Search

Magdalena Andersson kräver att V städar bort antisemitism, extremism och terrorromantik. Men varför vägrar hon göra samma sak bland S egna kandidater? 🔴 Jan Björklund, kommunalråd och oppositionsråd i Helsingborg – poserade framför kartor där Israel utraderats och bilder på automatvapen. 🔴 Mats Panther, vice ordförande för Socialdemokraterna i Helsingborg – tog emot palestinska riksförbundets ordförande Ahmed Suleiman kort efter en manifestation där Hamasledaren Mohammed Deif hyllades. 🔴 Dima Sarsour, kommunfullmäktigeledamot i Uppsala och ordförande för gymnasieutskottet – skrev att "seger kan vara smärtsam när priset är högt" i direkt anslutning till Hamas besked om dödade ledare. 🔴 Moska Hassas, SSU:s förbundsordförande – fotograferades i en palestinasjal med budskapet ”Jerusalem är vårt” som är associerad med islamistiska miljöer. 🔴 Leith Al-Bayati, ledamot av SSU:s förbundsstyrelse – drog sig tillsammans med alla andra SSU-representanter ur en hågkomstresa till Auschwitz men kandiderar nu för S till kommunfullmäktige i Malmö. Magdalena Andersson kan inte kräva storstädning hos V och samtidigt blunda för den egna smutsen. Samma måttstock måste gälla på Sveavägen 68. https://t.co/Nt66SkkUN9 #Antisemitism #Extremism #Terrorism

"Never again war" sounds like a wish that is hard to fulfill. On September 1st and on every other day of the year, let us remember what led to the outbreak of World War II - extreme nationalism, incitement of hatred, and the belief that people are inferior simply because they are different. "Auschwitz not (translated)

31 August 1892 | A German Sinti, Anton Guttenberger, was born in Markgröningen. In #Zigeunerlager (Gypsy camp) in #Auschwitz II-Birkenau from 18 March 1943. No. Z-4166 He perished in the camp on 26 July 1943. #Holocaust #Sinti #Auschwitz

Grzegorz Braun has once again crossed the line of the law, publicly denying the crimes of genocide and the functioning of gas chambers in the German Nazi camp KL Auschwitz-Birkenau. Questioning historical facts and trampling on the memory of hundreds of thousands of murdered victims is (translated)

Grzegorz Braun, a Member of the European Parliament from the Confederation of the Polish Crown, has been subjected to a new investigation in connection with controversial statements about Auschwitz, which may have violated laws related to denying Nazi crimes, potentially leading to a prison sentence of up to three years. (translated)

The prosecutor of the Regional Commission for the Prosecution of Crimes against the Polish Nation has launched an investigation regarding the statements of MEP Grzegorz Braun, in which he publicly denied the crimes committed in the Auschwitz camp, which may constitute a violation of the provisions of the Law on the Institute of National Remembrance. (translated)

Lena Jersenius, a committed popular educator who is awarded the Raoul Wallenberg Prize, is praised for her unwavering efforts to educate young people about the Holocaust through trips to Auschwitz and seminars, where she aims to combat prejudices and increase understanding of historical injustices. (translated)

Grzegorz Braun not only did not retract his words but even repeated them at a press conference. He said that he denies the existence of gas chambers at Auschwitz, committing such an act again. I hope that the prosecutor's office will also address this statement. The state must react. (translated)

André Kuper, the President of the Düsseldorf State Parliament, is embarking on a three-day trip to Auschwitz to jointly keep alive the memory of the horrors of Nazi rule and the Holocaust with youth groups from Germany and Poland, while emphasizing the importance of original documents for commemoration and historiography. (translated)

Grzegorz Braun was accused by the prosecutor of the Regional Commission for the Prosecution of Crimes Against the Polish Nation in Krakow of publicly denying the existence of gas chambers in the Auschwitz-Birkenau camp, which Waldemar Żurek described as a scandal, emphasizing the historical pain that these words provoke in Poland. (translated)

The IPN wants to bring charges against Grzegorz Braun. His supporters are planning a demonstration. Grzegorz Braun has been summoned for Tuesday to the Krakow headquarters of the IPN as a suspect. The charges are likely to concern his denial of gas chambers at the Auschwitz camp. (translated)

Grzegorz Braun has been summoned to the Krakow branch of the Institute of National Remembrance as a suspect in a case concerning his controversial statements about gas chambers in Auschwitz-Birkenau, and the interrogation is set to begin on Tuesday at 11 AM, during which the prosecutor will present him with charges. (translated)

Philippe Bouvard est mort à 96 ans. On parlera forcément des Grosses Têtes. Mais ce serait presque injuste tant sa vie raconte bien davantage. Avant RTL, avant les théâtres, les voitures de luxe, les casinos et les millions d’auditeurs, il y eut un petit garçon juif qui apprit très tôt qu’il valait parfois mieux ne pas être vu. Pendant l’Occupation, Philippe Bouvard et sa mère se cachent pour échapper aux arrestations. Son beau-père est arrêté par la Gestapo. Ses grands-parents adoptifs seront déportés à Auschwitz et n’en reviendront pas. Il faut peut-être partir de là pour comprendre la suite. Cette envie furieuse de réussir. De posséder. De montrer qu’on était arrivé quelque part. Bouvard rate trois fois son bac. Une école de journalisme lui explique qu’il n’est pas fait pour ce métier. En 1952, il entre pourtant au Figaro. Comme garçon de courses. Il transporte les photos, puis commence à rédiger leurs légendes. Ensuite quelques lignes. Puis des articles. Puis des chroniques. Le garçon de courses finira patron. Il disait volontiers aimer l’argent, les belles voitures, les bonnes tables. Il n’a jamais joué au faux modeste. Et puis il y avait son autre passion, beaucoup moins innocente : le jeu. Le poker, les casinos, les tapis verts. Il jouera tellement qu’il demandera lui-même à être interdit de casino en France. À la fin de sa vie, il reconnaissait sans détour : « Le jeu m’a coûté cher. » Chez lui, il pouvait travailler toute une journée pour gagner de l’argent et en reperdre une partie le soir autour d’une table. Contradictoire ? Évidemment. Bouvard l’était souvent. Mais derrière le personnage, il y avait surtout un extraordinaire découvreur de talents. En 1982 naît Le Petit Théâtre de Bouvard. Le concept semblait presque idiot : mettre de jeunes inconnus sur une scène et voir s’ils étaient drôles. Pas d’algorithme. Pas de followers. Pas de plan marketing. Du talent ou rien. Et regardez les noms qui en sortiront : Muriel Robin, Mimie Mathy, Michèle Bernier, Chevallier et Laspalès, Chantal Ladesou, Smaïn, Jean-Marie Bigard, Pascal Légitimus et ceux qui formeront les Inconnus … Bouvard s’est parfois trompé. Il refusa notamment Dany Boon. Mais il aura surtout vu avant les autres. Et puis il y eut Les Grosses Têtes. À partir de 1977, il transforme une émission de questions en immense table de bistrot radiophonique. Autour de lui : Jean Yanne, Jacques Martin, Jean Dutourd, Sim, Philippe Castelli, Claude Sarraute, Thierry Le Luron, Olivier de Kersauson, Jean-Claude Brialy, Pierre Bellemare, Michel Galabru et tant d’autres. De la culture, des vacheries, de l’érudition, de la mauvaise foi, des histoires de cul et des éclats de rire. Tout pouvait cohabiter. C’était peut-être ça, son génie. Faire de la culture populaire sans demander aux gens de choisir entre être cultivés et s’amuser. Pendant 37 ans, il fut le maître de cette table. Quand RTL tenta de le remplacer pour « rajeunir » l’émission en 2000, l’audience s’effondra. Quelques mois plus tard, on rappela le vieux monsieur. Bouvard n’était pas parfait. Il pouvait être cruel, susceptible, vaniteux, injuste. Certaines de ses plaisanteries appartiennent clairement à une autre époque. Mais justement. Pourquoi transformer les morts en saints ? Philippe Bouvard n’était pas lisse. Il était vivant. Terriblement vivant. Il aura traversé plus de soixante-dix ans de presse, de radio et de télévision. Écrit des dizaines de livres. Lancé des carrières. Fait rire plusieurs générations. Et lorsqu’on remet sa vie bout à bout, l’histoire reste assez vertigineuse. Un enfant qui devait se cacher de la Gestapo. Un cancre sans bac qu’on disait incapable de devenir journaliste. Un garçon de courses devenu directeur de rédaction. Un joueur qui perdit beaucoup. Un homme qui donna leur chance à des dizaines d’inconnus. Et une petite voix au micro qui finit par entrer, chaque jour, dans des millions de foyers. Le garçon qui avait appris à se cacher était finalement devenu impossible à ignorer. Au revoir, Monsieur Bouvard. Vous avez passé votre vie à chercher le bon mot. Cette fois, vous nous laissez sans le dernier ... #PhilippeBouvard #Culture #Hommage

24 August 1871 | Pole Józef Kopijasz was born in Brzeszcze. He was a Roman-Catholic priest in Straconka. He was arrested for conducting a procession with Polish religious songs. In #Auschwitz from 10 August 1942 No. 57784 He was probably murdered with a phenol injection into his heart on 30 August 1942. One of at least 464 priests, seminarians, and monks, and 35 nuns incarcerated in the Auschwitz camp. Our podcast about the fate of Christian clergy at Auschwitz: https://t.co/mpbOXTcChr #Auschwitz #History #Religion

Panie Lewandowski, tym razem pozwolę sobie odejść od czysto prawniczego tonu i odpowiedzieć Panu bardziej osobiście. Przeczytałem dziesiątki, jeżeli nie setki książek, relacji i opracowań dotyczących niemieckich obozów. Zeszyty Oświęcimskie znam chyba lepiej niż niejedną książkę prawniczą. Ale dla mnie nie jest to wyłącznie historia poznana z dokumentów. Przez znaczną część dzieciństwa byłem związany z miejscem byłego obozu Auschwitz, gdzie moja babcia po wojnie pracowała jako kustosz. Dzięki temu znałem osobiście ludzi, którzy pamiętali tamten czas nie z książek, lecz z własnego życia. Rozmawiałem zarówno z byłymi więźniami, jak i z ludźmi należącymi wcześniej do załogi Auschwitz. Słuchałem ich bez pośredników. To nie jest dla mnie również historia obca rodzinnie. Członkowie mojej rodziny zostali zamordowani w Auschwitz. Mój dziadek był więźniem obozu w Lublinie, później Auschwitz. Przeżył. I wie Pan, co szczególnie zapamiętałem z rozmów z ludźmi, którzy naprawdę przeszli przez to piekło? Prosili o pamięć. O to, żeby nie zapomnieć, do czego zdolny jest człowiek. Ale wielu z nich mówiło również o przebaczeniu, pojednaniu i o tym, żeby ich cierpienia nie wykorzystywać do hodowania następnej nienawiści. Dlatego Pański wpis odbieram wyjątkowo źle. Abraham Kajzer pozostawił świadectwo własnego cierpienia i niemieckich zbrodni. Nie pozostawił Panu pełnomocnictwa do rozstrzygania w jego imieniu, jaki stosunek do współczesnych Niemców należy mieć osiemdziesiąt lat później. Ma Pan pełne prawo napisać: ja nie wybaczam. To Pańskie uczucia i Pańska decyzja - nic mi do tego jak kto został wychowany. Nie ma Pan jednak podstaw, by przedstawiać pojednanie jako kompleks niższości wobec Niemców i podpierać tej tezy cierpieniem ludzi, którzy sami niejednokrotnie potrafili zdobyć się na coś znacznie trudniejszego niż pamiętanie - na przebaczenie. Pamięć nie oznacza obowiązku nienawiści. Pojednanie nie oznacza zapomnienia Auschwitz ani relatywizowania niemieckich zbrodni. I dlatego wrócę do tego, od czego ta sprawa się zaczęła. Ambasador Niemiec oddał hołd zmarłej Wandzie Traczyk-Stawskiej - polskiej bohaterce, żołnierce Powstania Warszawskiego i osobie, która sama przez lata mówiła o pojednaniu. Pan uznał ten moment za właściwy, żeby urządzić pod jego kondolencjami polityczną połajankę o Niemczech i zadośćuczynieniu. To nie było upominanie się o pamięć. To było wykorzystanie czyjejś śmierci do bieżącego sporu politycznego. I właśnie to uważam w Pańskim zachowaniu za najbardziej podłe. A człowiek publicznie odwołujący się do chrześcijaństwa powinien tę różnicę rozumieć szczególnie dobrze. Każdym kolejnym wpisem coraz bardziej się Pan pogrąża. Lepiej zamilczeć. #Pamięć #Pojednanie #Auschwitz

The Israeli army has acknowledged that its soldiers marked Palestinians with numbers on their foreheads and arms during operations in the West Bank, which has drawn comparisons to practices from Auschwitz, while footage of the incident has sparked numerous condemnations and concerns about the repetition of similar practices. (translated)

Auschwitz I & Auschwitz II-Birkenau sites: • the crematoria furnace at Auschwitz I • uniforms of prisoners • the gate into the BI sector of Auschwitz II-Birkenau • the main guard tower of Auschwitz II-Birkenau Photos: https://t.co/yQG85rNvwL --- LEARN | REFLECT | REMEMBER 🔹 Lessons: https://t.co/Qmui2ENLYo 🔹 Podcast: https://t.co/3pU9LwdER3 🔹 Videos: https://t.co/BqT5wvyTRc 🔹 Newsletter: https://t.co/AkFjqrHDf7 #Auschwitz #Holocaust #History

16 August 1901 | A Pole, Władysław Ogłoza, was born in Wólka near Skotniki. A teacher. In #Auschwitz from 23 May 1941. No. 15923 He perished in the camp in 1942. https://t.co/CfVnAOVU2a #History #Memorial #Holocaust