Search

Δικά μου ερωτήματα για τη φρίκη στην Κυψέλη: -Γιατί επέλεξαν συνειδητά να μην δηλώσουν τη γέννηση κανενός παιδιού τους, αρνούμενοι ακόμα και τα κρατικά επιδόματα; - Γιατί προτιμούσαν την πανάκριβη λύση των Airbnb αντί για μόνιμο ενοίκιο; (1/5) #κυψελη https://t.co/EdxxNtmcc6 #φρίκη #Κυψέλη #κοινωνικά θέματα

Οι πολυκατοικίες έχουν κανονισμό. Και ο κανονισμός είναι νόμος. Ο διαχειριστής είναι υπεύθυνος και για την ασφάλεια του κτιρίου. Το οποίο σημαίνει ότι κλειδί εξώπορτας δίνει ΜΟΝΟ σε όποιον έχει σχέση με το κτίριο και όχι στον κάθε μουρλοκακόμοιρο που του το ζητά. Σχέση με το κτίριο έχουν οι ιδιοκτήτες και οι ενοικιαστές. Από ένα κλειδάκι. Αφού έρθουν με τους τίτλους ιδιοκτησίας ή με το συμβόλαιο όπου θα αναγράφονται ποιοι θα μένουν στο διαμέρισμα. Οι εκπρόσωποι υποχρεωτικά πρέπει να έχουν πληρεξούσιο ότι εκπροσωπούν τον ιδιοκτήτη στη διαχείριση του διαμερίσματος, όχι στα φορολογικά ή στην υπογραφή συμβολαίου. Αυτά είναι άσχετα. Χωρίς πληρεξούσιο ούτε και ασχολούμαστε. Αν δεν έχουν κανένα έγγραφο που να δείχνει ότι έχουν έννομη σχέση με το κτίριο, μένουν απ΄έξω. Αν μας πρήξουν, φωνάζουμε το 100. Ο διαχειριστής κρατά ολα τα στοιχεία του κάθε ιδιοκτήτη και διαμένοντος στο κτίριο. Εχει κάθε δικαίωμα και οφείλει να το κάνει. Αν διαφωνεί κάποιος, φωνάζει το 100. Αν αρνείται να συνεργαστεί ο κάποιος, αλλάζει η κλειδαριά και θα πάρει κλειδί όταν προσκομίσει τα στοιχεία του. Σε περίπτωση αλλοδαπών, ειδικά διαμερίσματα με 40 νοματαίους, κάνουμε καταγγελία στο τμήμα με τα στοιχεία υπεύθυνου, ιδιοκτήτη, μεσίτη και ό,τι τηλέφωνο σχετικό έχουμε, για να τους κανουν μία επίσκεψη. Επί Μητσοτάκη έχουν σχεδόν όλοι έγγραφα και επίσης πρέπει να έχει δοθεί η εντολή η αστυνομία να μην πολυενοχλεί τους λαθρομετανάστες. Αλλά εμείς επιμένουμε και απειλούμε με αγωγές. ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ. Σύμφωνα με τους περισσότερους κανονισμούς απαγορεύονται οι ενοχλητικοί θόρυβοι, οι ενοχλητικές οσμές, οι επινοικιάσεις, οι ενοικιάσεις δωματίων και διάφορες χρήσεις. Υπόλογος είναι ο ιδιοκτήτης έναντι των υπολοίπων. Αυτό σημαίνει ότι την αγωγή σε περίπτωση που ταλιμπανίζουν τίποτα ενοικιαστές θα τη φάει ο ιδιοκτήτης, εφόσον ενημερώθηκε και δεν έκανε τίποτα. Επίσης το κάθε διαμέρισμα έχει τα χιλιοστά που του αναλογούν στα κοινόχρηστα αναλόγως το μέγεθος του. Οταν σε ένα δυάρι μένουν 10 και το ασανσέρ ανεβοκατεβαίνει ή όταν ο άλλος έχει κάνει το διαμέρισμα πορνείο ή κέντρο διερχομένων η επιβάρυνση στα κοινόχρηστα είναι μεγαλύτερη. Το οποίο σημαίνει ότι δεν γίνεται να μένει μέσα αριθμός ατόμων μεγαλύτερος από όσους προβλέπονται για τα τετραγωνικά. Δεν θα πληρώνει όλη η πολυκατοικία τις επισκέψεις του καθενός και τη διαμονή ενός λόχου, γιατί ο ιδιοκτήτης νοικιάζει με το κεφάλι ή ζητά μεγάλο ενοίκιο και το μοιράζονται 500. Αν καλέσει δικηγόρος, ζητάμε όνομα και αριθμό μητρώου στον δικηγορικό σύλλογο. Καλό θα είναι να μιλήσει με άλλον δικηγόρο, έναν φίλο, κάποιον ένοικο δικηγόρο και όχι να πιάσουμε κουβέντα εμείς, εφόσον δεν ξέρουμε κιόλας αν όντως είναι δικηγόρος. Μου έχει τύχει να προσποιούνται τους δικηγόρους. Τέλος ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΝ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ. Κάθονται στα σκαλιά; Ρωτάμε ποιοί είναι, τι θέλουν και τους λέμε και να φύγουν. Εχουν θέμα; Φωνάζουμε το 100. Τα σκαλιά της πολυκατοικίας είναι ιδιωτικός χώρος, ανήκουν στην πολυκατοικία και όχι σε πρεζόνια, αλήτες, ναρκέμπορους και κάθε καρυδιάς καρύδι. Δημόσιος χώρος είναι ο δρόμος. Ας πάνε να κάτσουν εκεί. Δεν φεύγουν, τραμπουκίζουν κτλ; Καλούμε το 100. Χωρίς πολλή συζήτηση. Και είμαστε σε απόσταση ασφαλείας από αυτούς. Βάζουμε κάμερες, κουδούνια με κάμερα, μαγνητικές κλειδαριές ασφαλείας, προβολείς και ό,τι μας κάνει πιο ασφαλείς. Και το πιο σημαντικό γνωριζόμαστε μεταξύ μας στην πολυκατοικία. Και βοηθάει ο ένας τον άλλον. Συνεννοούμαστε και με τις διπλανές πολυκατοικίες. Αν ο διαχειριστής είναι μπαγλαμάς και δεν κάνει τίποτα από αυτά, αλλάξτε τον. Η περίπτωση της Κυψέλης δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Ας προφυλάξουμε τα σπίτια μας και τις γειτονιές μας. #Πολυκατοικίες #Διαχείριση #Ασφάλεια

Ψηφιακό μπλοκο από Σεπτέμβρη. Ψηφιακός αποκλεισμός των πολιτων μέσω credit score... Θα καθυστερείς λίγες μέρες να πληρώσεις το ρεύμα, θα χάνεις ποντους... Την κινητή τηλεφωνία, τον ΕΝΦΙΑ, την εφορία κτλ μείον στο σκορ... Αργότερα και τράπεζες, ενοίκιο κτλ... Δείτε το βίντεο και κλάψτε πλεμπα Κουλομαχοι! Via @giopsos #ψηφιακόςαποκλεισμός #creditscore #πολιτικά θέματα

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

Την προσοχή σας, παρακαλώ. Την ώρα που ο υπουργός Υγείας της πατρίδας μας δηλώνει πως «όλα είναι ζάχαρη», πως για τον ίδιο δεν υπάρχουν προσωπικά δεδομένα και μπορεί να καταγράφει ανενόχλητος, πως η οροφή ενός Κέντρου Υγείας που είχε ανακαινιστεί μόλις έναν μήνα νωρίτερα έπεσε επειδή κάποιος τράβηξε δυνατά την κουρτίνα, πως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν έχει δικαίωμα να ασκεί διώξεις σε Έλληνες υπουργούς, πως δεν υπάρχει σκάνδαλο με τα «σπιτάκια ανακύκλωσης» και άλλα πολλά, προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή από όσα τον αφορούν... Ας ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό για ορισμένα πράγματα που θα έπρεπε να απασχολούν έναν υπουργό Υγείας σε οποιοδήποτε ευρωπαϊκό κράτος. Βγήκαν τα αποτελέσματα κάποιων ιδιαίτερα ενδιαφερουσών ερευνών. Έρευνα πρώτη: Δείκτης ποιότητας ζωής. Για το πρώτο εξάμηνο του 2026, η πατρίδα μας καταλαμβάνει την 48η θέση ανάμεσα σε 89 χώρες. Πιο κοντά, δηλαδή, στην τελευταία θέση, όπου βρίσκεται η Νιγηρία, παρά στην πρώτη θέση, όπου βρίσκεται... η Ολλανδία. Έρευνα δεύτερη: Κατανάλωση αντικαταθλιπτικών. Με βάση τις καθορισμένες ημερήσιες δόσεις (DDD) ανά 1.000 κατοίκους, η Ελλάδα, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, σκαρφάλωσε το 2024 στις 10 χώρες με την υψηλότερη κατανάλωση παγκοσμίως. Το αντιλαμβάνεστε; Μια χώρα με εξαιρετικά ευνοϊκή γεωγραφική θέση, με ήλιο, θάλασσα και κλίμα που θα ζήλευαν πολλοί, βρίσκεται ταυτόχρονα πολύ ψηλά στην κατανάλωση αντικαταθλιπτικών. Γιατί άραγε; Βλέπετε, το ενοίκιο, το σούπερ μάρκετ και οι λογαριασμοί δεν πληρώνονται με... θάλασσα. Και αυτό, θέλω να πιστεύω, το γνωρίζει πολύ καλά ο υπουργός Υγείας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μορφή βίας από το να διαστρεβλώνεις την πραγματικότητα που βιώνει ένας άνθρωπος. Πόσο μάλλον ένας ολόκληρος λαός. Αυτό λέγεται πλύση εγκεφάλου. Όσοι κάνετε τους ανήξερους, όσοι αρπάζεστε και επιμένετε πως όλα είναι «ζάχαρη», είστε είτε παρτάκηδες χωρίς ενσυναίσθηση είτε κομματικοί οπαδοί. Και όσοι ενοχλείστε επειδή προβάλλω όλα όσα κατατάσσουν την Ολλανδία στην κορυφή του δείκτη ποιότητας ζωής, δεν έχετε πρόβλημα ούτε με εμένα ούτε με την Ολλανδία. Έχετε πρόβλημα με το να ενημερωθεί ο Έλληνας φορολογούμενος για το πώς αξιοποιούνται οι φόροι του σε πραγματικά ευρωπαϊκά κράτη. #ποιότηταζωής #Υγεία #Ελλάδα #Ολλανδία #Υγεία #ποιότηταζωής #Ελλάδα

The government announces support measures for those affected by the recent devastating fires in Attica and Boeotia, including 100% compensation for damages and a rental allowance of up to 500 euros, during a inter-ministerial meeting chaired by Prime Minister Kyriakos Mitsotakis. (translated)

Λένε, τα σπίτια ξαναγίνονται. Ναι, από αυτούς που έχουν λεφτά. Γιατί αν εύκολα ξαναχτιζαμε ένα σπίτι που κάηκε, τώρα θα είχαμε όλοι από ένα σπίτι να μείνουμε. Για να μένουμε στο ενοίκιο, σημαίνει ότι δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Άρα, ένα σπίτι που κάηκε, είναι καταστροφή. #Κατοικία #Ανακατασκευή #Καταστροφή

ΠΩΣ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ PREDATOR ΚΑΙ 'ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ'!!! Ο εξαφανισμένος έμπορος όπλων, Σταύρος Κομνόπουλος, που είχε αναπτύξει ιδιαίτερες σχέσεις με τον Καρατζαφέρη την εποχή που βρέθηκε με αδήλωτα εκατομμύρια, παράκτιες εταιρείες και στο τέλος καταδικάστηκε, φαίνεται ότι βρήκε την άκρη του και με τις εταιρείες που αντιπροσωπεύει στην Ελλάδα( Rafael Advanced Defense Systems και Aeronautics) με μητρικές εταιρείες στο Ισραήλ και παίρνει παραγγελία με περισσότερα από 2δις! Φυσικά όλα αυτά με απευθείας ανάθεση. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που «εγκατέστησε» την ομάδα του επίσης ισραηλινού συστήματος υποκλοπών και παρακολουθήσεων Predator στην Ελλάδα το 2020! Ο Σ.Κομνόπουλος είχε υπηρετήσει τη θητεία του στο ΕΑΤ – ΕΣΑ και βρισκόταν κοντά στον υπουργό Αθλητισμού της Επταετίας, Κώστα Ασλανίδη! Ο Ισραηλινός και πρώην στέλεχος των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, Rotem Farkash που δημιούργησε το λογισμικό του Predator εγκαταστάθηκε το 2020 στο Παλαιό Φάληρο (οδού Πρωτέως 1) σε διαμέρισμα που ανήκει στην πρώην βουλευτή της ΝΔ, Γεωργία Μαρτίνου!!! Το ενοίκιο του διαμερίσματος του Rotem Farkash και την εγγύηση την πλήρωσε η εταιρεία Kestrel SA και το ίδιο έκανε και με άλλα στελέχη της Intellexa. Ποιος βρήκε το διαμέρισμα και ποιος πλήρωνε το ενοίκιο; Μα, η ίδια η εταιρεία Kestrel SA του Σ.Κομνόπουλου!!! #Predator #ΑσπίδαΤουΑχιλλέα #ΑμυντικήΒιομηχανία

Επειδή αυξάνονται οι καταθέσεις του Λάτση του Βαρδινογιάννη του Μυτιληναίου και του Αλαφούζου, η οικογένεια του λιμενεργάτη των 1.100 ευρώ, με 600 ενοίκιο 180 ρεύμα 650 σουπερμάρκετ και 380 για φροντιστήρια, βγάζει άνετα τον μήνα. Ανώτερα μαθηματικά. https://t.co/eYIjZsDkxS #Οικονομία #Κοινωνία #Δικαιοσύνη

Ο κομμουνισμός είναι εύκολο να πουληθεί. Εγώ θα ήμουν ο μεγαλύτερος κομμουνιστής στην Ιστορία, θα βρισκόμουν στο ίδιο επίπεδο με τον Λένιν. Θα ήμουν τόσο καλός όσο οποιοσδήποτε άλλος. Σου υπόσχονται δωρεάν ενοίκιο και δωρεάν σπίτι για όλη σου τη ζωή. Αυτό που δε λένε είναι ότι σε 12 μήνες, θα ζεις στη δυστυχία και σε άθλιες συνθήκες. Θα γίνονται δολοφονίες παντού. Ο κομμουνισμός είναι καταστροφή.

«Έστειλα την οικογένειά μου στην Αμερική γιατί θα μας σφάζανε στον εμφύλιο» λέει ο Άδωνις. ​Μόνο που η «διάσωση» στη Βοστώνη ήθελε τότε τουλάχιστον €75.000 το 9μηνο (ιδιωτικό σχολείο, ενοίκιο, babysitter για το 2χρονο μωρό, διαβίωση). ​Όταν έχεις δάνεια €630.000 και https://t.co/05Iw9Lo5nd #Ελλάδα #Μετανάστευση #Οικογένεια

Άκου κουμπάρε του Πολακη , χαραμοφάη , τι έκανε ο "γιατρός" μέσα σε ένα μήνα που ήταν στο Καστελόριζο . ▪️Αυτός μαζί με τον δεύτερο γιατρο του νησιού , ενώ δεν είχαν ακόμα συμπληρώσει έναν μήνα υπηρεσίας, υπέβαλαν αίτημα ταυτόχρονης λήψης άδειας. Το αίτημα αυτό φυσικά δεν έγινε αποδεκτό και ζήτησαν να παραιτηθούν. ▪️ Ενα πρωί τσακώθηκε με καταστηματάρχη επειδή χτύπησε το ασθενοφόρο στη τέντα του μαγαζιού του . Και ξαναπήγε το βράδυ έξω απ' το μαγαζί του και έκανε δυσφημιστικά σχόλια . Τότε υπέβαλε ο καταστηματάρχης μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και γι αυτό προσήχθη ο "γιατρός" . ▪️Εφτασε στο σημείο να απειλήσει 70χρονη ότι αν πάει στο ιατρείο Μεγίστης «θα την περιποιηθεί καταλλήλως». ▪️ Επειδή δεν του άρεσε το κατάλυμα που του παραχώρησαν δωρεάν ( ήθελε μάλλον βίλα με πισίνα το γίδι ) , ο Δήμος προχώρησε στην ανακαίνιση του δημοτικού καταλυματος . Όταν ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση και μία δημοτική υπάλληλος πήγε να του παραδώσει τα κλειδιά, την έβρισε και την κλείδωσε σε κοινόχρηστο χώρο του κτιρίου. Της άνοιξε την πόρτα μία συνάδελφός της και μαζί πήγαν στα γραφεία του δήμου, αποφασίζοντας να ενημερώσουν την αστυνομία για όσα συνέβησαν. Τότε, σύμφωνα με μαρτυρίες, μπήκε μέσα ο γιατρός και άρχισε νέος γύρος αντιπαράθεσης. Η δημοτική υπάλληλος προχώρησε σε μήνυση σε βάρος του και ο γιατρός προσήχθη ξανά και αφέθηκε ξανά ελεύθερος με προφορική εντολή εισαγγελέα. ▪️Κι αφού δεν του άρεσε το τσάμπα σπίτι που του παραχώρησαν, ο Δήμος του βρήκε άλλο σπίτι με ενοίκιο , το οποίο θα πλήρωνε απ' το επίδομα στέγασης που του χορηγεί το ίδρυμα Γαληνός . Αλλά ούτε εκεί ήθελε να μείνει και να πληρώνει. Γιατί ; Ήθελε να τσεπωνει το επίδομα και να μένει τσάμπα ; Εδώ να θυμίσουμε ότι για τη θέση ιατρού Γενικής Ιατρικής , πέρα απ τον μισθό, παρέχεται μηνιαίο οικονομικό κίνητρο ύψους 1000 ευρώ , συν 1500 ευρώ επιχορήγηση του Ιδρύματος Χατζηιωάννου. Αυτός δεν πήγε εκεί να δουλέψει, πήγε να κάνει θεαματική έξοδο και να πάρει τα εύσημα των σταλινοφασισταριων. Ας πάει τώρα στον ιδιωτικό τομέα να δουμε αν θα κάνει μαγκιές. Σούζα θα κάθεται 😉 #Γιατρός #ΔημόσιαΥγεία #Πολιτικά

Νέο νομοσχέδιο-πακέτο ύψους 800 εκατ. ευρώ που έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση φέρνει διεύρυνση στην επιστροφή ενοικίου, αυξημένα επιδόματα για οικογένειες και συνταξιούχους, καθώς και περιορισμούς στα Airbnb στη Θεσσαλονίκη, ενώ περιλαμβάνει και ρυθμίσεις για τα χρέη και την ενεργειακή κρίση. #ΕπιστροφήΕνοικίου #Νομοσχέδιο #Airbnb