, αλλά παρεξηγείται όταν του αποδίδουν κατηγορία εσχάτης προδοσίας. #Προδοσία #ΕθνικήΑσφάλεια #ΔημόσιοΣυμφέρον

Εσχάτη προδοσία από τον Μητσοτάκη – Ανατίναξαν τους εκσκαφείς στο ορυχείο λιγνίτη στην Μαυροπηγή Κοζάνης – Ένας ανθέλληνας προδότης που έχει διαλύσει την οικονομία της χώρας για να γεμίσει τις τσέπες του με μίζες από τις ανεμογεννήτριες https://t.co/jsOiesNUz8 #Ελλάδα #πολιτική #οικονομία

🔴16 Ιουνίου 1945: Το διόλου ηρωικό τέλος του Άρη Βελουχιώτη - «Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!». 🔴81 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, από το άδοξο τέλος του Θανάση Κλάρα (όπως ήταν το πραγματικό του ονοματεπώνυμο), ή «Μιζέρια» (το κομματικό του παρατσούκλι), ή Άρη Βελουχιώτη (επαναστατικό ψευδώνυμο). 🔴Ο Άρης Βελουχιώτης, δεν ήταν άνθρωπος περιωπής και δεν έχαιρε εκτίμησης στο κόμμα. Αναφέρει περί αυτού το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης: «Ο Άρης πάντα ήταν νταής, ωσότου να κάνει τη δήλωση. Κάτι τέτοιους τύπους τους μάζευε ο Ζαχαριάδης, γιατί μ’ αυτούς μπορούσε να κάνει και φασαρίες κ.τ.λ. Πάντα είχε το αλήτικο στοιχείο πάνω του. Τον ξέραμε, είχε μια τάση προς την αλητεία». 🔴Μόλις δε έκανε (διπλή!) δήλωση μετανοίας, στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου, θεωρήθηκε ξένο σώμα. Τον πρώτο καιρό της κατοχής, όταν το κόμμα ήταν σχεδόν διαλυμένο, εμφανίστηκε στους κομματικούς κύκλους, αλλά τα ηγετικά στελέχη του κόμματος δεν του έδιναν καμμιά σημασία. Μετά την γερμανική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ, ο Στάλιν είχε δώσει εντολή στους κομμουνιστές των κατεχόμενων χωρών της Ευρώπης, να οργανώσουν αντάρτικα. Κυρίως, για να αναγκάζονται οι Γερμανοί να διατηρούν ισχυρές δυνάμεις στις χώρες αυτές και να μην έχουν πολλές διαθέσιμες δυνάμεις, για το Ανατολικό Μέτωπο. 🔴Το ΚΚΕ, όχι μόνο δεν είχε δυνάμεις για να οργανώσει αντάρτικο, αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν καν στις προτεραιότητές του: «Ο Σιάντος και η πλειονότητα των ηγετικών στελεχών δεν υπολογίζουν σοβαρά το αντάρτικο του βουνού. Ας βρίσκεται, ας υπάρχει να ακούγεται, αλλά προέχει ο αγώνας στις πόλεις. Με την κουμπούρα δεν τρώει ο λαός ψωμί, συνήθιζε να επαναλαμβάνει ο Γραμματέας». 🔴Το μόνο στέλεχος του ΚΚΕ που είχε προσφερθεί για αντάρτικο ήταν ο (κατοπινός) Άρης Βελουχιώτης. Όχι από πατριωτισμό, αλλά από τυχοδιωκτισμό. «Κυνηγάει πάντα τη μεγάλη περιπέτεια», επισημαίνει εύστοχα ο Χαριτόπουλος. 🔴Και ο Σιάντος, τον έστειλε στο βουνό, για να τον... ξεφορτωθεί: «Μπερδευόταν στα πόδια μας, καθημερινά δημιουργούσε προβλήματα στην οργάνωση και, για να τον ξεφορτωθώ, του είπα φύγε από κοντά μου και πήγαινε όπου θέλεις. Είχε την απαίτηση να βγει στο βουνό, λέει, στην περιοχή της Ρούμελης και να φτιάξει αντάρτικο. Του είπα πήγαινε στη Ρούμελη, πήγαινε όπου θέλεις, κάνε αντάρτικο, κάνε ό,τι θέλεις, μονάχα φύγε από την Αθήνα». 🔴Η ρήξη του Βελουχιώτη με το ΚΚΕ, επήλθε λόγω της διαφωνίας του με την Συμφωνία της Βάρκιζας, τον Φεβρουάριο του 1945. Η άρνησή του να συμμορφωθεί, έγινε παρότι -όπως αναφέρει ο ίδιος- ειδοποιήθηκε για την «συμβουλή» των Σοβιετικών στο ΚΚΕ, να υπογράψει την Συμφωνία: «Όπως μου παρήγγειλε ρητά ο σ. Γιάννης, δια του σ. Ζήση (σσ. Γιάννης Ιωαννίδης, Ζήσης Ζωγράφος) υπάρχει σαφής παραίνεση των Ρώσσων συντρόφων προς το ΚΚΕ για το κλείσιμο της συμφωνίας της Βάρκιζας». 🔴Ωστόσο, στις 24 Μαρτίου 1945, έκανε το μοιραίο λάθος: έστειλε μια επιστολή στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία κάλεσε το κόμμα να αγνοήσει τις «συμβουλές» των Σοβιετικών και να ξεκινήσει νέο αντάρτικο, με την ελπίδα ότι θα δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα, που θα αναγκάσουν τον Στάλιν να αλλάξει την πολιτική του στο ελληνικό ζήτημα. 🔴Για το ΚΚΕ, η μη συμμόρφωση στις «συμβουλές» των Σοβιετικών και του «Μεγάλου Στάλιν», δεν ήταν ένα απλό λάθος, ήταν προδοσία. Και για την προδοσία, μία ποινή υπάρχει: ο θάνατος. 🔴Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Στην 11η Ολομέλεια (5-10 Απριλίου), αποφασίστηκε η διαγραφή του αντιρρησία απ’ το κόμμα και η πλήρης απομόνωσή του από τις κομματικές οργανώσεις, που εκφράστηκε με την ρητή εντολή: «Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!». Η εντολή αυτή ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη, εφόσον ειδικά στρατιωτικά αποσπάσματα είχαν ήδη ριχτεί στο κυνήγι του Βελουχιώτη. 🔴Η απόφαση της διαγραφής δεν δημοσιοποιήθηκε άμεσα, αλλά ως «χαριστική βολή», την ημέρα που ο Βελουχιώτης ήταν περικυκλωμένος στην Μεσούντα της Άρτας και περνούσε τις τελευταίες του στιγμές. Το περιεχόμενό της, ήταν το εξής: «Ο Κλάρας αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το KKE, ξαναζήτησε να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το KKE του ‘δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως, σε μια κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το KKE με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του που μονάχα τον εχθρό ωφελεί». 🔴Μάλιστα, η διαπόμπευση του Βελουχιώτη, συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, στον λόγο του στην ΙΙΙ Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (10-14 Οκτωβρίου 1950), ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής: «Ο Κλάρας εκτός από τα άλλα ήταν και δηλωσίας. Ο Κλάρας, που είχε στρατιωτικές ικανότητες κατσαπλιαδισμού, σαν κομματική φυσιογνωμία ήταν ένας άνθρωπος που μόνο να χαντακώσει το Κόμμα μπορούσε. Καθόταν και έτρεφε ψείρες, μεθούσε, έκανε όργια, δούλευε διαλυτικά και χαντάκωνε το κίνημα και τον ΕΛΑΣ. Ήταν ένας μικροαστός τυχοδιώκτης. Όταν σφίχτηκε λιγάκι στην Κέρκυρα, ούτε ένα μπάτσο δεν έφαγε, λύγισε». 🔴Επίσης, στις 16/1/1950, όταν βρέθηκε σε αντιπαράθεση με τον Εμβέρ Χότζα στην Μόσχα, παρουσία του Μολότωφ, του Μαλενκώφ και άλλων ηγετικών στελεχών της ΕΣΣΔ, ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής: «Μάταια μετατρέπουν τον Βελουχιώτη σε εθνικό ήρωα. Είναι γνωστό ότι δεν άντεξε τις συνθήκες κράτησης και αποκήρυξε τον κομμουνισμό στη φυλακή. Το λάθος μας είναι ότι τον προωθήσαμε. Είναι όμως γεγονός ότι έφυγε προς την κατεύθυνση της Αλβανίας, με τα στρατεύματά του, συναντήθηκε με τους Αλβανούς, στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα και διεξήγαγε αγώνα ως τυχοδιώκτης που πρόδωσε το κόμμα του». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Νίκος Παπαδάτος, «Άκρως απόρρητο, οι σχέσεις ΕΣΣΔ - ΚΚΕ 1944-1952». 📍Νίκος Ζαχαριάδης, «Δέκα χρόνια πάλης. Συμπεράσματα - διδάγματα - καθήκοντα». 📍Διονύσης Χαριτόπουλος, «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων». #Ιστορία #ΚΚΕ #Ελλάδα

🔴Τι ήταν ο Στάλιν; Ένας άθλιος προδότης της πατρίδας του, Γεωργίας! 🔴Από το 1956, που έγινε η αποσταλινοποίηση της ΕΣΣΔ, το όνομα του Στάλιν, που υπήρχε παντού, εξαφανίστηκε και, μέχρι το 1991, κανείς δεν μιλούσε γι' αυτόν. Σαν να μην υπήρξε ποτέ! Τα τελευταία χρόνια, με πρωτοβουλία του συστήματος Πούτιν, γίνεται μια προσπάθεια επανασταλινοποίησης της Ρωσσίας, στο όνομα του «πατριωτισμού». Έτσι, ο Στάλιν θεωρείται «μεγάλος ηγέτης, που έκανε την Ρωσσία υπερδύναμη». 🔴Το κωμικοτραγικό του αφηγήματος, είναι ότι ο Στάλιν ΔΕΝ ήταν Ρώσσος, αλλά Γεωργιανός. Και, οι Γεωργιανοί δεν έχουν καμμιά σχέση με τους Ρώσσους και τους Σλάβους γενικότερα, καθώς ανήκουν στους λαούς του Καυκάσου, έχουν δική τους γλώσσα (και με δικό της αλφάβητο), τον δικό τους πολιτισμό και την δική τους ιστορική διαδρομή. Η μόνη σχέση που έχουν με την Ρωσσία, είναι αυτή του υπόδουλου, από το 1800 έως το 1991, με ένα μικρό διάλλειμα ανεξαρτησίας, από το 1918 μέχρι το 1921. Ο δε τρόπος που τους μεταχειρίζονταν οι Ρώσσοι, ήταν ίδιος και χειρότερος με εκείνον που μεταχειρίζονταν οι αποικιοκρατικές δυνάμεις τους Αφρικανούς και τους Ασιάτες. 🔴Πριν την επικράτησή τους, οι μπολσεβίκοι χαρακτήριζαν την τσαρική Ρωσσία «φυλακή των λαών» και υπόσχονταν πως θα αφήσουν τους λαούς ελεύθερους να αποφασίσουν για την μοίρα τους. Βέβαια, μόλις επικράτησαν, δεν πραγματοποίησαν την υπόσχεσή τους. Χάριν της ιστορικής αλήθειας, οφείλω να αναγνωρίσω ότι επί Λένιν, η θέση των εθνικών μειονοτήτων της Ρωσσίας βελτιώθηκε αισθητά, κυρίως σε ζητήματα γλωσσικά και πολιτιστικά. 🔴Το 1921, ο Λένιν αποφάσισε να ρυθμίσει οριστικά τα ζητήματα με τα πρώην εδάφη της Ρωσσικής Αυτοκρατορίας (Ουκρανία, Λευκορωσσία, Γεωργία, Αρμενία κ,λπ.), που διοικούνταν από εγκάθετους της Μόσχας. Η απόφασή του, ήταν να υπάρξει συνένωση των περιοχών αυτών με την Ρωσσική Ομοσπονδία και το νέο κράτος που προκύψει, να ονομάζεται Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ). 🔴Η απόφαση αυτή, προκάλεσε γκρίνιες στην Γεωργία, την οποία διοικούσε ο Γεωργιανός κομμουνιστής Μπούντου Μντιβάνι. Ο οποίος, προκειμένου να κατευνάσει τις αντιδράσεις των συμπατριωτών του, ζήτησε να υπάρξει ένα «φύλλο συκής», μια ανεξαρτησία, έστω και στα χαρτιά. Ο Λένιν τον υποστήριξε και προώθησε την ιδέα μιας Ένωσης Δημοκρατιών, οι οποίες θα δικαιούντο ισονομία και επιπλέον, θα είχαν (θεωρητικά...) το δικαίωμα να αποχωρήσουν από την μελλοντική Σοβιετική Ένωση. 🔴Ωστόσο, ο Λένιν υπέστη οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο (το πρώτο στις 26 Μαΐου 1922) και ως εκ τούτου, έχασε τον έλεγχο της κατάστασης. Το γεγονός αυτό, εκμεταλλεύθηκε ο Στάλιν, που μετέβη αμέσως στην πατρίδα του Γεωργία, για να καταπνίξει κάθε ψήγμα ανεξαρτησίας της από την Ρωσσία! Εδώ, να σημειωθεί, ότι ο Στάλιν ντρεπόταν για την καταγωγή του και ποτέ δεν μιλούσε την μητρική του γλώσσα! Πολύ θα ήθελε να ήταν Ρώσσος, κι επειδή δεν ήταν, λειτούργησε ως «βασιλικότερος του βασιλέως»! 🔴Έχοντας στο πλάι του τον επίσης Γεωργιανό προδότη, Σέργκο Ορτζονικίτζε, ηγέτη των μπολσεβίκων της Υπερκαυκασίας (Γεωργίας, Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν), όρισε ως καθήκον των Γεωργιανών κομμουνιστών να «εξαφανίσουν τα σωβινιστικά κατάλοιπα με καυτό σίδερο» και να «συντρίψουν την Λερναία Ύδρα του εθνικισμού». Δηλαδή, την θέληση των συμπατριωτών του για μια ελάχιστη μορφή ανεξαρτησίας. Μάλιστα, ο Ορτζονικίτζε, δεν δίστασε να χειροδικήσει κατά των τοπικών μπολσεβίκων, που «είχαν μολυνθεί από τον τοπικό εθνικισμό». 🔴Ο Λένιν, αν και σε καθεστώς απομόνωσης, πληροφορήθηκε τα καθέκαστα και έγραψε στις σημειώσεις του: «Είναι πασίγνωστο πως οι άνθρωποι ξένης καταγωγής, που πολιτογραφήθηκαν Ρώσσοι, ξεπερνούν πάντα τον εαυτό τους στα θέματα που έχουν σχέση με τα ρωσσικά ζητήματα. Είναι απαραίτητο να διακρίνουμε τον εθνικισμό των καταπιεζόμενων εθνών, από τον εθνικισμό των καταπιεστών. Το χρέος μας είναι να θεωρήσουμε τον Στάλιν πολιτικά υπεύθυνο γι' αυτή την πραγματικά μεγαλορώσσικη σωβινιστική εκστρατεία». 🔴Επειδή δε, την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη κανείς, με αφορμή την «γεωργιανή υπόθεση», ο Λένιν είχε αποφασίσει να παύσει από κάθε αξίωμα τον Στάλιν, στο 12ο Συνέδριο των Μπολσεβίκων, που θα γινόταν τον Απρίλιο του 1923. Μάλιστα, για την περίπτωση που δεν θα μπορούσε ο ίδιος να παραστεί στο συνέδριο, είχε συντάξει χειρόγραφα την «Πολιτική Διαθήκη» του, στην οποία συνιστούσε στα ηγετικά στελέχη του κόμματος: «Να βρουν τρόπο να απομακρύνουν τον Στάλιν από την θέση του και να τοποθετήσουν έναν άλλον...». 🔴Όμως, τον πρόλαβαν οι εξελίξεις στο θέμα της υγείας του. Στις 16 Δεκεμβρίου 1922, έπαθε δεύτερο εγκεφαλικό και στις 10 Μαρτίου 1923 τρίτο, από το οποίο δεν συνήλθε ποτέ. Απόντος του Λένιν, ο Στάλιν μεθόδευσε έτσι την κατάσταση, ώστε να μην αναγνωστεί στους συνέδρους η πολιτική διαθήκη του Λένιν, κι αντί να χάσει την θέση του, να πάρει την θέση του Λένιν, μετά το τέταρτο και μοιραίο εγκεφαλικό, που έπαθε αυτός, στις 21 Ιανουαρίου 1924. Τραγική ειρωνεία: η πολιτική διαθήκη του Λένιν αναγνώστηκε στο 20ό Συνέδριο, από τον Χρουστσώφ, 33 χρόνια αργότερα, το 1956. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Ισαάκ Ντώϋτσερ, «Στάλιν-Πολιτική Βιογραφία». 📍Έντβαρντ Ρατζίνσκι, «Στάλιν». #Στάλιν #Γεωργία #Ιστορία

Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν είναι ζήτημα του Ανδρουλάκη, αλλά ζήτημα εθνικής προδοσίας! Η ΝΔ κρύβει ότι μεσολάβησε ένα δικαστήριο που έκανε αυτό που αρνηθήκατε εσείς. Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε να καταπατήσει το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Δε θα νομιμοποιήσουμε το σημερινό θέατρο του παραλόγου.