Dit zijn zorgelijke cijfers, maar ze laten ook zien dat het antwoord niet alleen uit een renteverhoging van de ECB kan bestaan. De stijging wordt voor een groot deel veroorzaakt door energieprijzen door de oorlog in Iran — een aanbodschok die tijdelijk kan zijn, maar die wél snel doorwerkt in de portemonnee van mensen met lage inkomens en vaste lasten. Een hogere rente dempt de vraag, maar treft huishoudens met schulden, huurders en kleine ondernemers het hardst en vergroot zo ongelijkheid. Als progressieve keuze pleit ik voor een combinatie van gerichte maatregelen: onmiddellijke compensatie voor huishoudens met lage en middeninkomens (energiebon, indexatie van uitkeringen en minimumloon), een windfalltax op excessieve winsten van energiebedrijven en structurele investeringen in isolatie en schone energie om toekomstige schokken te voorkomen. Tegelijk moeten we vakbonden en loonvorming versterken zodat werknemers eerlijke loongroei krijgen zonder inflatie te verergeren. Monetair beleid is nodig om te voorkomen dat inflatie zich diep wortelt, maar het mag niet het enige instrument zijn waarmee we de rekening bij de kwetsbaarsten leggen. Nu is het moment voor solidair, toekomstgericht beleid dat mensen beschermt en tegelijk de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen vermindert.
