BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#πολιτικά

"Οι δικτατορίες που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών τους δεν θα πρέπει να επωφελούνται από τα ίδια οικονομικά ή πολιτικά προνόμια με τις κυβερνήσεις που έχουν δεσμευτεί στην υπεράσπιση της ειρήνης και της ασφάλειας"

Ρούμπιο: Κάλεσε διεθνή κοινότητα να σταματήσει τις συναλλαγές με τη Νικαράγουα
www.sigmalive.com

- Δηλαδή, ούτε πτυχίο είχε, ούτε τιμωρήθηκε για απατεωνιά, ούτε τα αχρεωστήτως καταβληθέντα επέστρεψε. - Ναι αλλά δεν συνέχισε να είναι υπουργός. - Έχεις δίκιο, όλα καλά. Καλά κάνει και βγαίνει πάλι στα κανάλια, φτάνει το κάτσε λίγο πίσω. #ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ https://t.co/oQepbQLmYV #Πολιτικά #Δικαιοσύνη #Κοινωνία

Καμία σοβαρή χώρα δεν μπορεί να εξαρτά την εθνική της ασφάλεια από το αν ένα συγκεκριμένο κόμμα εξασφαλίζει 151+ έδρες.🧵🪡 Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης είπε στον ΣΚΑΪ ότι αν ο Αντώνης Σαμαράς φτιάξει κόμμα και χαθεί η αυτοδυναμία της ΝΔ, η Ελλάδα θα πέσει «στα δόντια της Τουρκίας», πάνοπλη στρατιωτικά, άοπλη πολιτικά. Αυτό δεν είναι στρατηγική. Είναι ηθική κατάρρευση. Σε κάθε σοβαρό κράτος, η εθνική ασφάλεια δεν ανήκει στο κόμμα που κέρδισε τις εκλογές. Ανήκει στο κράτος. Άρα, αυτό δεν είναι απλώς κακό πολιτικό επιχείρημα. Είναι επικίνδυνη αντίληψη για τη λειτουργία ενός δημοκρατικού κράτους. Μια χώρα που εξαρτά την εθνική της ασφάλεια από την αυτοδυναμία ενός συγκεκριμένου κόμματος δεν διαθέτει επαρκή θεσμική αρχιτεκτονική εθνικής ασφάλειας. Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Η ΝΔ κυβερνά επτά (7) χρόνια. Δεν έκτισε αυτόνομο σύστημα εθνικής ασφάλειας. Έκτισε επιτελείο γύρω από τον Πρωθυπουργό. Υπάρχει ΚΥΣΕΑ: υπουργικό όργανο. Υπάρχει Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας «παρά τω Πρωθυπουργώ». Δεν υπάρχει μόνιμος μηχανισμός που να δουλεύει το ίδιο καλά με αυτοδυναμία, με συγκυβέρνηση ή με υπηρεσιακή κυβέρνηση. Επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ έχει πει δημόσια ότι το εξαγγελθέν Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας δεν συγκλήθηκε ποτέ και υπεύθυνο έμεινε το ΚΥΣΕΑ. Άρα το κενό είναι υπαρκτό. Και ο Φλωρίδης το μετατρέπει σε κομματικό όπλο τύπου «όποιος απειλεί την αυτοδυναμία της ΝΔ, απειλεί την εθνική ασφάλεια». Αν η εθνική ασφάλεια πραγματικά κινδυνεύει επειδή ένα κόμμα μπορεί να χάσει την αυτοδυναμία του, τότε το πρόβλημα δεν είναι ο Σαμαράς, ούτε η αντιπολίτευση, ούτε ο εκλογικός νόμος. Το πρόβλημα είναι το ίδιο το κράτος. Οι σοβαρές δυτικές δημοκρατίες δεν αφήνουν την εθνική στρατηγική να εξαρτάται από την εκλογική τύχη ενός κόμματος. Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχει μόνιμη National Security Secretariat και Joint Intelligence Organisation, με το Joint Intelligence Committee να παράγει διακυβερνητικές, all-source εκτιμήσεις απειλών. Στις ΗΠΑ, το National Security Council και το μόνιμο επιτελείο του συντονίζουν υπηρεσίες, αξιολογούν επιλογές, παρακολουθούν την εφαρμογή αποφάσεων και υποστηρίζουν τον πρόεδρο ανεξάρτητα από το ποια πολιτική ομάδα βρίσκεται στην εξουσία. Αυτό είναι το μάθημα που θα έπρεπε να μας απασχολεί. Τι θα έπρεπε λοιπόν να έχει η Ελλάδα; ▪️ Μόνιμο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, με θεσμοθετημένη λειτουργία και τακτικές συνεδριάσεις. ▪️ Μόνιμη Επιτροπή Εθνικών Πληροφοριών, η οποία θα συνθέτει ΕΥΠ, στρατιωτικές πληροφορίες, ΕΛ.ΑΣ., Λιμενικό, διπλωματικές και συμμαχικές πηγές σε ενιαίες all-source εθνικές εκτιμήσεις απειλής — όχι για να επιχειρεί, αλλά για να γνωρίζει το κράτος τι πραγματικά συμβαίνει. ▪️ Εθνικό Κέντρο Διαχείρισης Κρίσεων 24/7, με κοινή επιχειρησιακή εικόνα για χερσαίο, θαλάσσιο, εναέριο, κυβερνοχώρο και υβριδικές απειλές, ικανό να ενεργοποιείται άμεσα. ▪️ Μόνιμη Γενική Γραμματεία Εθνικής Ασφάλειας, στελεχωμένη από επαγγελματίες διπλωμάτες, στρατιωτικούς, αναλυτές πληροφοριών, ειδικούς κυβερνοασφάλειας και πολιτικούς αναλυτές. Ένα επιτελείο που δεν θα εξαφανίζεται μαζί με κάθε κυβέρνηση. ▪️ Πολιτικό Συμβούλιο Κρίσης, μικρό και ευέλικτο, για τη λήψη αποφάσεων σε κρίσεις ωρών — με σαφείς αρμοδιότητες, διαδικασίες και κανόνες διαδοχής. ▪️ Διακομματικό πλαίσιο ενημέρωσης για την εθνική ασφάλεια, ώστε τα κόμματα να γνωρίζουν τις βασικές εθνικές εκτιμήσεις και τα σχέδια συνέχειας χωρίς να συμμετέχουν στην εκτελεστική λήψη αποφάσεων. ▪️ Πρωτόκολλο θεσμικής συνέχειας σε εκλογές, υπηρεσιακές κυβερνήσεις και μεταβατικές περιόδους, ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις, οι υπηρεσίες πληροφοριών και οι μηχανισμοί κρίσης να συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς στρατηγικό κενό. Αυτό είναι εθνική ασφάλεια. Όχι το να τρομοκρατείς τον πολίτη ότι αν δεν ψηφίσει αρκετά μεγάλο ποσοστό ένα συγκεκριμένο κόμμα, η Τουρκία θα βρει μπροστά της μια «πολιτικά άοπλη» Ελλάδα. Και υπάρχει κάτι ακόμη βαθύτερο. Ο Έλληνας στρατιώτης, ο αξιωματικός, ο πιλότος, ο κυβερνήτης της φρεγάτας, ο διπλωμάτης και ο αναλυτής πληροφοριών δεν υπηρετούν τη ΝΔ. 1/2👇🏼 #ΕθνικήΑσφάλεια #Δημοκρατία #Πολιτική

🔴 Ο Παύλος Ασλανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, ισοπεδώνει την κυβέρνηση. Δηλώνει για τον Κυριάκο Μητσοτάκη: «Είμαστε αντίδικοι». «Δεν πρόκειται να συναντηθούμε ποτέ μαζί του». «Δεν έχουμε καμιά δουλειά να συναντάμε δολοφόνους». ⚡ Όταν η εκπρόσωπος της ΝΔ του είπε ότι δεν μπορεί να αποδεχτεί τον όρο «δολοφόνοι», απάντησε: «Ο υπουργός σας, ο κύριος Καραμανλής, κουνούσε το δάχτυλο και έλεγε ότι τα τρένα είναι ασφαλή. Και ο κύριος Γεωργιάδης έλεγε ότι άμα λέγαμε την αλήθεια δεν θα ανέβαινε κανένας στο τρένο. Άρα δεν είστε δολοφόνοι; Τι είστε;». Και συνέχισε: «Αυτό που κάνει η κυρία Σδούκου είναι αισχρό. Να συγκρίνει το Μάτι με τα Τέμπη και με όλα αυτά. Αυτή είναι η καραμέλα σας; Να συγκρίνετε; Μιλάμε για ανθρώπινες ψυχές. Πρέπει να ντρέπεστε γι’ αυτά που λέτε. Είστε εγκληματίες. Δολοφονήσατε κόσμο. Τις συμβάσεις ποτέ δεν τις υλοποιήσατε. Δεκατέσσερα χρόνια είχατε και δεν κάνατε τίποτα. Και εσείς και οι προηγούμενες κυβερνήσεις φταίνε, αλλά περισσότερο εσείς. Γιατί είχατε έναν σιδηρόδρομο τυφλοσούρτη. Δεν υπήρχε ETCS. Δεν υπήρχε τηλεδιοίκηση. Δεν υπήρχε επικοινωνία. Δεν είχατε τίποτα. Και διαφημίζατε το Βέλος. Και ερχόταν ο Καραμανλής εδώ στην Έκθεση και μας έλεγε “το Βέλος και το Βέλος και τρεισήμισι ώρες”. Και πάνε τα παιδιά μας άκλαυτα. Και αφήστε τις δικαιολογίες. 🔥 Σταματήστε την καραμέλα. Σταματήστε την καραμέλα ότι εκμεταλλευόμαστε πολιτικά. Καθόλου. Εμείς οι γονείς δεν ανήκουμε σε κανένα κόμμα. Πάρτε το χαμπάρι. Στα παιδιά μας ανήκουμε. Δεν ανήκουμε πουθενά. Κανένας γονιός, όπου και να ανήκει πολιτικά, δεν βάζει το κόμμα πάνω από το παιδί του. Πάρτε το χαμπάρι. Θα αλλάξετε καραμέλα. Εμείς δεν είμαστε πολιτικοί. Πάρτε το χαμπάρι. Είμαστε γονείς. 📍 Τέλος, δίνει «ραντεβού με όλους τους πολίτες της Θεσσαλονίκης και όλης της Βόρειας Ελλάδας, μαζί με τους εργαζόμενους, τους φοιτητές, τους μαθητές, τους αγρότες που θα έρθουν. Το Σάββατο στις έξι η ώρα, στη #ΔΕΘ». Μας είπαν ότι το κίνημα των Τεμπών τελείωσε. Θά'θελαν. Τα λέμε το Σάββατο #Τεμπη #antireport #Τέμπη #πολιτική #δικαιοσύνη

Επίθεση του Παύλου Ασλανίδη στην Αλεξάνδρα Σδούκου που συνέκρινε το Μάτι με τα Τέμπη: 📍«Αυτό που κάνει η κυρία Σδούκου είναι αισχρό να συγκρίνει το Μάτι με τα Τέμπη. Αυτή είναι η καραμέλα σας; Nα συγκρίνετε; Ναι συγκρίνετε και λάθος κάνετε!» 📍«Μιλάμε για ανθρώπινες ψυχές. Πρέπει να ντρέπεστε γι αυτά που λέτε. Την ετυμηγορία την έχει βγάλει όλος ο ελληνικός λαός. Την έχουμε βγάλει την ετυμηγορία. Είστε εγκληματίες! Δολοφονείτε κόσμο, τις συμβάσεις ποτέ δεν τις υλοποιήσατε.» 📍«Δεκατέσσερα χρόνια είχατε και δεν κάνατε τίποτα. Και εσείς και οι προηγούμενες κυβερνήσεις φταίνε, αλλά περισσότερο εσείς γιατί είχατε ένα σιδηρόδρομο τυφλοσούρτη. Δεν υπήρχε ETCS, δεν υπήρχε τηλεδιοίκηση, δεν υπήρχε επικοινωνία, δεν υπήρχε τίποτα, τίποτα...» 📍«Σταματήστε αυτή την καραμέλα ότι εκμεταλλευόμαστε πολιτικά. Καθόλου. Εμείς οι γονείς δεν ανήκουμε σε κανένα κόμμα. Πάρτε το χαμπάρι. Στα παιδιά μας ανήκουμε, δεν ανήκουμε πουθενά. Κανένας γονιός, όπου και αν ανήκει πολιτικά, δεν βάζει το κόμμα πάνω απ' το παιδί του. Πάρτε το χαμπάρι. Θα αλλάξετε καραμέλα. Πέστε τον πρωθυπουργό αύριο κιόλας να πάει στη Λάρισα και να ζητήσει εξηγήσεις από την Περιφέρεια.» #Μάτι #Τέμπη #Ελλάδα

Venetia 6d

Ψηφιακό μπλοκο από Σεπτέμβρη. Ψηφιακός αποκλεισμός των πολιτων μέσω credit score... Θα καθυστερείς λίγες μέρες να πληρώσεις το ρεύμα, θα χάνεις ποντους... Την κινητή τηλεφωνία, τον ΕΝΦΙΑ, την εφορία κτλ μείον στο σκορ... Αργότερα και τράπεζες, ενοίκιο κτλ... Δείτε το βίντεο και κλάψτε πλεμπα Κουλομαχοι! Via @giopsos #ψηφιακόςαποκλεισμός #creditscore #πολιτικά θέματα

Ο @IasonasPipinis προχώρησε σε νέες αποκαλύψεις στον @skaigr στην εκπομπή του @ArisPortosalte για τις σχέσεις του @atsipras με το αυταρχικό καθεστώς Μαδούρο στη Βενεζουέλα και πιθανή παραλαβή πολλών μαύρων χρημάτων από εκεί. ✅️ Ο Υπουργός Οικονομικών του Τσάβες, Ραφαέλ Ισέα, αποκάλυψε ότι πολιτικά πρόσωπα και στην Ελλάδα πήραν χρηματοδότηση από το καθεστώς. ✅️ Βρέθηκε ο Κύπριος δικηγόρος έμπειρος σε off shore κ. Αρτέμης Αρτεμίου στο σπίτι του κ. Τσίπρα στην Κυψέλη πριν από το ταξίδι Παππά - Αρτεμίου στη Βενεζουέλα; ✅️ Δέχθηκε ο κ. Τσίπρας λίγο πριν τις εκλογές του 2012 στο γραφείο του τον απεσταλμένο του Μαδούρο, Υφυπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βενεζουέλας Τεμίρ Πόρας; ✅️ Αξιόπιστη πηγή από το Καράκας αναφέρει πως μπήκε με μια μαύρη βαλίτσα, στην οποία προφανώς είχε ρούχα και προσωπικά αντικείμενα. ✅️ Για ποιον λόγο όμως δεν ανακοινώθηκε αυτή η συνάντηση; Ποιος ήταν ο λόγος της συνάντησης; Και όμως καμμία απολύτως απάντηση, ούτε σχόλιο, ούτε ανάρτηση δεν έκανε ο «αγαπημένος» μας Αλέξης για όλες αυτές τις καταγγελίες και τα ερωτήματα. Περίεργο για έναν πολιτικό που προβάλλει ως βασικό του πλεονέκτημα την Εντιμότητά του….μάλλον δεν τα είχε ακούσει αλλιώς θα απαντούσε…. #Βενεζουέλα #Τσίπρας #Πολιτική

Εδώ δείτε βενεζολάνικες ομορφιές που μεταφέρει ο Πιπίνης: αρχίζει και ξετυλίγεται το κουβάρι στη Βενεζουέλα, μιας και με την σύλληψη Μαδούρο αρχίζουν και ανοίγουν τα στόματα. Επιβεβαιώνεται ότι: -Ο Μαδούρο έδωσε 7.000.000 δολάρια στους Ποδέμος και ότι υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα σε άλλες χώρες της Ευρώπης -και στην Ελλάδα-, τα οποία πήραν χρήματα από το καθεστώς Μαδούρο. -Στο ταξίδι Αρτεμίου-Παππά στη Βενεζουέλα, συμμετείχε στην προπαρασκευή ο Τσίπρας, έγινε συνάντηση στο σπίτι του Τσίπρα στην Κυψέλη. Βρίσκονταν ο Αρτεμίου, ο 13-0 και ο τότε πρέσβης της Βενεζουέλας. -Υπήρξε συνάντηση στην Αθήνα τον Ιούνιο του 2012, ήρθε ο Τεμίρ Πόρας, υφυπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων του Μαδούρο και συνάντησε τον Τσίπρα στην Κουμουνδούρου. Ουδέποτε ανακοινώθηκε κάτι από τη συνάντηση με τον Τσίπρα. Ο εν λόγω σύντροφος είχε μαζί του και μια μαύρη βαλίτσα, αν και αυτό δεν συνηθίζεται σε επίσημη συνάντηση κάποιος να κουβαλάει βαλίτσα. Είναι προφανές το γιατί ο Τσίπρας έκανε πλάτες τότε στον Μαδούρο: η μαύρη βαλίτσα, η οποία προφανώς ήταν σαν και αυτή του Ιγκλέσιας των Ποδέμος. Το ερώτημα είναι ποιος τελικά πήρε τα περισσότερα. Υπενθυμίζω ότι ο Μαδούρο βρίσκεται κρατούμενος στις ΗΠΑ, οπότε είναι πιθανό να μάθουμε νεότερα για τα μπαξίσια του Αλέκου, από την πηγή μάλιστα. Εγώ προβλέπω ότι θα χρειαστούν τόνοι ποπκόρν, γιατί κανένα rebranding και κανένα σωβρακοφανελείο δεν θα μπορέσει να τον ξεπλύνει τον Τσίπρα. Θα μιλάμε για την απόλυτη σωβρακοποίηση. #Βενεζουέλα #Μαδούρο #Τσίπρας

The historic speech by Martin Luther King "I Have a Dream" at the March for Jobs and Freedom in 1963 in Washington is the focal point of the struggle for equality and civil rights amidst enduring racial discrimination. (translated)

«Έχω ένα όνειρο»: Η ιστορική ομιλία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Ο ποινικολόγος Γιάννης Γλύκας παραδέχτηκε δημοσίως ότι ο Ηλίας Κασιδιάρης κρατείται στη φυλακή μέχρι σήμερα λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. https://t.co/19j5d2IAbj #Δικαιοσύνη #ΠολιτικάΔικαιώματα #Κοινωνία

Ο πολιτικός απατεώνας Τσίπρας συνεχίζει να λέει ανερυθρίαστα το αισχρό ψέμα περί 37 δισεκατομμυρίων μαξιλάρι. Όχι, τα 37 δισ. δεν είναι «λεφτά που άφησε ο Τσίπρας από τα άδεια ταμεία». Είναι ένα από τα πιο χοντρά πολιτικά παραμύθια της μεταμνημονιακής εποχής. Το «μαξιλάρι» των ~37 δισ. ευρώ τον Ιούλιο του 2019 υπήρχε πραγματικά. Αλλά: 1. Μεγάλο μέρος του ήταν δανεικό και προορισμένο. Περίπου 15-16 δισ. ήρθαν από την τελευταία δόση του ESM (Αύγουστος 2018) ακριβώς για να δημιουργηθεί buffer μετά την έξοδο από το πρόγραμμα. Άλλα δισ. ήρθαν από εκδόσεις ομολόγων στις αγορές και από repos (δηλαδή από τα ταμεία των ασφαλιστικών ταμείων, δήμων, νοσοκομείων κ.λπ. που το κράτος «δανείστηκε» προσωρινά). Δεν ήταν χρήματα που «μάζεψε» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από πλεονάσματα και καλή διαχείριση. 2. Δεν ήταν ελεύθερα διαθέσιμα. Σημαντικό κομμάτι του buffer (ιδίως το ESM-related) είχε περιορισμούς χρήσης και χρειαζόταν ουσιαστικά τη σύμφωνη γνώμη των θεσμών. Δεν μπορούσε η κυβέρνηση απλώς να τα μοιράσει σε παροχές χωρίς συνέπειες. 3. Η «χρηστή διαχείριση» είναι μύθος. Τα πρωτογενή πλεονάσματα ήρθαν κυρίως από υψηλή φορολογία (ιδίως στη μεσαία τάξη) και υποχρησιμοποίηση δαπανών, όχι από κάποια μαγική εξυγίανση. Παράλληλα το χρέος αυξήθηκε και η λογιστική εικόνα της περιόδου 2015-2019 δεν είναι καθόλου ρόδινη, όπως έχουν δείξει αναλύσεις με δημόσια στοιχεία (χρέος, repos, ταμειακά). 4. Η ρητορική «από τα άδεια ταμεία αφήσαμε 37 δισ.» είναι πολιτική προπαγάνδα. Παρέλαβαν μια χώρα σε πρόγραμμα και παρέδωσαν μια χώρα με μεγάλο cash buffer που χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους δανειστές και τις αγορές ακριβώς για να υπάρχει ασφάλεια μετά την έξοδο. Το να παρουσιάζεται αυτό ως προσωπικό επίτευγμα «εξοικονόμησης» είναι απλά ψέμα. Συμπέρασμα: Τα 37 δισ. υπήρχαν ως αριθμός. Το αφήγημα ότι «τα αφήσαμε εμείς από το τίποτα χάρη στη δική μας πολιτική» είναι αισχρό. Ήταν κυρίως δανεικό μαξιλάρι ασφαλείας, όχι θησαυρός που μάζεψε ο ΣΥΡΙΖΑ. #Τσίπρας #πολιτική #Ελλάδα #οικονομία

The attack by the Israeli air force on a military airport in northwest Syria, which has not been operational since 2012, confirms that Netanyahu is politically investing in destabilization. His aim is to provoke Turkey with the reasoning that it will not accept military action. (translated)

Imran Khan, the imprisoned former prime minister of Pakistan, has been ordered by the Supreme Court to be transferred to the hospital for medical examinations following a deterioration in his health, while facing corruption charges that he and his party dismiss as politically motivated. (translated)

Πακιστάν: Στο νοσοκομείο ο Ιμράν Χαν μετά την επιδείνωση της υγείας του

The Prime Minister of Israel, Benjamin Netanyahu, posted an election campaign poster on his account on the platform X, urging his supporters not to allow his opponents to win, including political figures such as the Secretary-General of Hezbollah and the Turkish president. (translated)

Νετανιάχου: «Μην τους αφήσετε να κερδίσουν»

Outrage over the festival at the Castle of Kyrenia: Political démarches to Vučić to cancel the event of a Serbian company. (translated)

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

🔴Το «Τείχος του Αίσχους», το «Άλμα στην Ελευθερία» και τα «Κόμματα του Αίσχους». 🔴Ήταν μια μέρα σαν την σημερινή, του 1961, στο Βερολίνο, όταν ο 19χρονος Ανατολικογερμανός στρατιώτης Κόνραντ Σούμαν (Conrad Schumann), πέταξε το όπλο του, πήδηξε πάνω από το πρόχειρο συρματοπλεγμα που χώριζε τους δύο κόσμους και βρέθηκε στην ελεύθερη πλευρά του Βερολίνου. Ο νεαρός φωτορεπόρτερ Πέτερ Λάιμπινγκ (Peter Leibing) ήταν εκεί και αποθανάτισε την σκηνή. Η ιστορική αυτή φωτογραφία, που έκανε τον γύρο του (ελεύθερου) κόσμου, ονομάστηκε «Το Άλμα στην Ελευθερία». 🔴Τρεις ημέρες νωρίτερα, το υπουργικό συμβούλιο της λεγόμενης «Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας» (ΛΔΓ), αποφάσισε το κλείσιμο των συνόρων με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΟΔΓ), στην πόλη του Βερολίνου, με την κατασκευή ενός «Αντιφασιστικού Προστατευτικού Τείχους». Αυτό που έμεινε στην Ιστορία ως «Τείχος του Αίσχους». 🔴Το «Τείχος του Αίσχους», χτίστηκε για να εμποδίσει την μαζική φυγή των Ανατολικογερμανών από τον «σοσιαλιστικό παράδεισο». Υπολογίζεται πως περίπου 3,5 εκατομμύρια Ανατολικογερμανοί είχαν διαφύγει στην Δύση, μέσω Βερολίνου, από το 1949 ως το 1961, ενώ τις δύο πρώτες βδομάδες του Αυγούστου 1961, εν μέσω φημών ότι επίκειται κλείσιμο των συνόρων, περίπου 47.000 Ανατολικογερμανοί πρόλαβαν και πέρασαν στην πλευρά της ελευθερίας. 🔴Σε όλους τους «σοσιαλιστικούς παραδείσους» απαγορευόταν αυστηρά η έξοδος, για οποιονδήποτε λόγο! Στα υπόλοιπα ολοκληρωτικά ή δικτατορικά καθεστώτα, ακόμα και στο ναζιστικό, όχι μόνον δεν εμποδιζόταν η έξοδος όσων αντιφρονούντων δεν είχαν καταδικαστεί και φυλακιστεί, αλλά ενθαρρυνόταν κιόλας από το κράτος. Επίσης, δεν υπήρχε κανένας περιορισμός, για όποιον πολίτη πίστευε ότι θα έχει καλύτερη τύχη αν μετανάστευε σε άλλη χώρα, ούτε βέβαια σε όσους είχαν την δυνατότητα να πάνε στο εξωτερικό για τουρισμό. Άρα, ανάμεσα στα καθεστώτα αυτού του είδους, ο κομμουνισμός είναι η πιο καταπιεστική και ανελεύθερη μορφή ολοκληρωτισμού. 🔴Στην ΛΔΓ, υπήρχε η παράγραφος 213 του Ποινικού Κώδικα, περί «εγκατάλειψης της χώρας», που προέβλεπε ποινή φυλάκισης μέχρι 8 έτη για τους «παραβάτες». Υπολογίζεται ότι περίπου 75.000 Ανατολικογερμανοί δικάστηκαν και φυλακίστηκαν για παράβαση του συγκεκριμένου νόμου, ενώ 136 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαφύγουν στη Δύση, από το Τείχος. 🔴Το Τείχος, που είχε ύψος 2 μέτρων και συνολική περίμετρο 155 χιλιομέτρων, ήταν στην πραγματικότητα δύο τσιμεντένια τείχη, ανάμεσα στα οποία υπήρχε μια «ζώνη θανάτου» πλάτους 160 μέτρων, με 302 φυλάκια επιτήρησης, παρατηρητήρια, πολυβολεία, προβολείς, νάρκες, εκπαιδευμένα σκυλιά και φυσικά μπόλικο αγκαθωτό συρματόπλεγμα - σήμα κατατεθέν του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού. 🔴Βέβαια, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και στις 9 Νοεμβρίου του 1989, το Τείχος γκρεμίστηκε από τους Βερολινέζους και των δύο πλευρών. Κι όταν συνέβη αυτό, κανένας δεν κατευθύνθηκε προς τα ανατολικά. Όλοι κατευθύνθηκαν δυτικά. Σήμερα, τα περισσότερα κόμματα της ευρωπαϊκής αριστεράς, έχουν πάρει αποστάσεις απ' αυτό το αισχρό σύμβολο καταπίεσης. 🔴Στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο, μόνο στο αποκαλούμενο «τελευταίο Σοβιέτ της Ευρώπης» (στην Ελλάδα!), υπάρχουν κόμματα που νοσταλγούν όλες αδιακρίτως τις εγκληματικές και καταπιεστικές πρακτικές των -αλήστου μνήμης!- κομμουνιστικών καθεστώτων, ακόμα και το «Τείχος του Αισχους». Και δεν αναφέρομαι μόνο στο ΚΚΕ, αλλά και στα υπόλοιπα κόμματα της αριστεράς, που είναι «μία από τα ίδια» με το ΚΚΕ. Ο μόνος χαρακτηρισμός που τους αξίζει, είναι «Κόμματα του Αίσχους». Κι όσο πιο γρήγορα εκλείψουν πολιτικά, τόσο το καλύτερο, για όλους μας!~ #ΤείχοςτουΑίσχους #Ελευθερία #Ιστορία

📌 ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ‘‘Είμαι άνεργος, κι εγώ και η οικογένειά μου. Δεν έχω χρήματα, ούτε για το εισιτήριο, ούτε για το πρόστιμο.’’ Το χέρι που έσπρωξε τον Θανάση από το τρόλεϊ, είναι το χέρι ενός απάνθρωπου συστήματος που οδηγεί σε απόγνωση έναν ολόκληρο λαό. Κλείνουν 13 χρόνια από τον θάνατο του 19χρονου Περιστεριώτη Θανάση Καναούτη. Οι καλοζωισμένοι εκπρόσωποι του αστικού πολιτικού συστήματος, οι συνυπεύθυνοι για την ραγδαία εξαθλίωση της πλειοψηφίας του πληθυσμού της χώρας, αυτοί που έφεραν και εφάρμοσαν μνημόνια, αυτοί που υπηρετούν την καταστροφική αντιλαϊκή πολιτική του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – αστικών κυβερνήσεων χλευάζουν την φτώχεια που ποτέ τους δεν έζησαν. Χαρακτηρίζουν «αποβράσματα» και «τζαμπατζήδες» τα εκατομμύρια των Θανάσηδων που έστω κι όταν βρίσκουν δουλειά δεν μπορούν να ζήσουν με τα ψίχουλα που δίνουν για μισθούς οι εργοδότες οι κολλητοί των πολιτικάντηδων. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες θυμόμαστε τον Θανάση και μαζί με την λύπη μεγαλώνει και ο θυμός. Για ένα σύστημα που προστατεύει τους κατσιαπλιάδες που ληστεύουν εκατομμύρια και που δολοφονεί εργατόπαιδα που δεν έχουν να πληρώσουν εισιτήριο στο τρόλεϋ. Ο θυμός σιγοβράζει και θα ξεσπάσει με νέες εξεγέρσεις. Αυτών που δεν έχουν να χάσουν τίποτα και έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο. #Αριστερά #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #Εξέγερση

Με συγχωρείτε κύριε αλλά κάπου έχετε μπερδευτεί. Το αν κάποιος θα προχωρήσει σε μήνυση ή σε οποιαδήποτε άλλη δική του νομική ενέργεια είναι δικός του λογαριασμός και δικαίωμα και δεν έχει να απολογηθεί ή να εξηγήσει σε τρίτους. Αν θέλει το Κράτος έχει τα αυταπάγγελτα αδικήματα και ενεργεί μόνο του. Εσείς τώρα θα μου υποδείξετε εμένα το πως θα ασκήσω ή όχι τα δικά μου δικαιώματα και οφείλω εγώ σε σας κάποιου είδους τέτοια εξήγηση. Οχι λοιπόν δεν σας οφείλω. Ετσι έκρινα έτσι έπραξα τελεία. Το ότι όμως ενώ εσείς ασχοληθήκατε με τόσα άρθρα του Πκ τότε αλλά όχι με των υποκλοπών αποδεικνύει ότι το ενδιαφέρον σας είναι όψιμο και πολιτικά υποκινούμενο. Και αυτή σας η ανάρτηση απλώς το επιβεβαιώσε. Οχι δεν αντιδράσατε ατο τουιτερ τότε, όπως παραπλανητικά γράψατε αλλά πουθενά. Κοινώς το θέμα του θεωρούσατε τότε ήσσονος σημασίας. Τώρα ξαφνικά έγινε το μέγα θέμα της Δημοκρατίας #Δικαιώματα #Νομικά #Δημοκρατία

ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ:"Επίσης να στείλω χαιρετίσματα σε αυτό το(πολιτικά μιλώντας)όρθιο τίποτα,τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα και καμία αίσθηση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας.Δεν θεώρησε σκόπιμο να επισκεφθεί τις πληγείσες από τις πυρκαγιές περιοχές και τους ανθρώπους που είδαν σε λίγα λεπτά να γίνονται στάχτες τα όνειρα και οι κόποι μιας ζωής.Έκανε μια επίσκεψη με τον Πρωθυπουργό στο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων και Διαχείρισης Κρίσεων της Πολιτικής Προστασίας και μετά μην τον είδατε.Έφυγε για το εξοχικό του στην Σύρο.Καλά μπάνια κ.Πρόεδρε του Μητσοτάκη"!! 👇👇 #Ελλάδα #Πολιτική #Πυρκαγιές