Search

🔴Εκπροσωπεί ο Τσίπρας τους «μη προνομιούχους» Έλληνες; 🔴Στους ανθρώπους που τα βγάζουν δύσκολα πέρα και που δεν τους περίσσεψαν χρήματα για να πάνε διακοπές, απευθύνθηκε με βίντεο ο Τσίπρας, μιλώντας τους για τους «άλλους» («Οι άλλοι θα πάνε. Οι άλλοι πάντα πάνε»), τους έχοντες και κατέχοντες. Αφήνοντας να εννοηθεί, ότι αυτός εκπροσωπεί τους «ταπεινούς και καταφρονεμένους», κι όχι τους «άλλους», την ελίτ. Δηλαδή, πως είναι ένα «παιδί του λαού», ένας Νίκος Ξανθόπουλος της πολιτικής. 🔴Κοίτα ποιος μιλάει! Πρώτα πρώτα, τα προσωπικά του παραδείγματα, δείχνουν πως κι αυτός είναι με τους «άλλους». Κατ’ αρχάς, κάνει «τουρισμό» όλο τον χρόνο, καθώς μένει σε μια βίλα στο Σούνιο, «πλάϊ στο κύμα», έναντι του (ευτελούς για την τοποθεσία στην οποία βρίσκεται...) ποσού των 500€ μηνιαίως. Έπειτα, στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια (Σχολή Χιλλ). Και το κυριότερο, έχει φτιάξει ένα νέο κόμμα, χωρίς να πει στον ελληνικό λαό ποιος πληρώνει. 🔴Ας δούμε τώρα, με στοιχεία, ποιους εκπροσωπεί. Τους μη προνομιούχους Έλληνες ή τους «άλλους»; Το κόμμα του, είναι ο «καθρεφτης» του! Βέβαια, δεν έχουμε πρόσφατα στοιχεία για το κοινωνικοοικονομικό προφίλ των στελεχών του κόμματός του, έχουμε όμως παλαιότερα, τα οποία σίγουρα δεν έχουν διαφοροποιηθεί και πολύ από τα σημερινά, αφού, πάνω κάτω, στηρίζεται στα ίδια άτομα. 🔴Κατά τη διάρκεια, του 1ου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, που έγινε την περίοδο της πιο βαθιάς κρίσης και των μνημονίων (Ιούλιος 2013), πραγματοποιήθηκε έρευνα σε δείγμα 1.830 στελέχών του ΣΥΡΙΖΑ, με ευθύνη της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού. Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν αναλυτικά τον Δεκέμβριο του 2013, από την ιστοσελίδα του κόμματος https://t.co/TsIiDY0VRR. 🔴Σύμφωνα, λοιπόν, με τα αποτελέσματα αυτά, το μέσο εισόδημα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, πλησίαζε τα 2.000€ τον μήνα (1.950€ για την ακρίβεια), πολύ πάνω από το μέσο εισόδημα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων εργαζομένων. Θυμίζω, πως την ίδια εποχή, ο μηνιαίος κατώτατος μισθός ήταν 586€ για τους εργαζόμενους άνω των 25 ετών και 510€ για τους νέους κάτω των 25 ετών. Ο δε μέσος καθαρός μηνιαίος μισθός ενός δημόσιου υπαλλήλου, κυμαινόταν μεταξύ 1.000 και 1.200€, έπειτα από τις διαδοχικές περικοπές των μνημονίων και την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου. 🔴Αξίζει να σημειωθεί, ότι το 12% των συνέδρων του ΣΥΡΙΖΑ (220 από τα 1.830 στελέχη), ανήκε στην μεγαλοαστική τάξη, καθώς δήλωνε εισόδημα άνω των 3.000€ μηνιαίως, ενώ το 25% των συνέδρων δήλωσε εισόδημα μεταξύ 2.001 και 3.000€. 🔴Όσον αφορά την επαγγελματική κατάσταση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, η μεγαλύτερη ομάδα ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι (28%), ακολουθούσαν εργοδότες και αυτοαπασχολούμενοι, (27%), ενώ μόλις το 12% ήταν υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα και το 8% ήταν άνεργοι. Κι αυτά τα στοιχεία, έρχονταν σε μεγάλη αντίθεση με τα γενικά ποσοστά της χώρας εκείνη την περίοδο, καθώς η ανεργία έφτανε το 27% και σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού ζούσε στα όρια της φτώχειας. 🔴Τα συμπεράσματα και τα σχόλια, δικά σας! #Τσίπρας #ΣΥΡΙΖΑ #Ελλάδα

Ο πολιτικός απατεώνας Τσίπρας συνεχίζει να λέει ανερυθρίαστα το αισχρό ψέμα περί 37 δισεκατομμυρίων μαξιλάρι. Όχι, τα 37 δισ. δεν είναι «λεφτά που άφησε ο Τσίπρας από τα άδεια ταμεία». Είναι ένα από τα πιο χοντρά πολιτικά παραμύθια της μεταμνημονιακής εποχής. Το «μαξιλάρι» των ~37 δισ. ευρώ τον Ιούλιο του 2019 υπήρχε πραγματικά. Αλλά: 1. Μεγάλο μέρος του ήταν δανεικό και προορισμένο. Περίπου 15-16 δισ. ήρθαν από την τελευταία δόση του ESM (Αύγουστος 2018) ακριβώς για να δημιουργηθεί buffer μετά την έξοδο από το πρόγραμμα. Άλλα δισ. ήρθαν από εκδόσεις ομολόγων στις αγορές και από repos (δηλαδή από τα ταμεία των ασφαλιστικών ταμείων, δήμων, νοσοκομείων κ.λπ. που το κράτος «δανείστηκε» προσωρινά). Δεν ήταν χρήματα που «μάζεψε» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από πλεονάσματα και καλή διαχείριση. 2. Δεν ήταν ελεύθερα διαθέσιμα. Σημαντικό κομμάτι του buffer (ιδίως το ESM-related) είχε περιορισμούς χρήσης και χρειαζόταν ουσιαστικά τη σύμφωνη γνώμη των θεσμών. Δεν μπορούσε η κυβέρνηση απλώς να τα μοιράσει σε παροχές χωρίς συνέπειες. 3. Η «χρηστή διαχείριση» είναι μύθος. Τα πρωτογενή πλεονάσματα ήρθαν κυρίως από υψηλή φορολογία (ιδίως στη μεσαία τάξη) και υποχρησιμοποίηση δαπανών, όχι από κάποια μαγική εξυγίανση. Παράλληλα το χρέος αυξήθηκε και η λογιστική εικόνα της περιόδου 2015-2019 δεν είναι καθόλου ρόδινη, όπως έχουν δείξει αναλύσεις με δημόσια στοιχεία (χρέος, repos, ταμειακά). 4. Η ρητορική «από τα άδεια ταμεία αφήσαμε 37 δισ.» είναι πολιτική προπαγάνδα. Παρέλαβαν μια χώρα σε πρόγραμμα και παρέδωσαν μια χώρα με μεγάλο cash buffer που χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους δανειστές και τις αγορές ακριβώς για να υπάρχει ασφάλεια μετά την έξοδο. Το να παρουσιάζεται αυτό ως προσωπικό επίτευγμα «εξοικονόμησης» είναι απλά ψέμα. Συμπέρασμα: Τα 37 δισ. υπήρχαν ως αριθμός. Το αφήγημα ότι «τα αφήσαμε εμείς από το τίποτα χάρη στη δική μας πολιτική» είναι αισχρό. Ήταν κυρίως δανεικό μαξιλάρι ασφαλείας, όχι θησαυρός που μάζεψε ο ΣΥΡΙΖΑ. #Τσίπρας #πολιτική #Ελλάδα #οικονομία

🎉 Η κυβέρνηση και τα κυρίαρχα ΜΜΕ ξεκίνησαν φιέστα τρικούβερτη για το Μετρό Θεσσαλονίκης και την επέκτασή του. ❓ Τι δεν λένε; ⏳ Ότι η επέκταση της Καλαμαριάς έκανε σχεδόν διπλάσιο χρόνο να φτιαχτεί από αυτόν που είχε παρουσιάσει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. 😎 Είχε τέτοια αυτοπεποίθηση ο Μητσοτάκης που στα εγκαίνια του Μετρό είχε πει στον Εξάρχου να είναι έτοιμη η επέκταση τον Νοέμβριο του 2025. 👏 Όλοι οι φίλοι της κυβέρνησης στην πρώτη σειρά χαμογέλαγαν, όλοι χειροκροτούσαν και μετά το Μετρό… δεν φτιάχτηκε. 📆 Ο Νοέμβριος έγινε Δεκέμβριος. Ο Δεκέμβριος έγινε Φεβρουάριος. Ο Φεβρουάριος πέρασε κι αυτός. 🎤 Και κάθε φορά που η κυβέρνηση μετέθετε ξανά την προθεσμία, επιστρέφαμε με την ίδια απλή ερώτηση: Πότε επιτέλους θα είναι έτοιμο το Μετρό στην Καλαμαριά; 🐘 Και στη συνέχεια δείξαμε τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο. 🚆 Η ίδια εταιρεία που καθυστέρησε στα Τέμπη τη σύμβαση 717 για τη σηματοδότηση και την τηλεδιοίκηση του σιδηροδρόμου, καθυστέρησε και στο Μετρό Θεσσαλονίκης. 💶 Η ίδια εταιρεία που στη 717 έπαιρνε παρατάσεις και αποζημιώσεις, εδώ καθυστερούσε ξανά και έπαιρνε ΠΑΛΙ αποζημιώσεις. 💰 Μάλιστα, την ώρα που τα χρονοδιαγράμματα του Μετρό ξέφευγαν, ο όμιλος AKTOR πήρε περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ πρόσθετης αποζημίωσης για τη βασική γραμμή, για καθυστερήσεις που αποδόθηκαν στο Ελληνικό Δημόσιο. ⚫ Και τον Φεβρουάριο του 2023, στον σιδηρόδρομο δεν λειτουργούσαν ούτε τα φανάρια και σκοτώθηκαν στα #Τέμπη 57 άνθρωποι. Η σύμβαση 717 δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί. 🏗️ Και ούτε μετά τα Τέμπη σταμάτησε η ανάθεση μεγάλων δημόσιων έργων στον ίδιο όμιλο. 🚧 Ο AKTOR ανέλαβε, μεταξύ άλλων, την αποκατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής Λάρισα–Βόλος, ύψους περίπου 140 εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς ανοιχτό διαγωνισμό. ❓ Επομένως κάναμε το απλούστατο ερώτημα: Βλέπει η κυβέρνηση κάποιο πρόβλημα με τον τρόπο που λειτουργεί αυτό το μοντέλο εργολαβιών στην Ελλάδα; 🔁 Ένα μοντέλο όπου τα έργα καθυστερούν, δίνονται παρατάσεις, καταβάλλονται αποζημιώσεις και οι ίδιοι μεγάλοι εργολάβοι συνεχίζουν να αναλαμβάνουν νέα δημόσια έργα. ⚖️ Και ρωτήσαμε κάτι ακόμη πιο συγκεκριμένο: Σκοπεύει ποτέ το Δημόσιο να στραφεί εναντίον ενός μεγάλου αναδόχου για τη ζημιά που προκαλούν οι καθυστερήσεις ή θα συνεχίσουμε με παρατάσεις, αποζημιώσεις και νέες αναθέσεις; 🙈 Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μας είπε ότι δεν θα σχολιάσει τη σύμβαση 717, καθώς την ερευνά η Δικαιοσύνη. 🤹 Και αμέσως μετά σχολίασε την υπόθεση που μόλις είχε πει ότι δεν θα σχολιάσει, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι αν δεν είχε δοθεί η παράταση, το έργο θα είχε τελειώσει χρόνια αργότερα. 📢 Για τις παρατάσεις και τα χρήματα μάς κάλεσε, αν θεωρούμε ότι υπάρχει πρόβλημα, να πάρουμε «τα χαρτάκια μας» και να πάμε στην Εισαγγελία. Διαφορετικά, είπε, όλα αυτά τα ακούει «βερεσέ». 🩸 Τα Τέμπη είναι ένα έγκλημα. Αλλά δεν είναι ένα έγκλημα που έγινε, συντελέστηκε και πάει, τελείωσε. 🚨 Είναι ένα έγκλημα που συνεχίζεται. 🚂 Συνεχίζεται στον σιδηρόδρομο: στην επικινδυνότητα, στις καθυστερήσεις των έργων, στις παρατάσεις και στις εργολαβίες. 🌍 Μα συνεχίζεται και πολύ πέρα από τον σιδηρόδρομο, σε μεγάλες δημόσιες υποδομές σε ολόκληρη τη χώρα. Και πολύ πιο πέρα από τον AKTOR: σε όλους τους μεγάλους εργολάβους. 💸 Ένα μοντέλο από το οποίο χάνουμε όλοι μας: Το Δημόσιο, η τσέπη μας, η ασφάλειά μας και το περιβάλλον. 🏆 Υπάρχει όμως ένας που κερδίζει. ⭐ Βρείτε το όνομά του και κερδίστε ένα εισιτήριο διαρκείας στον Αστέρα Τρίπολης. #Μετρό #Καλαμαριά #ΔημόσιαΈργα

19 χρόνια από το ολοκαύτωμα της Ηλείας Εγκληματικά λάθη από τον Καραμανλή και την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για ακόμη μία φορά Έπειτα κατέβηκαν με μαύρες σακούλες γεμάτες χρήματα για να εξαγοράσουν τους πολίτες ενώ πρώτα τους έκαψαν με σκοπό να κερδίσουν τις εκλογές https://t.co/gXK9nmbTNF #Ηλεία #Καραμανλής #ΗλεκτρονικέςΕκλογές

Κάποτε έφταιγε ο Σλουκας, τώρα ο Γουοκαπ, αύριο κάποιος άλλος. Πότε τα καλά παιδιά. Την ίδια στιγμή ο #paobc αφήνει Οσμαν-Τολιο να φύγουν δείχνοντας σεβασμό. Πριν προλάβει να πει κάποιος για τα χρήματα, να θυμίσουμε ότι ο Σορτς έφυγε χωρίς buy out. Άλλοι κόσμοι. #OlympiacosBC #basketball #Greece #sportnews

Εσείς φέτος μπορέσατε να πάτε διακοπές ή ανήκετε στους μισούς Έλληνες που σύμφωνα με επίσημα στοιχεία δε μπόρεσαν λόγω της ακρίβειας Μητσοτάκη; Αν δεν τα καταφέρατε δεν πειράζει Πάντως η Δόμνα και διακοπές πήγε και ψωνίζει τα καλύτερα με τα δικά σας χρήματα https://t.co/qJKwbal2mt #Ελλάδα #διακοπές #οικονομία

Το περιβόητο αεροδρόμιο του Καστελλίου αποδεικνύεται το μεγαλύτερο σκάνδαλο σπατάλης της τελευταίας δεκαετίας. Από 625 εκατομμύρια ευρώ εκτοξεύτηκε στα 1,2 δισεκατομμύρια – διπλάσιο κόστος – και κανένας από την κυβέρνηση δεν ντρέπεται να απολογηθεί. Με απροκάλυπτη αδιαφορία ενέκριναν επιπλέον 444 εκατομμύρια αποζημιώσεις στην εταιρεία, φορτώνοντας τον λογαριασμό στους φορολογούμενους. Αρχαιότητες, καθυστερήσεις και «ανωτέρα βία» έγιναν βολικές δικαιολογίες για να ρουφήξουν δημόσιο χρήμα χωρίς έλεγχο. Ένα έργο που υποτίθεται θα ανέβαζε την Κρήτη κατέληξε μνημείο ανικανότητας και προκλητικής ατιμωρησίας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη με το σταγονόμετρο δίνει χρήματα στους πολίτες της. Στις εταιρείες δίνει τα πάντα!!! #Κατάσταση #Διαφάνεια #Δημόσιοχρήμα

Να πούμε πάλι μερικες αλήθειες που λέμε χρονια; Απ' το 20 & μετά έκλεισε η κανουλα. Δεν επιτρέπεται η μεταφορά κεφαλαίων;έχει δεσμευτεί η περιουσία του; Δε θέλει να μεταφέρει κεφάλαια,δε μας νοιάζει, πάντως λεφτά στον ΠΑΟΚ δε βάζει. Από τότε & μετά γίνεται μια διαχείριση των 1/8 #αλήθειες #ΠΑΟΚ #χρήματα

Ο ΠΑΟΚ όσα λεφτά και αν δώσει δεν πρόκειται να ξανά βρει Κωσταντελια. Τα χρήματα μοιάζουν λίγα για το μεγαλύτερο ταλέντο που έχουμε δει ποτέ στην Ελλάδα. Πλέον καλείται να δείξει ότι μπορεί να γίνει από μεγάλο ταλέντο , ένας τεράστιος ποδοσφαιριστής. Και σίγουρα μπορεί. #ΠΑΟΚ #ποδόσφαιρο #ταλέντο

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

Οι κύκλοι στις ομάδες κλείνουν με 3 τρόπους: 1) Διώχνεις παίκτες, 2) Διώχνεις τον προπονητή, 3) Κάνεις και τα δύο. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης είδε μόνο του τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Οι δυο τους είπαν τα πάντα, μίλησαν ανοιχτά για όλα (όχι μόνο για τα καλά, αλλά και για όσα πρέπει να αλλάξουν) και ο @olympiacosfcγυρίζει σελίδα. Ο νέος κύκλος ανοίγει με τον Μέντι στο τιμόνι, με πολλές αλλαγές, σημαντικές μεταγραφές (σ.σ. είναι ειλημμένη απόφαση να δοθούν πολλά χρήματα και τρέχουν ήδη διαπραγματεύσεις), με ανανεωμένο πρόσωπο, αλλά και απαιτήσεις από όλους. https://t.co/lpAYL48E5g #Ολυμπιακός #Μεταγραφές #Ποδοσφαιρο

Αισχρό βρίσιμο στον Μητσοτάκη και στους ψηφοφόρους του από κάτοικο της Θάσου Ρημάζει η οικονομία του νησιού αφού κατά κύριο λόγο βασιζόταν σε Ρώσους τουρίστες οι οποίοι για χρόνια ολόκληρα έδιναν το παρόν κάθε καλοκαίρι και άφηναν τρελά χρήματα σε επιχειρηματίες εστίασης και ξενοδόχους. Με την εχθρική στάση του Μητσοτάκη απέναντι στη Ρωσία δεν έρχεται πλέον κανένας στα ελληνικά νησιά Ούτε ένας Ουκρανός δεν ήρθε στη χώρα για να ενισχύσει την ελληνική οικονομία #Ελλάδα #Οικονομία #Τουρισμός

Είναι τόση η απληστία τους για να φάνε χρήματα που τα κάνουν όλα με προχειρότητα και βιασύνη για να αρπάξουν ότι μπορούν πριν φύγουν Ακόμη και οι δικοί τους δικαστές του ΣτΕ τραβούσαν τα μαλλιά τους με τις παρατυπίες που υπήρχαν για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια Μιλάμε πλέον για ξεκάθαρη εγκληματική οργάνωση με σκοπό το κέρδος από τις μίζες #Δικαιοσύνη #Διαφθορά #ΕγκληματικήΟργάνωση

📌 ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ‘‘Είμαι άνεργος, κι εγώ και η οικογένειά μου. Δεν έχω χρήματα, ούτε για το εισιτήριο, ούτε για το πρόστιμο.’’ Το χέρι που έσπρωξε τον Θανάση από το τρόλεϊ, είναι το χέρι ενός απάνθρωπου συστήματος που οδηγεί σε απόγνωση έναν ολόκληρο λαό. Κλείνουν 13 χρόνια από τον θάνατο του 19χρονου Περιστεριώτη Θανάση Καναούτη. Οι καλοζωισμένοι εκπρόσωποι του αστικού πολιτικού συστήματος, οι συνυπεύθυνοι για την ραγδαία εξαθλίωση της πλειοψηφίας του πληθυσμού της χώρας, αυτοί που έφεραν και εφάρμοσαν μνημόνια, αυτοί που υπηρετούν την καταστροφική αντιλαϊκή πολιτική του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – αστικών κυβερνήσεων χλευάζουν την φτώχεια που ποτέ τους δεν έζησαν. Χαρακτηρίζουν «αποβράσματα» και «τζαμπατζήδες» τα εκατομμύρια των Θανάσηδων που έστω κι όταν βρίσκουν δουλειά δεν μπορούν να ζήσουν με τα ψίχουλα που δίνουν για μισθούς οι εργοδότες οι κολλητοί των πολιτικάντηδων. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες θυμόμαστε τον Θανάση και μαζί με την λύπη μεγαλώνει και ο θυμός. Για ένα σύστημα που προστατεύει τους κατσιαπλιάδες που ληστεύουν εκατομμύρια και που δολοφονεί εργατόπαιδα που δεν έχουν να πληρώσουν εισιτήριο στο τρόλεϋ. Ο θυμός σιγοβράζει και θα ξεσπάσει με νέες εξεγέρσεις. Αυτών που δεν έχουν να χάσουν τίποτα και έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο. #Αριστερά #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #Εξέγερση

Ζωή πολυτελείας με ευρωπαϊκά χρήματα για την Πόπη Πισίνες, βόλτες, καλοπέραση και χλιδή με την άνεση που της εξασφάλισε ο Μητσοτάκης Όσοι δεν ανήκουν στις γαλάζιες ακρίδες πάνε για μονοήμερα μπάνια και σκέφτονται τη βενζίνη που έχει ξεπεράσει τα 2 ευρώ ανά λίτρο από την απληστία της κυβέρνησης που αρνείται να μειώσει το Φόρο Ειδικής Κατανάλωσης για να πάρουν μία ανάσα οι πολίτες #πολυτέλεια #πολιτική #Ελλάδα