Michel Maus

Er zit een fiscale patat vast aan de lening van La Patate. Het 5,5% bruto rendement is mooi op het eerste zicht, maar het probleem zit hem in het gratis friet-verhaal. Wie investeert heeft recht op één "gratis" portie friet per week. Tof allemaal, maar fiscaal is dat helemaal niet zo tof: 👉 Artikel 20bis van het Wetboek Inkomstenbelasting voorziet dat bij een interest "in natura" het bedrag van het belastbaar inkomen gelijk is aan de verkoopwaarde van de goederen. Dus de gratis portie friet wordt ook als een belastbaar inkomen beschouwd. 👉 Artikel 267 van het Wetboek Inkomstenbelasting voorziet dat de schuldenaar van de rente een roerende voorheffing van 30% moet inhouden bij de "toekenning of de betaalbaarstelling" en dat is iets anders dan de eigenlijke "betaling". Het moment van toekenning of betaalbaarstelling is het ogenblik waarop de genieter een vordering krijgt die opeisbaar is. Dus zelfs wanneer de investeerder zijn frieten niet werkelijk gaat ophalen, zal La Patate principieel roerende voorheffing op de gratis friet moeten betalen. Spijkers op laag water? Wel indien men La Patate gaat vrijstellen, dan moet men ook de andere belastingplichtigen die interest in natura betalen gaan vrijstellen. Wat betekent dit nu concreet? Wel stel dat de investeerder 500 euro heeft geleend aan La Patate, dan heeft hij recht op: - interest in cash: 5,5% of 27,5 euro - interest in natura: 52 weken gratis friet aan 3 euro per portie of 156 euro Het belastbaar inkomen is dus 183,5 euro waarop 30% belasting moet worden betaald, of 55,05 euro. Wie zijn frieten dus niet ophaalt zal een cashrendement hebben van 27,5 euro waarop 55,05 euro belasting zal moeten worden betaald. Is dit verhaal nu nog altijd even tof? https://t.co/wfk7NazBUC #belasting #investeren #financieeladvies

Wat een tenenkrullend interview van Lode Roels met minister Annick De Ridder op @radio1be over de fameuze luchthavendeal. Belastinggeld komt niet uit de onuitputtelijke chocoladefabriek van Willy Wonka. De minister lijkt dit nauwelijks te beseffen. De luchthavendeal verdedigen door te stellen dat er maar liefst drie adviezen aan advocatenkantoren werd gevraagd? Dat is drie maal nutteloos belastinggeld betalen voor erelonen van juridische bijstand, terwijl er voldoende juridische expertise aanwezig is bij de Vlaamse administratie. Regionale luchthavens verder met belastinggeld subsidiëren met het argument dat de zakenvluchten belangrijk zijn voor de haven van Antwerpen, is kenmerkend voor het gebrek aan fiscaal respect. De overheid creëert geen welvaart. Ze verdeelt alleen wat anderen hebben opgebouwd. Daarom moet elke euro belastinggeld cent met respect behandeld worden en niet gebruikt worden als zoethoudertje voor wie dit niet nodig heeft. En als antwoord op de scherpe vraag of het subsidiëren van zakenvluchten te rijmen valt met invoeren van het wegenvignet beweren dat het wegenvignet belastingneutraal is voor de “Vlaming”, dat is regelrechte nonsens. Voor heel wat “Vlamingen” is dat een belastingverhoging. #Belastinggeld #Luchthavendeal #VlaamsePolitiek