Search

Author Dionysis Charitopoulos passed away on October 8, 2026, leaving behind a rich literary work that includes significant biographies and novels, with his complete biography of Aris Velouchiotis being the most notable. #ΔιονύσηςΧαριτόπουλος #ΕθνικήΑντίσταση #ΒιογραφίαΆρηΒελουχιώτη (translated)

Nikolas Moraitis wrote that he admired the simple and direct language of Dionysis Charitopoulos and characterized him as a great writer. He added that Greece owed him the restoration of historical truth, as, according to him, through his study and the book "Aris: the leader of the irregulars," he had refuted the propaganda of the right’s underground for the National Resistance. Quoting an excerpt from Charitopoulos's work, Moraitis mentioned that the author accused official Greece of having hidden or defamed the resistance movement for years and that former fighters of ELAS and their families faced social and state stigma. Charitopoulos, according to the excerpt, also described a multi-year effort to distort the facts and argued that EAM was the greatest epic of modern Greek history. The same text cited words from Panagiotis Kanellopoulos regarding the National Resistance. #ΔιονύσηςΧαριτόπουλος #ΕλληνικήΙστορία #Αντίσταση (translated)

Israel in Greece reported that it met yesterday with Mimi Denisi and described her as an important figure in Greek culture. It wrote that Denisi studied Byzantine and Modern Greek Studies and has worked as an actress, playwright, director, translator, and producer. The post referred to the work "My Beloved Smyrna," which, according to Israel in Greece, Denisi wrote and in which she starred. It added that the work was presented in theater, adapted into film, and became a television miniseries, while it was also available on Netflix. Israel in Greece also noted Denisi's interest in the history of Smyrna and Thessaloniki, as well as her knowledge of the Jewish community of Thessaloniki. It mentioned that Denisi is currently working on a project in which a popular Israeli singer is expected to participate, describing it as a historical testimony that, as it wrote, will touch Jews and people in general. #ΜιμήΝτενίση #τέχνη #ιστορία (translated)

In his new book "Der Rückfall," German artist and writer Philip Ruch challenges the traditional myths regarding the rise of the Nazi Party, arguing that the success of the NSDAP in 1930 is better explained by the social and political conditions of the time rather than by Hitler's personality. #Χίτλερ #Ναζισμός #Φασισμός (translated)

Thanos Tzimeros criticized a university professor and writer, whom he described as leftist, a supporter of Mamdani and a fan of Bernie Sanders, as well as a critic of the rise of the far right in Europe. He mentioned that she had attributed the responsibility for the 1897 war to King Otto and had characterized the conflict as Greece's biggest national own goal. Tzimeros argued that Otto had died 30 years before the war and had left Greece five years earlier. He also criticized the way the professor had described the king, noting that the Greco-Turkish War of 1922 was not referred to as a greater national mistake. He added that she was now an emeritus professor and was receiving a pension. https://t.co/2utOlrUD8S #πολιτική #ιστορία #εκπαίδευση (translated)

Η Διδώ Σωτηρίου, σημαντική Ελληνίδα συγγραφέας και δημοσιογράφος, υπηρέτησε την αντίσταση και κατέγραψε τις δοκιμασίες του Ελληνισμού, ενώ η εκπομπή που παρουσιάζεται με αφορμή την επέτειο του θανάτου της εστιάζει στη ζωή της και της Έλλης Παππά, άλλης σπουδαίας μορφής της ελληνικής ιστορίας. #ΔιδώΣωτηρίου #ΕλληνίδεςΣυγγραφείς #ΙστορίατηςΕλλάδας

ΜΑΡΩ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ(συγγραφέας):"Χωρίς προσποίηση.Χωρίς προσποίηση καμιά.Αυτός είναι ο λόγος. Αναζητώ τους λόγους που ο Γιώργος Μαζωνάκης αγαπήθηκε έτσι πολύ και θρηνήθηκε τόσο.Είναι που ο κόσμος διψά για επώνυμους που δεν μοιάζουν με τους άλλους επώνυμους.Που είναι διάφανοι,καλοί,ελεήμονες,αυθόρμητοι,παρορμητικοί,που"πετούν την ψυχή τους έξω"με λεβεντιά,αδιάφοροι για τις εντυπώσεις που δίνουν.Ορθάνοιχτοι και στις ήττες τους.Πανέξυπνοι και γι αυτό ειλικρινείς.Αυτές τις μέρες κάθισα και είδα παλιές συνεντεύξεις του και πολύ με συγκίνησε.Δεν το περίμενα,δεν τον ήξερα.Αν γινόταν θα πήγαινα κι εγώ στην συνταρακτική αγρυπνία του.Ένα κύμα,πανύψηλο βουνό,θρήνου γνήσιου αν και ο ίδιος σε μια συνέντευξη του λέει:"Μην φοβάστε τον θάνατο,είναι γέννα"!! 👇👇 #ΓιώργοςΜαζωνάκης #Συγκίνηση #Ειλικρίνεια

Η Οριάνα Φαλάτσι, η ιταλίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας, επαναστάτησε τη δημοσιογραφία με τις εμβληματικές της συνεντεύξεις και τη μαχητική της στάση, από την κάλυψη πολέμων μέχρι τις αμφιλεγόμενες θέσεις της σχετικά με το Ισλάμ, αφήνοντας πίσω της μια πολυδιάστατη κληρονομιά. #ΟριάναΦαλάτσι #Δημοσιογραφία #Ισλάμ

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο συγγραφέας και φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος... Το 2015 είχε διαγνώσει και διατυπώσει την εξής απλή "προφητεία": "Οι Έλληνες για πρώτη φορά στην Ιστορία θα ψηφίσουν ένα κόμμα - τον ΣΥΡΙΖΑ - και έναν πρωθυπουργό - τον Αλέξη Τσίπρα - επειδή είναι πεπεισμένοι ότι ΔΕΝ θα κάνει τίποτε από τα όσα εξαγγέλλει". Ευτυχώς,είναι από κείνους που φρόντισαν να μας κληροδοτήσουν μ ένα τεράστιο συγγραφικό έργο και συνεπώς κατέστησε εαυτόν "αθάνατον"... #ΣτέλιοςΡάμφος #φιλοσοφία #Ελλάδα

"Αναρωτιόμουν χθες γιατί η πλειοψηφία των χρηστών του fb ενιωσε την ανάγκη να αποχαιρετήσει τον Νικο Καλογερόπουλο. Μεγαλος σταρ δεν ήταν. Πολύ καλός ηθοποιός ναι, αλλά όχι ο μόνος . Την απάντηση την ειχε δώσει ο ιδιος σε ανυποπτη στιγμή, μεσα από τη φραση του Ηρακλειτου, που την ειχε σαν πυξίδα στη διαδρομή του . «ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων». Ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι η μοιρα του. Και η μοιρα τον ακολουθούσε κατά πόδας, είτε θετικά ειτε αρνητικά. Στα 15 του εκανε εγχείρηση καρδιάς, γιατί ειχε μια μεγαλη τρύπα και το ανακαλυψε σχεδόν τυχαια και σωθηκε. Από μικρος γρατζουναγε ένα μπουζουκι και τα 'φερε έτσι η ζωή ώστε να υποδυθεί τον Μπάμπη στο "Ρεμπέτικο". Ο πρωτος του σημαντικός ρόλος σε τηλεοπτική σειρα ήταν στην «Μεθυσμένη Πολιτεία» την οποία ο συγγραφεας Σωτήρης Πατατζής ειχε ταυτίσει στο μυαλό του με τη Μεσσήνη, μερικά χιλιομετρα από την γενέτειρά του. Η υπόθεση αφορα έναν περιοδευοντα θιασο που αναστατώνει στην περίοδο του Μεταξα την μικρή κωμοπολη. Ο Μπε είναι ο αποκληρος, "ο σαλός". ο τρελός του χωριού που ζει στο κοινωνικό περιθώριο. Ο Επαμεινωνδας μπορεί να διεκδικήσει τη Ρενα. Εκείνος προτιμα να την ονειρεύεται . Γιατί ο Καλογερόπουλος ονειρευόταν ξυπνιος και στην ζωή του. Γι’ αυτό εφτιαξε το Τρενοτεχνείο. πιστεύοντας πως ο πολιτισμός θα σώσει τον κοσμο. Για αυτό πήγε και γνωρισε τον Χρόνη Μισιο, με τον οποίο έγιναν και κουμπάροι, για να του μιλά ατέλειωτες ώρες για το οραμα που χάθηκε . Για τις μετέπειτα ταινιες του γραφτηκαν πολλά. Δεν συνδυάστηκαν όμως όσο έπρεπε με το ήθος του Ηράκλειτου. Ηταν το ταλέντο που δεν άντεχε τις εξουσίες. Ο ανενταχτος, ο απείθαρχος που προτιμούσε να δουλευει στην οικοδομή και στα βυρσοδεψεία, παρά να γλείφει τα καλλιτεχνικά κυκλώματα. Που περνούσε με την ίδια άνεση από το χιουμορ και τον αυτοσαρκασμό στη μελαγχολία και στον φιλοσοφικό στοχασμό. Διαβασα μια μεγάλη συνεντευξη που ειχε δωσει την εποχή της πανδημίας στον Κώστα Μανιάτη για το «Oneman», Μου εκαναν εντύπωση δυο τρία πραγματα . Ειχε αποβληθεί από όλα τα σχολεία της Ελλαδας, γιατι ήταν ζωηρός και ερωτύλος. Αρνηθηκε να κάνει διαφημισεις. «Δεν με ενδιέφερε να ανέβω ψηλα στη συνείδηση του κόσμου, στα αρχίδια μου. Σκέψου να είχα πει ναι, τότε με τα ομόλογα που μου είχανε προτείνει Που φάγανε τα λεφτά. Να ‘χα βάλει τη μούρη μου. Να πείθω εγώ τους ανθρώπους να πάνε να κάνουν τις καταθέσεις τους ελληνικά ομόλογα και μετά να τα χάσουν. Θα αυτοκτονούσα» Το μπουζούκι που έπαιζε στο Ρεμπέτικο, το βρηκε μόνος του στο Μοναστηράκι «Ακου να δεις, είναι του 1928, κειμήλιο. Και το ‘χω δει που το κρατάει ο Αργύρης ο αδερφός του Μάρκου σε μια μεγάλη φωτογραφία με ρεμπέτες. Είναι χαρακτηριστικό. Έχει έξι μαργαρίτες και μία πεταλούδα» Ο Νικος Καλογερόπουλος δεν τόλμησε να μιλήσει στον Γκάτσο από σεβασμό «Για μένα ήταν ο Θεός» Πολλές φορές πιαστηκε στο διχτυ, μα την εβγαλε καθαρή Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς Κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής Κι αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι Ξεκίνησε λοιπόν το μεγαλο του ταξιδι και θα ξαναδιαβάσει τους «Νεκρικούς Διαλογους» του Λουκιανού, παρεα με τα φιλαρακια του, τον Χρόνη Μισιο, τον Ηλία Λογοθετη , τον Βασίλη Διαμαντόπουλο. Να λοιπόν γιατι του καναμε τα αφιερωματα. Γιατί ξεραμε ή τουλάχιστον διαισθανόμαστε πως ήταν αληθινός. Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη και στις αρένες του κόσμου μάνα μου Ελλάς το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς. ✏️ Xrysa Kakatsaki Facebook #Καλογερόπουλος #πολιτισμός #ηθοποιός

Στις 31 Ιουλίου 1944, ο Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί, γνωστός συγγραφέας του «Μικρού Πρίγκιπα» και έμπειρος αεροπόρος, εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια μιας στρατιωτικής αποστολής, εν μέσω των θεωριών για την τύχη του και τις ευθύνες της πολεμικής αεροπορίας, με τα μυστήρια της τελευταίας του πτήσης να παραμένουν ανεξιχνίαστα για περισσότερα από πενήντα χρόνια. #ΑντουάνΝτεΣεντΕξυπερύ #ΜικρόςΠρίγκιπας #Εξαφάνιση

🔴Γιατί η σύγχρονη αριστερά υποστηρίζει την λαθρομετανάστευση, την woke ατζέντα, τους περιθωριακούς και τους παραβατικούς; 🔴Τέτοιες μέρες, του 1979, έφυγε από την ζωή ο Χέρμπερτ Μαρκούζε, φιλόσοφος και βασικό μέλος της περιβόητης «Σχολής της Φρανκφούρτης» και δημιουργός του κινήματος της Νέας Αριστεράς, την δεκαετία του ’60. Είναι επιβεβλημένη η σημερινή ανάρτηση, γιατί τα σύγχρονα κόμματα της αριστεράς, εμπνέονται περισσότερο από τις θεωρίες του Μαρκούζε, παρά από τον κλασσικό μαρξισμό και τον λενινισμό. 🔴Ο Μαρκούζε, γεννήθηκε το 1898 στην Γερμανία. Ήταν εβραϊκής καταγωγής, όπως ο Μαρξ, και γιος βιομηχάνου υφαντουργίας, όπως ο Ένγκελς. Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, εγκατέλειψε την Γερμανία και μετά από μια σύντομη περιπλάνηση στην Ευρώπη, μετανάστευσε στις ΗΠΑ, το 1934. Το 1940 πήρε την αμερικανική υπηκοότητα και το 1942, διορίστηκε από την αμερικανική κυβέρνηση στην OSS (Office of Strategic Services), που ήταν η πρόδρομη υπηρεσία της CIA, ως αναλυτής πληροφοριών. Διόλου περίεργο, καθώς ήταν γνωστή η προτίμηση του Ρούζβελτ στους αριστερούς. Στην θέση αυτή παρέμεινε ως το 1950. 🔴Το 1950, επέστρεψε στην ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, στα ξακουστά πανεπιστήμια Κολούμπια, Χάρβαρντ και Σαν Ντιέγκο, ενώ παράλληλα δίδαξε και σε πολλά πανεπιστήμια της Δυτικής Ευρώπης, ως επισκέπτης καθηγητής. 🔴Το 1958, έγραψε το βιβλίο «Σοβιετικός Μαρξισμός: Μια Κριτική Ανάλυση», στο οποίο ασκούσε σφοδρή κριτική στο σοβιετικό καθεστώς, υποστηρίζοντας ότι η ΕΣΣΔ ξέφυγε από τις αρχές του επαναστατικού μαρξισμού και μετατράπηκε σε ένα δογματικό σύστημα, που απέτυχε να φέρει την απελευθέρωση και την αυτοδιαχείριση των εργαζομένων, αντικαθιστώντας τους καπιταλιστές με την πανίσχυρη κρατική γραφειοκρατία και, που καταπίεζε τις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες των πολιτών. 🔴Το 1964, έγραψε το βιβλίο «Ο Μονοδιάστατος Άνθρωπος», το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία, κι έγινε η «Βίβλος» του κινήματος της Νέας Αριστεράς. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω την θεωρία του Μαρκούζε, με όσα πιο απλά λόγια γίνεται. Ο συγγραφέας, υποστήριξε ότι οι θεωρίες του Μαρξ και του Λένιν, που θεωρούσαν τους εργάτες (στους οποίους ο δεύτερος προσέθετε και τους αγρότες) ως επαναστατικό υποκείμενο (προλεταριάτο), πάνω στο οποίο πρέπει να βασιστεί η επαναστατική αριστερά, είναι πλέον ξεπερασμένες στην σύγχρονη εποχή. 🔴Κι είναι ξεπερασμένες, γιατί -σύμφωνα πάντα με τον Μαρκούζε- το σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα, είχε πετύχει να ενσωματώσει στο σύστημα της αφθονίας και της τεχνολογίας τις εργατικές και αγροτικές μάζες, με την ικανοποίηση των υλικών τους αναγκών (ζωή σ’ ένα καλύτερο σπίτι, με τηλεόραση, ψυγείο, πλυντήριο κ.λπ., αυτοκίνητο, διακοπές και άλλα). 🔴Σε ποιους, λοιπόν, έπρεπε να απευθυνθεί η επαναστατική αριστερά, εφόσον οι εργάτες και οι αγρότες αστικοποιήθηκαν; Στις μειονότητες και στους περιθωριακούς, απαντά ο Μαρκούζε! Στους φοιτητές, που έχουν επαναστατική διάθεση και δεν έχουν αλλοτριωθεί από το σύστημα, στους μαύρους στην Αμερική και στους (λαθρο)μετανάστες στην Ευρώπη, στις φεμινίστριες, στους ομοφυλόφιλους, στους οικολόγους, στους ναρκομανείς, στους κακοποιούς και σε κάθε αντικοινωνικό στοιχείο. Αυτοί είναι η νέα «επαναστατική δύναμη»! 🔴Οι ιδέες του Μαρκούζε ενέπνευσαν την φοιτητική εξέγερση στην Γαλλία, τον Μάη του ’68, τους χίπις και το κίνημα -στις ΗΠΑ και σε άλλες δυτικές χώρες- κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, το κίνημα για τα δικαιώματα των μαύρων στην Αμερική, ακόμα και την πρώτη ομάδα των αριστεριστών που μπήκαν στο Πολυτεχνείο το 1973 (οι «350 προβοκάτορες της ΚΥΠ», σύμφωνα με την ΚΝΕ). 🔴Στις μέρες μας, τα περισσότερα κόμματα της αριστεράς, έχουν εμπνευστεί περισσότερο από τον Μαρκούζε, παρά από τον Μαρξ. Γι’ αυτό, βλέπουμε την σύγχρονη αριστερά να στηρίζει την λαθρομετανάστευση (κι ας είναι από ισλαμικές χώρες), την λεγόμενη «woke ατζέντα», τους κάθε λογής περιθωριακούς, τους τρομοκράτες, ακόμα και τα παραβατικά στοιχεία. 🔴Το πιο κραυγαλέο παράδειγμα τέτοιου κόμματος στην Ελλάδα, ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, με τις «συνιστώσες» του. Σήμερα, που ο Τσίπρας έχει μετατοπιστεί ελαφρώς προς κάπως πιο μετριοπαθείς θέσεις, η Νέα Αριστερά εκπροσωπείται από τις διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως από το κόμμα του Βαρουφάκη, το ομώνυμο κόμμα (Νέα Αριστερά), τους αριστεριστές (Ρουβίκωνας, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.λπ.), αλλά και από το ΚΚΕ, επί ηγεσίας Κουτσούμπα. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Αριστερά #Μαρκούζε #Λαθρομετανάστευση

Η Κίνα, η ΑΙ (ΤΝ) και το ΑΕΠ Γνώσης: Η σύγκλιση που αλλάζει το Οικονομικό παράδειγμα Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης Το 2026 σηματοδοτεί μια παγκόσμια καμπή στην οικονομική σκέψη. Το παραδοσιακό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), ο κυρίαρχος δείκτης μέτρησης του εθνικού πλούτου από τη Διάσκεψη του Bretton Woods το 1944, αποδεικνύεται πλέον ανεπαρκές. Αδυνατεί να αποτυπώσει την πραγματική αξία της γνώσης, της τεχνητής νοημοσύνης, της έρευνας, των πατεντών και των άυλων περιουσιακών στοιχείων που αποτελούν τους κύριους μοχλούς ανάπτυξης στον 21ο αιώνα. Η θεωρία του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος Γνώσης (GDPK) έρχεται να καλύψει αυτό το κενό. Προτείνει ένα συμπληρωματικό μακροοικονομικό εργαλείο που αποτιμά τη γνώση σε τρεις διακριτές συνιστώσες: • K1 (Άμεση Παραγωγή Γνώσης): Επενδύσεις σε Έρευνα & Ανάπτυξη (R&D), διπλώματα ευρεσιτεχνίας, λογισμικό και αλγόριθμους. • K2 (Προστιθέμενη Αξία Τομέων Γνώσης): Η οικονομική παραγωγή κλάδων έντασης γνώσης, όπως η πληροφορική, η βιοτεχνολογία και το fintech. • K3 (Κοινωνική Γνώση): Η αξία της δωρεάν γνώσης – open-source λογισμικό (Linux, Python), Wikipedia, δωρεάν εκπαιδευτικό υλικό – την οποία το παραδοσιακό ΑΕΠ καταγράφει ως μηδενική. Στο Παγκόσμιο Συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης (WAIC)-Κίνα του 2026, ο Καθηγητής Wang Xi, Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, διατύπωσε θέσεις που συγκλίνουν εντυπωσιακά με το GDPK (όπως δημοσιεύτηκε στο China.org.cn στις 20 Ιουλίου 2026). Η έρευνά του εστιάζει στην αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων, τη μακροοικονομική χρηματοοικονομική και τη μηχανική μάθηση . Πέντε είναι τα κρίσιμα σημεία σύγκλισης: 1. Η Γνώση ως παραγωγικός συντελεστής: Ο Wang Xi τόνισε ότι «η ΤΝ βοηθά τις επιχειρήσεις να βελτιώσουν την παραγωγικότητα βελτιώνοντας την αποδοτικότητα της επεξεργασίας πληροφοριών, της πρόβλεψης, του συντονισμού και της λήψης αποφάσεων». Το GDPK αναγνωρίζει τη γνώση ως τον κύριο παραγωγικό παράγοντα του 21ου αιώνα, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή γη, εργασία και φυσικό κεφάλαιο. 2. Η Ανοιχτή Γνώση ως Αξία (K3): Ο Wang Xi υπογράμμισε τη σημασία των «μοντέλων ανοιχτού βάρους» (open weight models) και των «κοινοτήτων ανοιχτού κώδικα», που μειώνουν τα εμπόδια συμμετοχής. Το GDPK, μέσω του K3, αποτιμά ακριβώς αυτή την κοινωνική γνώση – αυτή που δημιουργείται εκτός αγοράς και το παραδοσιακό ΑΕΠ αγνοεί. 3. Η Ανάγκη για μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση της Γνώσης (K1 & K2): Ο Wang Xi υποστήριξε ότι «τα χρηματοπιστωτικά συστήματα πρέπει να εξελίσσονται», βελτιώνοντας τους μηχανισμούς μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης μέσω αγορών κεφαλαίου, venture capital και κυβερνητικών ταμείων. Το GDPK προτείνει τα «Ομόλογα Γνώσης» και το «Εθνικό Ταμείο Κεφαλαίου Γνώσης». 4. Η Γνώση ως μοχλός μετάβασης από την οικονομία συντελεστών στην οικονομία Καινοτομίας: Ο Wang Xi περιέγραψε τη μετάβαση της Κίνας από την ανάπτυξη που βασίζεται σε συντελεστές παραγωγής στην ανάπτυξη που βασίζεται στην καινοτομία. Το GDPK είναι το εργαλείο μέτρησης αυτής ακριβώς της μετάβασης. 5. Το όραμα μιας «Ανοιχτής, παραγωγικής και ευρέως ωφέλιμης Οικονομίας Γνώσης»: Ο Wang Xi δήλωσε ότι η Κίνα έχει την ευκαιρία να γίνει «ο οικοδόμος μιας ανοιχτής, παραγωγικής και ευρέως ωφέλιμης οικονομίας ΤΝ». Αυτό το όραμα ταυτίζεται απόλυτα με την αποστολή του GDPK. Η Κίνα αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση εφαρμογής του GDPK. Το 2024, το ΑΕΠ της ανήλθε σε ~$18,95 τρισ., με δημόσιο χρέος 88,3% του ΑΕΠ. Οι δαπάνες R&D έφτασαν το 2,69% του ΑΕΠ (¥3.632,68 δισ.), οι αιτήσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (PCT) ανήλθαν σε 70.160 (πρώτη παγκοσμίως) και το σύνολο των πατεντών έφτασε τα 1,8 εκατομμύρια – σχεδόν το 50% του παγκόσμιου συνόλου. Το εκτιμώμενο GDPK της Κίνας ανέρχεται σε ~20-25% του ΑΕΠ, μειώνοντας τον δείκτη χρέους από 88,3% σε ~73,6% – μια απόλυτη μείωση 14,7 ποσοστιαίων μονάδων. Η Κίνα έχει ήδη προχωρήσει σε θεσμικές αλλαγές που επιβεβαιώνουν το GDPK. Στο ZGC Forum, ο όρος Ciyuan (token) καθιερώθηκε ως η επίσημη μονάδα μέτρησης της παραγωγής και της οικονομικής αξίας των συστημάτων AI. Ο επικεφαλής της Εθνικής Διοίκησης Δεδομένων δήλωσε ότι τα tokens αποτελούν «άγκυρα αξίας» και «μονάδα διακανονισμού». Η κυβέρνηση εφαρμόζει το μοντέλο: Ηλεκτρική Ενέργεια → Υπολογιστική Ισχύς → Παραγωγή Tokens → Οικονομική Αξία. Για την Ελλάδα (μέτρηση 2023), το GDPK προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία. Με δημόσιο χρέος 176,7% του ΑΕΠ (~€380 δισ.) και GDP ~€215 δισ., η ενσωμάτωση ενός συντηρητικού GDPK 14% (~€30 δισ.) μειώνει τον δείκτη χρέους στις 155,0% – μια απόλυτη μείωση 21,7 ποσοστιαίων μονάδων, χωρίς λιτότητα. Παράλληλα, αναδεικνύει τον πραγματικό πλούτο της χώρας: το ανθρώπινο κεφάλαιο, την παιδεία, την πολιτισμική κληρονομιά και την καινοτομία. Η σύγκλιση της θεωρίας του GDPK με την πρακτική διάσταση της κινεζικής οικονομικής πολιτικής, όπως αποτυπώνεται στις θέσεις του Καθηγητή Wang Xi, δεν είναι τυχαία. Είναι η απόδειξη ότι η διεθνής οικονομική σκέψη κινείται προς την ίδια κατεύθυνση: η γνώση είναι το νέο νόμισμα, και το GDPK είναι το εργαλείο που το αθροίζει στο κλασσικό ΑΕΠ και το εμπλουτίζει σε ΑΕΠΓνώσης-GDPK Η Ελλάδα, ως η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία και τον λόγο, έχει τη μοναδική ευκαιρία να ηγηθεί αυτής της παγκόσμιας μεταρρύθμισης. Η «Δήλωση της Αθήνας», όπως προτείνεται στο βιβλίο, θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο βήμα για μια παγκόσμια πρωτοβουλία υιοθέτησης του GDPK από τους διεθνείς οργανισμούς (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Ηνωμένα Έθνη)– αποτίοντας φόρο τιμής στη διαχρονική συμβολή της Ελλάδας στην παραγωγή γνώσης. Το GDPK δεν είναι θεωρητική κατασκευή. Είναι η επιστημονική αποτύπωση μιας ήδη εξελισσόμενης πραγματικότητας. Ο Δημήτρης Σκουτέρης είναι συγγραφέας του βιβλίου ΑΕΠΓνώσης ( «Gross Domestic Product of Knowledge (GDPK): Its Impact on Reducing Public Debt and Contributing to Economic Growth» -Δεκέμβριος 2025).

🔴Οι ανταποκρίσεις του Νίκου Καζαντζάκη για τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και ο ανυπόκριτος θαυμασμός του για τον στρατηγό Φράνκο. 🔴Τέτοιες μέρες, του 1936, άρχισε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, μεταξύ των φαλαγγιτών (εθνικιστών) και άλλων δυνάμεων της Δεξιάς και ενός συνονθυλεύματος σταλινικών, αναρχικών και κάθε αριστερής καρυδιάς καρύδι, που αυτοχαρακτηρίζονταν «δημοκρατικοί», αλλά μόνον τέτοιοι δεν ήταν. Ο ισπανικός εμφύλιος, ήταν προοίμιο του Β' Π.Π., που θα ακολουθούσε στην Ευρώπη, καθώς αναμίχθηκαν πολύ ενεργά σ’ αυτόν, υποστηρίζοντας διαφορετική πλευρά βεβαίως, οι μελλοντικοί μεγάλοι αντίπαλοι, Γερμανία και Σοβιετική Ένωση. 🔴Στα πλαίσια της ιδεολογικής τους κηδεμονίας, οι αριστεροί μας παρουσιάζουν σημαντικά πρόσωπα που τάχθηκαν στο πλευρό τους, παραλείποντας όμως να αναφερθούν στις προσωπικότητες που υποστήριξαν την άλλη πλευρά. Μιλάνε για τον Πικάσο και τον Λόρκα, αλλά δεν λένε λέξη π.χ. για τον Σαλβαδόρ Νταλί, τον μεγαλύτερο ζωγράφο της Ισπανίας, που ήταν με τον Φράνκο. 🔴Ομοίως, αναφέρονται σε διάφορα γνωστά πρόσωπα των γραμμάτων και τεχνών τεχνών που είχαν μεταβεί στην Ισπανία και τους υποστήριξαν (όπως ο Χέμινγουέι ή ο Όργουελ), αλλά δεν λένε κουβέντα για τους σπουδαίους πνευματικούς ανθρώπους που υποστήριξαν τον Φράνκο. 🔴Ένας απ’ αυτούς, ήταν και ο κορυφαίος -και ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως- Έλληνας λογοτέχνης, Νίκος Καζαντζάκης. Τον Οκτώβριο του 1936, ο Καζαντζάκης δέχθηκε πρόταση από τον εκδότη της «Καθημερινής» Γεώργιο Βλάχο, να μεταβεί στην Ισπανία ως πολεμικός ανταποκριτής. Ο Καζαντζάκης, γνώριζε καλά την χώρα και τους ανθρώπους της, καθώς την έχει επισκεφθεί 2 φορές στο παρελθόν, κι έχει μείνει εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. 🔴«Γιατί διάλεξες εμένα;», ρωτά ο Καζαντζάκης τον εκδότη. ­«Γιατί θα πεις την αλήθεια. Φίλοι κι εχθροί σου θα δυσαρεστηθούν, τόσο το καλύτερο. Δέχεσαι; Ναι ή όχι;», ήταν η απάντηση - ερώτηση του Γ. Βλάχου. Ο Καζαντζάκης δέχεται την πρόταση και στις 3 Οκτωβρίου 1936, αναχωρεί για την Ισπανία. 🔴Βρισκόμενος πάντα στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων (και του πυρός...), ο συγγραφέας κατέγραψε τις εντυπώσεις του σε σειρά 43 άρθρων, με τίτλο «Τι είδα, 40 ημέρες, εις την Ισπανίαν». Τα άρθρα αυτά, δημοσιεύονταν επί καθημερινής βάσης στην εφημερίδα, από τις 24 Νοεμβρίου 1936 ως τις 17 Ιανουαρίου 1937 και αποτελούν την μεγάλη ενότητα «¡Viva la muerte!», που ήταν το πολεμικό σύνθημα των φαλαγγιτών. Τον επόμενο χρόνο, δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο του συγγραφέα «Ταξιδεύοντας Ισπανία» - το οποίο είναι αυστηρώς ακατάλληλο για κάθε λογής αριστερούς. 🔴Ο Καζαντζάκης δεν ήταν «στρατευμένος», αλλά αντικειμενικός παρατηρητής των γεγονότων. Βέβαια, καθόλου δεν έκρυψε τον ανυπόκριτο θαυμασμό του για τον Φράνκο, αλλά και για το πολιτικό και κοινωνικό πρόγραμμα της Φάλαγγας, για το οποίο έγραψε γοητευμένος: «Ένοιωθα πως, με τα στόματά τους, μιλάνε εκατομμύρια νέοι σήμερα σε όλον τον κόσμο». 🔴Μάλιστα, στις 22 Δεκεμβρίου 1936, είδε κι άκουσε από κοντά τον Φράνκο, σε μια συνέντευξη τύπου που έδωσε σε ξένους δημοσιογράφους. Να και οι εντυπώσεις του: «Οι λοιποί συνάδελφοί μου δημοσιογράφοι, εγκατέλειψαν το γραφείο του κινηματία με έναν μορφασμό δυσφορίας. Μα εγώ ήμουν χαρούμενος, γιατί είδα έναν άνθρωπο αποφασισμένο και γαλήνιο, τέλειο όργανο της εποχής του, πειθαρχημένον εργάτη και συνεργάτη του φοβερού, ανήλεου καιρού που ζούμε». 🔴Και, δεν ήταν η τελευταία φορά που είδε από κοντά τον Φράνκο, καθώς μετά τη λήξη του πολέμου, ως ηγέτης πλέον της Ισπανίας, του παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη, η οποία δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή», της 5ης Μαΐου 1939. Παρατήρησε τότε ο συγγραφέας: «Βλέπω τον Φράνκο σαν απόρροια της ιστορικής στιγμής, σαν αναγκαιότητα, προκειμένου από το χάος να προκύψει κάτι νέο και καλύτερο για την Ισπανία». 🔴Βεβαίως, η σαφής θέση που πήρε ο Καζαντζάκης στο θέμα του πολέμου στην Ισπανία, δεν ήταν έκπληξη. Ο συγγραφέας, ήταν σφόδρα αντικομμουνιστής και στην προσωπική του αλληλογραφία με τον Πρεβελάκη, την οποία αργότερα εξέδωσε σε βιβλίο («Τετρακόσια γράμματα του Καζαντζάκη στον Πρεβελάκη»), αποκαλεί τον κομμουνισμό «πνευματική ψώρα»: «Ποτέ κομμουνιστής, καθώς ξέρετε, την πνευματική αυτή ψώρα ποτέ δεν την έπαθα». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Καζαντζάκης #ΙσπανικόςΕμφύλιος #Φράνκο