Zojuist een bijzondere ervaring achter de rug. En nee, voor alle duidelijkheid: ik bedoel hier niets racistisch mee. Dit gaat niet over afkomst, maar over taal. Ik beschrijf gewoon iets wat me opviel. Ik zat bij de kapper en hoorde een viertal Vlaamse jongeren met elkaar praten. Tot mijn verbazing spraken ze onderling een vorm van Nederlands die voor mij erg ongewoon klonk, doorspekt met woorden en zinsconstructies die ik met de beste wil niet als typisch Vlaams herkende. Het deed me spontaan denken aan die sketch uit Wat Als? die vandaag wellicht niet meer uitgezonden zou worden (“Uw moeder is een h…”). Na een tijdje besefte ik dat het geen grap was, maar gewoon de manier waarop zij met elkaar communiceerden. Ik vond dat tegelijk bijzonder en ontnuchterend. Want taal is zoveel meer dan een middel om met elkaar te praten. Ze draagt onze geschiedenis, onze cultuur en een stuk van onze identiteit. Dat onze geschreven taal achteruitgaat, zie je hier op X elke dag. Vandaag kreeg ik de indruk dat ook onze gesproken taal, althans bij sommige jongeren, steeds verder verandert. Dat is misschien onvermijdelijk, maar ik vind het persoonlijk jammer als we daardoor het rijke Nederlands en Vlaams dat generaties lang is opgebouwd, stilaan uit het oog verliezen. #Taal #Cultuur #Identiteit
