Search

In Nederland is er een stijgende mazelenuitbraak met 539 besmettingen in 2025, terwijl de vaccinatiegraad onder peuters en kleuters blijft dalen, wat leidt tot bezorgdheid over de volksgezondheid en een verhoogde argwaan tegen vaccinaties sinds de coronapandemie. #HPV #vaccinatie #mazelen

Een 18 maanden oude peuter is overleden nadat hij door zijn ouder in een auto was vergeten, wat het vierde dodelijke voorval in korte tijd in Frankrijk betreft, waarbij kinderen zijn oververhit geraakt door de hitte tijdens een hittegolf met temperaturen tot 33 graden. #hitte #kinderen #veiligheid

Dierenverzorgster Tracey Johnson sprong in het krokodillenverblijf van een Britse dierentuin om een peuter te redden die door een vreemde in het verblijf was gegooid, waarbij ze aanzienlijke risico's nam om het kind, ondanks verwondingen door een krokodil, te beschermen. #heldin #krokodillen #dierentuin

Bij een Russische aanval op het Zuid-Oekraïense Nikopol raakte overdag een peuter gewond, samen met vier anderen, terwijl er ook aanvallen met raketten plaatsvonden in Poltava waar twee mensen omkwamen en veertien gewonden vielen, ondanks waarschuwingen van President Zelensky over een mogelijk grote Russische aanval die niet plaatsvond. #OorlogOekraïne #Zelensky #RussischeAanval

In Parijs is er schok ontstaan na klachten over seksueel geweld op scholen, waarbij al 52 medewerkers geschorst zijn, en justitie momenteel onderzoek doet naar ongeveer 110 scholen in verband met wijdverspreid seksueel misbruik van kinderen, inclusief ernstige gevallen zoals verkrachting van peuters. #kindermisbruik #Parijs #protest

Fantastisch nieuws: “Den Haag moet zich aan spreidingswet houden, rechter wijst bezwaren gemeente af”, zo las ik vandaag in de media! De rechter heeft groot gelijk dat hij Den Haag verplicht om méér asielzoekers op te nemen. Vandaag liep ik toevallig in de wijk Benoordenhout. Wát een enorme eye-opener was dat! Er zijn in Den Haag kennelijk nog altijd gebieden waar een schrijnend gebrek aan diversiteit en inclusie heerst. De saaiheid was voor mijn doorgewinterde, hyperalerte multicultbrein bijna niet te verdragen. Op de terrasjes van de vele exclusieve traiteurs, luxe lunchrooms en dure delicatessenwinkels zag ik uitsluitend bleekscheterige mensen die door extreemrechtse fascisten mogelijk als ‘oorspronkelijke Nederlanders’ zouden kunnen worden geframed. Een afgrijselijk stigma waar natuurlijk niemand op zit te wachten! Nergens werd ik van de stoep gereden door jongeren op fatbikes. Ik telde nul hoofddoeken, niet bij vrouwen en niet bij meisjes of peuters. Ik zag geen baarden in jurken en ook was er nergens die typische subsaharaanse gezelligheid. Ik hoorde maar één taal en omdat ik die taal perfect kon verstaan, raakte ik al snel compleet overprikkeld door alle dodelijk beleefde gesprekken. Dat de multicultureel gedepriveerde bewoners een enorm gemis en een forse achterstand ervaren, vormt ongetwijfeld de belangrijkste reden waarom zij uitsluitend D66, Volt, PvdA-GroenLinks en zélfs Partij voor de Dieren stemmen. Zij verlangen logischerwijs zó naar verrijking. Zij smachten naar de ervaringen die mijn deel van Den Haag al decennialang dag en nacht mag meemaken. De gemeente heeft deze mensen veel te lang in een parallelle samenleving van rust, veiligheid en voorspelbaarheid opgesloten. Gelukkig heeft de rechter nu ingegrepen. Volgens het vonnis moet Den Haag meer asielzoekers opnemen, omdat maatwerk per gemeente ‘niet werkbaar’ is. Een uitspraak die hoop geeft aan iedereen die gelooft in gelijke kansen op intersectionele dynamiek. Ik als progressieve wereldburger gun de bewoners van Benoordenhout hetzelfde bruisende straatleven dat wij al jaren kennen. Ook zij verdienen de kans om hun kinderen met een geheel verrijkte woordenschat thuis te zien komen. Ook zij verdienen kennismaking met nieuwe vormen van straatcultuur, alternatieve opvattingen over vrouwen én de spanning van onverwachte verbindingen in de openbare ruimte. Ook zij hebben recht op de politiehelikopter en de levendige handel aan drugs in de straat. Een bescheiden AZC vormt daarom slechts de eerste stap. Persoonlijk pleit ik voor een aantal conservatieve moskeeën met versterkte gebedsoproepen, een permanente fatbike-voorrangsregeling, een shishalounge met educatieve functie en een jaarlijks festival waar bewoners ontdekken hoe zij kunnen twerken én hun dochters kunnen bedekken. Ik pleit voor radicale inclusiegelijkheid. Deze rijklinkse wijk mag geen seconde langer slachtoffer zijn van ongewenste shitstalgia en overmatige witheid. https://t.co/rylDVBlTKT #Inclusie #Diversiteit #Asielzoekers

Column: De man die zijn eigen ondervraging organiseerde Er zijn landen waar veiligheidsdiensten achter gesloten deuren bepalen wie er mag onderzoeken, welke vragen gesteld worden en hoe ver de waarheid mag komen. Nederland noemt dat een parlementaire enquête. Want hoe langer je naar het verhoor van Pieter-Jaap Aalbersberg keek, hoe meer het begon te lijken op een toneelstuk waarvan de hoofdverdachte zélf de casting had gedaan en ook nu nog steeds de regie voert. Je zag het voor je. Een discreet zaaltje ergens in Den Haag. Koffie. Mineraalwater. Een flip-over met “Waarheidsvinding”. En Aalbersberg die rustig uitlegt: “Belangrijk is wel dat het constructief blijft. Geen hysterische vragen over macht, regie of democratische controle. We moeten het bestuurlijk houden.” Waarna de toekomstige commissievoorzitter braaf knikt alsof hij solliciteert naar de functie van nationale procesbegeleider. Want eerlijk is eerlijk: zoveel bestuurlijke warmte tussen ondervrager en ondervraagde zie je normaal alleen bij reünies van de Rotary. Daar zat de voormalige veiligheidschef van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid zichzelf te omschrijven als “oliemannetje”, terwijl niemand vroeg waarom dat oliemannetje toevallig in de cockpit van de macht zat tijdens de grootste vrijheidsbeperkingen sinds de oorlog. Geen: “Wie had de operationele regie?” Geen: “Waarom stuurde de NCTV de crisisstructuren aan?” Geen: “Wie controleerde ú?” Nee. Het bleef steken in bestuurlijk peuterschuim. “Hoe heeft u dat ervaren?” “Wat betekende dat voor de samenwerking?” “Wat was uw gevoel daarbij?” Nog even en de commissie had gevraagd welke muziek Aalbersberg draaide tijdens de avondklok. Het werkelijk briljante aan Nederland is dat wij de illusie van controle hebben geprofessionaliseerd. We organiseren complete parlementaire spektakels om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat niemand ergens verantwoordelijk voor was. Ministers volgden experts. Experts volgden modellen. Ambtenaren faciliteerden processen. En veiligheidsdiensten waren blijkbaar slechts administratieve loodgieters. Een land bestuurd door oliemannetjes. Misschien moeten we eerlijk zijn en de functie gewoon officieel maken. Minister-president? Verouderd begrip. Voortaan krijgen we: “Nationaal Coördinerend Olieman van Democratische Overgangen.” Met persconferenties vanuit een smeerkuil. Want dát zag Nederland tijdens deze enquête: geen zoektocht naar waarheid, maar een perfect geoliede machine waarin macht zichzelf onderzoekt en vervolgens concludeert dat alles keurig volgens procedure verlopen is. En ergens diep in het Haagse bestuursmoeras zit dan een commissievoorzitter ernstig te knikken terwijl de voormalige veiligheidschef uitlegt dat hij eigenlijk nauwelijks iets deed. Behalve dan toevallig overal tussen zitten. Zoals elke goede olieman. 📌 Reist u met me mee? https://t.co/7iI6rVhzcP 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Democratie #Waarheid

Peuter Noa kwam herhaaldelijk met blauwe plekken thuis bij zijn stiefvader Jamilo, wat leidde tot juridische stappen en Jess die hem confronteert nadat Noa gewond raakte met gebroken ribben en een arm, terwijl Jamilo beweert dat de verwondingen het resultaat zijn van normaal spel. #zaakX #geweldtegenkinderen #oppas

Nee: het is niet mijn gewoonte om foto's te maken van andermans kinderen. Het is al helemaal niet mijn gewoonte om foto's van andermans kinderen online te plaatsen. Maar als ik vertel over de hijabisering van kleuters en peuters in mijn omgedemografiseerde, omgeculturaliseerde en omgereligieuseerde stad, dan leidt dat steevast tot opmerkingen als: "Uuh, this didn't happen" en andere verdachtmakingen. Feit is dat het wél gebeurt, en hoe. De opkomst van het gehoofddoekte meisje-onder-de-negen is niet te stuiten. Absoluut dieptepunt: vorig jaar spotte ik een ingezwachteld peuterhoofdje in een buggy. Alles in mij schreeuwt dat ik de ouders moet aanspreken. Dat ik Veilig Thuis moet bellen. Dat ik het kind in kwestie moet bevrijden en ter plekke adopteren. Maar ik weet dat dit totaal geen zin heeft. Het aantal gevallen van meisjesbesnijdenis en gedwongen uithuwelijking stijgt. Natuurlijk is het ontzettend racistisch, fascistisch en extreemrechts om te veronderstellen dat óók dit kleine meisje tot de risicogroep behoort. Misschien zal zij zich als tiener willen ontworstelen aan het middeleeuwse patriarchaat dat haar ouders hebben geïmporteerd in plaats van ervoor te vluchten. Zal haar grote broer de eer van de familie dan verdedigen? Kijk! Wéér zo'n vooroordeel van mij! Ik woon inmiddels tien jaar in mijn huidige stad en in die tien jaar is het aantal minderjarige hijabdraagsters vertienvoudigd. Hetzelfde geldt voor baardmannen in gebedsjurken. Je vraagt je af wat deze bewoners hier doen dat ze niet veel beter in de Dar al-Islam konden doen. Als je de noodzaak voelt om je kleuter te bedekken vanwege opgewonden mannen, dan vraag ik me af of je niet óók beter hier vandaan kunt vluchten. Ondertussen woedt er het zoveelste taaloorlogje dat moet bepalen wie wel of geen mogelijke Forum-fascist is. De oorspronkelijke Nederlander bestaat niet, maar wacht: iedere oorspronkelijke Nederlander is tegelijkertijd wél een mogelijke Forum-fascist. Ondertussen woon ik in een apartheidswijk waar ik, als ondefinieerbaar burgerservicenummer droom van een eigen staat: een staat waar vrijheid, gelijke behandeling en tolerantie kernwaarden zijn én blijven. #vrijheid #gelijkebehandeling #tolerantie