Search

Το επιχείρημα "ανήκει στο έδαφος της Ανατολίας, άρα πρέπει να μείνει εκεί, μας ανήκει και νοιαζόμαστε για την κληρονομιά της" θα ήταν συγκινητικό, δεν λέω... Αλλά πρώτον, η ξαφνική αυτή "αγάπη" των σύγχρονων Τούρκων για την πολιτιστική κληρονομιά της Ανατολίας γεννήθηκε μόλις τον 20ο αιώνα για καθαρά τουριστικούς και πολιτικούς λόγους. Για εκατοντάδες χρόνια, η Οθωμανική Αυτοκρατορία έβλεπε τα αρχαία ελληνικά, ρωμαϊκά και λυκιακά μνημεία της Ανατολίας ως "άχρηστες πέτρες των ειδωλολατρών". Τα χρησιμοποιούσαν ως υλικό για να χτίσουν ασβεστοκάμινα, στάβλους και τείχη, ή τα χάριζαν με επίσημα σουλτανικά φιρμάνια στους Ευρωπαίους. Το χώμα δεν έχει συνείδηση, οι άνθρωποι έχουν. Και η ιστορική συνείδηση λέει ότι η πολιτιστική κληρονομιά ανήκει σε αυτόν που τη δημιούργησε και σε αυτόν που τη σέβεται, όχι σε αυτόν που έτυχε να κατακτήσει το έδαφος αιώνες αργότερα και τώρα θυμήθηκε να το παίξει προστάτης των αρχαίων. #ΠολιτιστικήΚληρονομιά #Ιστορία #Ανατολία

Και να που φτάσαμε και στο σημείο να βλέπουμε έναν σύγχρονο επισκέπτη από την Τουρκία να στέκεται μπροστά στο εντυπωσιακό Μνημείο των Νηρηίδων στο Βρετανικό Μουσείο και να αναρωτιέται, οργισμένος κιόλας, "πώς κλάπηκαν τα αρχαία μνημεία ΜΑΣ από την Ανατολία"... Να το δικαιολογήσουμε ότι μπερδεύει τη γεωγραφία με την εθνική καταγωγή; Θα μπορούσε να ισχύει. Όμως ποιος φταίει όταν ο ίδιος επισκέπτης αρχίζει τις άρες μάρες κουκουνάρες, έχοντας πλήρη άγνοια για τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτά τα αρχαιολογικά διαμάντια κατέληξαν στο Λονδίνο; Μα φυσικά το ίδιο το σύγχρονο τουρκικό κράτος που μάχεται να αυτοπαρουσιαστεί ως ο νόμιμος κληρονόμος αυτών των μνημείων. Για να καταλάβουμε την ιστορία από την αρχή, το Μνημείο των Νηρηίδων κατασκευάστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. στην Ξάνθο της Λυκίας, μια περιοχή της σημερινής νοτιοδυτικής Τουρκίας. Δημιουργήθηκε από σπουδαίους Έλληνες γλύπτες της Ιωνίας για χάρη ενός τοπικού ηγεμόνα. Εκείνη την εποχή, οι πρόγονοι των σημερινών Τούρκων δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την περιοχή, καθώς ζούσαν ως νομάδες στην Κεντρική Ασία και εμφανίστηκαν στην Ανατολία 1.500 χρόνια αργότερα, τον 11ο αιώνα μ.Χ. Τα επαναλαμβάνουμε συνεχώς ναι το ξέρω! Η μεγαλύτερη όμως αλήθεια κρύβεται στον τρόπο με τον οποίο το μνημείο αυτό έφυγε από την Ανατολία. Όταν ο Βρετανός αρχαιολόγος Σαρλ Φέλοους έφτασε στην Ξάνθο το 1838, το Μνημείο των Νηρηίδων δεν ήταν ένα όρθιο οικοδόμημα. Είχε γκρεμιστεί και ισοπεδωθεί ολοκληρωτικά από ισχυρούς σεισμούς ήδη από την εποχή του Βυζαντίου. Τα ανάγλυφα μάρμαρα και οι κολώνες του ήταν θαμμένα μέσα στο χώμα, διάσπαρτα και ξεχασμένα για αιώνες. Για να τα ξεθάψει και να τα μεταφέρει στο Λονδίνο, ο Φέλοους δεν έκανε κάποια κλοπή στα κρυφά (όπως ο Έλγιν για παράδειγμα). Απευθύνθηκε στην επίσημη κυβέρνηση της χώρας, την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1841, ο ίδιος ο Σουλτάνος εξέδωσε ένα επίσημο αυτοκρατορικό φιρμάνι, δίνοντας στους Βρετανούς τη ρητή έγκριση να φορτώσουν τα αρχαία μάρμαρα σε πολεμικά πλοία και να τα πάρουν. Για τους Οθωμανούς, η κλασική αρχαιότητα ήταν απλώς "άχρηστες πέτρες των γκιαούρηδων" που μπορούσαν να τις χαρίσουν ή να τις πουλήσουν για να κάνουν διπλωματικές εξυπηρετήσεις στις μεγάλες δυνάμεις της εποχής. Θα μου πείτε τώρα, πώς θα τα μάθει αυτά ο κάθε Τούρκος επισκέπτης; Ελα μου ντε. Κάποιος γλωσσολόγος είπε κάποτε "Η εκπαίδευση είναι ένα σύστημα επιβαλλόμενης άγνοιας"... #Αρχαιότητα #Ιστορία #Τουρκία

Πάμε να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα γιατί δέχομαι και βλέπω διάφορα σχόλια. Το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα και το κράτος διδάσκουν διαχρονικά ότι οι σύγχρονοι Τούρκοι είναι οι απευθείας απόγονοι των τουρκικών φυλών που μετανάστευσαν μαζικά από τις στέπες της Κεντρικής Ασίας και αντικατέστησαν ή αφομοίωσαν τους παλιούς πληθυσμούς. Η μελέτη που σας παρουσίασα δείχνει ότι η γενετική συνεισφορά από την Κεντρική Ασία στο DNA των σύγχρονων Τούρκων είναι εξαιρετικά χαμηλή, καθώς κυμαίνεται κατά μέσο όρο μόλις στο 9% με 15%. Το υπόλοιπο γονιδίωμα προέρχεται από τους γηγενείς, αρχαίους πληθυσμούς της Ανατολίας (Έλληνες, Αρμένιοι, Καυκάσιοι). Η επιστήμη απέδειξε ότι η τουρκική γλώσσα και το Ισλάμ επιβλήθηκαν μέσω πολιτισμικής αφομοίωσης από μια ολιγάριθμη άρχουσα τάξη και όχι μέσω φυλετικής αντικατάστασης του πληθυσμού. Ο γείτονες, για να δικαιολογήσουν τον εθνικό τους μύθο, επιχειρούν να συνδέσουν πολιτισμικά και φυλετικά την Τουρκία με τις τουρκόφωνες χώρες της Ασίας (Αζερμπαϊτζάν, Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν), παρουσιάζοντας μια δήθεν "κοινή βιολογική μοίρα". Όμως η μελέτη έδειξε ότι οι σύγχρονοι Τούρκοι δεν σχηματίζουν γενετική ομάδα με τους λαούς της Κεντρικής ή Ανατολικής Ασίας. Αντίθετα, έχουν τη στενότερη γενετική συγγένεια με τους πληθυσμούς των Βαλκανίων (κυρίως Έλληνες), του Καυκάσου και της Νότιας Ευρώπης. Το εθνικιστικό τους αφήγημα προβάλλει την εικόνα μιας ενιαίας, "συμπαγούς" και ομοιογενούς τουρκικής εθνότητας, διαχωρίζοντάς την αυστηρά από τις χριστιανικές μειονότητες που ζούσαν ιστορικά στην περιοχή. Και πάλι η μελέτη τους διαψεύδει καθώς δείχνει ότι η δομή του πληθυσμού χαρακτηρίζεται από τεράστια γενετική ποικιλομορφία και εκτεταμένη επιμειξία. Το DNA της σημερινής Τουρκίας διαμορφώθηκε από αιώνες μετακινήσεων και αναγκαστικών ή εκούσιων εξισλαμισμών. Η μελέτη εντόπισε επίσης πολύ υψηλά ποσοστά ενδογαμίας (αιμομιξίας/γάμων μεταξύ συγγενών σε ποσοστό 50%), γεγονός που εξηγεί γιατί ορισμένα αρχαία γενετικά χαρακτηριστικά των ντόπιων πληθυσμών παρέμειναν "κλειδωμένα" και αναλλοίωτα ανά τους αιώνες. Με λίγα λόγια, η μελέτη , απέδειξε ότι οι σημερινοί Τούρκοι είναι βιολογικά οι παλιοί κάτοικοι της περιοχής (κυρίως Έλληνες και Αρμένιοι), οι οποίοι κατά την οθωμανική περίοδο άλλαξαν γλώσσα και θρησκεία για να επιβιώσουν ή να αποκτήσουν προνόμια. Ας δούμε και τι έγινε μετά τη μελέτη. Ξεκινώντας από τα ΜΜΕ αλλά και την αντίδραση της κοινής γνώμης... Το μεγαλύτερο μέρος του τουρκικού τύπου, επέλεξε να εξαφανίσει πλήρως τα εθνολογικά και ιστορικά συμπεράσματα της μελέτης. Εστίασαν αποκλειστικά στο ιατρικό κομμάτι. Οι τίτλοι έγραφαν: "Σπουδαία ανακάλυψη του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ για τις σπάνιες γενετικές ασθένειες στην Τουρκία"... Απέφυγαν εσκεμμένα να αναφέρουν τις λέξεις "Βαλκάνια", "Ελλάδα", "Καύκασος" ή το χαμηλό ποσοστό ασιατικού DNA. Παρουσίασαν τη δημιουργία του "του τουρκικού γονιδιώματος" ως ένα καθαρά επιστημονικό επίτευγμα για την υγεία και την καταπολέμηση των κληρονομικών ασθενειών από γάμους μεταξύ συγγενών... Το τι γίνεται δε στα ΜΚΔ το βλέπετε καθημερινά. Μέχρι που κατηγορούν τους επιστήμονες (ακόμα και τους Τούρκους καθηγητές του Μπίλκεντ) ότι "υπηρετούν ξένα συμφέροντα"...Είπαμε όλοι είναι εχθροί! Διαβάζουμε ότι η μελέτη αποτελεί ευθεία επίθεση στην εθνική τιμή. Τα εθνικιστικά ΜΜΕ υποστήριξαν ότι τέτοιες μελέτες θέλουν να κάνουν τους Τούρκους να νιώθουν "νόθοι" ή "εκτουρκισμένοι Έλληνες και Αρμένιοι". Βεβαίως υπήρξαν και οι φωνές που τόλμησαν να αναλύσουν τα δεδομένα. Όμως στην ουσία επιβεβαιώνεται ότι στην Τουρκία η βιολογία θεωρείται απειλή για την εθνική ασφάλεια! Το κράτος προτιμά να κρατά τους πολίτες εγκλωβισμένους στον μύθο της Κεντρικής Ασίας, διότι αν η κοινωνία αποδεχθεί ότι οι πρόγονοί της ήταν οι λαοί που σήμερα θεωρεί "εχθρούς" (Έλληνες, Αρμένιοι), τότε ολόκληρο το οικοδόμημα του τουρκικού εθνικισμού θα καταρρεύσει από μέσα! Τώρα, επειδή διάβασα ότι η Τουρκίας μπορεί να τ εκμεταλλευτεί αυτό προς όφελος των διεκδικήσεών της και όχι μόνο, θα ήθελα να το σχολιάσω λίγο... Για να "περάσει" ένα τέτοιο επιχείρημα στη διεθνή σκηνή και να στηρίξει διεκδικήσεις θα πρέπει να κάνει ριζικές αλλαγές: Θα πρέπει να ανέβει στην εξουσία μια ηγεσία που θα αποκήρυσσε πλήρως την ασιατική και ισλαμική ταυτότητα της χώρας, αφού η σημερινή Τουρκία στηρίζεται στον τουρκικό εθνικισμό (είμαστε Τούρκοι από την Ασία) και το πολιτικό Ισλάμ (είμαστε οι συνεχιστές των Οθωμανών). Θα πρέπει να υιοθετήσουν ένα αφήγημα "Ανατολισμού", δηλώνοντας επίσημα: "Δεν είμαστε Ασιάτες, είμαστε οι αυτόχθονες κάτοικοι της Μικράς Ασίας, άρα είμαστε οι νόμιμοι κληρονόμοι των Μυκηναίων, των Τρώων και των Βυζαντινών". Κάτι τέτοιο, όμως, θα προκαλούσε άμεσο εμφύλιο πόλεμο στο εσωτερικό της Τουρκίας, καθώς το 90% του πληθυσμού θα ένιωθε ότι του κλέβουν την ταυτότητά του (έτσι έχουν γαλουχηθεί!). Θα πρέπει να ξεκινήσουν μια παγκόσμια εκστρατεία "πολιτισμικής κλοπής", παρόμοια με αυτή που έκαναν τα Σκόπια με τον Μέγα Αλέξανδρο, αλλά σε τεράστια κλίμακα. Θα πρέπει να μετονομάσουν πόλεις, να αλλάξουν τα σχολικά βιβλία, να ισχυριστούν ότι ο Μυκηναϊκός πολιτισμός ή το Βυζάντιο δεν ήταν "ελληνικά" αλλά "ανατολιακά/προ-τουρκικά" και ότι η Ελλάδα απλώς τα "σφετερίστηκε". Και εδώ θα μου πείτε μα...αφού αυτό κάνει αυτή τη στιγμή. Ναι θα απαντήσω αλλά υπάρχει μια διαφορά. Η Τουρκία σήμερα προσπαθεί να αποδείξει ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι ένα «τεχνητό κράτος των Δυτικών» χωρίς συνέχεια. Αυτό το κάνουν για να μας παρουσιάσουν ως "εισβολείς" ή "ξένους" στο Αιγαίο. Χρησιμοποιεί τον "Ανατολισμό" μόνο ως γεωγραφικό και πολιτιστικό όρο, ποτέ ως φυλετικό/γενετικό. Λένε δηλαδή : "Η Ανατολία είναι δική μας, άρα ο Όμηρος που γεννήθηκε εδώ είναι δικός μας"... Τι δεν λένε; Και εκεί είναι η διαφορά. "Ελάτε να κάνουμε τεστ DNA για να το αποδείξουμε". Αν άνοιγαν την πόρτα των τεστ DNA, εκατομμύρια "Τούρκοι" θα ανακάλυπταν επίσημα ότι οι προπαππούδες τους ήταν θύματα των δικών τους προγόνων. Το κράτος τους θα διαλυόταν από μια εσωτερική κρίση ταυτότητας. Η Τουρκία θέλει να έχει το μονοπώλιο της Μικράς Ασίας. Της αρκεί να λέει ότι η Ελλάδα είναι ένα "κατασκεύασμα" για να δικαιολογεί τη "Γαλάζια Πατρίδα" και τις τρέχουσες επεκτατικές της βλέψεις.Για να εκμεταλλευτεί όμως το DNA στη διεθνή σκηνή, θα έπρεπε να αλλάξει το Σύνταγμά της, να σβήσει τη λέξη "Τούρκος" (που παραπέμπει στην Ασία) και να αυτοπροσδιοριστεί ως ένα μεσογειακό, χριστιανικό/παγανιστικό υβρίδιο. Αυτό είναι το κομμάτι που είναι πρακτικά αδύνατο να συμβεί... Αυτά τα λίγα...μαζί με την καλημέρα μου! Υ.Γ.Θα ήταν πιστεύω ενδιαφέρον να δείτε τι έχουν δείξει οι μελέτες για τους πληθυσμούς που ήρθαν ως πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη το 1922...😉 #DNA #Εθνολογία #Τουρκία

Κάθε φορά που οι γείτονες θα σας εμφανίζουν ψευδογενετιστές και ψευδομελέτες εσείς θα τους εμφανίζεται αυτή που είναι η επίσημη και πιο έγκυρη έρευνα και η οποία ξεκαθάρισε το τοπίο για το DNA της Τουρκίας... Δημοσιεύτηκε το 2021 στο κορυφαίο αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences) με τον τίτλο: "The Genetic Structure of the Turkish Population" (Η Γενετική Δομή του Τουρκικού Πληθυσμού). Πρόκειται για την πρώτη και μεγαλύτερη έρευνα στην ιστορία, όπου επιστήμονες από διεθνή πανεπιστήμια (μαζί με το Πανεπιστήμιο Bilkent της Άγκυρας) ανέλυσαν το πλήρες γονιδίωμα από 3.362 πολίτες και από τις 81 επαρχίες της Τουρκίας, κάνοντας σύγκριση με δεκάδες άλλους πληθυσμούς. Σας δίνω τα 4 Κύρια Συμπεράσματα της Έρευνας: - Γενετική συνέχεια με την Αρχαία Ανατολία (~85%-90%): Το DNA των σημερινών κατοίκων της Τουρκίας δείχνει ότι είναι η άμεση συνέχεια των πληθυσμών που ζούσαν εκεί εδώ και χιλιάδες χρόνια. Υπάρχει τεράστια γενετική ταύτιση με τους αρχαίους πληθυσμούς της Ανατολίας (Χετταίους, Φρύγες), τους Βυζαντινούς/Ρωμιούς, τους Αρμένιους και τους λαούς του Καυκάσου. - Ελάχιστη συνεισφορά από την Κεντρική Ασία (~9%-13%): Η γενετική συνεισφορά των νομαδικών τουρκικών φύλων που ήρθαν από τη Μογγολία και τη Σιβηρία τον 11ο αιώνα, κυμαίνεται κατά μέσο όρο μόλις στο 9% με 13%. Αυτό σημαίνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών Τούρκων είναι στην πραγματικότητα εξισλαμισμένοι γηγενείς πληθυσμοί και όχι Ασιάτες. - Υψηλή συγγένεια με τη Νότια Ευρώπη και τα Βαλκάνια: Λόγω της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των ανταλλαγών πληθυσμών, το DNA των Τούρκων (ειδικά στη δυτική Τουρκία και την Ανατολική Θράκη) παρουσιάζει πολύ στενή γενετική συγγένεια με τους κατοίκους της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και της Ιταλίας. - Δεν υπάρχει "Τουρκικό Γονίδιο": Η έρευνα απέδειξε ότι η Τουρκία είναι ένα γενετικό μωσαϊκό. Οι άνθρωποι εκεί είναι ενωμένοι λόγω κοινής γλώσσας και κουλτούρας, αλλά γενετικά είναι Μεσογειακοί και Ανατολίτες. Και για να μη σας πουν άρες μάρες κουκουνάρες, ας τα μεταφράσουμε και ιστορικά : Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Μικρά Ασία, δεν εξόντωσαν τα εκατομμύρια των ντόπιων (Ελλήνων, Αρμενίων κλπ.) για να τους αντικαταστήσουν, διότι οι ίδιοι ήταν μερικές δεκάδες χιλιάδες πολεμιστές. Αυτό που συνέβη ανά τους αιώνες ήταν ένας μαζικός πολιτισμικός και θρησκευτικός εξισλαμισμός. Οι ντόπιοι άλλαξαν θρησκεία και γλώσσα για να γλυτώσουν τους φόρους και τις διώξεις, αλλά το DNA τους παρέμεινε το ίδιο. Η ειρηνική ή αναγκαστική αφομοίωση και οι εξισλαμισμοί αφορούν κυρίως τους πρώτους αιώνες της οθωμανικής κυριαρχίας (11ος - 18ος αιώνας). Όταν όμως η Οθωμανική Αυτοκρατορία άρχισε να καταρρέει και γεννήθηκε ο σκληρός τουρκικός εθνικισμός (Νεότουρκοι και Κεμάλ), η στρατηγική άλλαξε ριζικά.Από την αφομοίωση, πέρασαν στην προμελετημένη φυσική εξόντωση με σκοπό τη δημιουργία ενός "καθαρού" τουρκικού κράτους: - Η Γενοκτονία των Αρμενίων (1915): 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι σφαγιάστηκαν ή πέθαναν σε πορείες θανάτου στην έρημο. - Η Γενοκτονία των Ελλήνων (Πόντος και Μικρά Ασία, 1914-1923): Πάνω από 350.000 Έλληνες του Πόντου και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι στη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη εξοντώθηκαν συστηματικά μέσω σφαγών και των διαβόητων "ταγμάτων εργασίας". - Η Γενοκτονία των Ασσυρίων: Εκατοντάδες χιλιάδες χριστιανοί Ασσύριοι σφαγιάστηκαν την ίδια περίοδο. Το γεγονός ότι το DNA των σημερινών Τούρκων παραμένει ~90% ντόπιο ανατολιακό, δεν αναιρεί τις γενοκτονίες, αλλά τις εξηγεί θα έλεγα με έναν ανατριχιαστικό τρόπο: - Κατά τη διάρκεια των σφαγών των Αρμενίων και των Ελλήνων, εκατοντάδες χιλιάδες χριστιανικά ορφανά παιδιά και νεαρές γυναίκες ενσωματώθηκαν με το ζόρι σε τουρκικές οικογένειες, εξισλαμίστηκαν και μεγάλωσαν ως Τούρκοι. Το γονίδιό τους πέρασε στις επόμενες γενιές της Τουρκίας. - Ολόκληρα χωριά άλλαξαν επιφανειακά πίστη για να γλυτώσουν τη σφαγή και την απέλαση, παραμένοντας κρυφά πιστά στις ρίζες τους, αλλά οι απόγονοί τους σήμερα δηλώνονται ως Τούρκοι. Επομένως, το υψηλό ποσοστό ντόπιου DNA στην Τουρκία δεν είναι ένδειξη "ειρηνικής συνύπαρξης" (που συχνά μας λένε και υπερηφανεύονται κιόλας) αλλά το ζωντανό αποτύπωμα των θυμάτων που αφομοιώθηκαν βίαια, τη στιγμή που τα αδέλφια τους και οι γονείς τους σφαγιάζονταν στις γενοκτονίες... Και πάλι την καλημέρα μου! #DNA #TurkishHistory #Genetics

Οι Οθωμανοί ΔΕΝ ήθελαν να τους αποκαλείς «Τούρκους» Αν ταξιδεύατε στον χρόνο και αποκαλούσατε έναν Οθωμανό αξιωματούχο στην Κωνσταντινούπολη «Τούρκο», δεν θα εισέπραττε μια εθνική υπερηφάνεια, αλλά μια βαριά προσβολή. Για την άρχουσα τάξη, η λέξη «Τούρκος» ήταν υποτιμητική ετικέτα. Ας δούμε γιατί. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν μια πολυεθνική, δυναστική αυτοκρατορία. Η ελίτ της αυτοκρατορίας αυτοπροσδιοριζόταν αποκλειστικά ως «Osmanlı» (Οθωμανοί). Αυτό σήμαινε ότι ήσουν πιστός στον Σουλτάνο, μορφωμένος, μουσουλμάνος (συνήθως) και μιλούσες την οθωμανική γλώσσα. Τι σήμαινε τότε η λέξη «Τούρκος»; Χρησιμοποιούνταν σχεδόν αποκλειστικά για να περιγράψει τους νομάδες Τουρκμένους (Yörük) και τους αναλφάβητους, φτωχούς αγρότες της κεντρικής Ανατολίας. Κάτι αντίστοιχο με το «βλάχος» ή «χωριάτης» στη νεότερη ελληνική καθομιλουμένη. Οι Οθωμανοί ιστορικοί μάλιστα είχαν εφεύρει συγκεκριμένες μειωτικές εκφράσεις στα κείμενά τους: Etrak-i bi-idrak: Σημαίνει κυριολεκτικά «οι Τούρκοι χωρίς κατανόηση/οι ανόητοι Τούρκοι». Türk-i-bed-lika: Σημαίνει «ο κακόμορφος/άσχημος Τούρκος». Kaba Türk: Ο «άξεστος/χοντροκομμένος Τούρκος». Η πολιτισμική απόσταση ήταν τεράστια. Η επίσημη οθωμανική γλώσσα (Osmanlıca) ήταν ένα κράμα τουρκικών, αραβικών και περσικών, το οποίο ο απλός «Τούρκος» αγρότης της Ανατολίας δεν μπορούσε καν να καταλάβει. Η ελίτ έβλεπε την κουλτούρα της Ανατολίας ως υποδεέστερη. Ποιοι τους έλεγαν «Τούρκους»; Οι Ευρωπαίοι! Για τη Δύση, «Τούρκος» σήμαινε απλώς «Μουσουλμάνος της Ανατολής» (εξού και η φράση turning Turk για όποιον άλλαζε την πίστη του). Οι ίδιοι οι Σουλτάνοι όμως έβλεπαν τους εαυτούς τους ως κοσμοπολίτες ηγεμόνες, Ρωμαίους αυτοκράτορες (Kayser-i Rûm) και Χαλίφηδες. Όλα αυτά άλλαξαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα με την κατάρρευση της αυτοκρατορίας, την άνοδο του εθνικισμού και το κίνημα των Νεότουρκων. Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ χρειάστηκε να κάνει τεράστια προσπάθεια για να αντιστρέψει τον όρο και να τον μετατρέψει σε πηγή εθνικής υπερηφάνειας με το περίφημο: «Τι ευτυχία να λες ότι είσαι Τούρκος». #ΟθωμανικήΑυτοκρατορία #Τούρκος #Ιστορία

Για ακόμη μια φορά το καρακατιναριό βγήκε να μας πουλήσει φούμαρα. Είναι ιστορικό γεγονός ότι η Ελλάδα, όπως και πολλά άλλα νεοσύστατα κράτη της εποχής, προχώρησε σε ευρείας κλίμακας μετονομασίες οικισμών, βουνών και ποταμών. Κατά την οθωμανική περίοδο, πολλά τοπωνύμια είχαν λάβει τουρκικές, σλαβικές, αρβανίτικες ή βλάχικες ονομασίες.Ιδιαίτερα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913 δηλαδή) και την ενσωμάτωση νέων εδαφών, συστάθηκαν ειδικές κυβερνητικές επιτροπές με σκοπό την αντικατάσταση των ξενόγλωσσων ονομάτων με ελληνικά. Στόχος της τότε πολιτικής ήταν η ομογενοποίηση του κράτους και η ανάδειξη της σύνδεσης με την αρχαία και βυζαντινή ιστορία. Η πρακτική αυτή δεν ήταν αποκλειστικά ελληνική. Αντίστοιχες μαζικές μετονομασίες χωριών και πόλεων πραγματοποιήθηκαν την ίδια περίοδο στην Τουρκία, στη Βουλγαρία και σε άλλες γειτονικές χώρες, στο πλαίσιο του εθνικού επαναπροσδιορισμού τους. Προσέξτε τώρα...Ναι τα εθνικά κράτη νομιμοποιούν την παρουσία τους σε μια περιοχή μέσω της επίκλησης της ιστορικής συνέχειας και της αυτοχθονίας (το συναντήσαμε πολλές φορές αυτό). Υπάρχει όμως μια τεράστια διαφορά στα κίνητρα εφαρμογής αυτού του μέτρου. - Για το ελληνικό κράτος, η μετονομασία των οικισμών δεν θεωρήθηκε "κατασκευή" μιας νέας ταυτότητας, αλλά επιστροφή στις ρίζες. Η επίσημη θέση ήταν ότι τα τουρκικά ή σλαβικά ονόματα ήταν προϊόντα μεταγενέστερων κατακτήσεων και επιδρομών. Η αντικατάστασή τους με αρχαιοπρεπή ή βυζαντινά ονόματα θεωρήθηκε πράξη δικαιοσύνης απέναντι στην ιστορία της περιοχής, με σκοπό να συνδεθεί το σύγχρονο παρόν απευθείας με το κλασικό παρελθόν (κάτι που οι πανέξυπνοι γείτονες θεωρούν ως απόδειξη ότι κάποιοι μας "έφτιαξαν"). - Στην περίπτωση της Τουρκίας, η κατάρρευση της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923 από τον Κεμάλ Ατατούρκ, επέβαλε τη δημιουργία μιας εντελώς νέας, καθαρά "τουρκικής" εθνικής συνείδησης. Το νέο κράτος έπρεπε να αποστασιοποιηθεί τόσο από το οθωμανικό παρελθόν όσο και από τις χριστιανικές (ελληνικές, αρμενικές) ρίζες των εδαφών της Ανατολίας. Μέσα από θεωρίες όπως η "Θεωρία της Γλώσσας του Ήλιου" (που γελούσε και γελάει ο κόσμος όλος...τα είπαμε αυτά), το τουρκικό κράτος προσπάθησε να αποδείξει ότι όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί της Ανατολίας ήταν στην πραγματικότητα πρωτο-τουρκικοί, ώστε να θεμελιώσει τη δική του ιστορική προτεραιότητα και δικαίωμα στη γη. Με λίγα λόγια...υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην αποκατάσταση μιας προϋπάρχουσας ιστορίας και την τεχνητή παρθενογένεση για τη νομιμοποίηση ενός κράτους. Και για του λόγου το αληθές ας δούμε λίγο τα νούμερα... - Ελλάδα~4.400 έως 5.000 οικισμοί (1913-1996) όπου είχαμε αντικατάσταση οθωμανικών/σλαβικών ονομάτων με τα αρχαία ή βυζαντινά τους. - Τουρκία ~12.200 έως 28.000+ τοπωνύμια (1913-σήμερα) με μια πλήρης εξάλειψη της χριστιανικής και αυτόχθονης ιστορίας (Ελλήνων, Αρμενίων, Κούρδων). Στην Ελλάδα, η Επιτροπή Τοπωνυμίων λειτούργησε με βάση την ιστορική και αρχαιολογική τεκμηρίωση.Αντικαταστάθηκαν ονόματα που είχαν επιβληθεί βίαια ή σταδιακά από κατακτητές! Στην Τουρκία, η "Διεύθυνση Εξειδίκευσης στις Μετονομασίες" λειτούργησε με στόχο την καθολική εξαφάνιση κάθε ιστορικού ίχνους πριν από την έλευση των Τούρκων στην Ανατολία.Μόνο οι χωριάτικες ονομασίες που άλλαξαν ξεπερνούν τις 12.211, ενώ αν υπολογιστούν βουνά, ποτάμια και γεωγραφικά σημεία, ο αριθμός ξεπερνά τις 28.000. Δεν μιλάμε όμως για "αποκατάσταση", διότι δεν υπήρχαν παλαιότερα τουρκικά ονόματα στην Ανατολία. Έτσι, ιστορικές πόλεις χιλιάδων ετών απέκτησαν εντελώς κατασκευασμένα ονόματα. Και μη νομίζετε ότι η Τουρκία κράτησε ονόματα όπως İstanbul, İzmir, ή Trabzon από σεβασμό (εδώ γελάμε). Τα κράτησε επειδή ήταν ήδη τόσο παγκοσμίως γνωστά που ήταν αδύνατον να τα αλλάξει στους διεθνείς χάρτες χωρίς να προκαλέσει σύγχυση... Στο δια ταύτα (επαναλαμβάνομαι μάλλον...), η Ελλάδα άλλαξε ονόματα για να ευθυγραμμίσει τον χάρτη της με την καταγεγραμμένη ιστορία της, ενώ η Τουρκία άλλαξε ονόματα για να κατασκευάσει μια ιστορία που δεν είχε στα συγκεκριμένα εδάφη. Και για να κλείσω : "Κλεπτών γαρ η νυξ, της δε αληθείας το φως" = Η νύχτα είναι των κλεφτών, και το φως είναι της αλήθειας με την οποία έχουν όχι απλά τσακωθεί αλλά την αφαίρεσαν και από το λεξιλόγιό τους! https://t.co/SY2vnzx826 #Ιστορία #Ελλάδα #Μετονομασίες

Kyriakos Mitsotakis: Σήμερα, η καρδιά του Ελληνισμού χτυπά στον περήφανο ρυθμό της λύρας. Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ανατρέχουμε με συγκίνηση σε ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας: τη συστηματική εξόντωση 353.000 συμπατριωτών μας. 112 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ξεκίνησαν οι διωγμοί, οι εκτελέσεις, οι “πορείες θανάτου” στα βάθη της Ανατολίας, τα καταναγκαστικά τάγματα εργασίας, η μεταφορά αμάχων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από τότε που μνημεία, εκκλησίες και μοναστήρια καταστράφηκαν και χωριά ολόκληρα παραδόθηκαν στις φλόγες. Παρά τη χρονική απόσταση, ωστόσο, οι αναμνήσεις παραμένουν ολοζώντανες. Θυμόμαστε τις μητέρες που έχασαν τα παιδιά τους. Τους άνδρες που χωρίστηκαν βίαια από τις συζύγους τους. Τους γέροντες που ξεριζώθηκαν από τη γη όπου οι πρόγονοι μας είχαν ζήσει για πάνω από τρεις χιλιετίες. Το συστηματικό σχέδιο εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών και του πολιτισμού τους απέτυχε. Και απέτυχε διότι οι επιζώντες που έφθασαν στη νέα πατρίδα, δεν είχαν μαζί τους πολλά, πέρα από τις εικόνες των αγίων τους και ένα άσβεστο φως. Αυτό που φώτισε τον δρόμο τους εδώ και τους επέτρεψε να μετατρέψουν τον πόνο σε προκοπή. Δεν αναβίωσαν απλώς ήθη και έθιμα. Έχτισαν νέες πόλεις, εμπλούτισαν την κουλτούρα μας και έγιναν η ραχοκοκαλιά του σύγχρονου κράτους. Στην ποντιακή κοινότητα οφείλουμε συνεπώς όχι μόνο χρέος μνήμης αλλά και χρέος ευγνωμοσύνης.