τέτοια εποχή πριν από 44 χρόνια ακριβώς μπαίναμε με τον κολλητό μου τον Γιάννη στο λεωφορείο για να μας πάει απ' τη Λάρισα στην Λυών γιατί την προηγούμενη χρονιά είχαμε συναντήσει κάτι Γαλλίδες σε ένα ταξίδι Λένινγκραντ-Μόσχα και μας είχαν καλέσει στην Αβινιόν και τους είχαμε πει ότι θα πάμε και αυτές οι υποσχέσεις, ιδίως όταν μπαίνουν Γαλλίδες στη μέση, τις κρατάς και ήταν 27 ώρες να περάσεις της Γιουσκοσλαβία πάνω κάτω και στο Τριέστε ένας συνεπιβάτης έπαθε κρίση επιληψίας και με έστειλε ο οδηγός να τον συνοδεύσω στο νοσοκομείο και στη Λυών μας αμόλυσαν τρεις το πρωί να πάμε στο διάολο και δεν είχαμε ιδέα ο διάολος που ήταν και μας πέτυχαν κάτι τυπάκια πονηρά στο πάρκο και αρχίσανε τα "παπιέ, παπιέ" κι εγώ με τα λίγα γαλλικά μου αναρωτιώμουν "τι το θέλουν το χαρτί;" αλλά ο Γιάννης που ήταν γάτος κατάλαβε ότι θέλανε λεφτά και τους είπε "ντε ριέν" κι έβγαλε τσιγάρα κι εδώσε ένα στον αρχηγό τους, τσιγάρο Άσσο σκέτο και του έβαλε κι ένα στο αυτί κι αυτός γέλασε και μας είπε κάτι σε "συρέτε γαμηθείτε, από εκεί είναι ο σταθμός" και πήγαμε και πήραμε το πρωινό και φτάσαμε στην Αβινιόν να βρούμε τα κορίτσια ο Γιάννης δεν είναι εδώ πια, τον πήρε μαζί της η μεγάλη περιπέτεια αλλά ήταν γάτος κι εκείνο το βράδυ μας έσωσε τον κώλο ίσως και άλλα ζωτικά όργανα χρήσιμα πολύ και τον θυμάμαι συχνά όταν ακούω για εκδρομές και εφηβικές μαλακίες και καλοκαιρινές χαζαμάρες γιατί αν δεν κάνεις το καλοκαίρι τις χαζαμάρες σου δεν ξέρω πότε θα τις κάνεις δηλαδή το χειμώνα κάτω απ' τις κουβέρτες αγκαλιά με τη θερμοφόρα και τα παυσίπονα; #ταξίδι #φιλία #αναμνήσεις
