Search

Mr. Devil Stockton expressed satisfaction with the reaction he described as a helpless hysteria of PiS supporters to his questions for Marta Nawrocka, whom he referred to as the alleged first lady. In question number 9, he asked if she knew about all her husband's alleged mistresses and affairs, or just about Magdalena Hajduk from the "ship of love." He also inquired about other addictions of her husband besides alcohol, drugs, and nicotine, adding a vulgar remark about his sexual preferences and foot odor. #Polska #politika #histeria (translated)

We need oil for the world. It's diesel, which is what the world needs. So we are very happy. In turn, Donald Trump, when asked about criticism from the Ukrainian president, who suggested that the deal with Putin indicates weakness, Trump simply replied "okay." #Zeleński #Putin #Trump (translated)

Paweł Żuchowski wrote that Donald Trump expressed satisfaction with the agreement with Vladimir Putin and thanked him for the promise of large supplies of Russian diesel fuel. Trump was said to have stated that fuel is needed by the United States and the world. According to Żuchowski, when asked about the criticism from the Ukrainian president, who suggested that the agreement indicates weakness, Trump responded "okay." He later emphasized that the U.S. is a strong partner of Ukraine and that the world needs oil. Żuchowski reported that Trump announced the supply of 300,000 tons of diesel "immediately," 500,000 in November, and 4 million in the following months. He added that as a result of the agreement, U.S. sanctions on Russian diesel would be suspended until April 2027. #Trump #Putin #energia (translated)

Piegziu recalled the opinion of his former boss, with which — as he wrote — he increasingly agreed. According to him, in Poland, continuing to dig deeper into embarrassment, lies, and playing the victim was often considered a way to save face, while apologizing and stepping down from a position were seen as signs of weakness. He added that people backed into a corner were more likely to resort to conspiracy theories than to admit failure. In his opinion, the careers of many individuals also indicated that honesty and sincerity did not always pay off, and in the post-communist reality, perseverance and connections mattered. #Polska #społeczeństwo #uczciwość (translated)

Jarosław Królewski appealed to the fans of Legia, Wisła, Lech, and other clubs. He wrote that for over 30 years of modern Polish football history, no one has briefly described the phenomena related to the fans' movement. He criticized some fans for, in his opinion, their superficial understanding of patriotism and loyalty, as well as for building an image of cunning despite issues with the Polish justice system. Królewski accused this part of the community of exploiting and subordinating weaker individuals, including young people from difficult life situations. He wrote that fans should not ruin their lives in the name of violence, crime, and pseudo-honor principles, and expressed hope that his post would reach at least one per mille of young people facing important decisions. At the same time, he emphasized that the majority of the Polish fans' movement is made up, in his opinion, of valuable people who support their clubs, help others, and organize social initiatives. He considered the minority that represents violence and the subordination of the weaker as a higher form of fandom to be a problem. He encouraged the audience to love their clubs, defend values, and think independently. He added that he was not interested in any pacts being made. #futbol #patriotyzm #lojalność (translated)

Adam Mazguła wrote that he expected morning actions from the services against individuals who — as he claimed — had called for the overthrow of the government with the support of allies. He presented this as an attempt at a coup d'état on behalf of PiS and Karol Nawrocki. He expressed disappointment that such actions did not occur. He pointed out that Adam Bielan and Jarosław Kaczyński have immunity, and regarding Michał Rachoń, he noted that although he does not have it himself, his superior is influential and could conspire. He concluded that the lack of legal response indicates the weakness of the state and may encourage further attempts at a coup. Mazguła also stated that society should know the circumstances of the case. He accused PiS and Nawrocki's office of attempting a coup and suggested that the United Right acts against Poles with the support of the USA. He criticized the concealment of these actions and added that as a citizen without immunity, he did not understand how one could care for impunity. #PrawdąWOczy #WPoczuciuOdpowiedzialności #TarczaWolnościSłowa #BronimyKonstytucji #ŻołnierzGorszegoSortu #PrawaCzłowieka #WolnośćSłowa #ŚwieckośćPaństwa #PrawaKobiet #BronimyKonstytucji #WolnośćSłowa #PrawaCzłowieka (translated)

The author wrote that Russian threats and the mobilization effort were meant to indicate Russia's weakness. He claimed that the West would not need to reach a similar level of mobilization to significantly worsen Moscow's situation. He also pointed out the years of supplies of ammunition, drones, and missiles. #Rosja #Zachód #bezpieczeństwo #PL #RU (translated)

Former Prime Minister of Russia, Mikhail Kasyanov, assessed that Vladimir Putin made a mistake by believing the reports from his services about Ukraine's weakness, which led to the invasion, and called on Europe to support Ukraine in the face of increasing Russian attacks. #Putin #Ukraina #wojna (translated)

The author wrote that NATO's vulnerability to Russian blackmail related to the dominant arsenal and doctrine of tactical nuclear weapon use was a weakness of the alliance. He argued that NATO should therefore expand Nuclear Sharing. He also pointed out the lack of a common doctrine and system for defense against hybrid threats. #NATO #bezpieczeństwo #Rosja #RU #NATO (translated)

Artykuł omawia rosnące obawy dotyczące jedności Unii Europejskiej i jej zdolności do reagowania na zagrożenia ze strony Rosji, podkreślając, że unijne instytucje muszą dostosować się do nowych wyzwań bezpieczeństwa, aby uniknąć paniki i pokazania słabości. #UniaEuropejska #Bezpieczeństwo #Rosja

Wciąż zbyt niskie wyroki zapadają w takich sprawach. To systemowa słabość państwa polskiego w zakresie zwalczania operacji wywiadowczych przeciwko RP. Dobrze, że @ABW_GOV_PL udało się zapobiec atakowi, ale bez zwiększenia wymiaru realnej sankcji nie poprawimy poziomu #wywiad #Polska #bezpieczeństwo #PL

🔊Oficjalna informacja o postępach programu opracowania rakiet CAMM-MR/FCM. Wygląda to ŹLE. 🆘 Miałem nadzieję, że program ten pozwoli przełamać słabości Polski dotyczące udziału w dużych międzynarodowych projektach B+R, ale chyba zaczynam wątpić, czy cokolwiek z tego będzie :-( Fregaty #Miecznik na dziś będą uzbrojone w zakresie rakiet przeciwlotniczych tylko w pociski CAMM, co istotnie ograniczy ich zdolności. Do tego brak decyzji dotyczących śmigłowców ZOP... Pełna treść odpowiedzi: "odpowiadając, z upoważnienia Ministra Obrony Narodowej, na interpelację nr 18387 Pani Poseł Marty Stożek w sprawie prac nad pociskiem CAMM-MR/FCM, stopnia polonizacji oraz integracji efektorów rodziny CAMM w programach Narew, Wisła i Miecznik, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji. Obecnie trwają prace nad modelem biznesowym i sposobem finansowania fazy koncepcyjnoanalitycznej rakiety CAMM-MR/FCM. Za realizację tego etapu odpowiadają Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. oraz MBDA UK, a nadzór prowadzi Agencja Uzbrojenia. Najbliższym kamieniem milowym jest podpisanie dokumentu Program Arrangement, którego termin zależy od akceptacji zaproponowanych rozwiązań biznesowych, w tym cenowych. Zakłada się wysoki poziom polonizacji rakiet CAMM-MR/FCM. Ostateczny zakres produkcji w Polsce zostanie określony w fazie koncepcyjno-analitycznej i będzie zależny od zdolności krajowego przemysłu do absorpcji transferu technologii z programów Narew i Wisła oraz od modelu współpracy z partnerem brytyjskim. Terminy pierwszych strzelań testowych oraz decyzja o rozpoczęciu produkcji zostaną ustalone w ramach tej samej fazy. Obecnie przewiduje się, że rakiety CAMM-MR będą wykorzystywane w systemach naziemnych w ramach Zintegrowanej Obrony Powietrznej i Przeciwrakietowej opartej na IBCS (Integrated Battle Command System). Docelowa konfiguracja zostanie doprecyzowana po zakończeniu prac analitycznych. W programie Wisła planowano pozyskanie rakiet wykorzystywanych obecnie w wyrzutniach Patriot o najwyższych zdolnościach w zakresie zwalczania wszelkiego rodzaju środków napadu powietrznego (tj. ABT – air-breathing threat: bezzałogowych statków powietrznych, pocisków manewrujących, balistycznych, hipersonicznych), uzupełnionych o rakiety niskokosztowe do zwalczania mniej wymagających celów. Dodatkowo prowadzone są prace koncepcyjno-planistyczne nad niskokosztowymi efektorami przeciwlotniczymi do systemu Wisła. Projekt ten znajduje się w fazie koncepcyjnej. Planowana liczba pocisków, przewidywany harmonogram oraz źródło finansowania zostaną określone na późniejszym etapie, jednakże szczegółowe dane dotyczące przedmiotowej tematyki stanowią informację niejawną. Gotowość operacyjna CAMM-MR/FCM oraz ich integracja z fregatami programu Miecznik zależy od tempa rozwoju pocisku. Na wypadek zaistnienia sytuacji wymagającej wykorzystania ewentualnego rozwiązania pomostowego może zostać przewidziana integracja innego efektora rodziny CAMM, do momentu wdrożenia docelowych pocisków CAMM-MR/FCM. Obecnie nie są prowadzone analizy dotyczące wykorzystania doświadczeń z programu CAMM-MR/FCM do opracowania w przyszłości pocisku klasy powietrze-powietrze dalekiego zasięgu dla samolotów F35A Husarz lub innych platform lotniczych, jednakże Siły Zbrojne RP niezmiennie zainteresowane są dalszym rozwojem potencjału polskiego przemysłu obronnego, także w zakresie efektorów na potrzeby Zintegrowanej Obrony Powietrznej i Przeciwrakietowej". #obronność #rakiety #B+R

NIEKTÓRZY SERCE MAJĄ BLISKO DUPY, DLATEGO KREW TAK CZĘSTO MIESZA IM SIĘ Z GÓWNEM Lech Wałęsa od lat dostaje po mordzie za język, ego, politykę, przeszłość i wszystko, co powiedział przez ostatnie czterdzieści lat. Można go nie lubić, można krytykować i wyciągać mu każdą gafę. Tyle że Wałęsa sam się przewodniczącym „Solidarności” nie mianował. Wybrali go ludzie. Robotnicy. Delegaci. Jeśli więc był tak głupi i przypadkowy, jak dziś twierdzą internetowi hetmani, to warto zapytać: gdzie wtedy byli wszyscy mądrzy? Polska ma zresztą szczególną słabość do martwych bohaterów. Martwy nie pyskuje, nie ma ego, nie palnie głupoty i można mu w usta wsadzić wszystko, czego akurat potrzebuje bieżąca polityka. Żywy jest gorszy, bo pamięta, odpowiada i czasem mówi: „odpierdolcie się ode mnie”. Wałęsa ma ego wielkości kontenerowca i sam regularnie dostarcza amunicji swoim przeciwnikom. Ale wielu z tych, którzy najgłośniej szydzą z jego ego, samych ma ego większe niż własny cień przy zachodzie słońca. Różnica polega na tym, że Wałęsa jednak zapisał się w historii, a niejeden jego sędzia głównie w komentarzach na X lub Facebooku. Bawią mnie fachowcy od honoru, patriotyzmu i odwagi. Pełna morda walki, broni, ojczyzny i bohaterów, a największą bitwę dnia stoczyli rano z twardym stolcem. Dzisiaj istnieje WOT, szkolenia, rezerwa, obrona cywilna. Jest gdzie sprawdzić, ile waży własny patriotyzm, gdy trzeba poświęcić czas, wygodę i podporządkować się regułom. Nie twierdzę, że każdy musi iść do wojska. Ale jeśli samemu siedzi się bezpiecznie, warto trochę ciszej pouczać innych o odwadze, poświęceniu i walce do końca. Dlatego kiedy wyskoczy wam kolejny internetowy mesjasz odwagi, zapytajcie krótko: „WOT już? Obrona cywilna już? Jakie szkolenie skończyłeś? Gdzie służysz?” I patrzcie, jak zaczyna się narodowe kombinowanie: zdrowie, kręgosłup, praca, rodzina, ważniejsza misja, oświecanie narodu. Wszystko, kurwa, tylko nie realna służba. Bo patriotyzm nie zaczyna się od darcia mordy o Polsce. Zaczyna się tam, gdzie trzeba dla niej coś oddać. Czas, wygodę, pieniądze, zdrowie, a czasem bezpieczeństwo. Flaga na profilowym nic nie waży, koszulka z orłem nie boli, a słowo „ojczyzna” wpisane sto razy w internecie waży mniej niż gówno pływające na wodzie, jeśli za nim nie stoi żaden czyn. Patriotyzm bez kosztu to nie patriotyzm. To hobby. A bohaterstwo bez ryzyka to zwykłe pierdolenie. #Polska #patriotyzm #Wałęsa

Marcin Dobski chce być uznawany za niezłomnego dziennikarza, rozliczającego innych wojownika. Problem w tym, że jego własna lista kompromitacji jest dłuższa niż niejedna teczka w IPN, którą chętnie otwiera cudzym kosztem. Publicznie znane są fakty, a nie tylko internetowe wrzuty. W 2018 roku został skazany za posiadanie narkotyków. Sąd wymierzył mu prace społeczne. Prac nie wykonał. Karę zamieniono na 89 dni pozbawienia wolności. Trafił do aresztu. To nie była „nagonka”, to wyrok i kara za głupotę. Mechanizm Dobskiego jest stały, najpierw kompromitacja, np. bieganie nago, namawianie kur...y na analne perwersje, pijackie awantury, następnie krótkotrwała skrucha, użalanie się nad sobą i bajeczka o walce z demonami, chorobami i podstępnymi nałogami, płacz i histeria, a na koniec narracja o spisku i zrzucanie winy na służby, silnych razem, własnego psa i oczywiście Tuska Po kilku dniach od kompromitacji, Dobski znów wraca na tory swoich praktyk, ataki na dziennikarzy którzy obnażyli jego głupotę, kłamstwa brak dziennikarskiego warsztatu. Jego największy problem nie jest uzależnienie, tylko całkowite wyzbycie się wstydu i godności. Polega to na tym, że ten sam człowiek żąda od świata absolutnej przejrzystości, a sam żyje w trybie permanentnego zakłamania i szukania dla siebie wymówek i alibi. Palec zawsze skierowany jest na zewnątrz. Na tych, co go nagrali, na tych co udowodnili mu kłamstwo i manipulacje, na tych co wezwali pogotowie i policję po incydentach które sam wywołał. Na tych, co pokazali jaki z niego prostak i nieuk. Nigdy na siebie. Dobski lubi opowieść o sobie jako ofierze systemu i wojowniku z niesprawiedliwością, ale od lat nikt go tak nie odbiera. Nawet ci którzy mu płacą i wykorzystują jego słabości, uważają go za zero, godne jedynie pogardy. Tymczasem jego biografia pokazuje prostego ćpuna, uzależnionego od własnych demonów, po wyrokach, który publiczne załamania i wstyd, zamienił w oskarżenia i obwinianie innych. Ale to już dobiega końca, lada moment przestaną mu płacić, stał się parodią i pośmiewiskiem, nikt mu już nie wierzy, jego opinię nic nie znaczą, jego słowo obróciło się w gówno, więc komu jest potrzebny? Nikomu, więc po co mu płacić? Ktoś, kto nie umie rozliczyć własnego życia, nie ma moralnego prawa, by rozliczać życie innych. PS: Czy to pan Jezus dyktował ci ofertę do prostytutki? #dziennikarstwo #media #sprawiedliwość

MGŁA WOJNY - Polska w rosyjskim lustrze Na potrzeby tego tekstu przejrzałem 56 dostępnych publikacji z rosyjskich i białoruskich źródeł, od komunikatów i komentarzy po opracowania eksperckie. Szukałem nie tego, co Moskwa mówi do Polski, lecz tego, jak opisuje Polskę na własny użytek. Co Moskwa uznaje dziś za polską przewagę? Nie tylko armię. W rosyjskich analizach, i tu uwaga, za naszą przewagę uznaje się wolę polityczną, trwałość kursu wobec Rosji, powiązania sojusznicze i rolę Polski w zaopatrywaniu Ukrainy. Polska nie jest tam opisywana jako państwo, które łatwo przekonać do zmiany strony. Jest opisywana jako państwo, którego zdolność działania trzeba ograniczyć. To ważne rozróżnienie. Rosyjscy autorzy widzą, że spór w Polsce o zakres pomocy Ukrainie nie oznacza zgody na politykę Kremla. Widzą też, że zwiększamy własny potencjał wojskowy i jednocześnie potrzebujemy sojuszników do rozpoznania, dowodzenia i odstraszania. Na swój użytek zapisują więc 2 rzeczy naraz. Polska będzie przeciw Rosji, ale sposób, w jaki działa wraz z innymi, można próbować zakłócić. W tym obrazie naszą słabością nie jest brak stanowiska wobec Rosji. Jest nią możliwa różnica między stanowiskiem a zdolnością jego wykonania. Na przykład Żukowski rozpoznaje ponadpartyjną ciągłość polskiego kursu, a jednocześnie opisuje spory kompetencyjne między prezydentem a rządem (źródło: RSMD). Istomin wskazuje natomiast na zależność europejskich armii od amerykańskich zdolności rozpoznania i dowodzenia (źródło: RSMD). Dla Moskwy pytanie nie brzmi więc, czy Polska przestanie pomagać Ukrainie. Brzmi, jak długo potrafi pomagać pod presją, nie tracąc czasu na uzgadnianie własnej odpowiedzi. 25 września Putin zapewniał, że Rosja nie przygotowuje wojny z Europą, a równocześnie mówił o naruszaniu praw rosyjskojęzycznych w państwach bałtyckich (źródło: RBK). W swoich wypowiedziach zwracałem uwagę na sens takiego adresowania przekazu. Zagrożenie skierowane do jednego państwa wygląda inaczej z Tallinna, inaczej z Warszawy, inaczej z Madrytu. Moskwa nie musi przekonać całego Sojuszu do swojej wersji. Wystarczy, że utrudni mu wspólną ocenę sytuacji. Ten sam problem widać po stronie Sojuszu. Generał Alexus Grynkewich zwrócił się do sojuszników o szczegółowe informacje o incydentach hybrydowych i podjętych działaniach, aby lepiej rozpoznać podatności NATO i przyspieszyć wspólną ocenę zdarzeń (źródło: Politico). W przypadku Polski ważniejszy od retoryki jest kierunek uderzeń. Rosyjskie Ministerstwo Obrony potwierdziło atak na przejście w Jahodynie i skład kolejowy w pobliskich Rymaczach, przedstawiając uderzenia w przejścia graniczne jako sposób zakłócania dostaw (RBK). Rosyjscy komentatorzy pisali następnie o ruchu lotniczym w rejonie Rzeszowa, obciążaniu obrony powietrznej i potrzebie powtarzania takich działań przez 2–3 miesiące (Moskowskij Komsomolec; Moskowskij Komsomolec). Ten horyzont sięga początku zimy 2026/2027. Nie twierdzę, że uderzenie po ukraińskiej stronie granicy jest uderzeniem w samą Polskę. Twierdzę, że z perspektywy Moskwy można uderzać w ukraińską logistykę tak blisko Polski, aby koszt ochrony własnej przestrzeni i utrzymania dostaw ponosiła też Warszawa. Aby musiała reagować w rytmie narzuconym przez Moskwę. To różnica zasadnicza. Wegecjusz pisał, że - rzeczy nagłe przerażają przeciwnika, a do rzeczy powtarzalnych przeciwnik przywyka. Nie przywołuję go dla ozdoby tego tekstu. Zawsze, gdy chcę unikać halucynacji analitycznych, wracam do klasyków strategii. W tym współczesnym przypadku pierwszy alarm uruchamia uwagę państwa, kolejny wymusza procedurę, a następne zaczynają zużywać czas, ludzi i sprzęt. Reakcja staje się rutyną, której częstotliwość i koszt przeciwnik może mierzyć. Jeżeli zakłócenie staje się zwykłym elementem dnia, przeciwnik uzyskuje efekt bez przekroczenia progu otwartej wojny i zużywa nasze zasoby, nie ponosząc porównywalnego kosztu. Tak rozumiem próbę oswojenia Polski z naciskiem w ramach rosyjskiej „Nowej Wojny”, którą opisuję pojęciem Wojny Zrównoważonej. Odróżniam ją od rzekomej „doktryny Gierasimowa”, nazwy, którą Mark Galeotti później sam uznał za mylącą (źródło: „Foreign Policy”). W tym miejscu wracam do mojego niedawnego tekstu Glazomier–Bystrota. Moskwa mierzy odległość, czas reakcji i koszt kolejnych alarmów, po czym sprawdza, jak szybko może ponowić nacisk. Nie mam dowodu, że rosyjskie ministerstwo, komentatorzy i politycy działali według jednego wrześniowego harmonogramu. Widzę zbieżność kierunku działań. To przesłanka do badania operacji kaskadowej, nie dowód na jeden plan. Rosyjskie teksty o naszej polityce pokazują drugi obszar pomiaru. Ich autorzy nie zakładają, że Polska nagle zmieni stosunek do Rosji (jak mogą to zrobić Niemcy, Węgry, Słowacja czy nawet Czechy). Dostrzegają za to możliwość sporów o to, kto podejmuje decyzję, jakie ryzyko wolno podjąć i kto poniesie jego koszt. Różnica między trwałością strategicznego kursu a sprawnością wykonania jest dla Moskwy przestrzenią działania. Silna armia nie usuwa tej podatności. Może ją nawet przesłonić, jeśli całą rozmowę o odporności sprowadzimy do liczby kupionych systemów obronnych i ofensywnych, zamiast pytać o reakcję, która podnosi koszt rosyjskich działań i utrudnia osiągnięcie ich celu. Widzę też dalszy scenariusz rosyjskich operacji, ale oznaczam go jako moją hipotezę. Powtarzalne zdarzenia poniżej progu wojny mogą osłabiać uwagę i gotowość, zanim nastąpi poważniejszy incydent o spornej atrybucji. Nagła groźba eskalacji mogłaby wówczas posłużyć do wymuszenia rozmów ponad głowami państw, których bezpieczeństwo jest przedmiotem sporu. To wariant NATISKU, którego wskaźniki trzeba obserwować, a nie ogłaszać jako podjętą już przez Kreml decyzję. Moja ocena jest następująca. Rosja nie musi dziś planować pełnoskalowej wojny z Polską, żeby osłabiać naszą zdolność wspierania Ukrainy i testować spójność NATO. W rosyjskim obrazie Polska jest przeciwnikiem konsekwentnym, lecz działającym w sieci zależności. Dlatego nacisk może być kierowany nie na zmianę naszej deklarowanej polityki, ale na czas, koszt i spójność jej wykonania. Odporność zaczyna się przed następnym Jahodynem. Musimy wiedzieć, kto zbiera obraz zdarzenia, kto podejmuje decyzję i kto przedstawia ją nam oraz sojusznikom. Inaczej rosyjskie tempo operacji znów okaże się szybsze od naszego procesu decyzyjnego. Pozdrawiam i dziękuję #Polska #wojna #Rosja