Search

In an interview, Anniek de Ruijter, professor of health law, states that the recent fines imposed by the Health and Youth Inspectorate on media for presenting diabetes medications as weight loss products involve a trade-off between free journalism and protecting consumers from inappropriate advertising. (translated)

In Stadskanaal, a mother has been charged with systematic abuse of her 6-year-old daughter, under pressure from a friend, which raises serious questions about the effectiveness of the youth care system, especially in light of previous reports of concern by the school and general practitioner, and has led to public outrage and an investigation by the Health and Youth Care Inspectorate into the poor collaboration between agencies. (translated)

‘Ik kon het gewoon niet inspuiten’: #huisarts #Roodenburg krijgt de zwaarst denkbare straf 👆 https://t.co/AHomZSOkES Huisarts Frank Roodenburg moet uit het BIG-register worden geschrapt — dat is de harde uitkomst van een opzienbarende tuchtzaak die op dinsdag werd gepubliceerd door het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg #Amsterdam. Roodenburg is daarmee de eerste arts in Nederland die zijn dokterslicentie verliest vanwege zijn houding en handelen rond de #corona #vaccinaties. Een unieke zaak, die diep snijdt in vragen over medische vrijheid, richtlijnconformiteit en de macht van toezichthouders over kritisch denkende artsen. Wat werd Roodenburg precies verweten? De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) diende een klaagschrift in met meerdere onderdelen. Ten eerste zou Roodenburg een drempel hebben opgeworpen voor patiënten die een coronavaccinatie wilden ontvangen. Dit deed hij onder andere via een formulier — afkomstig van de organisatie Artsen voor Waarheid — dat hij in zijn praktijk neerlegde ter informatie. De inspectie stelde dat patiënten dit formulier moesten ondertekenen vóór doorverwijzing naar een vaccinatielocatie. Roodenburg zelf betwistte dit stellig: hij vaccineerde zelf niet, en een handtekening vragen had voor hem dus geen enkel nut gehad. Ten tweede vroeg Roodenburg bij zo’n honderd patiënten, die na vaccinatie met vage klachten zoals extreme vermoeidheid binnenkwamen, een zogenoemde D-dimeer bepaling aan. Dit is een bloedtest die aanwijzingen kan geven voor stolselvorming. Zijn redenering: coronavaccins kunnen via het spike-eiwit stollingsactiviteit opwekken, en omdat het spike-eiwit zelf niet meetbaar was, gebruikte hij de D-dimeer als indirecte indicator. Het tuchtcollege vond dat hij hiermee buiten de geldende richtlijnen opereerde en bij verhoogde waarden patiënten had moeten doorverwijzen of aanvullend onderzoek had moeten aanvragen — wat hij in negen gevallen naliet. Ten derde werden zijn uitlatingen op sociale media en in de spreekkamer hem zwaar aangerekend. Hij sprak openlijk over termen als “biowapen”, “Great Reset” en “depopulatie” in relatie tot de coronavaccins. De inspectie ontving twintig meldingen over zijn gedrag. Ook op een huisartsenpost zou hij in 2023 ongepast hebben gecommuniceerd over vaccinaties — onder meer richting ouders van een baby met koortsstuipen. Roodenburg zelf: “Ik kon het gewoon niet inspuiten” Tijdens de zitting van 30 juni — die integraal werd gefilmd door journalist Rico Brouwer van Potkaars — liet Roodenburg zich onverbloemd uit. Hij vertelde dat hij in veertig jaar praktijk nooit eerder zoiets als “turbokanker” had gezien: een patiënt die op dag één binnenkwam en elf dagen later aan drie gelijktijdige tumoren overleed. Dergelijke ervaringen dreven hem ertoe patiënten actief te wijzen op mogelijke risico’s van de injecties. “Ik kon het gewoon niet inspuiten omdat ik begrijp hoe het werkt,” verklaarde hij voor het tuchtcollege. Hij stelde ook dat de richtlijnen niet waren ingericht op de bijwerkingen van coronavaccins, en dat hij als arts in een spagaat zat: longartsen weigerden zijn patiënten te zien omdat er geen klassieke longemboliesymptomen waren, terwijl de D-dimeerwaarden wél verhoogd waren. Zijn advocaat beriep zich op artikel 10 van het EVRM — de vrijheid van meningsuiting — en verwees naar een zaak waarin het Europese Hof voor de Rechten van de Mens oordeelde dat artsen een vergelijkbaar ruim recht op vrije meningsuiting hebben als advocaten. De kern van het conflict: richtlijnen boven klinisch oordeel? Wat deze zaak zo beladen maakt, is de onderliggende vraag die journalist Brouwer scherp verwoordt: mag een arts afwijken van de geldende beslisbomen als die beslisbomen onvolledig zijn of een bepaalde oorzaak buiten beschouwing laten? Roodenburg argumenteerde dat bijwerkingen van coronavaccins simpelweg niet in de huisartsbeslisbomen waren opgenomen — en dat dit hem in een onmogelijke positie bracht. Het tuchtcollege vond echter dat juist dit hem geen vrijbrief gaf om op eigen houtje onderzoek te doen zonder informed consent en zonder de richtlijnen te volgen bij afwijkende uitslagen. De inspectie benadrukte ook dat Roodenburg eerder al tuchtrechtelijk was berispt voor vergelijkbaar handelen — met name het niet doorverwijzen bij verhoogde D-dimeerwaarden — en dat hij desondanks op veel grotere schaal was doorgegaan. Dat woog zwaar mee in het oordeel. Uniek precedent: jaren na de coronacrisis Opvallend is het tijdstip. We schrijven 2026, en nú wordt een arts definitief uit het BIG-register verwijderd vanwege zijn gedrag tijdens de coronaperiode. Andere artsen die publiekelijk kritisch waren, kregen berispingen of boetes — maar verloren hun licentie niet. Roodenburg is de eerste. Zijn advocaat vroeg het college uitdrukkelijk om proportionaliteit en stelde een voorwaardelijke doorhaling voor, eventueel gecombineerd met coaching. Het college ging daar niet in mee. De maatregel van onvoorwaardelijke doorhaling is echter nog niet definitief. Roodenburg is voornemens in beroep te gaan bij het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. Zolang die procedure loopt, mag hij zijn praktijk voortzetten. Pas na een onherroepelijk vonnis treedt de doorhaling in werking. Wat zegt dit over de staat van medische vrijheid? De zaak-Roodenburg laat zien dat coronakritische artsen nog steeds worden opgejaagd. Mogen artsen — in hun rol als arts — afwijkende standpunten innemen over medische interventies die door de overheid worden gepromoot? Waar eindigt gewetensbezwaar en begint onverantwoord handelen? En wie bepaalt dat: de beroepsgroep, de inspectie, of de rechter? Het tuchtcollege heeft zijn antwoord gegeven. Roodenburg gaat in beroep. De vraag blijft open. Ondertussen gaat het prikken vrolijk verder. Sinds dinsdag, dezelfde dag dat de uitspraak werd gedaan, ontvangen 70-plussers weer een uitnodiging voor de coronaprik. #MedischeVrijheid #Coronamaatregelen #Huisarts

The Health and Youth Care Inspectorate (IGJ) has imposed a sales ban on the webshop Peptidekoning due to the sale of illegal weight loss products, including diabetes medications that were offered as weight loss products, and found that the substances offered could have harmful effects on consumers, while the number of poisoning reports from the use of such substances has nearly doubled. (translated)

The Dutch Health and Youth Care Inspectorate (IGJ) imposes heavy fines on various newspapers, including NRC, for journalistic articles about slimming products that the inspectorate considers to be illegal public advertising, leading to outrage and confusion within journalism. (translated)

The Health and Youth Inspectorate has taken a tough stance against journalists, including Antoinnette Scheulderman, and broadcasters for alleged advertising of obesity medications, which has resulted in warnings and high fines, raising questions about press freedom and the legal boundaries of journalistic reporting. (translated)

The Dutch Health and Youth Inspectorate (IGJ) has imposed fines of tens of thousands of euros on Dutch newspapers, including NRC and de Volkskrant, for overly promotional reporting about the medications Ozempic, Wegovy, and Mounjaro, which the media claims is an infringement on press freedom. (translated)

The Health and Youth Inspectorate has investigated several Dutch newspapers, including AD, Telegraaf, NRC, and Volkskrant, for publishing articles about Ozempic, stating that they violated drug advertising laws, raising concerns within the journalistic community about a possible suppression of media freedom. (translated)

The Healthcare and Youth Inspection (IGJ) has imposed fines on the newspapers AD, Telegraaf, NRC, and Volkskrant for their articles about the slimming drug Ozempic, because according to the inspection, they made prohibited advertisements for the medication, which has led to concern within the journalistic sector fearing a chilling effect on their reporting about medications. (translated)

Dutch media, including NRC, de Volkskrant, AD, and De Telegraaf, have been fined tens of thousands of euros for their reporting on weight loss medications such as Ozempic and Wegovy, as the Health and Youth Care Inspectorate (IGJ) considers these articles to be public advertising, and the editors-in-chief fear that this puts press freedom under pressure. (translated)

Er is iets raars aan de hand met de media. Ik merkte het voor het eerst in 2020. Tot dat jaar las ik gewoon de krant en dacht dat ik daarmee goed geïnformeerd was. Vanaf Corona en de eenzijdige berichtgeving veranderde dat. De media leken opeens gelijkgeschakeld en spraken met één stem. Ik knapte niet alleen af op de krant, ik raakte de afgelopen jaren ook los van de mainstream media bij andere onderwerpen. Zodra ik de propaganda rond Corona herkende, zag ik datzelfde infantiele toontje terug bij berichten over Oekraïne, klimaat, LHBTQ+ – eigenlijk bij bijna elk groot onderwerp. Toen ik in 2020 nog de krant las, was er nauwelijks gesprek mogelijk met de redactie. Het nieuws werd top-down over de lezers uitgestrooid. Eenrichtingsverkeer: je kunt hoogstens een brief sturen en afwachten of die wordt geplaatst. Langzaam ben ik gaan denken dat de media zoals we die kennen zullen verdwijnen. Net zoals de boekdrukkunst in de Middeleeuwen een revolutie teweegbracht, heeft het internet een kanteling in gang gezet. De oude media reageren daar verkrampt op. Steeds vaker klinkt de roep om censuur, om ophef over afwijkende meningen, om dwang, boetes en straffen. Alsof je een bevolking op die manier kunt sturen. Over heel veel onderwerpen mag je nog maar op één manier denken en spreken. Voorbeelden zijn er genoeg. * Corona was een pandemie die dankzij de maatregelen is bedwongen; critici werden wappies, complotdenkers of antivaxers. Je kon een boete krijgen omdat je te dicht bij elkaar in een park zat. * Klimaatverandering komt door te veel CO₂ en stikstof en kan alleen worden gestopt met maatregelen, zoals minder vliegen en minder vlees. * Rusland is de agressor, de NAVO beschermt ons, en zonder ingrijpen staat Poetin straks aan de Nederlandse grens. Daarom moet er dienstplicht komen en moeten jongeren ‘sneuvelbereid’ worden. Wie pleit voor praten met Rusland wordt meteen Poetin-lover genoemd. Alsof de wens om vrede en normale betrekkingen is een misdaad is. Er loopt in mijn beleving een grote, onzichtbare kloof door Nederland. Een glazen wand waardoor mensen elkaar nog wel kunnen zien, maar niet meer goed naar elkaar luisteren. Aan de ene kant de mensen die nog niet losgeraakt zijn van de media, die het NRC lezen en geloven wat op TV wordt voorgeschoteld. Aan de andere kant mensen die weinig meer geloven, soms naar alternatieve kanalen kijken, soms niet. In de spreekkamer merk ik die kloof nauwelijks; patiënten komen met klachten, niet voor een gesprek over Rusland of klimaat. Maar daarbuiten loop ik er dagelijks tegenaan. Wie bepaalt eigenlijk wat nieuws is, welke stemmen we horen, wat desinformatie is en wat ‘juiste’ informatie? Voor een antwoord is het belangrijk te beseffen dat de media, zonder dat we daarover zijn ingelicht, een andere taak hebben gekregen. Jaren geleden zei oud-generaal Van Kappen bij WNL, met Wierd Duk ernaast, openhartig wat die taak is: “We zitten midden in een periode waarin we te maken hebben met een informatieoperatie, een informatieoorlog. Dat is het manipuleren van feiten en gebeurtenissen, zodat je een preferente werkelijkheid bij je eigen bevolking, bij je tegenstander en bij het internationaal publiek neerlegt. Daar zitten we midden in. […] En alle partijen doen dat.” Dit fragment van vóór 2020 was een eye-opener voor mij. Het verklaart de propaganda die we nu zien. Als de NCTV en de NAVO feiten manipuleren om een gewenste werkelijkheid bij de bevolking neer te leggen, moet dat zo gebeuren dat het niet opvalt. Zodra mensen de truc doorzien, is de controle en de geloofwaardigheid weg. Waarheidsvinding is van ondergeschikt belang. De mainstream media en journalisten hebben als taak 'de narratieven te bewaken'. Ze worden gatekeepers van een gewenste werkelijkheid, die dus niet per se waar is. De woorden van Van Kappen verklaarden voor mij de autoritaire aanpak tijdens Corona én de totale gelijkschakeling van de media. Het woord ‘opiniemaker’ in het profiel van Wierd Duk @wierdduk is in dit opzicht typerend. Hij was journalist, nu maakt hij opinies en beïnvloedt hij de massa. Jonge mensen zijn hier steeds vaker klaar mee. Mijn kinderen lezen geen krant, maar zijn vaak verrassend goed op de hoogte. Veel mensen haken af bij de mainstream media omdat die zijn gaan meedoen aan ‘nudgen’: zorgen dat zo veel mogelijk mensen hetzelfde denken en spreken. De media lopen in de pas met wat inlichtingendiensten zoals de NCTV wensen. Dat is een verbijsterende ontwikkeling; inlichtingendiensten en de NAVO bepalen grotendeels waar het ‘nieuws’ over gaat en sturen de narratieven. Dit heeft weinig te maken met mensen eerlijk informeren. Het lijkt meer op psychologische oorlogvoering (psyop) gericht op burgers, in plaats van bescherming tegen gevaar van buitenaf. Zorgen dat zoveel mogelijk mensen hetzelfde denken is iets heel anders dan onafhankelijke berichtgeving. Het gevaar is dat de samenleving splijt. De media gooien ons dagelijks nieuwe kluifjes toe – afleidingsmanoeuvres zodat we stoppen met zelf denken en vragen stellen. Vragen stellen werd de afgelopen jaren riskant. In mijn geval kreeg ik intimiderende brieven van de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Een kritische huisarts met zorgen over de veiligheid van coronavaccins werd gezien als 'gevaar voor de vaccinatiebereidheid’. Dat is vreemd. Er ontstond een kloof tussen hoe toezichthouders volksgezondheid zagen en hoe ik ernaar keek. Mijn eigen pad van de afgelopen jaren is herkenbaar voor velen: eerst verbazing en verbijstering over de eenzijdige Corona-berichtgeving, daarna bedreiging (onder andere door die brieven), angst, en uiteindelijk woede én veel meer bewustwording. Een samenleving die verder versplintert, waarin mensen niet meer weten wat anderen denken of bezighoudt, is onwenselijk en onmenselijk. Het is kwalijk dat inlichtingendiensten hierop hebben aangestuurd met hun hang naar controle. Ik verwacht dat hoe verkrampter de oude media reageren, des te sneller hun ondergang gaat. Dat is niet erg. Er ontstaan nieuwe manieren van informatievoorziening en vooral van informatie-uitwisseling: podcasts, maar ook festivals, lezingen en echte ontmoetingen waar je in de pauze gewoon met elkaar kunt napraten en ideeën kunt uitwisselen. Die initiatieven worden snel volwassen. De oude media onderschatten het internet en hangen nog vast in het pre-internet tijdperk, toen zij de narratieven nog konden bepalen. Veel mensen zijn klaar met de betutteling en de top-downbenadering. Ik in elk geval wel. Als u waardeert wat ik schrijf, kunt u een bijdrage overmaken via https://t.co/5EmgfuiUho Ook zonder die bijdrage blijf ik schrijven, maar elke kleine bijdrage wordt erg gewaardeerd. #media #vrijheidvanmeningsuiting #informatie

Er is de afgelopen dagen veel te doen over het feit dat Anthony Fauci, destijds hoofd van de National Institutes of Health, inmiddels is dr. Jay Bhattacharya @DrJBhattacharya dat, binnenskamers andere dingen zei over de coronaprikken dan hij naar buiten toe uitdroeg. De verontwaardiging is groot, ook in Nederland. Naar de buitenwereld werden de prikken aan gezonde zwangeren geadviseerd, terwijl men binnenskamers niet gerust was op de veiligheid. Ik moet terugdenken aan die tijd, vijf jaar geleden. Het was namelijk niet alleen in Amerika zo. Ook in Nederland werden de coronaprikken aan gezonde jonge mensen, zwangeren en kinderen geadviseerd. En als je er – als huisarts – niet gerust op was en waarschuwde, volgden censuur en verkettering. Je werd uitgemaakt voor antivaxer, complotdenker, freerider en asociaal. Ik kreeg brieven van de Inspectie en werd zelfs aan een jarenlang onderzoek onderworpen. In die tijd leken veel mensen wel in trance te verkeren. Op billboards zag je bekende Nederlanders in de campagne “Ik stroop mijn mouw op”. Maar ook veel artsen raadden de prikken aan. Ook gynaecoloog Bertho Nieboer, destijds hoofdredacteur van Medisch Contact, deed een duit in het zakje en raadde gezonde jonge vrouwen de prikken aan als ze zwanger wilden worden of al zwanger waren. En ik vraag me af: hoe kon het gebeuren dat de coronaprikken aan zo’n grote groep gezonde mensen, en zelfs aan zwangeren, zijn gegeven? Waar baseerden deze mensen – deze artsen en gynaecologen – hun vertrouwen eigenlijk op? Wat deden toezichthoudende instanties zoals de EMA en het Nederlandse College ter Beoordeling van Geneesmiddelen @MedicijnNL? Waren die in winterslaap ofzo? Van de Inspectie (IGJ) weet ik wel wat zij in die tijd deed: die was in 2021 druk met het sturen van dreigbrieven aan huisartsen zoals ik, die zich grote zorgen maakten en mensen probeerden te waarschuwen. Mijn punt is dat het probleem niet alleen Anthony Fauci was. Het heeft weinig zin om een heksenjacht op hem te houden, daar ben ik het met Marc van Ranst over eens. Volgens mij is het zinvoller om nu eindelijk eens een begin te maken met onafhankelijk toezicht en onafhankelijke berichtgeving. Kennelijk hebben farmaceuten veel te veel invloed op de politiek, op de media en ook op toezichthouders. Er ontbreekt een gezonde tegenmacht, die de afgelopen jaren als rem had kunnen fungeren, een instantie die de noodklok had kunnen luiden en had kunnen ingrijpen. Nu is dat te laat. Vele gezonde mensen en gezonde zwangeren hebben zich laten inspuiten met een middel waarvan destijds veel te weinig bekend was. We kenden de bijwerkingen op de korte termijn nog niet, en die op de lange termijn al helemaal niet. Nu verkeren we in de wrange situatie dat de toekomst zal moeten uitwijzen wat de bijwerkingen zijn. Mijn zorgen van destijds bleken terecht. Eigenlijk was je het beste beschermd als je de instanties wantrouwde; op die manier beschermde je je gezondheid en die van je ongeboren kind het best. Ik zou niet weten hoe het vertrouwen in instanties zoals het CBG, de Gezondheidsraad, het RIVM en de IGJ ooit hersteld kan worden, als er niet naar de diepere oorzaken wordt gekeken. Waardeert u wat ik schrijf, dan kunt u me steunen via https://t.co/5EmgfuiUho #Coronaprikken #Vaccinatie #Gezondheid

In South Holland, more cracks have been discovered in dikes due to persistent drought, which has led to the accelerated reinforcement of water defenses in Hoogmade and Reeuwijk, with 11 of the 21 water boards conducting extra inspections and a withdrawal ban has been imposed to prevent shortages of fresh water. (translated)

Three years of monitoring by the inspection indicated the suspension of a doctor from Rhoon, who abused alcohol and medication at the workplace, which led to a serious risk to patient safety and was ultimately confirmed by his elevated alcohol levels during the incident when euthanasia was scheduled. (translated)

A general practitioner in Rhoon has been suspended after repeated alcohol use during her work, with concerning incidents including one on the day of an euthanasia in which she was found with alcohol in her car; the inspection received multiple reports about her addiction and after a recent court ruling, she was given an immediate professional ban. (translated)