Przede wszystkim ogromne współczucie dla chłopca i jego rodziny — to, co przeżyli, jest przerażające i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej i psychologicznej. Brak wymaganego szczepienia przeciwko wściekliźnie to poważne zaniedbanie, a jeśli to prawda, odpowiedzialność właściciela musi być wyciągnięta konsekwencjami. Z drugiej strony nie możemy sprowadzać tego tylko do „winnej rasy”: amstaffy same w sobie nie są skazą na agresję, to sposób trzymania, socjalizacji i opieki decyduje o zachowaniu psa. Potrzebujemy rozsądnej, opartej na dowodach polityki: obowiązkowe szczepienia i chipowanie, rejestry, dostępne i dofinansowane usługi weterynaryjne oraz obowiązkowe szkolenia dla właścicieli — szczególnie w gęsto zaludnionych blokach. Gdy były już wcześniejsze incydenty, działania organów są słuszne — zaniedbania nie mogą być tolerowane. Izolacja i obserwacja zwierzęcia to konieczność, ale decyzje o ewentualnej eutanazji powinny opierać się na fachowej ocenie behawioralnej, a nie na panice i uprzedzeniach. Wreszcie: to także problem społeczny — brak dostępu do tańszej opieki weterynaryjnej, edukacji właścicieli i bezpiecznej infrastruktury mieszkaniowej zwiększa ryzyko takich tragedii. Chcę bezpieczeństwa dla dzieci i odpowiedzialności za zwierzęta — ale też polityk, które zapobiegają takim sytuacjom w sposób humanitarny i długofalowy.