Search

"Wie ziek wordt moet niet worden opgesloten in een uitkering." Deze zin is bij veel mensen in het verkeerde keelgat geschoten. Ook bij mij. Vooral omdat hier de intense valsheid van de VVD en D66 in doorklinkt. Door het gebruiken van de term 'opgesloten' wordt een WIA-uitkering namelijk gepresenteerd als dé beperkende factor voor mensen die nog wel zouden willen werken maar dat blijkbaar niet mogen. Niet de ziekte maar de uitkering wordt het probleem. Volgens mij heeft de VVD dit echt zo gespind richting de koning: Joh, er zijn duizenden mensen die dolgraag aan de slag willen maar door hun WIA gewoon geen kans maken op de arbeidsmarkt! Zielig toch? Die hebben hulp nodig!' Als ze eerlijk zouden zijn, zouden ze hebben gezegd:' We vertrouwen de overgrote meerderheid van de uitkeringstrekkers niet en we hebben geen geld voor meer controle, handhaving en herkeuringen dus gaan we de hele WIA beperken. En ach, die paar mensen die écht niet kunnen werken, tja, die zijn de dupe maar dat zijn er zó weinig; dat is dan maar collateral damage.' Dat is namelijk hoe de VVD denkt over mensen met een duurzame arbeidsongeschiktheid (lees: verminderde restverdiencapaciteit). Ik zou nog een klein beetje respect voor ze hebben als ze eerlijk zouden zijn. Maar de boel zo verdraaien dat het lijkt alsof het graaien uit de sociale zekerheidspotjes gezien moet worden als liefdadigheid, is totaal fucked-up. En de koning heeft laten zien dat hij zich er helemaal niet in heeft verdiept, anders had ie die zin echt wel anders laten formuleren. (En de volgende die me vertelt dat de koning zijn troonrede niet zelf schrijft, gaat op mute) #Prinsjesdag #AfbraakSocialeZekerheid #Troonrede #KabinetJetten #AfbraakSocialeZekerheid #Prinsjesdag #WIA

Former GroenLinks politician Tara Singh-Varma has passed away at the age of 78, after a tumultuous career in which she advocated for diversity and women's rights as the first woman of color in the House of Representatives, but also became embroiled in controversy due to lies about her illness and financial misconduct. (translated)

Een ochtendcolumn China bouwt elektrische auto’s, batterijen, zonnepanelen en robots in een tempo waar Europa met groeiende verbazing naar kijkt. BMW en Volkswagen zijn te duur, reageren te langzaam en hebben technologische ontwikkelingen gemist. Europese bedrijven moeten innovatiever, flexibeler en sneller worden. China laat zien hoe het moet. Het is inmiddels bijna de standaardanalyse van de Europese industrie. Europa heeft ondertussen vijftig jaar welvaart gebruikt om een samenleving op te bouwen waarin vrijwel ieder risico rond arbeid is geregeld. Pensioen, vakantiegeld, betaalde vakantiedagen, arbeidsongeschiktheid, ontslagbescherming, medezeggenschap, loondoorbetaling bij ziekte, veiligheid, milieuregels en sociale plannen zijn vastgelegd in wetten, cao’s en contracten. We hebben onze welvaart in beton gegoten. Dat was ook de bedoeling. Economische vooruitgang werd vertaald in meer inkomen, vrije tijd, zekerheid en bescherming. Hoe hard dat beton inmiddels is, blijkt zodra iemand eraan komt. Een minister schreef deze week over twee jaar loondoorbetaling bij ziekte en kreeg een stroom van kritiek over zich heen. Een procent koopkrachtverlies kan cao-onderhandelingen laten vastlopen en een versobering van pensioen, WW of ontslagbescherming brengt vakbonden en politiek onmiddellijk in beweging. We verdedigen iedere centimeter van het welvaartsniveau dat we in een halve eeuw hebben opgebouwd. Voor BMW en Volkswagen bestaat datzelfde welvaartsniveau uit kosten, verplichtingen en beperkingen. Een werknemer kan niet van vandaag op morgen worden ontslagen, een fabriek niet zonder enorme kosten worden gesloten en arbeidsvoorwaarden niet even worden aangepast omdat een Chinese concurrent goedkoper produceert. Een Europese auto draagt pensioen, vakantie, ziekte, sociale premies, arbeidsbescherming, veiligheid en milieu met zich mee. We hebben bedrijven verplicht zich te houden aan de maatschappelijke standaard die we voor onszelf vanzelfsprekend vinden. Daarmee hebben we ook bepaald wat arbeid kost en hoe snel een bedrijf kan bewegen. Aan de andere kant van de vergelijking staat een Chinese werknemer met vijf wettelijke vakantiedagen na een jaar, een veel lager loon en voor arbeidsmigranten een bed in een bedrijfscomplex bij de fabriek. We zouden woedend zijn wanneer BMW voorstelde Duitse werknemers onder zulke omstandigheden te laten werken en wonen. We leggen het land plat wanneer aan onze eigen verworvenheden wordt geraakt, maar bij Temu hoeft niemand eerst naar de arbeidsvoorwaarden te vragen voordat op bestellen wordt gedrukt. Ook een Chinese autofabrikant hoeft geen Duitse cao, twee jaar loondoorbetaling of Europees sociaal plan te bieden voordat het prijsverschil bij de dealer aantrekkelijk wordt. Daarmee wordt het oordeel over de Europese industrie ongemakkelijker. We verplichten BMW en Volkswagen om te produceren binnen de maatschappelijke orde die we zelf met hand en tand verdedigen. Pensioen, vakantie, loondoorbetaling, ontslagbescherming, veiligheid en milieu mogen nauwelijks worden aangeraakt. Zodra we zelf aan de kassa staan, blijken die principes een stuk minder hard. Dan gaat onze euro zonder bezwaar naar een economie waar arbeiders voor veel lagere lonen werken, vijf vakantiedagen hebben en slaapzalen bij fabrieken wonen. We eisen van de Europese werkgever wat we met onze eigen portemonnee niet bereid zijn te betalen. Vervolgens kijken we naar BMW en Volkswagen en verwijten die bedrijven dat ze te duur, te log en niet innovatief genoeg zijn. Daar zit de goedkope moraal. Zolang een ander de rekening betaalt, verdedigen we onze verworvenheden als maatstaf voor een fatsoenlijke samenleving. Zodra de rekening bij onszelf aan de kassa verschijnt, wint de laagste prijs. Daarna gebruiken we precies die prijs om de bedrijven die onze maatschappelijke standaard wel moeten betalen te vertellen dat ze het allemaal verkeerd doen. #Europa #Innovatie #Economie

https://t.co/8y6r669xSN Echt een goed stuk van @JonaWalk. Zeker wel. En wat betreft de inhoudelijke argumenten kon ik het niet meer met haar eens zijn. Maar voor mij liggen sommige dingen toch anders: dat zal ik uitleggen aan de hand van een aantal quotes: "Er is bij velen nog altijd blijkbaar geen behoefte om te bespreken dat het #coronatoegangsbewijs de vrijheid van miljoenen Nederlanders beperkte op basis van feitelijke onwaarheden. Maar als ik het mij even mag permitteren om te spreken namens de groep die werd benadeeld door het coronatoegangsbewijs – wij hebben daar wel behoefte aan." Jona spreekt niet namens mij. Ik voel die behoefte allang niet meer. Ik heb gezien en gevoeld wat een groot deel van mijn medemens waard is als het gaat om het verdedigen van het recht op lichamelijke integriteit en het verbod op (medische) discriminatie. Namelijk niets. Die mensen heb ik afgeschreven. Voorgoed. Hoe sympathiek ik ze voor de #coronacrisis ook vond en hoezeer ze ook belazerd en misbruikt werden door @hugodejonge en zijn kliek, het maakt me niets uit. Zoals ik al vaak gezegd heb, je moet er staan als het stormt, dondert en bliksemt. Als je er dan niet staat, hoef ik je ook niet als de zon schijnt en het lekker warm is. Een gewaarschuwd mens telt voor twee: fool me once, shame on you. Fool me twice, shame on me. Die mensen krijgen van mij geen tweede kans, nu niet en nooit niet. Die verdienen ze niet, nu niet en nooit niet. Bovendien, ik heb mensen leren kennen die er wél stonden, wél ruggengraat hadden en wél hun stem lieten horen. Soms waren dat mensen die ik vooraf als heel zacht en als zwak inschatte. Daar heb ik me bij sommige mensen behoorlijk in vergist, want toen het er om spande, stonden zij er wél. Dat zijn de mensen die ik koester. Het waren er niet zo heel veel, maar ze waren er. "Maar wat veel van ons het meeste is bijgebleven, is het feit dat een groot deel van de maatschappij – onze (huis)artsen, onze collega’s, onze vrienden en door ons gekozen politieke “leiders” – weg kon kijken van wat er gebeurde." Inderdaad. Treffend verwoordt door Martin Luther King: “In the end, we will remember not the words of our enemies, but the silence of our friends.” "Anderen lieten zich onder druk vaccineren en ervaren nu spijt." Tja. Ik vind het heel naar voor ze, maar het is niet mijn probleem: je houdt je rug recht of je doet het niet. "Het laat zien dat de Parlementaire enquête niet zal helpen om de samenleving te helen, want dit land is daar helemaal nog niet klaar voor." Ik kan een cynisch lachje niet onderdrukken. Alsof de Parlementaire enquête bedoeld om de 'samenleving te helen'. Lachwekkend. Als dat zo zou zijn, zou je niet @Daandekort92 en een paar andere qua relevante kennis inhoudsloze en intellectuele vedervlieggewichten op de politieke criminelen als @SecGenNATO, @ferdgrapperhaus en @hugodejonge afsturen. Als dat zo zou zijn, zou je @MarionKoopmans, @MarcBonten op de pijnbank leggen over de ongefundeerde kletspraatjes die ze ophingen en de flagrante leugens die ze opdisten aan het Nederlandse volk. Nu gaat het erover dat Grapperhaus Arie Slob een "soepjurkje" en "een jankerd" noemde. Ach toch. Foei Ferd. "Pappa Bruls" kon "de ziekte krijgen". Foei Ferd. Ik heb hem wel erger toegewenst dan dat. En hij noemde collega Kajsa Ollongren "een bak grind in de machine van ieder besluitvormingsproces". Dat vind ik nog mild. Ik noemde haar Kaisa de Wrede. En dat vind ik nog steeds een heel goede omschrijving. Daar gaat het over in deze witwas- en doofpot enquête. Zodat er straks een lullig rapportje ligt en men kan zeggen dat men toch héus alles grondig heeft geëvalueerd. En daarom mensen erover op kunnen houden. Ikzelf was een 'gevaar voor de vaccinatiebereidheid' omdat ik een kritisch artikel schreef over de registratietrials van Pfizer en Moderna. Ik heb gezien hoe de @IGJnl kritische artsen opjaagde en probeerde het zwijgen op te leggen, en dat met directe aanwijzingen van Hugo de Jonge. Ik heb meegemaakt hoe @Het_OM mensen als ik probeerde te intimideren. Schaamteloos. Dat zal ik nooit meer vergeten. Ik hoef geen erkenning. Ik hoef geen excuses. Ik hoef geen parlementaire enquête. Ik hoef geen 'heling van de samenleving'. Het zal me allemaal aan mijn anus oxideren. Want er is niets veranderd. Maar deze misdadige aanpak heeft een kostprijs. En dat hebben al deze mensen zich blijkbaar niet gerealiseerd. Want wat bij mij overblijft, is een diep geworteld wantrouwen tegen de overheid en tegen de instanties. En tegen een groot deel van mijn medemens. Ik zal ze nóóit meer vertrouwen. Ik zou wel gek zijn. En reken er maar op dat dat wantrouwen over generaties heengaat. Dat zal ik mijn kinderen wel bijbrengen. Van de goedgelovige en behoorlijk naïeve Jan Bonte is weinig meer over. En dat is maar goed ook. Ik heb het monster in de bek gekeken. Dat hoeft geen tweede keer om er de wrange lessen uit te leren, een keer was meer dan genoeg. Want uiteindelijk gaat het maar om een ding: Je deugt of je deugt niet. https://t.co/JMMxhPFp9X #coronavirus #vaccinatie #maatschappij

Theo update: echo is gemaakt. Er zit iets groots in zijn dikke darm. Waarschijnlijk een ontsteking maar kan ook een tumor zijn. Een tumor is minder waarschijnlijk gezien het plotselinge ziektebeeld maar niet uitgesloten. Daar krijgt Theo nu weer andere medicatie voor. Moet dan snel weg zijn en anders opereren. Shoutout naar mijn allerliefste vriendin die momenteel de hele regio aan het doorkruisen is met Theo voor röntgenfoto’s, echo’s, medicatie. Die ga ik ook in de watten leggen als ik er weer ben. #gezondheid #dierenliefde #vrienden

Het aantal ambtenaren is sinds 1995 met ruim 40% gestegen. Dan wil ik toch één ongemakkelijke vraag stellen: wat heeft dertig jaar digitalisering ons eigenlijk opgebracht? We gingen van ongeveer 810.000 naar 1.135.000 ambtenaren. Ruim 40% meer. Intussen hebben we zowat alles gedigitaliseerd. Dossiers, aangiftes, attesten, facturen, databanken, loketten. Het werd ons verkocht als dé efficiëntieslag: minder papier, minder administratie en uiteindelijk ook minder personeel. Alleen dat laatste is blijkbaar ergens onderweg verloren gegaan. Want terwijl de overheid digitaliseerde, groeide haar personeelsbestand met ruim 40%. En dan wordt het pas echt interessant. In 1995 ging ongeveer 9% van ons BBP naar de rente op de staatsschuld. Vandaag is dat nog ongeveer 2%. Zeven procentpunten van het BBP die niet langer naar rentebetalingen gingen. Dat was een enorme kans om de overheid af te slanken en de lasten op arbeid te verlagen. Maar dat is niet gebeurd. De primaire overheidsuitgaven, dus zonder rente, stegen ondertussen van ongeveer 43% naar 52% van het BBP. De rentelast daalde, maar de overheid werd niet kleiner. De vrijgekomen ruimte werd gewoon opnieuw uitgegeven. Meer pensioenen, meer zorg, meer langdurige ziekte en invaliditeit, meer personeel en meer overheidsuitgaven. En ondertussen bleven de lasten op arbeid hier tot de hoogste van Europa behoren. Goedkopere schulden, geen goedkopere arbeid en ruim 40% meer ambtenaren. En nu de rente weer duurder wordt, de vergrijzing doorzet en de begroting kraakt, moeten we allemaal inleveren. Werknemers, gepensioneerden, zelfstandigen, ondernemers. Iedereen wordt gevraagd de broeksriem aan te halen. Maar wat doet een firma die in zware financiële problemen zit? Die saneert. Die snijdt in de overhead, schrapt inefficiënte structuren, bevriest aanwervingen en zet de tering naar de nering. Geen enkele CEO zou tijdens een reorganisatie 40% meer personeel aannemen en daarna de factuur naar zijn klanten sturen. Waarom vindt de overheid dat blijkbaar wél normaal? Als iedereen moet inleveren, waarom zou een overheid die haar personeelsbestand in dertig jaar met ruim 40% heeft laten groeien, zelf buiten schot moeten blijven? Misschien moet de overheid eerst maar eens verantwoorden waarom zij 40% meer ambtenaren nodig had, vóór ze ons nog één keer komt vertellen waar wij moeten inleveren. Het is tijd dat we de boel opentrekken, want dit zaakje begint stilaan serieus te stinken. #Overheid #Digitalisering #Ambtenaren

Gisteren is mijn demente echtgenote Gerda 74 jaar geworden. De ziekte heeft haar 23 jaar na de detectie (door mij) nog steeds niet volledig klein gekregen maar er is uiteraard wel verval. Verleden jaar nog 500 tot 1000 meter meewandelen. Nu na een bekkenbreuk in januari nog 200 à 400 m. Ze is nog steeds bij mij thuis en heb noch een thuishulp noch enige andere bijstand en heb mij dat nog geen seconde beklaagd. Ik blijf met Gerda Europese bestemmingen afdweilen. Zij heeft er weinig aan maar ik des te meer. Foto: september 2025 Conclusie: dementie is niet altijd een probleem om thuis te houden en te verzorgen maar elke individuele patiënt heeft een ander profiel. #Dementie #Thuiszorg #VerpleegkundigeZorg

En het is precies, precies dat waar ik veel van mijn collega's destijds op gewezen heb, @hansvantelling: dat als dit enorme experiment niet goed zou uitpakken, dat het enorme schade teweeg zou brengen aan het vertrouwen in vaccins en vaccinaties. En dat daarmee ook het vertrouwen in artsen en de medische wetenschap een enorme knauw zou krijgen. En dat is gebeurd. Tragisch, maar waar. Ja, ik ben zelf ook veel kritischer geworden op vaccins en vaccinaties, zeker omdat ik er veel meer van weet: het is naïef te denken dat vaccins alleen maar positieve effecten hebben en geen negatieve effecten kunnen hebben. Dat had ik kunnen weten. We moeten dus veel meer kijken naar vaccins zoals we naar medicijnen kijken: eerlijk en kritisch, met een weging van alle voor- en nadelen. Ik weet nu dat vaccins niet alleen effect hebben op de ziekteverwekkers waartegen je vaccineert, maar ook meer algemene effecten heeft op je immuunsysteem. We geven vaccins aan perfect gezonde kinderen, dus de eisen die aan de effectiviteit en veiligheid gesteld moeten worden, moeten zeer hoog zijn. En we weten nu dat dat in ieder geval niet gold en niet geldt voor de #mRNAvaccins. Maar ook voor de andere vaccins valt daar wel wat op af te dingen. We weten gewoon niet wat de hele cocktail aan vaccins op de langere termijn doet met je immuunsysteem. We (ik) hopen er het beste van, maar zeker weten doen we het niet, want dergelijke studies zijn er gewoon niet. Maar ik zie ook de voordelen van vaccins: ik heb de enorme ellende gezien van mensen met polio uit Staphorst die hun leven lang getekend zijn omdat hun ouders ze niet lieten vaccineren tegen de ziekte. Ik zie ook dat hersenvliesontstekingen en sepsis door de bacterie Hemophilus Influenza tot het verleden behoren. Die waren ronduit vreselijk en worden vrijwel niet meer gezien. En ja, het uitroeien van de pokken was wel degelijk een hele grote zegen voor de mensheid. Wat mensen ook zeggen over hygiène en voeding, pokken was gewoon een enorm besmettelijke ziekte die een enorme mortaliteit en morbiditeit had die je je bijna niet meer kunt voorstellen. De kunst is dan ook om zoveel mogelijk badwater voorzichtig weg te laten stromen, en ondertussen de baby goed in de gaten te houden. Maar ik vrees dat er hiervoor al te veel gebeurd is. Het wantrouwen tegen artsen, bestuurders en instituten zoals het @rivm is groot en dat wantrouwen zal bij veel mensen niet meer verdwijnen. Zeker niet zolang er niet een mea culpa komt. Ik heb niet voor niets al mijn gegevens bij het RIVM laten verwijderen. Ik moest zelfs antistoftiters tegen bof, rode hond en mazelen laten bepalen om aan het werk te kunnen. So be it. En het is niet voor niets dat ik mijn kinderen vertelt dat ze zich nooit, maar dan ook nooit met een mRNA-vaccin moeten laten inspuiten. En het grappigste is nog wel dit: zeer recent werd mijn premium plus plaats zo maar geupgrade naar Business Class. Ik wist niet wat me overkwam. Ik kwam naast een multimiljonair te zitten: hij had jarenlang voor Big Pharma gewerkt en was daar behoorlijk rijk van geworden. Ja hoor, ook bij Merckx en Pfizer. Nu zat ie in de raketten: booming business volgens hem. Goh. En dus kregen we het ook over de mRNA-vaccins van Pfizer. Ik had hem verteld dat ik neuroloog was, maar van boerenafkomst. Dat vond ie heel grappig. Maar goed, hij had twee kinderen, van 13 en 16. Ik heb hem niets gevraagd, dat zijn mijn zaken niet. Maar hij begon er zelf over: "I would never have let my children be injected with that stuff. We know far too little about it. And I know very well how the pharmaceutical companies work." "Besides, they weren't at any risk at all; it was nothing more than a bad flu. And in the end, I didn't do it, because my friends advised against it." "It was absolutely big business, but not for the people who took it..." De superrijken wisten het dus wel. #vaccins #gezondheid #vertrouwen

Pijnlijk: ex-minister Grapperhaus noemde zijn collega Slob ‘een soepjurkje en een jankerd’, de Nijmeegse burgemeester kon ‘de ziekte krijgen’ en hij had ‘diepe minachting’ voor de ‘geriatrische beunhazerij’ in de Eerste Kamer. https://t.co/YaxczzO7CR #politiek #Nederland #EersteKamer

Hugo de Jonge loog. Niet alleen tijdens zijn ministerschap, ook onder ede tijdens zijn verhoor in juli. Hij hield vol dat in oktober, november en december 2021 de overgrote meerderheid van de coronapatiënten in het ziekenhuis ongevaccineerd was. Onwaar. Arts Jona Walk zette met dataonderzoeker Bram Bakker en ziekenhuisdirecteur Jacco Vroegop voor de enquêtecommissie de cijfers op een rij, zodat zij Hugo de Jonge tijdens zijn tweede verhoor kan confronteren met zijn leugens. Zelfs de RIVM-cijfers – waar het nodige op aan te merken is – laten zien dat in die maanden minder dan de helft van de coronapatiënten in het ziekenhuis als ongevaccineerd stond geregistreerd. Nauwkeurigere cijfers rechtstreeks uit ziekenhuizen lagen nog lager: tussen de 20 en 38 procent. De Jonge wist in 2021 dat het niet klopte toen hij zei dat dit de ‘pandemie van de ongevaccineerden’ was. Hij loog om de -al hoge!- vaccinatiegraad omhoog te jagen en bereikte daarmee precies het omgekeerde. De vaccinatiebereidheid, ook voor alle andere ziekten, is gedaald sinds de coronacrisis. De schade die De Jonge heeft aangericht aan de volksgezondheid is enorm. https://t.co/RodFQPfnzg #vaccinatie #coronacrisis #gezondheid

More and more children with cancer are surviving the disease due to improved diagnostics, more effective treatments, and increased scientific research, according to the Princess Máxima Center and the Foundation Kids Cancer-Free, which advocate for further investment in research into this condition. (translated)