BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#Slachtofferschap
V

Kinderen van toeslagengedupeerden vragen om een onafhankelijk onderzoek naar hun jeugdbeschermingsdossiers, omdat zij nog steeds onduidelijkheid hebben over de redenen van hun uithuisplaatsing en erkenning van hun dubbele slachtofferschap door zowel de toeslagenaffaire als de jeugdzorg. #toeslagenaffaire #jeugdbescherming #uithuisplaatsing

Op welke gronden zijn wij destijds uit huis geplaatst? Dat willen veel kinderen van toeslagengedupeerden nog steeds weten

Wil je de Verenigde Staten haten, lees dan de krant. Wil je de VS liefhebben, rij er dan doorheen. Ik heb het zelf recent getest. 21 dagen, zesduizend kilometer, elf staten, één auto. Ik kan bevestigen dat de stelling klopt. De aanleiding was 250 jaar Onafhankelijkheid. Al even lang een magneet voor wie meer gelooft in eigen talent dan in externe beperkingen. Toegegeven, Amerika is hier vandaag niet populair. Wat uit de VS komt, wordt steevast als negatief weggezet. Toch ben ik bijzonder dankbaar dat ik gegaan ben. Wie door de VS rijdt, ziet namelijk iets helemaal anders dan wie er alleen maar over leest. Overal wordt gebouwd aan wegen, fabrieken, datacenters, zonneparken of nieuwe woonwijken. Overal hangt de geur van ambitie. Zelfs in de armste staten van de VS is de infrastructuur vaak beter dan bij ons. Ook het verschil in mentaliteit is groot. In Europa werd na enkele weken heet weer officieel de apocalyps afgekondigd. Tegelijk is Phoenix in Arizona een van de snelst groeiende steden van de VS. Een stad waar de gemiddelde temperatuur van juni tot september boven de 40 (veertig) graden ligt. Ook de mensen die ik sprak waren stuk voor stuk bijzonder trots op het eigen land en positief over hun eigen toekomst. Tegelijk ook bijzonder veel patriottisme, nationale trots en vlaggen overal. Bijna ondenkbaar in Europa. Natuurlijk is Amerika niet perfect. In België zijn er vandaag heel wat mensen met een sterke mening over de VS. Er zijn er spijtig genoeg maar weinig die het ook baseren op eigen ervaring. Dat is jammer. Want de energie en ambitie van het land zijn bijzonder aanstekelijk. De VS valt dan ook niet te vernauwen tot een geografische eenheid of wie er op een bepaald moment in het Witte Huis zit. Amerika is al 250 jaar een droom en een aspiratie. Het idee dat morgen beter kan zijn dan vandaag. Het idee dat je daar zelf vooral iets aan kunt doen. Precies daaraan heeft Europa vandaag meer dan ooit nood. Wij zijn een continent geworden dat welvaart reguleert en herverdeelt in plaats van ze te vergroten. Dat slachtofferschap verkiest boven geloof in eigen kunnen. Dat planners en klagers meer rechten geeft dan bouwers. Daarom mijn advies aan elke ambitieuze jongere: maak een reis door de VS. In het slechtste geval blijf je daar, omdat de energie aanstekelijk is en je talenten er meer naar waarde worden geschat dan hier. In het beste geval kom je terug. Aangestoken, gedreven, ongeduldig en ambitieus. En probeer je vervolgens van dit continent een plek te maken waar groei, ambitie en ondernemerschap vanzelfsprekend worden. Er bestaat dan ook geen patent op de Amerikaanse droom. Op het radicale geloof in hard werken, groot dromen, meer eigen verantwoordelijkheid, een sterke nadruk op burgerschap en gemeenschapszin. Laat ons dat misschien leren van onze verre neven en nichten aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. We kunnen er alleen beter van worden. #AmerikaanseDroom #Ondernemerschap #Reizen

Waarschijnlijk wordt Marokko geen wereldkampioen, maar ze hebben wel recht op de titel 'wereldkampioen slachtofferschap'. Mijn hemel! #nieuwsvandedag https://t.co/JnmLEiaKTz #Marokko #wereldkampioen #slachtofferschap

Prima vragen van Diederik Boomsma en Annabel Nanninga, die de opportunistische deugdrang van onze D66-minister van OCW aan de orde stellen. Ik geloof persoonlijk geen seconde dat La Letschert per ongeluk met de lange arm van de Moslimbroederschap aan tafel is beland. Ongetwijfeld weet Letschert met wie zij zaken doet. Men kan mij niet wijsmaken dat zij niet wist dat de MSA deel uitmaakt van een internationaal netwerk rond FEMYSO en de Moslimbroederschap. Kennelijk vormt dat voor haar geen enkel probleem. Dit is overigens dezelfde minister die bijzonder weinig deed voor Joodse studenten en medewerkers die in de knel kwamen na de eindeloze palestinisering van de Universiteit Maastricht, waar zij eerder bestuurder was. Het verbaast mij dan ook totaal niet dat zij liever enthousiast aanschuift bij organisaties die pseudoslachtofferschap tot politiek instrument hebben verheven, dan dat zij iets doet aan het antisemitisme dat de academische wereld, mede dankzij diezelfde organisaties, overspoelt. De Instagrampost van Letschert laat bovendien mooi zien hoe het vocabulaire van de ‘softe’ jihad zich voortdurend ontwikkelt. Eerst ging het over islamofobie en moslimhaat, vervolgens over discriminatie en racisme, maar inmiddels bewegen we richting de eis om “je thuis te voelen”. Een volledig subjectief begrip dat de basis vormt voor wéér nieuwe eisen en wéér verdere aanpassingen van ons onderwijs. In de interactie tussen Letschert en de MSA zien we het mechanisme van circulair cliëntelisme in volle glorie terug. Islamitische dawa-activistische organisaties produceren eindeloze claims over achterstelling en ongelijkheid. Progressieve bestuurders benutten deze claims voor de gebruikelijke fotomomentjes en gaan mee in de gestelde eisen. Vervolgens begint hetzelfde riedeltje opnieuw. Dezelfde organisaties blijven slachtofferschap cultiveren, stellen weer nieuwe eisen en progressieve bestuurders kunnen vervolgens weer vinkjes zetten bij hun ideologische opvattingen over diversiteit, gelijkheid en inclusie. De studenten van de MSA zijn natuurlijk totaal niet bezig met het emanciperen van hun middeleeuwse fascistische ideologie. Zij zijn bezig met het islamiseren van onze universiteiten en de academische wereld. Ik kan nauwelijks wachten op de ongetwijfeld ontwijkende antwoorden van onze minister op de schriftelijke vragen: #D66 #Onderwijs #Antisemitisme

NRC Jun 10

In zijn column bespreekt Thomas Hogeling hoe de media vaak een verhaal over politiegeweld in perspectief proberen te plaatsen door tegelijkertijd aandacht te besteden aan de bedreigingen die politieagenten ontvangen, wat volgens hem een afleidingsmanoeuvre is die het originele probleem, het geweld door de politie, niet oplost of verzwakt. #Politiegeweld #Slachtofferschap #MediaNarratief

Geweld door de politie is relevanter dan bedreigen van politie
A
AD May 25

Maud, nu 52 jaar oud, overleefde op 19-jarige leeftijd een brutale verkrachting op weg naar school, en na dertig jaar bleef de dader onvindbaar totdat hij onlangs werd veroordeeld; ze deelt haar verhaal om mensen bewust te maken van de impact van slachtoffers, de noodzaak om in te grijpen bij geweld op straat en de schadelijke oordelen die slachtoffers vaak te horen krijgen. #verkrachting #slachtofferschap #justitie

Maud is 19 als ze een verkrachting overleeft, na 30 jaar is dader gepakt: ‘Jij bent nu degene die iets te vrezen heeft’
A
AD May 21

In haar column onderzoekt Kitty Herweijer hoe jonge vrouwen door online content steeds negatiever over mannen gaan denken, ondanks dat zij in de realiteit beter af zijn dan hun mannelijke leeftijdsgenoten, wat bijdraagt aan een pessimistisch wereldbeeld en ingebeeld slachtofferschap. #vrouwelijkheid #onlinehaat #negatiefwereldbeeld

Het negatieve wereldbeeld van jonge vrouwen