Search

😳 À LA SURPRISE GÉNÉRALE, STRASBOURG ANNONCE LE PRÊT D’ANDREW OMOBAMIDELE 🇮🇪 À ANDERLECHT ! 🇧🇪💜 Il était capitaine face à Lens le week-end dernier. GROSSE SURPRISE. (Communiqué) https://t.co/kxI7dMz1SH #Strasbourg #Anderlecht #Transfert

𝗔𝗻𝗱𝗿𝗲𝘄 𝗢𝗺𝗼𝗯𝗮𝗺𝗶𝗱𝗲𝗹𝗲 𝗽𝗿𝗲̂𝘁𝗲́ 𝗮̀ 𝗔𝗻𝗱𝗲𝗿𝗹𝗲𝗰𝗵𝘁 Le Racing Club de Strasbourg Alsace annonce le prêt d’Andrew Omobamidele au RSC Anderlecht, pensionnaire de première division belge. Le communiqué complet ➡️ https://t.co/kHFsPD81bX https://t.co/zoLzUAn84Z #RCSAlsace #Anderlecht #Transfert

ORGULHO! O ator Andrew Garfield revelou em entrevista que ainda acredita que um dia veremos um Homem-Aranha gay tendo protagonismo: “Eu ainda acredito que qualquer pessoa pode estar dentro desse traje… Você não vê cor de pele, não vê gênero, não vê sexualidade. Qualquer um pode se projetar nesse traje.” Vale lembrar que desde 2022 temos uma variante gay do Homem-Aranha ganhando destaque no Aranhaverso dos quadrinhos. Trata-se de Cooper Coen, o Tecelão. Ele é natural da Terra 71490 e é um jovem gay afeminado. E ele tem uma galeria de vilões bem bafônicos e performáticos 💅 #HomemAranha #Diversidade #OrgulhoLGBTQ+

🔴Η μυθολογία της αριστεράς, η κατασκευή «ηρώων» και η περίπτωση της Ζόγιας Κοσμοντεμιάνσκαγια. 🔴Μια «πατεντα» της αριστεράς, είναι η κατασκευή ηρώων, με σκοπό τη διατήρηση του περιβόητου «ηθικού πλεονεκτήματος». Οι παλαιότεροι «ήρωες» της αριστεράς, ήταν ο Βελουχιώτης, ο Γλέζος και ο Λαμπράκης. Οι νεότεροι, είναι η «Ηλένια», ο Γρηγορόπουλος, ο Φύσσας και ο «Ζακ». Πρόκειται για μια ακόμα σοβιετική πατέντα. 🔴Σήμερα, θα αναφερθώ στο σοβιετικό πρότυπο κατασκευής μιας «ηρωίδας», για να δείτε τις ομοιότητες με ανάλογες περιπτώσεις στην Ελλάδα. Η «ηρωίδα» ήταν η Ζόγια Κοσμοντεμιάνσκαγια, η περίπτωση της οποίας παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με αυτήν της «Ηλένιας», με την μόνη διαφορά ότι η «Ηλένια» ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο, ενώ η Κοσμοντεμιάνσκαγια υπαρκτό. 🔴Η Ζόγια Κ., ήταν μόλις 18 ετών το 1941, όταν εντάχθηκε σε μια ανταρτική ομάδα του Κόκκινου Στρατού. Στις 27 Νοεμβρίου 1941, ήταν μέλος ομάδας που εισήλθε σε εδάφη που κατείχαν οι Γερμανοί, με την αποστολή να κάψουν τα σπίτια του χωριού Πετρίστσεβο, στα πλαίσια της υπ’ αριθμόν 0428 Διαταγής του Στάλιν, για καταστροφή κάθε οικισμού, της σοδειάς και των αποθηκών τροφίμων, στα κατεχόμενα εδάφη, προκειμένου να μην βρίσκουν οι Γερμανοί στέγη και τροφή. Βέβαια, έτσι στερούνταν στέγης και τροφής και οι σοβιετικοί άμαχοι που κατοικούσαν στις περιοχές αυτές, αλλά αυτό δεν ενδιέφερε καθόλου τον «πατερούλη». 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα, η Ζόγια Κ. έβαλε φωτιά σε τρία σπίτια, στα οποία υποτίθεται πως έμεναν Γερμανοί. Όμως, οι Γερμανοί συνέλαβαν έναν από τους αντάρτες, ο οποίος «κάρφωσε» το σημείο συνάντησης των παρτιζάνων, κι έτσι οι Γερμανοί συνέλαβαν την Ζόγια. Την βασάνισαν με απάνθρωπο τρόπο, αλλά αυτή έμεινε σιωπηλή μέχρι τέλους. Μετά, την οδήγησαν στην κρεμάλα, παρουσία όλων των κατοίκων του χωριού. Την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, αυτή άρχισε να εμψυχώνει τους συμπατριώτες της να αντισταθούν, ενώ ταυτόχρονα απειλούσε τους Γερμανούς. 🔴Εδώ, το αφήγημα έχει δύο όψεις. Την εποχή του Στάλιν, υποτίθεται πως η Ζόγια Κ. φώναξε τα εξής: «Αντίο, σύντροφοι! Πολεμήστε, μη φοβάστε! Ο Στάλιν θα έρθει». Μετά την αποσταλινοποίηση, τα τελευταία λόγια της «ηρωίδας» άλλαξαν: «Κρεμάστε με! Είμαστε 200 εκατομμύρια. Δεν μπορείτε να μας κρεμάσετε όλους». 🔴Το αφήγημα έγινε γνωστό, μετά από ένα αγιογραφικό για την Ζόγια άρθρο του δημοσιογράφου της Pravda, Πιότρ Λίντωφ, στις 27 Ιανουαρίου 1942. Μετά το άρθρο, της απονεμήθηκε ο τίτλος της «Ηρωίδας της Σοβιετικής Ένωσης», κι από κει και πέρα, δρόμοι, πλατείες, σχολεία κ.α. πήραν τ’ όνομα του «γενναίου» κοριτσιού, αγάλματά της στήθηκαν (ακόμα και στο μετρό της Μόσχας), συγγραφείς, καλλιτέχνες, γλύπτες και ποιητές της αφιέρωσαν έργα τους, ενώ το 1944, γυρίστηκε και μια ταινία για την ζωή και το «ηρωικό» της τέλος. 🔴Όμως, τον καιρό της περεστρόικα, απελευθερώθηκε η ιστορική έρευνα, κι έτσι κατέρρευσε η μυθολογία. Σύμφωνα, λοιπόν, με ιστορικούς ερευνητές, στο Πετρίστσεβο δεν στάθμευαν γερμανικά στρατεύματα. Και δεν συνέλαβαν Γερμανοί την Ζόγια Κ., αλλά οι εξοργισμένοι χωρικοί που τους έκαψε τα σπίτια. Και την λιντσάρισαν! Επίσης, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν επεζησε του λιντσαρίσματος και εν συνεχεία παραδόθηκε στους Γερμανούς, που την κρέμασαν. Και βέβαια, οι ηρωικές της παραινέσεις προς τους συμπατριώτες της και οι απειλές προς τους Γερμανούς την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, δεν ειπώθηκαν ποτέ. 🔴Την εποχή Πούτιν, η Ρωσσία επέστρεψε στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Έτσι, αφού πρώτα φιμώθηκε η ιστορική έρευνα, με την ποινικοποίηση της «υποτίμησης των κατορθωμάτων του σοβιετικού λαού κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο», ζωντάνεψε ξανά ο μύθος της Ζόγιας. Έτσι, το 2020, γυρίστηκε κι άλλη ταινία, για τα «κατορθώματά» της, με χρηματοδότηση του ρωσσικού κράτους και κατασκευάστηκε ένα μουσείο στον (υποτιθέμενο) τόπο του μαρτυρίου της, στο οποίο οργανώνονται υποχρεωτικά σχολικές εκδρομές. Πηγές: 📍Nina Tumarkin, «The Living and the Dead: The Rise and Fall of the Cult of World War II in Russia». 📍Andrew Nagorski, «The Greatest Battle». #Ιστορία #Αριστερά #Ηρωίδες

The Governor of the Bank of England, Andrew Bailey, warned that advanced artificial intelligence systems pose a significant risk to global financial stability due to the potential increase in cross-border cyberattacks and the lack of adequate regulations for their safe use. (translated)

🕯️Kanadyjska influencerka Madeleine White (2,2 mln obserwujących) i jej mąż, DJ Andrew Fedyk z duetu Loud Luxury, poinformowali o śmierci swojego 2-letniego berneńskiego psa pasterskiego, Dunkina, którego zostawili w kalifornijskim ośrodku szkolenia psów Smart Dogs Training w Studio City. Za czterotygodniowy pobyt i szkolenie dla dwóch psów zapłacili 10 tysięcy dolarów, a już po 48 godzinach dostali telefon, że Dunkin został zabrany do parku podczas fali upałów, dostał udaru cieplnego i zmarł w drodze do innego, niezapowiadanego wcześniej ośrodka. Do zdarzenia nie wezwano lekarza weterynarii, a AirTagi psów w trakcie tej przejażdżki nagle przestały nadawać sygnał. Sprawa szybko przybrała skalę większego skandalu, bo do White i Fedyka zaczęły się zgłaszać kolejne rodziny - twórca powiedział, że rozmawiał już z siedmioma innymi właścicielami, których psy zginęły w „niewyjaśnionych okolicznościach" w tym samym ośrodku. Sam Fedyk zwrócił się do LAPD i Los Angeles Animal Services o wszczęcie śledztwa, a zleca też autopsję Dunkina, żeby ustalić rzeczywistą przyczynę śmierci. Źródło: People #Psy #Skandal #Zwierzęta

Sveriges Andrew Tate! Med tanke på vilken fantastisk reach @Markus_Allard har på YouTube just nu så skulle det inte förvåna mig det minsta om @Orebropartiet når: -minst 1 kanske 2 mandat från Örebro län -1% nationellt - vilket ger röstsedlar i nästa riksdagsval Allard är klickvänlig - väldigt likt så som Trump gjorde inför förra USA valet så är han med överallt på alla poddar och youtubeformat. Kanske ännu fler platser än Trump var. Till och med mainstream media som Dn börjar nu göra riktig journalistik om fenomenet Örebropartier/Allard. Ytterligare en bidragande faktor är Örebropartiets ”klipp-armé”. En stor mängd klipp som klipps ihop av frivilliga, oftast anonyma, klippare och som får stor spridning. Det var precis så Andrew Tate skapades, med skillnaden att Tates armé av klippare ffa drevs av kickback från hans affiliate kampanjer medan Allard inte verkar behöva betala. Ni kan älska honom, hata honom, och allt där emellan men detta är så modern populism ser ut. (Gillar inte begreppet populism för det betyder inget längre, men låt oss använda det här) #Örebropartiet #MarkusAllard #Populism

¿Invirtieron más de 350 millones de euros en el mercado de fichajes? ¿Contrataron futbolistas como Sandro Tonali, Mateus Fernandes, Savinho, Omar Marmoush, Jan Paul van Hecke, Marcos Senesi y Andrew Robertson? Bueno, pues el Tottenham inició la temporada con ¡¡2 DERROTAS, 0 GOLES ANOTADOS Y 5 GOLES RECIBIDOS!! en 2 partidos de Premier League. Y sí, en estos momentos, son ÚLTIMOS en la Liga de Inglaterra. No hubo impacto inmediato después de tantos fichajes. Roberto De Zerbi tiene muchísimo trabajo por hacer. EL BACHE DE LOS SPURS CONTINÚA. #PremierLeague #Tottenham #Fichajes

The Great Feminization, Measured Seventy-two percent of men under thirty hold a positive view of women; among women under thirty, 50% (a 22-point gap). Among women under twenty-five, the share is 35% (a 37-point gap). Where the manosphere and “toxic masculinity” dominate headlines, the data points elsewhere: young women increasingly sort men into the enemy column. The class divide is sharp. Among working-class young women, 61% view men positively; among professional-class women, 36%—a 25-point gap tied to exposure to universities, HR departments, media organizations, and NGOs. The pattern runs through institutional conditioning. Helen Andrews argued this in 2020: between 2015 and 2020 many Western institutions became majority-female, including the New York Times newsroom (2018), law schools (2016), medical schools and the college-educated workforce (2019). Affirmative-action mandates, discrimination settlements, and diversity requirements helped drive the shift. As institutions changed, so did missions: justice increasingly focused on protecting “oppressed” minorities; newsrooms shifted from reporting toward narrative enforcement; universities moved from arguing to “safe spaces.” The result is a “daycare governance model”: infants to be protected (the oppressed), caregivers to provide protection (the allies), and predators to be removed (the dissenters). Research shows the same frame in speech: FIRE’s 2026 college speech rankings found women less tolerant than men across ideologies, including less tolerance for their allies. A woman entering kindergarten in 2005 has spent twenty years inside this system—she didn’t invent it, she inherited it. The 35% figure suggests sorting into victim, ally, and predator, with no grey zones. Working-class women, less conditioned by these pipelines, still view men positively (61–36). None of this is entirely new; Gustave Le Bon described the mechanism in 1895.

The 7 Types of People Who Create Evil Societies Andrew Łobaczewski, a psychiatrist who lived under Nazism and Communism in Poland, proposed political ponerology: pathological personalities and social dynamics can generate totalitarian systems. He describes seven recurring types: 1) **Psychopaths**: power seekers who gain control via coercion, intimidation, and violence. 2) **Schizoids**: ideological engineers who craft abstract systems and utopian theories; if reality conflicts, they rationalize more rather than revise. 3) **Spellbinders**: propagandists who convert ideology into slogans, moral stories, and emotional appeals that sort “good/evil” and define the in‑group. 4) **The Spellbound**: true believers who absorb the message and enforce it socially, driven by moral certainty; they often recruit through institutions and peer networks. 5) **Adapted Conformists**: quiet enablers who comply from fear and self‑preservation, often within bureaucracy (“I’m just doing my job”). 6) **Resistors**: a moral minority who refuse cooperation and prioritize conscience, often paying costs like isolation or punishment. 7) **Bystanders**: a passive majority who stay silent through fear, confusion, and disengagement. Together: psychopaths hold power; schizoids supply ideology; spellbinders publicize it; the spellbound enforce it; conformists administer; bystanders tolerate; resistors challenge. Crucially, totalitarianism doesn’t require everyone to be fanatical—enforcers and ideologues can pressure the wider population to comply. It can arise under many systems (communist, fascist, theocratic, etc.), not just left vs right.

How Feminism Turned Government Into a Daycare For decades, we heard “the future is female.” That future is here—if not in the way people expected. The slogan surfaced in the 1970s among feminist and lesbian activists, resurfaced in 2015 after designer Rachel Burks rediscovered a 1975 photo, and then spread through merchandise and mainstream politics. By 2016 it was used by Hillary Clinton supporters; after her loss, Clinton embraced it. But the real story isn’t the phrase—it’s the institutional shift. Helen Andrews, in “The Great Feminization,” notes that feminism is often framed as progress through votes, universities, or jobs. Yet the decisive tipping point came later, especially from 2015 to 2020, when whole institutions began turning female. The numbers show it: in 1974, women were 10% of New York Times reporters; now they’re about 55%. The Atlantic’s editorial staff shifted from 53% male in 2013 to 36% male in 2024. This reaches beyond journalism: medical schools became majority-female in 2019; women formed the majority of the college-educated workforce that year, became a majority of college instructors by 2023, and now make up about 46% of managers. This isn’t just individuals moving into male-coded fields. It’s institutions changing with their demographics—shifting preferences, priorities, and norms. In many ways, feminism has already won access; now the question is what happens when institutions are increasingly shaped by women. We haven’t studied this before. We’re the experiment.