Search

Voor het Groningen-herstel heeft de overheid 200 zzp'ers ingehuurd voor versterken woningen en die blijken nu schijnzelfstandig te zijn en naar een oplossing wordt gezocht want anders stagnatie. Alles gaat mis in dit land, niks lukt, niemand denkt na, ze doen maar wat. https://t.co/wr17U0YOzO #Groningen #herstel #zelfstandig

Dit is de schaduwmacht van Nederland: oud-politici, lobbyisten, adviesbureaus, bedrijven en media die via onzichtbare dwarsverbanden beleid beïnvloeden. Ze hoeven het nauwelijks nog te verbergen, omdat ze weten dat ze ermee wegkomen. Waarom wil Dijkhoff weilanden volzetten met prefabwoningen? Omdat hij dat werkelijk de beste oplossing voor Nederland vindt? Of omdat een klant van hem daar geld aan kan verdienen? En welke rol spelen zulke verborgen belangen bij politieke beslissingen over arbeidsmigratie, woningbouw, stikstof en landbouwgrond? https://t.co/HbckPtNWe4 #Schaduwmacht #Politiek #Lobbying

5 schietpartijen op een week in Brussel. 58 kogels mop een politiekantoor. De korpschef in VTM nieuws: “De politie is niet de oplossing voor dit probleem” (letterlijk) en vervolgt ondermeer met: “dienst vreemdelingenzaken kan illegalen duidelijk maken wat kan en niet kan”. Wat een ramp, onze veiligheidsvisie/beleid… #Brussel #veiligheid #politiek

Researchers Julia van der Bie and Anouk Dijkstra from the Biomedical Primate Research Centre present their findings on the long-term effects of SARS-CoV-2 infections in macaques at an international conference, hoping to contribute to a solution for long COVID, a condition that affects approximately 90,000 people in the Netherlands, despite the ethical considerations surrounding animal testing. (translated)

In an opinion article, Martin Hendriksma argues that the growing freshwater scarcity in Europe, caused by persistent dry summers and the pollution of rivers, can be addressed by extracting freshwater from beneath the North Sea, which could potentially supply hundreds of dry summers, and he also advocates for the desalination of the Grevelingenmeer as a viable solution. (translated)

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

Home batteries can provide a financially attractive solution for consumers when the net metering scheme for solar power ends, but there are significant safety concerns regarding the self-installation of these plug-in models, the placement and ease of use of which do not always guarantee safe handling. (translated)

Dairy farmer Jeroen van Maanen is preparing for a new farmers' protest in Den Bosch against the nitrogen plans of Minister Jaimi van Essen, emphasizing that farmers are becoming increasingly dissatisfied and the agricultural sector is being further restricted without effective solutions for the nitrogen problem. (translated)

Eindelijk een nuchter en realistisch pleidooi op de Nederlandse televisie over de oorlog in Oekraïne. @Cultuurfilosoof (Jelle van Baardewijk) bij WNL: stop met het eindeloos doordrijven van een onmogelijke militaire overwinning en ga eindelijk onderhandelen. Begrip voor Russische veiligheidszorgen, compromissen – inclusief territoriale realiteit – en een diplomatieke exit. Dit is ook wat ik van Oekraïners zelf hoor. Na 4,5 jaar oorlog en naar schatting ver over de miljoen slachtoffers (doden + gewonden) aan beide kanten is het meer dan genoeg. Werk aan een diplomatieke oplossing. Liefst vandaag nog. Dank @Cultuurfilosoof 🙏 #Oorlog #Diplomatie #Vrede

Terwijl we in Nederland beleggen bijna illegaal proberen te maken en rendement soms een vies woord lijkt en communisten onze staatstelevisie overnemen, doen ze het in Noorwegen anders. Het Noorse staatsfonds boekte in de eerste helft van 2026 een recordwinst van $184 miljard. Het rendement kwam uit op 9,4%, vooral dankzij technologieaandelen. ⁠ En ze beleggen niet bepaald voorzichtig. Het fonds bezit inmiddels gemiddeld ongeveer 1,5% van alle beursgenoteerde aandelen ter wereld. Alleen al in Nvidia zit circa $62 miljard, naast $52 miljard Apple, $50 miljard Alphabet, $35 miljard Microsoft en $34 miljard TSMC. Voor het eerst werd ook een belang van $1,2 miljard in SpaceX bekendgemaakt. In totaal is inmiddels 72,1% van het fonds in aandelen belegd. Meer dan de helft van de huidige waarde van het fonds bestaat bovendien uit opgebouwd beleggingsrendement. Dat is misschien wel het grootste verschil in mentaliteit: Noorwegen gebruikt zijn natuurlijke rijkdom niet alleen om vandaag rekeningen te betalen, maar zet kapitaal aan het werk zodat toekomstige generaties er ook van profiteren. Het resultaat: een staatsfonds van inmiddels ruim $2.300 miljard. Misschien moeten we in Nederland rendement wat minder als probleem gaan zien en wat meer als oplossing. #beleggen #rendement #Noorwegen

Het gaat spijtig genoeg niet goed! Even leek het retreat in Spanje verlichting te bieden. Bij thuiskomst echter weer down the drain. Slaaploosheid, paniekaanvallen en een heliobacter pylori besmetting die inmiddels met een bismut quadruple antibioticakuur hopelijk succesvol is uitgeroeid, maar ondertussen de hele darmflora heeft gesloopt. Slaap nu gemiddeld 2-3 uur per nacht sinds 4 maanden en alleen Lorezepam geeft wat slaap. En dat soort medicatie is een hele slechte lange termijn oplossing, wat ook weer voor piekeren en angst zorgt.  Daarnaast is mijn vrouw er ook niet al te best aan toe door mijn crash + het Iran familietrauma van de laatste tijd. Het ergste is nog dat we iedere dag proberen te overleven voor de kinderen en je het gevoel hebt er niet te kunnen zijn voor ze. Het is bizar hoe het leven van het een op het andere moment in een crisissituatie kan belanden. Hopen op betere tijden! Beetje een wanhopig verhaal, maar aangezien jullie om een update vragen zal ik eerlijk zijn. Het gaat zwaar klote! En de beurshandel is echt het laatste waar ik momenteel aan denk. #MentaleGezondheid #Familie #Hoop

Bart, wat een kromme redenering! Je doet alsof BBB twee jaar lang alleenheerser was over het stikstofdossier en 'gewoon even' een oplossing had kunnen leveren. Alsof de Raad van State, Europese verplichtingen en jarenlange CDA-VVD-D66-puinhoop plotseling verdwijnen omdat er een BBB-minister zit. Dat is te ambitieus Bart, zelfs voor een zeer capabele minister zoals @FemkeMarijeW. Zullen we het bij de feiten houden? Feit #1: in een coalitie kun je niet solo regeren. Feit #2: een juridisch slot los je niet in 11 of 22-maanden op. Feit #3: snelle, praktisch haalbare maatregelen werden binnen diezelfde coalitie structureel geblokkeerd. Feit #4: de CDA was één van de partijen die consequent dwars lag. Etc. etc. etc. En nu kom jij, @BartvanHorck, nota bene een CDA’er, met het vingertje wijzen. Als lid van een partij die decennialang heeft meegewerkt aan de totstandkoming van precies dit stikstofdrama. Typisch. Twee jaar verantwoordelijkheid nemen en alles op alles zetten is één ding Bart. Decennialang langzaam de strop om de nek van de boeren steeds strakker trekken is hoe we hier beland zijn, mede door het CDA. Dus hou alsjeblieft op met doen alsof de BBB hier de enige schuldige is Bart. Wacht! Nee. Weet je wat, blijf vooral zo doorgaan. Het maakt alleen maar pijnlijk duidelijk hoe leeg dit soort kritiek is en hoe bekrompen je moet zijn om die te uiten. #Stikstof #Politiek #CDA