Search

"Union files complaint for racism against UGent researcher Nathan Cofnas. Will he end up in a Belgian prison? It's unlikely but not impossible. It would certainly bring our country considerable international attention. And urge academics to even more self-censorship." #racisme #UGent #academisch (translated)

Aan het Jason Arday verhaal zitten nog twee onderbelichte maar ook voor ons zorgwekkende facetten. 1. In een Engels café of een salon of een barbecue zit een academicus van in de dertig op te scheppen dat hij dertig marathons in vijfendertig dagen heeft gepresteerd, waarvan de laatste met een pijnlijke haarscheur in het kuitbeen. Dat hij 600 mijl (960 km) in zes dagen heeft gelopen, wat hem in de wereldtop van de endurance atleten zou plaatsen. Dat hij met zijn atletische prestaties 5 miljoen pond aan sponsorgeld heeft binnengehaald. Het zou niet lang duren vooraleer iemand, al of niet goedmoedig, zou reageren met een 'komaan, zeg!'. Niet zo de hoogopgeleide leiding van het Jesus College van de vermaarde Cambridge Universiteit. Ze slikte al die heldendaden van Arday, en zovele andere verhalen die inmiddels nep zijn gebleken, met huid en haar. Want Jason Arday is zwart (zijn ouders stammen uit Ghana), hij lijdt aan een zware vorm van autisme, hij had een heel moeilijke jeugd. Hij werd aldus het voorwerp van de woke vorm van racisme: dat van de lage verwachtingen ten aanzien van 'mensen van kleur', zeker als ze een moeilijke jeugd hebben gehad. Van dat gebrek aan kritische doorlichting, van die dubbele maatstaf is Arday niet eens het voornaamste slachtoffer. Dat zijn de mensen van kleur die wel op op basis van hard werk en academische merites, hun weg hebben gemaakt. Hun prestaties dreigen nu ondergewaardeerd te worden, in het genre van 'hij of zij heeft die positie gekregen wegens de tirannie van de diversiteit'. Niet alleen het Jesus College en Cambridge; hebben schuld aan dat debâcle. Dat hebben ook de andere Britse universiteiten die Ardays academisch werk niet kritisch doorlichtten (hij behaalde een doctoraat aan de John Moore Universiteit van Liverpool). 2. Een tweede zorgwekkend, en totaal onderbelicht aspect: een journalist werd maandenlang voorwerp van een politieonderzoek, gewoon omdat hij zijn werk deed. Jack Grove onderzocht in september 2025 voor het magazine Times Higher Education (THE) beschuldigingen dat aanzienlijke passages in het doctoraat van Arday uit grof plagiaat bestonden, de ergst mogelijke academische beschuldiging. De journalist stuurde Arday een mail om zijn reactie op die aantijgingen te vragen. Dat is een elementaire journalistieke gedragsregel: hoor en wederhoor. Je publiceert geen aantijgingen over een persoon zonder die de kans te geven erop te reageren. Arday zag het anders. Hij nam prompt een duur advocatenbureau onder de arm - of de universiteit daar mee voor betaalde wordt nu onderzocht. Dat zegde de journalist de wacht aan omdat hij zijn onderzoek 'door raciale beweegredenen ingegeven leek', en psychologische ontreddering veroorzaakte bij professor Arday. Dat werd gekoppeld aan de dreiging met een rechtszaak als THE het artikel van Grove zou publiceren, aardoor de publicatie werd uitgesteld. In februari van dit jaar kreeg Jack Grove tot zijn complete verrassing van de politie te horen dat een onderzoek van vier maanden tegen hem was stopgezet. Hij wist niet eens dat er onderzoek tegen hem wegens racisme aan de gang was. Vorige week gaf de topman van de Britse politie, sir Mark Rowley, toe dat de politie 'een steek had laten vallen' ('dropped the ball') door die klacht, vanwege Arday en zijn advocaten, niet grondig te bekijken en als ongegrond te verklaren. Dat is bepaald alarmerend voor de toestand van de persvrijheid in Engeland, ooit een baken van het vrije woord. De politie begint blindelings een onderzoek tegen een journalist die zijn werk gewetensvol uitvoert, gewoon omdat het artikel kritisch is over een zwarte professor. Diezelfde politie keek wel de andere kant op toen de beruchte grooming gangs van overwegend Pakistaanse mannen duizenden vrouwen, en, vaak minderjarige, blanke meisjes uit de kwetsbare onderkant van de maatschappij op gruwelijke wijze mishandelden en verkrachtte. Net zoals de betrokken stadsbesturen was de politie bang om van 'islamofobie' en dus 'racisme' beticht te worden. Want dat is wat ze konden verwachten vanwege de gevestigde pers en media die door hun jarenlange zelfcensuur medeplichtig werden aan dat geweld. En wanneer dan uiteindelijk die omerta doorbroken wordt, of het gaat om zware misdaden, of academische ontsporingen zoals die van Jason Arday, dan staat de boeman klaar: uiterst-rechts dat het gemunt heeft op mensen van kleur. En altijd weer die dubbele moraal. Wanneer een Claudine Gay benoemd wordt tot rector van 's werelds meest prestigieuze universiteit, Harvard, dan is het niet omdat ze een zwarte vrouw is, maar louter en alleen om haar academische verdiensten. Wanneer Jason Arday op ongebruikelijk jonge leeftijd zijn professoraat krijgt, is het als 'leider in zijn academisch terrein', niet omdat hij zwart is. Maar wanneer zij onder een kritische doorlichting door de mand vallen, dan is het prompt omdat ze zwart, en in het geval van Gay, ook nog een vrouw zijn. En zijn ze het slachtoffer van 'rechts' of uiterst-rechts. Tja, wanneer voor 'links' woke gerechtigheid en persvrijheid een kwestie van 'à la tête du client' worden, van wie moet de doorlichting dan komen. Juist door zijn dubbele moraal spreidt dat 'links' een bedje voor het (uiterst-) rechts dat het beweert te bestrijden. #Racisme #AcademischeIntegriteit #Persvrijheid

In Hongkong, waar de persvrijheid dramatisch is afgenomen sinds de invoering van de nationale veiligheidswet in 2020, nemen journalisten lessen af van hun collega's in China en focussen ze op lokale burgerjournalistiek, ondanks de toenemende zelfcensuur en intimidatie. #Persvrijheid #Hongkong #Repressie

Precies wat @RHoogland zegt: die vreselijke, kleffe, muffe deken van lafheid die over Nederland is komen te hangen. Het moralisme. Het bukken en buigen. De zelfcensuur. Het opgeven van je vrijheid omdat iemand staat te vingerwijzen. Het is onverdraaglijk. https://t.co/DTct4rrLst #vrijheid #maatschappij #zelfcensuur

“Links leeft vanuit de diepe overtuiging dat het gelijk heeft en dat elke rechtse opinie niet alleen onwaar is, maar vaak ook moreel niet deugt.” Dat leidt tot zelfcensuur en wat je niet zegt, denk je op een gegeven moment ook niet meer @andreaskinnegi1 👌🏼 https://t.co/kdHfmimYtu #vrijheidvanmeningsuiting #zelfcensuur #morelewaarden

Nederland hinkt achterop in de bescherming tegen juridische intimidatie van journalisten, wetenschappers en maatschappelijke organisaties, ondanks de noodzaak om een Europese richtlijn aan te nemen die ongegronde rechtszaken tegengaat, terwijl critici wijzen op de ontoereikendheid van de Nederlandse wetgeving en de groeiende invloed van SLAPP-zaken die leiden tot zelfcensuur en een verarming van het publieke debat. #Persvrijheid #SLAPP #JuridischeIntimidatie