Search

Nie żyje Bonnie Tyler. Walijska artystka znana z utworów takich jak "Total Eclipse of the Heart" i "Holding Out for a Hero" miała 75 lat. "Bonnie niespodziewanie zmarła wczoraj w nocy w szpitalu w Portugalii w wyniku choroby, na którą była leczona" https://t.co/zh9t3ntVUO #BonnieTyler #RIP #muzyka

Według WP Kultura, JADE zasługiwała na występ na Orange Main Stage podczas tegorocznego Open'era. Portal ocenił, że piosenkarka dostarczyła perfekcyjny występ, zachwycając wokalem, choreografią, kontaktem z publicznością oraz popowym show, które ani przez moment nie traciło tempa. „Jade po prostu zasługiwała na Orange Main Stage. I to nie dlatego, że przyszła do Polski z wielkim nazwiskiem po czasach Little Mix. Po prostu dowiozła koncert perfekcyjny od pierwszej do ostatniej minuty. Wszystko było na swoim miejscu – wokal, choreografia, kontakt z publicznością i popowe show, które ani przez moment nie traciło tempa. Tent Stage bardzo szybko okazała się dla niej zwyczajnie za mała. Tłum wylewał się daleko poza wyznaczoną strefę, a znalezienie dobrego miejsca graniczyło z cudem. To był jeden z tych występów, po których człowiek wychodzi z prostą myślą: za rok ta artystka wróci już na główną scenę. I szczerze? Trudno wyobrazić sobie lepszą kandydatkę”. #OpenEr2023 #JADE #OrangeMainStage

Redakcja WP Kultury nie zostawiła suchej nitki na tegorocznych gwiazdach Open'era, uznając koncerty Addison Rae oraz Jennie za jedne z najgorszych występów w całej historii festiwalu. "Addison Rae okazała się absolutnym nieporozumieniem. Kicz w najczystszej postaci. Absolutna tandeta wymieszana z fatalnym wokalem. I jasne, Gen Z za wszelką cenę próbuje wszystkim wmówić, że jest to nowa Britney Spears, ale nie oszukujmy się, że daleko jej nawet do śpiewającej z playbacku byłej księżniczki pop" "Headlinerką finału Open'era była Jennie. Postawiła na show, które powinno zapierać dech w piersiach, a jednak tak nie było. Momentami jej podkłady wokalne były tak głośne, że przykrywały jej głos. Niestety całość wypadła nie najlepiej, a sama artystka wydawała się momentami dość nieobecna." #OpenEr2023 #Kultura #Muzyka

Bonnie Tyler nie jest już w śpiączce, ale jej stan zdrowia wciąż jest poważny, a artystka przebywa na intensywnej terapii po operacji w maju z powodu perforacji jelita, co zmusiło menedżment do odwołania wszystkich letnich koncertów, z nadzieją na powroty do zdrowia i występy jesienią. #BonnieTyler #Zdrowie #Muzyka

Pani artystka, tak doceniona przez panią minister, ma, niestety, ogólnodostępne galerię. Większość osób zwraca uwagę, że jej <twórczość> kręci się w dużej mierze wokół genitaliów i innych, drugorzędnych cech płciowych. Ja bym jednak chciał mówić o ważniejszym aspekcie. Otóż wśród różnych przypadłości „sztuki nowoczesnej”, najbardziej znaczącą i brzemienną w skutki, jest jej grzech pierworodny; fakt, jak wielu współczesnych <artystów> odrzuciło fundament twórczości czyli rzemiosło. Nie każdy rzemieślnik zostanie bowiem artystą, ale żeby zostać artystą (a nie twórcą takich gówien) zawsze trzeba najpierw być dobrym rzemieślnikiem. Krótko mówiąc twórcy sztuki, jakiejkolwiek, są niczym innym niż rzemieślnikami obdarzonymi ponadprzeciętnym talentem. Jeśli chcesz być malarzem to najpierw pokaż, że potrafisz bardzo dobrze malować, jeśli rzeźbiarzem - że potrafisz rzeźbić, muzykiem - że potrafisz czysto grać albo śpiewać, aktorem - że potrafisz dobrze grać różne role i tak dalej. Jeśli do dobrze opanowanego rzemiosła dołożysz tę „boską iskrę”, którą niektórzy otrzymują, a niektórzy zupełnie nie - wtedy masz szansę zostać artystą, artystką, może nawet wybitnym, wybitną. Jeśli zaś nie opanowałeś podstaw rzemiosła, to nie zawracaj ludziom głowy. Tymczasem współcześnie, zwłaszcza w zakresie sztuk plastycznych, koncepcja rzemieślniczego fundamentu jest powszechnie odrzucana. <Malarze>, którzy nie potrafiliby zrobić przyzwoitego szkicu martwej natury czy rzutu budynku ołówkiem, kreślą dowolne bohomazy. <Rzeźbiarze>, którzy zamiast setek godzin w pracowni z drewnem, dłutem, formą, gliną i czymkolwiek innym, czego jeszcze rzeźba potrzebuje, oddają się wielogodzinnemu wymyślaniu <instalacji> o urodzie zaczerpniętej żywcem z wysypiska śmieci, itd. Te wszystkie gówna, produkowane współcześnie na dużą skalę przez beztalencia (a czasem może nawet przez ludzi obdarzonych jakimś talentem, czego jednak nie możemy stwierdzić, przez brak warsztatu i rzemieślniczej praktyki) są potem recenzowane przez ideologicznych funkcjonariuszy frontu artystycznego jakimi są krytycy, dyrektorzy i pracownicy rozmaitych instytucji czy wreszcie rzesza… innych <artystów>. Bardzo często, niestety, ten światek funkcjonuje za publiczne pieniądze. W tym światku nie ocenia się tego, co powinno być podstawą sztuki, czyli kategorii piękna. W tym światku artyści i ich recenzenci radośnie bełkoczą bez ładu i składu o inspiracjach, pomysłach, interpretacjach, fascynacjach. Wypluwają z siebie strumienie świadomości, które, gdybyśmy nie słyszeli ich w galerii sztuki, śmiało moglibyśmy pomylić z treściami dostępnymi na najbardziej wariackich forach internetowych. Do tego świata zaglądają głównie ludzie życiowo i zawodowo z nim związani oraz ludzie, którzy czują socjo-towarzyski przymus zanurzania się w bohomazy robiące za malarstwo, sterty śmieci robiące za rzeźbę albo krzykliwe i wulgarne scenki z pokazywaniem dupy, uchodzące za aktorstwo. Przychodzą, klaszczą, robią mądre miny słuchając bełkotu krytyków i nawet płacą na to czasem pieniądze. Nie dlatego, że są autentycznie zachwyceni, ale ze względu, że przecież tak trzeba - obecnością podkreślają swój status społeczny. W towarzystwie „tak wypada”. Tymczasem sztuka rodzi się nie w warunkach ideologicznego gderania a w atmosferze ciężkiego wysiłku, poprzedzonego latami długotrwałej praktyki w rzemiośle. Jej kategorią nadrzędną jest dążenie do doskonałości formy w wyrażaniu piękna. Piękno ma swoje uwarunkowania kulturowe, pewne zmienne kanony, ale na koniec dnia jest poznawalne. Jeśli zastanawiasz się czy coś jest piękne czy nie to pokaż ową rzecz dziecku lub człowiekowi prostemu, naturalnemu, pierwotnemu, który nie ma głowy napakowanej ideologią <artystyczną>, polityczną lub jakakolwiek inną. Spójrz na naturalną reakcję w jego oczach; prawdziwa sztuka zachwyca samą sobą. Jeśli musisz okraszać ją interpretacjami i recenzjami tłumaczącymi, że to nie śmietnik, szambo albo biedaporno, to oznacza, że robisz gówno a nie sztukę. #sztuka #artystka #rzemiosło

„ZAJMIJ SIĘ SPRZEDAWANIEM SWOJEJ KIEŁBASY” Wypowiedzi Skolima na temat finansowania emerytur dla artystów z budżetu państwa wywołały falę kontrowersji. Muzyk ostro skrytykował pomysł wsparcia artystów, argumentując, że publiczne pieniądze powinny trafiać na ważniejsze cele. Na jego słowa zareagowała Doda, która nie kryła oburzenia. Artystka zarzuciła mu brak empatii i niesprawiedliwe ocenianie całego środowiska artystycznego. Podkreśliła, że wielu utalentowanych twórców żyje w trudnych warunkach finansowych i nie zasługuje na takie uogólnienia. Jej zdaniem wykorzystywanie tematu chorych dzieci w tej dyskusji było nieetyczne i tylko podsycało hejt wobec artystów. #muzyka #sztuka #finanse

Olivia Rodrigo odniosła się do fali krytyki, która spadła na nią w związku z noszeniem przez nią sukienek w stylu "babydoll". Artystka stwierdziła, że cała sytuacja jest odzwierciedleniem "zjawiska normalizacji pedofilii" "Występowałam na scenie w strojach, które można uznać za odważne, jak choćby błyszczący stanik i krótkie szorty - i mam do tego prawo, to nie było niestosowne. Jednak gdy jestem całkowicie zakryta w sukience, którą ludzie uznają za dziecięcą, nagle staje się to niestosowne. To pokazuje, jak bardzo w naszej kulturze znormalizowaliśmy pedofilię. To narracja, którą karmi się dziewczynki od najmłodszych lat: "Nie ubieraj się tak, bo mężczyzna uprzedmiotowi twoje ciało i będzie to twoja wina"" #OliviaRodrigo #kultura #krytyka