Hallucinant dit. Nederlandse klimaatdoelen komen in gevaar! Omdat u weigert maar zes minuten per week te douchen? Omdat sommige busjes nog op diesel rijden? Nee omdat kolencentrales op vol vermogen draaien voor export elektriciteit. #klimaatcrisis #klimaatcrisis #klimaatcrisis https://t.co/TPzwXYJXUz #klimaat #duurzaamheid #energie
Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw
Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw
Vleesgigant JBS heeft besloten zijn klimaatdoelstellingen te verscherpen door de uitstoot van leveranciers niet langer mee te rekenen, waarbij het oorspronkelijke doel van netto nul broeikasgassen in 2040 is gevallen, wat kritiek oplevert van milieuorganisaties zoals Greenpeace. #JBS #klimaatdoelen #vleesindustrie
Nederlandse kleine en middelgrote ondernemers investeren steeds minder in verduurzaming, met slechts 61 procent dat dit jaar in klimaatneutrale bedrijfsvoering steekt, wat een daling van 3 procent ten opzichte van vorig jaar betekent, terwijl hoge kosten en economische onzekerheid hen tegenhouden, ondanks de hoop dat de overheid snel ingrijpt. #verduurzaming #MKB #klimaatdoelen
In een kritische opinie stelt Lisanne Boersma dat Eurocommissaris Wopke Hoekstra, die eerder het belang van het Europese emissiehandelssysteem verdedigde, nu zelf het systeem afzwakt onder druk van geopolitieke en economische factoren, wat niet alleen de geloofwaardigheid van de EU ondermijnt, maar ook de klimaatdoelen in gevaar brengt. #Klimaatbeleid #Emissiehandel #WopkeHoekstra
China heeft zijn methode voor het berekenen van de CO2-uitstoot aangepast, waardoor de cijfers op papier aanzienlijk lager uitvallen en het land nu volgens deze nieuwe berekeningen op koers lijkt voor de klimaatdoelen van 2030, ondanks dat deze wijzigingen de transparantie en monitoring van de daadwerkelijke vooruitgang in de weg staan. #China #CO2uitstoot #klimaatdoelen
Klimaatorganisatie Advocates for the Future heeft het Havenbedrijf Rotterdam aangeklaagd om een snellere afbouw van de fossiele industrie in de haven af te dwingen, waarbij zij erop aandringen dat de havenbeheerder bindende afspraken maakt met grote uitstoters als Shell en BP om de klimaatdoelen van Parijs te behalen. #HavenbedrijfRotterdam #klimaatzaak #fossielebrandstoffen
De Nederlandse krijgsmacht dreigt haar klimaatdoelen voor 2030, waaronder een vermindering van 30 procent in de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen, niet te halen, volgens onafhankelijke experts, ondanks de beweringen van Defensie dat de doelen nog haalbaar zijn. #Klimaatdoelen #Defensie #Verduurzaming
