Search

„Mimo ran zadanych nożem i poważnego stanu walczył, stawiał opór, otworzył drzwi kokpitu i umożliwił pasażerom oraz załodze obezwładnienie napastnika, zapobiegając katastrofie w powietrzu”Jeden z pilotów ugodził nożem drugiego i najwyraźniej próbował doprowadzić do katastrofy – oświadczył premier Izraela Beniamin Netanjahu, odnosząc... #Flydubai #BezpieczeństwoLotów #Izrael

The media has not yet realized what juicy headlines can be made from this @flydubai hijacking, as is usually done with Israel 🙄 Maybe Hamas has not yet produced content for certain biased journalists 🤔. Let's help them and predict future juicy headlines here: "Israelis stormed the cockpit on an otherwise peaceful flight" "Jews covered in blood on the flight" "Arab co-pilot was beaten, Israelis guilty" "No Palestinians were allowed on the flight" "Outrageous behavior of Jewish passengers on the flight" "Israelis were bossy on the flight" "Israel forced the Saudis to help" "The plane to Israel was hijacked, no one is innocent so far" Here is a headline for now before the media gets inspired and wakes up: Aviation | Netanyahu: A passenger and crew member prevented a disaster when the pilot tried to crash the plane https://t.co/zXAggnWtAx (translated)

Nie trzeba kłamać 🧵 Mam 45 lat i pamiętam jeszcze czasy, kiedy informacja miała wagę. Nie dlatego, że media zawsze mówiły prawdę. Nie mówiły. Manipulowały, przemilczały, miały swoje sympatie i popełniały błędy. Ale dziennikarze byli inni. I myślę, że nie ma sensu udawać, że często nie byli po prostu lepsi. Nie dlatego, że byli lepszymi ludźmi. I nie dlatego, że każdy z nich kończył dziennikarstwo. Ten zawód wymagał jednak wiedzy, języka, oczytania, elokwencji, umiejętności zadawania pytań i rozumienia świata, o którym się opowiadało. Żeby znaleźć się w dużej redakcji, trzeba było coś umieć. Sam fakt posiadania opinii nie czynił jeszcze z nikogo dziennikarza. Można było nie zgadzać się z Janiną Paradowską. Można było nie podzielać jej ocen. Ale kiedy pisała, było widać warsztat. Miała język, styl, ironię i ogromną pamięć polityczną. Nie tylko opisywała wydarzenia. Potrafiła je ze sobą łączyć, pamiętała, co było wcześniej, i rozumiała, z czego wynika to, co dzieje się dzisiaj. Kiedy rozmawiała z politykiem, wiedziała, z kim rozmawia. Znała jego wcześniejsze deklaracje, rozumiała instytucje i wiedziała, o co zapytać. Była przygotowana. I właśnie takich ludzi mam na myśli, kiedy mówię, że dziennikarze byli inni. Nie byli nieomylni ani bezstronni. Byli po prostu zawodowcami. Żeby znaleźć się w dużej redakcji, nie wystarczyło mieć mikrofon, telefon i opinię. Dzisiaj właściwie każdy może nazwać się dziennikarzem. I nie piszę tego z pogardą dla internetu. Sama korzystam z tego, że nie potrzebuję redakcji, żeby coś napisać i dotrzeć z tym do ludzi. To jedna z największych wolności, jakie dała nam technologia. Tyle że zniknięcie bramki nie sprawiło, że wszyscy staliśmy się dziennikarzami. Sprawiło, że wszyscy dostaliśmy możliwość publikowania. To nie jest to samo. Kiedyś informacja miała też opakowanie. Gazeta miała pierwszą stronę, kolejne działy, komentarz był komentarzem, wiadomość wiadomością, a reklama reklamą. W telewizyjnym dzienniku ktoś decydował, że jedna rzecz otwiera wydanie, inna dostaje trzy minuty, a jeszcze inna dwadzieścia sekund albo nie pojawia się wcale. Można było się z tym wyborem nie zgadzać. Czasem był fatalny. Ale sama konstrukcja mówiła odbiorcy: to jest ważne, to mniej, a to jest tylko dodatkiem. Dzisiaj wojna, śmierć, reklama kremu, kot, polityczna awantura, promocja butów i wiadomość o katastrofie pojawiają się na tym samym ekranie. Wszystko ma podobny rozmiar. Wszystko przesuwamy tym samym ruchem kciuka. Jedna rzecz znika i natychmiast pojawia się następna. Informacja straciła opakowanie, które mówiło nam, ile waży. To jest dla mnie jedna z największych zmian, jakie zaszły w mediach. Dawniej ktoś tę wagę próbował ustalić za nas. Redaktor, wydawca, dziennikarz. Oczywiście mógł się mylić, mógł manipulować, mógł czegoś nie pokazać. Dzisiaj dostaliśmy dostęp do niewyobrażalnie większej liczby informacji, ale razem z nim dostaliśmy obowiązek, do którego nikt nas specjalnie nie przygotował: sami mamy zdecydować, co jest ważne, co prawdziwe, co warte uwagi, skąd pochodzi i czego w tym obrazie brakuje. Tyle że większość z nas nie siada rano z kawą i planem przeprowadzenia śledztwa nad każdą rzeczą, którą zobaczy w telefonie. Patrzymy przez kilka sekund. Czytamy nagłówek. Oglądamy fragment filmu. Czasem komentarz. Jedziemy dalej. Kahneman opisywał dwa sposoby naszego myślenia. Jeden szybki, automatyczny, działający niemal bez wysiłku. Drugi wolniejszy, wymagający uwagi i pracy. Internet jest środowiskiem stworzonym dla tego pierwszego. Nie dlatego, że ludzie nagle zgłupieli. Po prostu nie da się przez kilka godzin dziennie analizować każdej informacji tak, jakbyśmy przygotowywali pracę naukową. Mózg szuka skrótów, bo musi. A jednym z takich skrótów jest znajomość. Coś, co widzieliśmy już wiele razy, zaczyna brzmieć bardziej prawdopodobnie. Psychologia zna to zjawisko od dawna. Powtarzane twierdzenie może z czasem wydawać się bardziej prawdziwe tylko dlatego, że jest nam już znajome. 1/n⬇️ #dziennikarstwo #media #informacja

Miettikää nyt, miten säälittävä ja lapsellinen puolue meillä haluaa hallituksen johtoon. Sdp:llä ei ole mitään vastauksia talouden tai maahanmuuton ongelmiin, joten puolue kirjallisesti ohjeistaa kansanedustajiaan aloittamaan puheen rasismista aina, kun eteen tulee vaikea aihe. Demarit tietävät itsekin, että heidän opeillaan talous ei käänny, vaan edessä on katastrofi. He eivät siitä välitä, sillä demareiden politiikan _todellinen_ päämäärä on etujen kahminen itselle verovaroista. Nämä ovat ihmisiä, jotka ovat kykenemättömiä luomaan itse mitään. Siksi he imevät rahaa muilta veroina kuin iilimadot, ja yhteisten asioiden hoidon sijasta käyttävät nämä varat kohteisiin, joihin he onnistuvat rakentamaan itseään hyödyttäviä hillotolppia. https://t.co/SBDHxjKZua #politiikka #talous #maahanmuutto

Arvoisa entinen maa- ja metsätalousministeri Antti Kurvinen, Syyttävän sormen osoittaminen nykyiseen hallitukseen maaseudun ahdingosta on Keskustalta ja teiltä itseltänne sellaista poliittista teatteria, jossa unohtuu kokonaan oma peilikuva. On helppoa ja populistista huudella oppositiosta käsin toimettomuudesta ja jättää välikysymyksiä, kun on ensin itse ollut maa- ja metsätalousministerinä luomassa juuri niitä solmuja, joita maaseudulla nyt avataan. Vilkaistaas hieman keskustan ja Kurvisen aikaansaannoksia. Keskusta istui hallituksessa hyväksymässä energiaturpeen alasajon ja veronkiristykset, jotka ajoivat elinkeinonharjoittajat ahdinkoon. Kruununa tälle katastrofille te sääditte romutustuen, jolla maksettiin miljoonia siitä, että toimivat, kalliit ja huoltovarmuuden kannalta kriittiset turvekoneet pistettiin palasiksi. Te teitte tämän vain kuukausia ennen kuin Venäjän hyökkäyssota räjäytti energiakriisin silmillemme ja kotimaista energiaa olisikin tarvittu enemmän kuin koskaan. Se oli historiallinen emämunaus, jonka laskua maksetaan edelleen. Te sitoutitte Suomen maailman tiukimpiin kuuluvaan vuoden 2035 hiilineutraaliustavoitteeseen ja uuteen ilmastolakiin. Keskusta toimi kynnysmattona politiikalle, joka lisäsi suoraan sääntelyä, toi rajoituksia turvepeltojen käsittelyyn ja korotti alkutuotannon kustannuksia aikana, jolloin tilat olivat jo valmiiksi kuilun partaalla. Te annoitte vihreän siirtymän mennä ruokaturvan edelle. Teidän omalla ministerikaudellanne maa- ja metsätalousministeriössä muotoiltiin Suomen linja uuteen EU:n maatalouspolitiikkaan. Tämän epäonnistuneen neuvottelutuloksen seurauksena suomalaisten viljelijöiden niskaan kaadettiin ennennäkemätön määrä uutta byrokratiaa, kyttäämistä ja tiukkoja ympäristöehtoja. Teidän luomanne järjestelmä oli niin monimutkainen ja hidas, että se sotki tilojen arjen lisäksi jopa tukien maksuaikataulut ja ajoi tilat maksuvalmiuskriisiin. Keskusta on ollut 2000-luvulla seitsemässä eri hallituksessa, ja sillä on ollut maatalousministerin salkku jopa kahdeksan vuotta putkeen. Keskustalla on ollut koko 2000-luvulla merkittävä valta vaikuttaa suomalaiseen maatalouspolitiikkaan. On suorastaan lapsellista hurskastelua syyttää nykyistä hallitusta siitä, että se joutuu nyt siivoamaan Keskustan ministerikausien jälkiä, purkamaan teidän rakentamaanne sääntelytaakkaa ja palauttamaan realistista otetta talous- ja maaseutupolitiikkaan. Ennen kuin jätätte seuraavaa välikysymystä tai jaatte syyttäviä lausuntoja, kannattaisi muistaa, kenen kynästä ja kenen hallituskausilta nykyiset maaseudun ongelmat ovat peräisin. Te olette itse yksi arkkitehti siinä kriisissä, josta nyt syytätte muita. #maatalous #politiikka #ilmasto

Ujawnił prawdę i ponosi za to konsekwencje? Wypowiedź byłego już prezesa Orlen Termika o tym, że zbliżamy się do sytuacji, gdy zimą zabraknie węgla w Polsce, to potwierdzenie, jak trudne miesiące nas czekają. Tymczasem rząd Tuska biernie przygląda się katastrofie - rosnącym https://t.co/arj317be05 #węgiel #Polska #OrlenTermika #PL