In Morocco, the recent economic growth, which has improved the standard of living, paradoxically leads to increased migration pressure among the population, which remains dissatisfied with low wages and limited future prospects, causing many to want to leave for Europe. (translated)
Dit noemt de Vlaamse overheid dus "economische relance": 630 meter fancy straatversiering in Antwerpen. Dit project was goed voor 3 miljoen euro en kwam uit het fameuze "Vlaamse Veerkracht"-plan van Jan Jambon. In totaal werd er 4,6 miljard euro uitgegeven binnen Vlaamse Veerkracht. Belofte was: "voor economische groei na corona". Het zit vol met duizenden van dit soort uitgaven, die nul komma nul bijdragen aan groei (dit is nog niet het meest absurde). Dikwijls kadootjes voor de thuisgemeenten van ministers. Deze week raakte bekend dat ons land geen economische groei meer heeft. Jan Jambon roept op tot ... een nieuw groeiplan van de overheid. Laat het zijn alsjeblief. #VlaamseVeerkracht #economischegroei #Antwerpen
Het relanceplan "Vlaamse veerkracht": 4,6 miljard euro voor "economische groei". Zegt je dat nog iets? Nu dat de groei in ons op nul staat, hebben ministers weer de mond vol over "groeiplannen". Bespaar het ons alsjeblief. Er was namelijk al een gigantisch groot groeiplan van Jan Jambon: Vlaamse veerkracht. Herinner je: met een absurd dure communicatie-campagne (inclusief grote banners over overheidsgebouwen) werd dat plan na corona gelanceerd. "4,6 miljard euro voor economische groei!". Vorige week pas is de laatste uitgave in kader van dat giga-plan gedaan. Niemand heeft er nadien nog veel over gehoord. En dat heeft een reden. 99% van de miljarden uitgaven van Vlaamse Veerkracht hebben niets, maar ook niets met economische groei maken. Sterker nog: ze gingen voor het grootste deel naar nog meer overheid. De Smaakhaven. Congrescentra. Cultuurhuizen. Gigantisch veel subsidies naar gemeenten. Subsidies naar allerlei VZW's en mediabedrijven. Gigantisch veel geld naar cultuur en absurde Toerisme-subsidies. De lijst is echt eindeloos. Vlaamse Veerkracht heeft miljarden in nog meer overheid gestoken. Dan komt Jan Jambon nu af met een nieuw "groeiplan". Dat kan je toch niet serieus nemen? Stel je voor wat er gebeurd zou zijn als die miljarden in een lastenverlaging gingen. Ook voor de Voka's van deze wereld: bespaar ons alsjeblief de roep voor weer een nieuw "groeiplan" vanwege de overheid. We weten wat dat in de praktijk betekent. Er is maar ding noodzakelijk voor meer groei: minder overheid. #VlaamseVeerkracht #EconomischeGroei #Overheid
In belangrijke thema's zoals klimaat, migratie, economische groei en begroting, zien we dat activisten disproportioneel veel aandacht krijgen (hebben gekregen) in de media, en dat dit leidt tot extremere standpunten en visies, die uiteindelijk ons verder afleiden van de oplossingen. Wat klimaat betreft: klimaatadaptatie was voor klimaatactivisten een "no go", omdat alles moest gezet worden op CO2-reductie. Daardoor is in Europa veel tijd verloren om ons weerbaarder te maken voor extremere klimaatomstandigheden. Maar we zien het in bijna alle belangrijke thema's: activisten polariseren, voeden extremisme, maken thema's onbespreekbaar, en vertragen uiteindelijk de oplossingen. #klimaat #migratie #economischegroei
De productiviteit van Nederlandse werkenden stagnert al jaren, waardoor het kabinet zich grote zorgen maakt over de economische groei, en een nieuwe Productiviteitsraad is opgericht om oplossingen te vinden, aangezien steeds minder jongeren kiezen voor opleidingen in hoogproductieve sectoren zoals techniek. #arbeidsproductiviteit #economischegroei #Nederland
Duitse industrie: 28% onder de eigen trend. Nederlandse industrie: 14% eronder. Dertig jaar groei, in acht jaar weggelekt. De energietransitie zou ons concurrerender maken, met overvloedige goedkope energie. De grafiek wacht nog op dat moment. Bron: Eurostat, index 1993=100 https://t.co/pIxT2NNdpF #industrie #energietransitie #economischegroei
Degrowth is nu de mainstream opinie geworden in de traditionele media in Vlaanderen. De kennis over economische groei, de menselijke wil om te innoveren, initiatief te nemen, is ondergesneeuwd onder een ideologische illusie dat staatscontrole en herverdeling beter is. #degrowth #Vlaanderen #economischegroei
Griekenland heeft na jaren van schuldencrisis en strenge bezuinigingen een belangrijke mijlpaal bereikt door van de economische probleemlijst van de EU geschrapt te worden, volgens premier Kyriakos Mitsotakis, die dit als een positieve erkenning van de harde arbeid van de Griekse bevolking beschouwt. #Griekenland #economischegroei #Mitsotakis
De pensioenkolonie Gistermiddag plaatste ik een zondagmiddagweetje op X. Italië werft actief gepensioneerden. Wie zich vestigt in een klein dorp in Zuid-Italië kan onder voorwaarden tien jaar lang volstaan met een belastingtarief van 7 procent op buitenlandse inkomsten. Op het eerste gezicht een aardige curiositeit. Op het tweede gezicht iets veel interessanters. We zijn gewend te denken dat landen concurreren om bedrijven. Lagere belastingen, subsidies, gunstige regelgeving. Maar Italië laat zien dat ook burgers een vestigingsfactor kunnen zijn. Niet alleen werknemers, ondernemers of kenniswerkers, maar ook gepensioneerden. Dat zette mij aan het denken. Nederland maakt zich zorgen over vergrijzing. Zuid-Italië maakt zich zorgen over de ontvolking in bepaalde regio’s. Dat verschil in perspectief kan interessant worden. Neem 5.000 Nederlandse gepensioneerden die besluiten zich gezamenlijk in een krimpregio te vestigen. Geen losse emigranten, maar een gemeenschap. Collectief vanuit Nederland georganiseerd. Bij een gemiddeld pensioeninkomen van 35.000 euro per jaar brengen zij samen ongeveer 175 miljoen euro aan jaarlijkse koopkracht mee. Daarnaast vertegenwoordigt zo’n groep, uitgaande van enkele tonnen vermogen per huishouden, al snel meer dan een miljard euro aan spaargeld, beleggingen en woningvermogen. In Nederland wordt steeds gesproken over dit vermogen alsof de overheid kan bepalen wat ermee gaat gebeuren. U hoort nog van ons. Het debat gaat over box 3, vermogensbelasting en erfbelasting. De onderliggende aanname is simpelweg dat burgers afwachten wat de overheid besluit. Alsof dat vermogen een nationale grondstof is die toevallig nog in particuliere handen wordt beheerd. Maar Europa kent open grenzen. Italië begrijpt dat al langer. Sommige regio’s bieden buitenlandse gepensioneerden aantrekkelijke fiscale voorwaarden. Niet uit liefdadigheid, maar uit eigenbelang. Een gepensioneerde brengt koopkracht mee, koopt een woning, bezoekt restaurants en gebruikt lokale diensten. Een fabriek vraagt om subsidie. Een pensionado arriveert met een zak geld. Het gaat niet alleen om pensioeninkomen. Het gaat ook om vermogen, woningkapitaal en toekomstige nalatenschappen. Nederland discussieert over box 3 en erfbelasting alsof dat vermogen vanzelfsprekend binnen de landsgrenzen blijft in afwachting van een aanslag Italië lijkt uit te gaan van een andere veronderstelling, dat vermogen mobiel is en dat landen er dus om kunnen concurreren en wellicht volgen andere landen. We spreken over gepensioneerden alsof het een zorgdossier is. Economisch bezien lijken zij eerder op een middelgroot land. Miljoenen consumenten, honderden miljarden aan koopkracht en een vermogen dat richting de duizend miljard euro loopt. Wanneer zo’n groep zich organiseert, ontstaat iets wat normaal alleen aan bedrijven wordt toegeschreven, onderhandelingsmacht. Hoe zit het met zorg, bereikbaarheid en lokale belastingen? Die groep hoeft niet in een dorp te wonen. Verspreid over de kuststrook tussen Tropea, Pizzo en Scilla in Calabrië vormt zich dan een nieuwe gemeenschap. Voor een regio die al jaren inwoners verliest, zijn 5.000 nieuwe bewoners geen last maar een buitenkans. In Nederland wordt de gepensioneerde vooral gezien als belastingplichtige, in een krimpregio als vestigingsfactor. Daar komt bij dat een euro niet overal dezelfde euro is. Een pensioen van een paar duizend euro netto per maand biedt in Amsterdam een totaal andere levensstandaard dan in Zuid-Italië. Lagere woonlasten, lagere prijzen en een gunstiger belastingregime versterken elkaar. Misschien kijken we gewoon verkeerd naar de vergrijzing. Niet als een groeiende groep mensen die afhankelijk wordt van de samenleving, maar als een groeiende groep mensen met koopkracht en vermogen die kan gaan kiezen tussen samenlevingen. De vraag is dan niet hoeveel belasting een gepensioneerde nog kan betalen. De vraag is welk land hem het aantrekkelijkste aanbod doet. #pensioenen #emigratie #economischegroei
