Εχει ως συνήθως αλλοιωθεί λαϊκίστικα η δήλωσή μου για την περίοδο που διανύει ο Ελλάδα την τελευταία περίοδο σε σχέση με όλα τα προηγούμενα χρόνια συμμετοχής μας στην ΕΕ. Έψαξα λοιπόν σε όλα τα χρόνια συμμετοχής μας στην ΕΕ αναλυτικά για να βρω άλλη οποιαδήποτε περίοδο που να επιτυγχάναμε ταυτοχρόνως οικονομική ανάπτυξη σταθερά άνω του μέσου όρου της ΕΕ, σταθερή μείωση της ανεργίας και ταυτόχρονη μείωση του χρέους ως προς το ΑΕΠ. Δεν εντόπισα καμμία παλαιότερη πολυετή περίοδο που να υπερέχει καθαρά της πρόσφατης και στα τρία μαζί. Η κρίσιμη διαφορά βρίσκεται στο χρέος: Πριν από το 2008, είχαμε ισχυρή ανάπτυξη και περιόδους πτώσης της ανεργίας, αλλά χωρίς ανάλογη, παρατεταμένη αποκλιμάκωση του χρέους/ΑΕΠ. Στην πρόσφατη περίοδο, ιδίως μετά το 2020, η ανάπτυξη και η πτώση της ανεργίας συνδυάζονται με μεγάλη μείωση του χρέους/ΑΕΠ. Το ΔΝΤ κατέγραφε ήδη έως το τέλος του 2024 μείωση άνω των 50 ποσοστιαίων μονάδων από την κορυφή του 2020, αποδίδοντάς την στην ανάπτυξη, τον πληθωρισμό και τη δημοσιονομική προσαρμογή. Δεν βρήκα λοιπόν καμμία παλαιότερη εξαετία που να ξεπερνά το 2019–2025 και στους τρεις δείκτες ταυτόχρονα. Χρησιμοποίησα τα ολοκληρωμένα έτη 2019–2025, ώστε να συμπεριλαμβάνεται η πανδημία και να μη βασίζεται η σύγκριση στην ανάκαμψη από το χαμηλό του 2020. Για την Ευρώπη χρησιμοποίησα σταθερή σύνθεση, την ΕΕ των σημερινών 27 μελών. Πώς συγκρίνεται με προηγούμενες εξαετίες Στον παρακάτω πίνακα, το θετικό πρόσημο σημαίνει βελτίωση έναντι της ΕΕ και το αρνητικό επιδείνωση: Από αυτό προκύπτουν τρία ουσιαστικά ευρήματα: Το 2000–2007 υπήρχε επίσης ταυτόχρονη σύγκλιση και στα τρία. Άρα χρειάζεται να διορθώσω την εντύπωση της προηγούμενης απάντησής μου: ο συνδυασμός δεν εμφανίζεται πρώτη φορά σήμερα. Τότε όμως κυριαρχούσε η ανάπτυξη, με περιορισμένη σχετική βελτίωση στους άλλους δύο δείκτες. Το 2013–2019 η ανεργία μειώθηκε περισσότερο στην Ελλάδα σε απόλυτες μονάδες —κατά 9,9 έναντι 9,0 το 2019–2025— αλλά η σύγκλιση προς την ΕΕ ήταν μικρότερη, επειδή τότε μειωνόταν πολύ και η ευρωπαϊκή ανεργία. Η μεγάλη ιστορική διαφοροποίηση είναι το χρέος. Στις παλαιότερες εξαετίες που ολοκληρώθηκαν έως το 2019, με αφετηρίες από το 1981, η μεγαλύτερη ελληνική μείωση χρέους/ΑΕΠ στη σειρά AMECO ήταν περίπου 5,9 μονάδες, το 2001–2007. Το 2019–2025 είναι 37,1 μονάδες. Συμπέρασμα: Το 2019–2025 συνδυάζει ανάπτυξη ταχύτερη από την ΕΕ με πολύ μεγαλύτερη σύγκλιση στην ανεργία και στο δημόσιο χρέος από τις προ κρίσης εξαετίες. Δεν εντοπίζεται παλαιότερη εξαετία που να υπερέχει και στα τρία ταυτόχρονα. Αυτά τα επιτεύγματα που σας αναφέρω δεν είναι προσωπική επιτυχία του @kmitsotakis μόνον, αλλά ανήκουν συλλογικά στον Ελληνικό λαό που με την προσπάθεια και τις θυσίες του πέτυχε ένα μικρό θαύμα. Η Ελλάδα μας που ως το 2019 ήταν παγκόσμιο παράδειγμα αποτυχίας, έχει μεταμορφωθεί σε παγκόσμιο παράδειγμα επιτυχίας. Θα αρχίσουν διάφοροι λαϊκιστές να λένε, «ναι αλλά ο κόσμος περνάει δύσκολα κλπ» αλλά φυσικά πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που τα καταφέρνουν δυσκολότερα. Δεν έχουν υπάρξει Κοινωνίες χωρίς ανισότητες αλλά και για αυτούς ή Κυβέρνηση λαμβάνει συνεχώς ανακουφιστικά μέτρα ακριβώς διότι μπορούμε να το κάνουμε λόγω της καλής αυτής δημοσιονομικής μας εικόνας. Ξέρουμε από την εποχή των Μνημονίων ότι όταν το Κράτος χρεοκοπεί πρώτα οι αδύναμοι καταστρέφονται. Στις επόμενες λοιπόν Εθνικές Εκλογές αυτό θα κριθεί τελικά, αν θα συνεχίσουμε αυτή την πορεία ή εάν θα γυρίσουμε στις παλιές μας συνήθειες. Προσωπικά είμαι βέβαιος ότι στο τέλος ο λαός μας δεν θα θελήσει να γυρίσει πίσω στην παρακμή. #Ελλάδα #ΕΕ #Οικονομία
